Jinʼs Fanfics for Minsu
Seul kechasi yana qora rangga botdi.
Shahar markazidagi ulkan binoning eng yuqori qavatida bir odam jim turardi. Deraza ortidan shahar chiroqlari miltillashini sovuqqina kuzatib turgan bu odam — Kim Seokjin edi
Ko‘pchilik uchun u faqat boy biznesmen edi.
Ammo yer osti dunyosida hamma uning boshqa nomini bilardi.
U boshqaradigan mafiya imperiyasi butun shaharga hukmronlik qilar edi.
Jin esa hech narsaga qiziqmasdi. Pul kuch odamlar — hammasi unga allaqachon zerikarli bo‘lib qolgan.
Ammo bir kun hammasi o‘zgargandi.
Jinning qora mashinasi maktab yonida to‘xtadi.
U dushmanlaridan birini kuzatish uchun kelgandi. Lekin mashinadan tushmoqchi bo‘lgan payti…
Jin oynadan tashqariga qaradi.
Maktab hovlisida bir qiz dugonalari bilan kulishib turardi.
Qoramtir uzun sochlar.
Yorqin ko‘zlar.
Va yuzidagi beg‘ubor tabassum.
Jin bir necha soniya qimirlamay qoldi.
— Boss? — haydovchi ehtiyotkorlik bilan so‘radi.
Ichida g‘alati bir narsa uyg‘ondi.
Jin har kuni shu maktab yonidan o‘ta boshladi.
Jin o‘z odamlaridan biriga buyurdi.
— U qiz haqida hamma narsani bil.
— Maktab hovlisida kulib turgani.
Bir necha kun o‘tib barcha ma’lumotlar keldi.
Ismi: Minsu.
Yoshi: 15.
Oddiy oila farzandi.
Mafialarga hech qanday aloqasi yo‘q.
— Hech kim unga yaqinlashmasin.
O‘sha kundan boshlab
Minsu buni bilmasdi.
Lekin har kuni kimdir uni kuzatardi.
Kimdir uning yo‘lini xavfsiz qilardi. Har qadamda uni himoya qilardi
Bir kuni bir necha bezori yigitlar Minsuni ko‘chada jigʻiga tegishdi.
Ertasi kuni ular bedarak yo‘qoldi.
Minsu esa hech narsani tushunmasdi.
Mana shu tarzda oradan 3 yil o‘tdi.
Minsu endi 18 yoshga yaqinlashayotgan edi.
Jin qorong‘i xonada turgancha suratga qaradi.
Yonida turgan yordamchi ehtiyotkorlik bilan so‘radi:
— 18 ga kirgan kuni… men uni olib ketaman.
Vanihoyat osha kuni keldi 3 yil 8 hafta 6 kun 5 soat
Minsu do‘stlari bilan kulib uyiga qaytayotgandi. Bugun uning tugʻilgan kuni unutilmas boʻlishi uchun kechki bazm tashkil etilgan va bu bazmda nimalar boʻlishini Minsu toʻlib toshib doʻstlariga aytib kelardi.
Birdan qora mashina uning yonida to‘xtadi.
Bir necha soniya ichida hammasi sodir bo‘ldi.
Bir necha soat o‘tib Minsu asta ko‘zini ochdi.
Xonaga uzun bo‘yli juda chiroyli va kelishgan keng yelkali ammo sovuq ko‘zli erkak kirdi.
Jin unga bir necha soniya tikilib turdi.
Jin jilmaydi ammo bu jilmayish qo‘rqinchli edi.
— Ammo men seni juda yaxshi bilaman Minsu.
— Siz meni ismimni qayerdan bilasiz iltimos meni qo‘yib yuboring
Ular orasida faqat bir qadam masofa qoldi.
— Qo‘rqma. Men senga tegmayman.
— Unda nega meni olib keldingiz. Fanfiklarda mafialar qizlarni shunday oʻgʻirlab kelib keyin yeydiku
Jin ancha vaqtdan beri endi handon otib kula boshladi.
— Qizaloq mafialar qizlarni yemaydi
- yeydi. Men oʻzim oʻqiganman fanfiklarda
- Mayli mayli qizaloq lekin men seni yemayman
-Chunki men seni 3 yil kutdim.
— Endi esa seni hech kimdan yashirmayman.