Accursed
Koʻzlarini zoʻrgʻa ochgan yigit chalingan budilnikni oʻchirish uchun oʻrnidan turdi.
Boshida budilnikka etibor bermadi lekin keyin telefoniga qarasa
"BIRINCHI ISH KUNI"
deb yozilgan edi.
" Vay onasini emsin birinchi kundanaa"
yugurib yuvunish xonasiga kirib ketdi.
20 daqiqalardan soʼng bitta sochiqda chiqdi.
Biroz oynaga qarab turdida bugun kuni qanday
oʻtishini oʻylagancha garderobiga kirib ketdi.
Kuzning boshlanishi boʻlgani
va birinchi ish kuni boʻlganligi
sababli yengilroq va rasmiyroq kiyim
tanladi.
Qora koʻylak va qora shim kiydi.
Jungkook oshxonaga tushib keldi. Janob Jeon ovqat tayyorlayotgandi. Jeon xonim oshxona stolida Janob Jeonga qarab oʻtirardi.
Xayrli tong hammaga-- dedi mamnun ohangda, oyisini yuzlaridan oʻpib qoʻydi va u ham stollardan biriga oʻtirdi.
—Yaxshi dam oldingmi, oʻgʻlim.
—Kel oʻgʻlim, sen yoqtirgan shokoladli quymoqlarni pishirdim.
—Dada oyim sizga ish qildirayaptilarmi- kulib dedi Jk.
—Nega unaqa deysan sen kelganing uchun tayyorlab bermoqchi edim- alanglab gapirdi otasi.
—Yaxshi, yaxshi- kulmaslikka harakat qildi.
—Eshikni tagida turibdi- kalitni Jkni qoʻliga otdi.
Otasi Jungkookni kelishini eshitgandan soʻng mashinasini
tozalattirib qoʻygan edi.
Jk mashinani kalit tugmachasini bosgandan soʻng
ochilganlik ishorasini beruvchi ovoz chiqardi.
Jk xursand boʻlib ketdi.
Mashinasiga oʻtirib uni biroz koʻzdan kechirdi. Va otasini kompaniyasiga yoʻl oldi.
Jk mashinani xursand boʻlib ming xayollar bilan haydab ketayotgan edi.
Birdan mashina oynasini oldida bir qoʻli yoʻq,
boʻynidan kesilgan hamma joyi qon sochlari uzun bir qiz smirk kulib turardi.
Jungkook juda qoʻrqib
ketgandi. Mashina tormozini qanday bosganini sezmay ham qoldi.
Jk 5daqaiqacha hech narsani koʻzi ilgamay qoldi. Juda tez
toʻxtganidan orqasida kelayotgan mashina zoʻrgʻa ulgurdi.
Sal qolsa katta avto halokat yuz berardi.
Mashina oynasini 5daqiqadan beri taqqilatayotgan yigitni sabr kosasi toʻlib
borardi.
Nihoyat Jk oʻziga keldi va mashinadan tushdi.
Yigit: Ey bola esingni yeganmisan-- deb baqira ketdi-- men ulgurmaganimda nimalar boʻlishini tasavvur ham qilolmayman.
Aqling joyidami seniii. Hooy senga gapirayapman-yigit toʻxtamasdan oʻshqirardi.
—Blyat poxxuymasmi- oxiri Jk oziga keldi.
—Nima deganing bu- koʻzlari katta katta boʻlib gapirdi.
—Nima nima deganim oʻlmading tamom, jim ket- baqirib yuboray dedi- koʻrmayapsanmi oʻzimam bir axvoldaman.
Yigit endi gapirmoqchi edi, lekin fikridan qaytdi ( потому что u jk baquvvat mushakdor undan ancha govdali edi, a bu jipriq bosa kickinagina bovolib ozini gapini otqazmoqciydi, qorqdi😂🗿)
—Keyingi safar extiyot boʻl-deb ketib qoldi.
—Keyingi safar tirik qolmasligingni ta'minlayman- deb jk orqasidan baqirdi.
Jungkook mashinasiga oʻtirib Jiminni yoniga yoʻl oldi.
Kafeda javon taraflardagi bir stolda Jimin telefon oʻynab oʻtirardi.
Ular salomlashishdi. Doʻstlar bir birini qattiq sogʻingan edi. Yoshiligidan beri bir biridan ajralmaydigan doʻstlar 5yil koʻrishishmadi axir.
—Ouu Jungkook ancha oʻzgarib ketibsan, ancha baquvvat boʻlibsan boʻylaring ham oʻsibdi- Jimin Jkni yemkasiga urib qoydi.
—Sen boʻlsang pakanaligingcha qolibsan- Jk Jiminni qaytarib yelkasiga urib qoʻydi.
Jimin Jkga oʻqrayib qaradi.
Jk boʻlsa kulib yubordi.
.
—Etiboring uchun men pakana emasman, qolaversa meni boʻyim oʻzimga yoqadi- jimin biroz jahl qilib gapirdi.
—Ha yaxshi kichkina, qani oʻtir- yana Jiminni mazah qildi.
—Adashibman sen haliyam oʻsha qari toʻnkasan- deb joyiga oʻtirib oldi.
Yaxshi sen unda miyyasi aynigan tovuqsan- kulib u ham joyiga oʻtirdi.
—Sen rostan miyyang bilan urushib qolibsan.
—Endi bildingmi, biz ancha yil oldin ajrashganmiz.
Ular shu zayilda bir birlari bilan hazillar qilib ancha gaplashishdi.
—Vaqt allaqachon 12.00 boʻlibdi. Men ishga borishim kerak edi. Jin ursin kech qolishni yoqtirmayman.
Jungkook Jimin bilan xayrlashib ishga yoʻl oldi. Jimin ham oʻz ishiga ketdi.
Kunlar shu zaylda oʻta boshladi. Ishga ancha oʻrganib qolgan.
Oʻsha kitobni ham boʻsh vaqtlarida oʻqib turardi. Jk oʻzi koʻp kitob oʻqimaydi, lekin bu
kitobga qiziqishi ancha oshgan. Boʻsh qoldim deguncha oʻqishni boshlardi.
Hammasi yaxshi edi. Oʻsha kunga qadar.
Tun. Kuz boʻlganligi sababli salqin shabada esib turardi. Tashqarida shovqin-suron,
mashinalar ovozi, mahalliy aholining ovozlari...
Bu tarafda esa Jungkook balkonda kitob oʻqib oʻtiribdi(hc wu kitobbi tugatmadi bz qutulmadk🗿)
Birdan ichkari tarafdan ovoz eshitila boshladi. Jk buni tashrqaridan kelyapti deb oʻyladi. Lekin yana ovozlar eshitilardi. Bu aniq ichkaridan kelyapti.( jk bugun uyida yolgʻiz)
Jk biroz choʻchidi. U yolgʻiz qolsa biroz qoʻrqardi. Lekin u endi yosh bola emas.
Sekin balkondan moʻraladi. Xona sokin, hech kim yoʻq.
Jk asta sekin borib hamma yerni tekshirib chiqdi. Bu shunchaki charchaganimdan deb oʻyladi u.
Endi Jk bilan gʻalati ishlar sodir boʻla boshladi.
Kechasi derazalari ochilib ketar, oshxonada javondan narsalar tushib ketardi.
Jk boshida eʼtibor bermadi, shunchaki tuyulayapti deb oʻyladi.
Yana shunday ishlar sodir boʻlishda davom etdi.
Keyin u boʻlayotgan ishlar oʻqiyotgan kitobi tufayli deb oʻyladi.
Shuning uchun kitobni oʻqimay qoʻydi. Keyin bu narsalar oʻz oʻzidan toʻxladi.
Jk biroz xursand boʻldi. Lekin bir kuni yotoqxonasidan kimningdir ovozlari eshitildi.
—Што там meni chaqirishyaptimi, yo televizor yoniq qolib kettimi.
—Televizor yoniga borib qaradi. Oʻchiq. Aniq ajinalar meni sevib qolgan- nozlanib gapirdi Jungkook.
