Between Love and war
"Biz bir-birimizni yomon ko‘rishimiz shart edi… Lekin yurak hech qachon qoidalarni tinglamaydi"
Jᴋ ᴘᴀsᴛɢᴀ ᴛᴜsʜɪʙ ᴇsʜɪᴋɴɪ ᴏᴄʜɢᴀɴᴅᴀ ᴘᴏʟɪᴛsɪʏᴀ ᴛᴜʀᴀʀᴅɪ.
~ʜᴀʏʀʟɪ ᴛᴏɴɢ ᴊᴇᴏɴ ᴊᴜɴɢᴋᴏᴏᴋ. Jᴇᴏɴ ʟᴜɴᴀ sɪᴢɴɪ sɪɴɢʟɪɴɢɪᴢɴɪ ᴊᴀsᴀᴅɪ ʙᴜɢᴜɴ ᴅᴀʀʏᴏᴅᴀɴ ᴛᴏᴘɪʟᴅɪ.
Jᴋ ʙᴜ ɢᴀᴘɴɪ ᴇsʜɪᴛᴀʀ ᴇᴋᴀɴ ʏᴜʀᴀɢɪᴅᴀɴ ɴᴍᴀᴅᴜʀ ᴜᴢᴜʙ ᴏʟɪɴɢᴀɴᴅᴇᴋ ʙᴏ'ʟᴅɪ. Jᴋ ᴇsʜɪᴋ ʏᴏɴɪᴅᴀ ᴛᴜʀᴀʀ ᴇᴋᴀɴ ᴋᴏ'ᴢɪᴅᴀɴ ᴀsᴛᴀ ʙɪʀ ᴛᴏᴍᴄʜɪ ʏᴏsʜ ᴏǫᴅɪ.
ᴘᴏᴠ ᴀᴠᴛᴏʀ: ʏᴀǫɪɴ ᴏᴅᴀᴍɪɴɪ ʏᴏǫᴏᴛɪsʜ ᴅᴜɴʏᴏᴅᴀɢɪ ᴇɴɢ ᴏɢ'ʀɪǫʟɪ ɴᴀʀsᴀ. Yᴀɴᴀ ᴜ sᴇɴɢᴀ ᴏᴍᴏɴᴀᴛ ǫɪʟɪʙ ᴋᴇᴛɪʟɢᴀɴ ʙᴏʟsᴀ.
~ᴍᴇɴ ᴏɴᴀᴍ ᴠᴀ ᴅᴀᴅᴀᴍɴɪ ᴏᴍᴏɴᴀᴛɪɴɪ ᴀsʀᴏʟᴍᴀᴅɪᴍ.
Jᴋ ʜᴇᴄʜ ʙɪʀ ɢᴀᴘɴɪ ɢᴀᴘɪʀᴏʟᴍᴀsᴅɪᴋ ᴋᴜᴄʜɪ ʏᴇᴛᴍᴀsᴅɪ.
Pᴏʟɪᴛsɪʏᴀ:
Jᴇᴏɴ ᴊᴋ ʜᴏᴢɪʀ ʙɪᴢ ʙɪʟᴀɴ ᴍᴏʀᴛɢᴀ ʙᴏʀɪsʜɪɴɢɪᴢ ᴋᴇʀᴀᴋ. Sɪɴɢʟɪᴢɢɪᴢɴɪ ᴊᴀsᴀᴅɪ ᴍᴏʀᴛᴅᴀ.
Jᴋ ʜᴇᴄʜ ʙɪʀ ɢᴀᴘʟᴀʀsɪᴢ ᴘᴏʟɪᴛsɪʏᴀ ᴏʀᴛɪᴅᴀɴ ᴇʀɢᴀsʜᴅɪ.
Jᴋ ʙɴ ᴘᴏʟɪᴛsɪʏᴀ ᴍᴏʀᴛɢᴀ ʏᴇᴛɪʙ ᴋᴇʟɪsʜᴅɪ. Pᴏʟɪᴛsɪʏᴀ ᴊᴋɢᴀ sɪɴɢʟɪsɪ ǫᴀʏᴇʀᴅᴀ ᴛᴜʀɢᴀɴɪɴɪ ᴀʏᴛᴅɪ.Jᴋ ᴏ'sʜᴀ ᴛᴏᴍᴏɴɢᴀ ǫᴀʀᴀʀ ᴇᴋᴀɴ ʏᴀɴᴀ ǫᴀɴᴅᴀʏᴅᴜʀ ᴏɢ'ʀɪǫ ʜɪs ǫɪʟᴅɪ.Asᴛᴀ xᴏɴᴀ ᴛᴏᴍᴏɴ ʏᴜʀᴀ ʙᴏsʜʟᴀᴅɪ.xᴏɴᴀɴɪ ᴏᴄʜɢᴀɴᴅᴀ sɪɴɢʟɪsɪɴɪ ᴊᴀsᴀᴅɪ ᴛᴜʀᴀʀᴅɪ.
(ʏᴀ'ɴɪ ᴛᴇᴘᴀsɪᴅᴀ ᴏǫ ɴᴀʀsᴀ ʙᴏʀ. Bɪᴢᴅᴀ ᴋᴀғᴀɴʟɪᴋ ᴅɪʏᴅɪ ᴀᴅᴀsʜᴍᴀsᴀᴍ.)
Jᴋ sɪɴɢʟɪsɪɴɪ ᴏʟᴅɪɢᴀ ʙᴏʀᴀʀ ᴇᴋᴀɴ ǫᴀᴅᴀᴍʟᴀʀ sʜᴇᴋɪɴʟᴀsʜɪʙ ᴋᴇᴛᴀʀᴅɪ. Iᴄʜɪᴅᴀ ᴅᴏᴅʟᴀʙ ʏᴇɢ'ʟᴀʀᴅɪ.Jᴀsᴀᴅ ʏᴏɴɪɢᴀ ʙᴏʀɪʙ ǫᴀʏᴛᴀ ǫᴀʏᴛᴀ ᴜᴢᴜʀ sᴏ'ʀᴀʀᴅɪ.
~ᴋᴇᴄʜɪʀ ᴍᴇɴɪ ʟᴜɴᴀᴍ sᴇɴɪ ᴀsʀᴏʀᴍᴀᴅɪᴍ.ᴋᴇᴄʜɪʀ!
Jᴋ ᴏǫ ᴍᴀᴛᴏɴɪ ᴏʟɪsʜɢᴀ ᴍᴀᴅᴏʀɪ ʏᴇᴛᴍᴀᴅɪ.
Jᴋ sɪɴɢʟɪsɪɴɪ ǫᴀʙʀɪ ʏᴏɴɪᴅᴀ ǫᴏʟɢᴀɴᴅɪ. Jᴋ ᴋᴏ'ᴢɪ ᴏᴄʜɪʟɪsʜɪ ʙɪʟᴀɴ ᴋᴏ'ᴢɪ ǫᴀʙʀɢᴀ ᴛᴜsʜᴅɪ ᴠᴀ ʏᴀɴᴀ ʙᴀǫɪʀɪʙ ᴜᴢᴜʀ sᴏ'ʀᴀʏ ʙᴏsʜʟᴀᴅɪ.
Hᴏᴢɪʀɢɪ ᴋᴜɴ.
(Tepada jk bn sodir bo'lgan narsalar 2yil oldin sodir bo'lgandi, hozir bazmga qaytamiz)
Ciin atrofida sodir bo‘layotgan voqealarni tushunishga harakat qilardi. Jungkookning nigohi uning yuragini bezovta qilardi, lekin ayni paytda qiziqtirar ham edi. U bu yigitning otasiga nisbatan dushmanligini his qilardi, lekin nega unga qiziqayotgani noma’lum edi.
Jungkook asta-sekin stol ortidan turdi va sharob qadog‘ini qo‘liga olib, Ciin tomon bir qadam tashladi. U yoniga kelib, tovushsizgina uning yonida turdi. Janob Rae ularning suhbatiga e’tibor qaratmagan holda boshqa mafiyachilar bilan gaplashardi.
— Siz bu yerga ko‘ngilli keldingizmi? — Jungkook asta so‘radi. Uning ovozi sokin, ammo sovuq edi.
Ciin unga qaradi, yuragi biroz tez ura boshladi. U o‘zini tezda qo‘lga olib, vazmin ohangda javob berdi:
— Sizda bundan yaxshiroq savol yo‘qmi?
Jungkook sekin jilmaydi. Uning ichida g‘azab bor edi, lekin u hozir boshqa narsani o‘ylardi. Uning ko‘zlari Ciinning chehrasini o‘rganar, har bir mayda tafsilotni eslab qolishga harakat qilardi.
— Balki bor. Lekin hozircha faqat shuni bilmoqchiman: sen otang bilan birga bo‘lishni istaysanmi?
Bu savol Ciinni hushyor tortirdi. U bunday yondashuvni kutmagandi. Uning ko‘zlari bir muddat Jungkook bilan to‘qnash keldi. Ichida qandaydir g‘alati tuyg‘u uyg‘ondi. Go‘yoki bu yigitning niyatida nimadir bor, lekin bu xavfli narsa ekanligini yuragi sezardi.
— Siz menga nega bunday savollar beryapsiz? — dedi Ciin ehtiyotkorlik bilan.
Jungkook biroz orqaga tisarilib, yana jilmaydi.
— Chunki men seni himoya qilmoqchiman…
Ciinning nafasi ichiga tushdi. Bu odam otasining ashaddiy dushmani edi, lekin shu bilan birga, u nimanidir rejalashtirayotgani aniq edi.