My darkness
Demak bokira emassan ! Kimni tagida yotganding B*tch ?! Gapir ! Kim uchun oyoqlaringni ochganding ?! — Aqlini yoʻqotgan Jungkook qizni yuziha qayta qayta tarsaki tushirar... Bir qoʻli bilan uni boʻgʻizlab javob bera olmasligini bilsada savollar berardi...
Men oʻldiraman... Tushundingmi oʻldiraman !
Jungkook hushsiz tanasi bir ahvolga kelib qolgan qizni oyoq qoʻllarini kishandan boʻshatdi, qattiq asabiy boʻlsada qizni sezilarli darajada extiyotkorlik bilan koʻtarib, xona ichidagi kichik yuvinish xonasiga olib kirdi...
Vannani iliq suvga toʻldirib qizni suvga qoʻydi... Uni biroz jimgina kuzatib turarkan achinarli koʻrinishga kelib qolgani... Turli hil izlar bilan qoplangan yalang tanasi... Lablari shishib qonab ketgani, boʻynida boya bogʻganidan qolgan chuqur barmoq izlari... Bular Jungkookni ichida nimadir dars ketishiga sabab boʻldi... Ammo bir zumda miyyasiga tok urgandek kelgan hayol sabab yana yuzi gʻazabdan qizarib, tomirlari boʻrtib chiqa boshladi...
Menga tegishli boʻlgan narsani mendan olgan oʻsha laʼnati kim ...? Nima mendan qochib oʻsha marazni oldiga bormoqchi edingmi ? Yana yotogʻini isitishni koʻzlaganmiding ? U uchun tabassum qilib, u uchun nola qilmoqchimiding ?! — Jungkookda tuzalmas bir xislat bor edi... Buni telbalik kasallik desa ham boʻladi... U oʻta ketgan Yandera edi... Sevdirish uchun kerak boʻlsa jonini oladi, istadimi demak oʻsha narsa uniki boʻlishi shart...
Jungkook Lillianni suvdan olgancha uni qayta yotoqqa joyladi...
Lillian... Lillian... Aslida qilganlaring uchun joningni olishni istayman... Shunchaki men bilan oʻynab tashlab keta olaman deb oʻylading... Kimsan Jeon Jungkookni a? — Jungkook birdan xonani tolidirb kulib yubordi...
Lillianni yuziga tushgan sochlarini ortga olarkan, oppoq yuzi yanada rangsiz... Holsiz holga kelib qolgan qizga jimgina qarab turardi...
Oʻylab koʻring a 1 kechada shunchalik chalajon holga kelib qolgan Lillian keyingi kunlarda qay ahvolga tushib qolarkan ?...
Jungkook kompaniya majlislarini birma bir oʻtkazardi...
Jk: Hoʻsh agar yangilik boʻlmasa oʻlimning uchun rozi boʻlgan boʻlasan.
Tae: Asabimni buzishda davom et va meni qoʻlimdagi bor mollar oʻz oʻzidan yonib ketadi .
Jk: yetarlicha tahdidlashdik, hoʻsh nimadir aniqladingmi ?
Tae: qiz oldin Angliyada yashagan, ota onasi ajrashgan otasi katta sudya... Va boshqa oilasi bor, onasi rasvo hayotda yashaydi, piyonista.
Jungkook eshitganlarini birma bir tahlil qilib chiqarkan, Lillianni hunarlari bejizga emasligi sezildi...
Tae: qiz onasi bilan qolgan, onasi boʻynigacha qarzga botgan... Sudxoʻrlar, mafia, davlat kredit toʻlovlari barchasi... Aftidan qiz ularni barini toʻlagan. Qanday toʻlaganini tahmin qilgandirsan ?
Jk: Foxishalik qilgan dema ! — Jungkook asabiy oʻrnidan turdi... Stolga qattiq musht tushirarkan qarsillagan ovoz butun xona boʻylab aks sado berdi...
Tae: Deyrli... Yani shantajchi boʻlgan... Boy erkaklarni rom qilgan... Bittasi bilan gaplashdim... Aytishi boʻyicha u qizga ancha pul sarflagan... Foydalanishga kelganda qiz uni politsiyaga topshirgan ... Voyaga yetmagan qizni *zoʻrlashga urinish...
Jungkook asabiy peshonasining qattiq ishqardi...
Jk: u kim bilandir yaqin aloqada boʻlganmi ? Yotoqqacha yetadigan darajada qaysidir maraz boʻlganmi ? Shuni aniqla .... Nuqta verguligacha...
Lillian — uygʻonganimda umuman oʻzimni oʻlgandek his qildim... Sababi hatto barmogʻimni qimirlatishga kuchim yoʻq edi... Qancha vaqt hushsiz yotdim bilmayman ham... Yana boshimga oʻsha qoʻrqinchli kunlar qaytib keldi... Bu safar yanada yomonroq... Yanada ogʻriqliroq...
Yotoqda shiftga termulgancha unsiz yigʻlab yotgan qiz xonaga bir bir alanglab qoʻyarkan, xonaning oppoq devorlari... Na bir quyosh nuri kirish uchun deraza ham mavjud boʻlmaganligi... Qizni diqqi nafas qilib yuborardi... Manipulatsiya qilish, odamni ruhan sindirishda qoʻl keladigan uslub... Inson 4 devor orasida ham jismonan ham ruxan siquv ostida asta sekin sinib boradi... Xona butunlay oppoq rangdaligi ichidagi odamni huddi boʻshliqqa tushib qolgandek his qildirardi
Birdan qulflar ochilishidan darak beruvchi ovoz xona boʻylab aks sado berarkan, Lillianni yuragi koʻksidan chiqib ketgudek qattiq urardi ... Eshik ochilib xonaga Jungkook qoshlari chimirilgan holda, asabiy kirib keldi...
Oʻrningdan tur. — qizning yotogʻi tepasida qad rostlagan yigit, yoʻgʻon ovozda buyruq ohangida gapirdi...
Lillian qaltirab oʻrnidan asta turarkan, oyoqlaridagi uzun zanjir shiqirlardi...
Yaxshilan eshit Lillian... Endi mendan hatto oʻlib ham qutulmaysan... Kerak boʻlsa jonsiz tanangni yotogʻimda asrayman bilib qoʻy... Agar yana bir marta mendan qochishga urinsang... — qizni yuzini qoʻllari orasiga olib qattiq siqdi... — mana shu oq devorlar qizil rangga boʻyaladi... Seni qoning bilan bezayman devorlarni tushunarlimi ? — qizni qoʻrquv va yoshga toʻla koʻzlariga chuqur tikilarkan qizdan itoat bilan javob berishini kutib turardi...
H-ha... — Lillian arang javob berdi, shu zahoti qizni qoʻyib yuborgan Jungkook ortga bir qadam tashladi... Oʻzi yaratgan manzara... Yangi Lillianni koʻrib yuzida mamnun jilmayish paydo boʻldi...
Qarshisa oldingi shoʻx, ayyor, qiz emas, qoʻrquv iskanjasida hech qanday ilojsiz qolgan, butun tanasi yara va koʻkarishlar bilan toʻlgan shunga qaramay yuzidagi goʻzallik tark etmagan qiz turardi...
Hozir hizmatchilar senga kiyim beradi, uni kiy soʻng meni yonimga kelasan... — eshik tomon yurgan Jungkook eshik tutqichini ochish barobarida biroz toʻxtab — va unutma, hali qilganlaring va ayniqsa kim uchundir oyoqlaringni ochganingga toʻliq javob bermading... Meni jazolarim yumshoq yotoqda yastanib yotishdan iborat emas Lillian Ashford... — shu bilan xonani tark etgan Jungkook ortidan ikki hizmatchini xonaga kiritdi...
Ikki ayol Lillianni tanasidagi izlar, koʻkarishlar bilan shugʻullanib uni kiyinishiga yordam berardi... Lillianni esa hayollari Jungkookning aytgan gaplari bilan band...
Lillian — u nima demoqchi...? Demak faqat zoʻrlash uning jazosi emasmidi ...? Yana qanday balolar yogʻdirmoqchi boshimga...? Kim uchundir oyoqlaringni ochganingga dedimi ...? Demak u o'z uxtiyorim bilan kimgadir oʻzimni topshirdim deb oʻylayaptimi ? — oʻtmishning jirkanch xotiralari esga tusharkan qizning yanoqlariga marjon koʻz yoshlari dumalay boshladi...
Pov) Lillian hozir 20 yoshda, 4 yil oldin 16 yosh boʻlgan...
Eshik buzib yuborgudek taqqilatayotgan erkaklar mast ekani kundek ravshan edi... Uyda yolgʻiz bir burchakda quloqlarini berkitgancha yigʻlab oʻtirgan qizaloq kimdir kelib unga yordam berishini chin dildan umid qilardi... Ammo yoʻq... Sudxoʻrlar eshikni ochib ichkariga kirishdi... Asosiy qarzdor boʻlgan Lillianni onasi qaysidir tungi clubda vip xobalarda aysh ishrat bilan band... Erkaklar uyni tintib qizaloqni topishdi...
Bu qizaloqni qaranglar... *Foxishaning gul gʻunchasi ham bor ekanda...
Oʻshanda Onasining qarzlarini yosh qizaloq Lillian oʻz koʻz yoshlari, qizlik qoni bilan toʻlashi uning eng yomon tushlaridanda qoʻrqinchli edi...
Uni olib ketamiz... Uyga o't qoʻying.! — erkaklardan biri qizni boʻyniga bir yengil urishi bilan qizaloq hushini yoʻqotdi... Uni yelkasiga tashlab uydan olib chiqib ketishdi... Ortidan esa uyni benzin hidi qopladi... Va biroz oʻtib portlash..!
T-tegma...! — Lillian qochishga urinib tipirchilarkan uni bosib turgan tana yanada ogʻirligini tashlab uni harakatini cheklardi...