Ari's fanfics
Bugun cafeda odatdagidan tinchroq kun edi.
Tashqarida havo sovuq.
Deraza oynalari bug‘lanib ketgan.
Ichkarida esa coffee hidi va past ovozdagi musiqa yangrardi
Ari kassaga boshini qo‘yib injiqlandi
Minsu buyurtma qog‘ozlarini sanayotgandi
Shu payt cafe egasi orqa eshikdan chiqdi.
— kichik omborxonani kim tozalaydi
— O‘tgan safar hamma tashlab ketgan.
— Sen o‘tgan safar ham shunday degansan.
— Yaxshi. Jimin, Ari sizlar kichkina omborxonani tozalaysizlar Minsu va Jin qolgan qutilarni yuqoriga olib chiqasizlar.
Buguncha odam kam buyurtmalarni oʻzim qabul qilaman
Ari ko‘zini katta katta ochdi.
Jimin indamay fartugini yechib kichik omborxona tomon ketdi
café orqasidagi kichkina xona edi.
Tor.
Biroz qorong‘i.
Tokchalarda coffee paketlari va eski qutilar turardi.
Ari birinchi bo‘lib bidillashni boshladi. Chunki bizni Ariyimiz gapirmasa ichida gap qaynaydigan xumchasi oshib toshib ketadi
— Bu yer qoʻrqinchli kinolardagidek ekaaan…
— Sen esa hamma narsa gap topasana
— Siz hazillashishni bilmas ekansiz
Jimin qutini joyiga qo‘yar ekan lab cheti juda bilinmas kulib qoydi
Ari yuqoridagi tokchaga cho‘zildi
Quti og‘irroq boʻlganligi uchun oyog‘i sirpanib ketdi
Jimin Arining belidan ushlab qoldi.
Quti yerga gursillab tushdi
Agar Jimin Arini ushlab qolmaganida Ari jiddiy jarohat olishi mumkin edi
Arining yuragi shunchalik qattiq urardiki bu ovoz Jiminga ham eshitilardi
Jimin darrov qo‘lini olib biroz orqaroq yurdi
Ari esa hali ham miyasi ishlamay qolgancha
Shu payt boshqa tomonda haqiqiy tragediya bolayotgandi😂
Minsu yuqoridan sovuq qarab qoʻydi.
— Sizga ishonishim uchun sabab yo‘q
— Yuragim qarilarni yoqtirmaydi
— sen meni yuragimni parchalading
Minsu qutini yuqoriga joylashtirdi.
Jin ataylab narvonni sal qimirlatti.
Minsu qo‘rqib Jinning yelkasidan ushlab oldi.
— Sen hozir meni quchoqladingmi?
— Men sizni itarib yuboraman hozir.
— Lekin qo‘llaring hali ham menda qizaloq
Minsu tushayotib rostakamiga sirpanib ketdi.
Bu safar Jin darrov uning belidan ushlab qoldi.
Jin birinchi marta juda jiddiy gapirdi.
Minsu bir necha soniya javob bera olmadi.
Negadir yuragi juda tez urayotgandi. Balki bunga sabab qoʻrquv balki qarshisidagi kelishgan keng yelkali yigit buni hatto oʻzi ham bilmasdi
— Qo‘limni qo‘yib yuboring… dedi oxiri past ovozda.
Jin asta qo‘yib yubordi.
Lekin ko‘zini undan uzmasdi.....
...Oradan biroz vaqt o‘tib hamma ishini tugatdi.
Ari charchab stulga o‘tirib oldi.
— Meni uyga koʻtarib olib ketasiz onnni😭😫 yoki men shu yerda qolaman
— Unda seni shu yerda tashlab ketamiz - dedi
— Onniii qarang meni tashlab ketishyapti 😭
Minsu suv ichayotib kulib yubordi
— tentak qiz seni hech kim tashlab ketmaydi
Shu payt cafe tashqarisida odamlarning shovqini eshitildi.
Keyin birdan hayajon bilan qichqirdi.
Oppoq qor sekin tushayotgandi.
Ari bolalardek eshik tomonga yugurdi.
Ari eshikdan chiqqach sirpanib ketdi. ( Kordilarmi opalaringni aytganini qilmasanglar shunaqa boʻladi ozi doim)
Lekin bu safar ham uni qutqarishdi.
Chunki ortidan kelayotgan Jimin uni qo‘lidan ushlab qolgan edi.
Qor parchalari Jiminning qora sochlariga tushayotgandi.
Bir necha soniya hech kim gapirmadi.
Keyin uzoqdan Jinning ovozi eshitildi.
— Menimcha sening full-time ishing Arini qutqarish bo‘lib qolgan uka
Odatda Jimin bunaqa gaplarga javob bermasdi.