Broken angel 💔🔞
(Vinsent maktabga kelganiga 2 hafta boʻldi. )
Tushunmadim bu ayol nega meni uyimga meni ruxsatimsiz kirdi? — zina boshida gʻazabdan qizarib turgan Siliya eri boʻlmish Brunoga asabiy baqirardi...
Havotir olma biz shundoq ham ketamiz — oʻziga kerakli boʻlgan hujjatlarni olgan Bruno Rosannani aravachada yetaklagancha hotirjam uydan chiqib ketardi.
Q-qayerga ketayapmiz oʻzi? — iymanibgina savol bergan ayol, past ovozda gapirdiyu Brunoni javobini kutib jim boʻldi...
Meni ish safarim bor... U yerda tahmiman 3 hafta qolaman, ungacha sen yonimda boʻlasan. — bosiq va hotirjam ohangda gapirdi Bruno.
Yoshi allaqachon 30 dan oshgan boʻlsada hamon koʻrinishi 20 yoshli yosh qizlardan farqsiz goʻzal, va istarali boʻlgan ayolni shundoq ham homush boʻlgan yuzi yanada rangsizlandi...
Vinsentga nima boʻladi... — yerdan koʻz uzmagan ayol hayolini egallagan yagona savolni berdi...
U maktabda, jang maydonida emas, undan havotir olish shart deb oʻylamayman. — qonidan boʻlgan boʻlsa ham tan olishni istamaydigan qizi haqida gap ochilganda Bruno Vinsni shunchaki yoʻq deb hisoblashni afzal koʻrardi... Toʻgʻri Vins uni hozir yagona farzandi ammo u qiz bola... Va oqsuyaklar orasida qiz farzand merosxoʻr boʻlish uchun emas tugʻish uchun kerak... Va boshqa bir oila bilan doʻstlik rishtalarini yanada mustahkamlash uchun "kelishilgan nikoh" ularni oilasiga bera oladigan yagona yordami holos... Vinsent onasi kabi goʻzal va bir koʻrinish berishi bilan koʻplab erkaklarni boshlarini tovoni ostiga oladigan darajadagi istara va nafislik egasi edi... Undagi nimadir kichiklik chogʻidan odamlarni oʻziga tortardi... Va hozir u maktabdaligini asosiy maqsadi ham u yerga tashrif buyurib turadigan zodagon oilalar oʻgʻillarini eʼtiborini jalb etishi va kelajakda Kristi oilasi uchun foydali nikohga sababchi boʻlishi kerak edi.
**
Uyda yolgʻiz ichida alam va gʻazab bilan qolgan Siliya bor alamini faqat hizmatchilardan olardi... U Brunoni qonuniy xotini uni tomi va koʻrpasi ostidan joy olgan ayol edi... Ammo Brunoning koʻnglidan emas... Uni yuragida ochiq tan olinmasada Rosannani oʻrni oʻzgacha va oʻzgarmas edi...
Bruno Rossana bilan birga boʻlganida... Siliya unga unashtirilgan edi. Siliya Redrick va Bruno Kristi butun shaharni shov shuv bilan toʻldirgan eng yuqori tabaqa aʼzolari edilar... Va ularning nikohi kelishuv asosida tuzildi... Siliya bepusht boʻlgani sabab eri Rosanna bilan boʻlishi va Vinsent tugʻilishiga qarshilik qilmadi... Er xotin oʻrtasida tuzilgan bu kelishuvni buzgan Bruno Rosannani qoʻyib yuborishni istamadi .... Hatto qochganida uni oyoqlaridan mahrum qilib boʻlsada uni sirli mashuqasi sifatida... Kristi oilasining siri sifatida yonida saqlab qoldi .... Siliya bunga ming qarshilik qilmasin uni bepushtligi oilasiga sharmandalik olib kelishidan qoʻrqib Brunoni istaklariga rozi boʻldi...
Bruno Siliya nisbatan ham yomon munosabatda boʻlmasdi... Turmushi davomida Siliya bilan sanoqsiz tunlarni birga oʻtkazdi... Faqat Rosanna uchun yolgʻiz yotgan tunlari eng shirin damlar boʻlgan boʻlsa , Siliya uchun yolgʻiz yotgan tunlari alamli edi...
Brunoni Rosannaga boʻlgan sevgisi ogʻriq va egalik edi holos ....
Vinsent shu oʻtgan kunlar davomida maktabga ancha oʻrganib qoldi... Ammo doim kimdir uni kuzatayotgandek tuyulardi... Bu kassalik sababdir deya gumon qilib, bunga ahamiyat bermadi... Va oʻz istaklarini arang nazorat qilib faqat qizni chetdan kuzatib yurgan Sebastianni sezmasdi...
Vinniiee baʼzida gaplarimdan bezib ketdingmi deb oʻylab qolaman... — deyarli bir soatdan beri ogʻzi tinmagan Adeliya shu payt davomida bosh irgʻashdan uyog'iga oʻtmagan Vinsga hafa ohangda gapirdi.
Unday emas Adeliya... Shunchaki bu meni tabiatim... Men bolaligimdan shundayman... Aslo buni sen bilan gaplashish yoqmasligidan deb oʻylama... — dugonasini qoʻllaridan tutgan Vins, unga bu undagi fobiya sabab ekanini aytishni istamadi... Oʻtgan ogʻriqli va qoʻrqinchli kunlarini eslab yana koʻngli ogʻrishini istamasdi u... Va onasi asli Siliya Kristi emas Rosanna ekanini hech kimga aytish mumkin emasdi... Hatto Adeliyaga ham
Hamma yaqinlashib qolgan bitiruv oqshomiga tayyorlanadi... Bitiruvga yaqin koʻchib oʻtgan yangi qiz , yuqori jamiatni eng oqsuyaklaridan boʻlmish Kristi oilasining yagona qizi Vinsent hamma uchun qiziq tuyilardi... Ammo Vins doim oʻzini olib qochar, darsdan soʻng tez yotoqxonaga qaytib ketar, maktabda ham faqat Adeliya bilan gaplashardi... Bu ikki qizning otalari egallagan mavqei oqsuyaklarning quyi tabaqasi uchun faqat orzu edi.... Bularni oʻlchab, oʻylab chiqqan Sebastian oʻzi ham yuqori jamiatda bu ikki oiladan kam boʻlmagan mavqega ega boʻlsada yangi dushman orttirmaslik uchun qadamlarini oʻylab bosardi... Va faqat maqsadiga yoʻl ochiladigan kunni reja qilardi...
*Bitiruv oqshomi boʻladigan kun*
Bu Vinsentning 2 oy davom etgan baxtli kunlarining tugash sanasi... Oʻtmishdanda keskin va ogʻriqli kunlarining boshlanish kuni....
Oqshom boshlandi... Zal mehmonlar bilan toʻlgan, zalda faqat yoshlar Zodagon, oqsuyaklar farzandlari, maktab bitiruvchilaridan tashqari bir necha oilalar oʻgʻillari , maktab homiylari sifatida tashrif buyurishgandi.
Bir chetda jimgina atrofni kuzatish bilan band boʻlgan Qiz davraga qoʻshilishdan koʻra, yotoqxonaga qaytib , yigʻib qoʻygan chamadanini olib uyiga qaytishni onasini koʻrishni istardi holos....
Adeliya ketishing shartmi...? — qiz moʻltiragan koʻzlarini narsalarini yigʻish bilan band boʻlgan qizga qadab savol berdi.
Ketmasam boʻlmaydi... Oʻz unashtiruv kechamda boʻlmasam boʻlmaydi Vinniiee.... — qiz ham homush ohangda javob berdi... — seni bitiruv oqshomidan soʻng oʻzim topaman dugonajon ~ — oʻzicha ovutgan boʻlib vada berdi Adeliya...
Atrofda hamma raqs tushish va bir birlari bilan suxbatlashishni boshlab yuborishdi ammo bu yerda hammani orasida oʻzini noqulay his qilayotgan Vins barini chetdan jim kuzatishni afzal koʻrardi...
Bazm tugagunga qadar zodagonlar uni boshidan oyogʻiga qadar tekshirib, kuztib koʻrar Kristi oilasining shu paytgacha sirli boʻlib yurgan xonimiga oʻzlaricha baho berardilar... Ammo uni yana bir bor koʻrib chetdan kuzatayotgan boshqa bir nigoh bor ediki zotan Vins uni vaqtida payqamadi... Balki oʻshanda u aynan oʻsha nigoh egasi bilan nigohini bogʻlaganida uni kelajagi oʻzga yoʻl, oʻzga baxt bilan davom etardi... Illoki qaygʻu bilan emas...
Vinsent — och rangli ikki yelkasini biroz ochib turadigan kofta, uzun harir matoli yubka kiydi... U oddiy kiyingan boʻlsada koʻrinishidan huddi Zolushkani eslatardi, uni biroz poshnali boʻlgan tuflisi ham kichik boʻyini uzundek koʻrsata olmasdi goʻyo.... Nozik bel, nozik bilak , kichik yuz, uzun toʻq jigarrang sochlar, shunga monand qahvarang koʻzlar uni husnini beqiyos darajaga yetkazib turardi...
Patnis toʻla vino bilan zal chetida ketayotgan hizmatchi birdan yoki ataydan qoqilib ketdi... Natijada bir necha qadah yerga tushib ichidagi vino hamma joyga sochildi... Vinsning yubkasi vino sabab dogʻ boʻldi...
Xonim iltimos men bilan yuring, kiymingizni tozalashga yordam beraman... Mazur tuting hammasi birdan boʻldi... — hizmatchi
Barchaning ko'zi allaqachon alvon rang bilan bo'yalgan yubkamda edi..Zaldan xizmatchimi bu xaydash kerak deya aytilayotgan gaplarni eshitar ekanman ayol ham men bilan barobar yuzi burushdi ammo meni qo'yarda qo'ymas yuqoriga chiqib maktabimiz ro'parasida joylashgan hamshira xonasiga olib bordi..Zal maktab va hamshira xonasi bir biriga yondosh qilib joylashgan edi..Hamshira xonasiga kirar ekanmiz atrof qop-qorong'u edi..
Meni olib kelgan xizmatchi bilan kalidorda yurar ekanmiz u birdaniga g'oyih bo'ldi...Atrof qop-qorong'u va g'alati bosilgan qadam ovozi yangrardi..
-B.bu yerd.aa kim bor..?? Xoy xo.nim-Qo'rqqancha meni shu yerga olib kelgan ayolni chaqirar ekanman g'alati ovozlar yangray boshladi...
-Bu nima...Qo'rqancha chiroq bor tarafga qarab yurar ekanman og'ir yutundim...
Meni kasalligim ayni damda xuruj qildi..Qo'rqib o'sha yerga borar ekanman nafas yetmaganini xis qila boshladim...
To'satdan nimadir belimga teginishi va meni muzdek devorga tiralishidan tanam muzlar ekan qarshimdagi insonni ko'rib deyarli shokka tushib qoldim...Qarshimda tez tez yo'limdan chiqib qoluvchi Sebastian turgan edi...Uning o'ynoqi ko'zlari menga qarab g'alati jilmayarkan belimda uning qo'llarini xis qilib ko'zlarim moshdek ochildi...
-Senga jon deb jim degan bolardim...ammo kasalliging xuruj qilganini bilaman... Shunday ekan men ortiq sabr qilolmayman...-Uning nima demoqchilini anglangunimcha u bir deganda lablarimga yopishib ketti... miyam shok axvolga tushib qoldi..Uning mendan 2 ta keladigan panjasidan qutulishga harakat qilar ekanman u ikkala qo'limni ham maxkam ushlab oldi..
Uning tili lablarim orasidan yorib kirib og'iz bo'shlig'imni egallar ekan ko'zlarim yoshlandi...Shu yergachami??
Baqirolmasdim va na yordam so'rolmasdim...U hamshira xonasida meni zo'rladi...
Ikkala qo'limni oq pardaga maxkam bog'lagancha sharob to'kilgan yubkamni zarb bilan ikkiga yertdi..Sebastian o'tinch nigoxi bilan qarar ekanman Sebastian mening yagona ich kiyimim ustidan muzdek qo'llarini yurgiza boshladi..
Unga qarab yeg'lar ekanman u ko'z yoshlarimga biroz tikilgancha ko'rsatkich barmog'i bilan ko'zlarimdagi yoshni artdi...va qulog'im qadar egilib asta pichirladi..:
-2 oy telbaga o'xshab aqldan ozay dedim...seni ilk ko'rgan onimdayoq shunchalar aqldan ozgan edimki...qachon seni ko'rmasam nafas yetmagandek xis qilaverdim..Bazo'r sabr qilgancha senga erishganimda meni shu mayus nigoxlaring bilan yuragimni g'ash qilma...Chunki bu nigoxingni hali ko'p ko'rsatasan...
U ichimga zarb bilan kirdi... Og'riq shunchalar kichlilik qilar ediki dodlab yubordim...ovozim kasalligim tufayli huruj qilar ekan Sebastian bundan roxatlangancha ichimga sig'mayotgan o'sha lanatini qayta qayta kirgazaverdi...Bu narsa qancha davom etdi biomayman anglaganim men bokiraligimdan ayrildim...
Uyg'onar ekanman o'sha pastlashning qaynoq nafasini xis qildim...