Ari's fanfics
Ari va Minsuning bugun yangi kafeda ikkinchi kuni edi. Kechki payt cafe odatdagidan ham gavjum boʻlib ketgandi...
Buyurtmalar tinmayapti. Coffee mashina ovozi. Mijozlar navbati. Ari esa kassada deyarli adashib qolayozgandi
Minsu esa ichimlik tayyorlay turib gapira boshladi
— Kichkintoy etibor qil sen bunda zoʻrsan men senga ishonaman
Ari chuqur nafas oldi. Keyingi mijoz keldi.
— 주문이 왜 이렇게 늦어요? (Buyurtma nega buncha kechikyapti?)
— 죄송합니다… 금방 (kechirasiz... hozir)
Lekin u odam battar jahli chiqib gapira boshladi.
— 직원이 한국말도 제대로 못하면서 일을 하면 어떡해요?! 답답하네 진짜🤬( Xodim koreys tilini ham yaxshi bilmay turib qanday ishlayapti o‘zi jinni boʻlish mumkin )
U gaplarning hammasini to‘liq tushunmasa ham ohangini juda yaxshi tushundi.
— 죄송하면 다예요?! 내 주문이나 제대로 하라고요!🤬🗣 (Kechirasiz deyishingni o‘zi yetadimi?!
Buyurtmamni to‘g‘ri qabul qilishni oʻrgan)
Bu safar erkakning ovozi butun café’ga eshitildi.
Ari boshini egib yigʻlab yuborishga tayyor turgandi
Minsu borib anavi odamni oʻldirib qoʻyishni istadi bu uchun otlandi ham ammo Jin uni ushlab qoldi
Shu payt birdan Arining yonidan ovoz eshitildi.
Jimin Ari bilan mijoz orasiga kelib turdi.
Ovozi baland emasdi. Lekin sovuq va qat’iy edi.
— 주문은 저희가 다시 확인해드리겠습니다. 하지만 직원에게 그렇게 말씀하지 마세요. Buyurtmani qayta tekshirib beramiz. Lekin bizning xodimga bunday ohangda gapirmang
Erkak nimadir demoqchi bo‘ldi, lekin Jiminning qarashi sabab jimib qoldi.
Bir necha soniyadan keyin esa erkak norozi bolgancha buyurtmani olib ketdi
Ari esa boshini ko‘tarmay turardi.
Jimin sekin kassaga qaradi. — Ari-shi
Ari indamay orqa xonaga kirib ketdi.
Bir necha soniyadan keyin Jimin ham kirib eshikni sekin yopdi.
Ari allaqachon boshini eggancha koʻz yosh toʻkardi
- ichib ol senlayversam qarshi emasmisan menda ancha kichkina ekansan
Ari suvni asta ichib hop degandek boshini qimirlatdi. Ko‘zlari qizarib ketgandi.
Jimin devorga suyangancha unga qarab turardi.
— Sen anchadan beri tik oyoqda yuribsan
— Baribir boshqalarga qiyin bo‘lyapti. Meni deb sizlar ham qiynalib qolyapsizlar
— Hammada birinchi kunlar shunday bo‘ladi.
— Men birinchi haftamda 6 ta stakan sindirganman.
Ari hayron bo‘lib boshini ko‘tardi.
— Siz bunday qilganga umuman o‘xshamaysiz
— Odamlar ko‘rgan narsasi doim ham to‘g‘ri bo‘lmaydi.
Negadir shu gap unga juda boshqacha eshitilgandi.
Shu payt tashqaridan Jinning ovozi eshitildi.
— JIMIN 😭 MENI MINSU-SHI URIB OʻLDIRADI HOZIR AKANGDAN AJRALIB QOLASAN
Ikkalasi ham beixtiyor kulib yubordi.
Jin coffee mashina yonida turib olgandi
Minsu esa qo‘lida buyurtma qog‘ozlari bilan turardi
— Siz mijozning nomini “potato” deb yozgansiz
— Chunki u kartoshkaga o‘xshardi
Minsu darrov yuzini boshqa tomonga burdi.
Jin esa asta kulib unga yaqinlashdi.
— Sen aslida juda yoqimli qiz ekansan
— Sizni urib uchirib yuborishimdan oldin qochib qoling
Xuddi shu payt café chiroqlari birdan o‘chib qoldi.
Ari qo‘rqib ketib birdan Jiminni yengidan ushlab oldi.
Keyin qoʻshimcha chiroqlar yonib cafeni xira yoritdi.
Ari endi nima qilganini sezib asta Jiminni yengini qo‘yib yubordi.
Jimin uning qo‘liga bir qarab qo‘ydi.
Ari shu birgina gap tufayli nega o‘zini xavfsiz his qilayotganini tushunmay qolgandi
Jimin unga qaragancha hayol surib qolgandi
Shu payt yana Jinning ovozi eshitildi.
Ari va Jimin tashqariga chiqishganda
Minsu Jinning qo‘liga muz bosib turardi.
— Lekin sen qarayotganing yoqyapti
Minsu unga sovuq qaradi. Chunki Minsuga gap otadigan yigitlar yoqmasdi.
— Qo‘lingiz yaxshi bo‘lib qoldi shekilli.
U ketmoqchi bo‘lganda Jin sekin uning bilagidan ushlab qoldi.
— Rahmat — dedi Jin bu safar jiddiy ovozda.
Minsu bir lahza unga qarab qoldi.
Keyin sekin qo‘lini bo‘shatib:
— Keyingi safar ehtiyot bo‘ling - dedi
Lekin ketayotganda qulog‘igacha qizarib ketganini o‘zi ham sezmay qolgandi