CRAZENT
Chamasi ton'gdan o'tgan ammo quyosh yo'q ota onam bilan mashinada yangi uyimiz tomon ketayabmiz. Men qolimda huddiki #лекплостер yasab bo'yayotgan edim.
- Onajon qayeringiz og'riyabdi.? Deya soraganimda menga kulib muloyimlik bilan bosh barmog'larini koratdilar
- Mana shu yerim va men qolimdagi yasagan narsamni qollariga surtdim
- Ana endi oh'rimaydi..... men qilgan har bir ish malhamdir...
- Barakalla Nika sen bilan faxrlanaman qizm.
Men oynadan atrofga qaray boshladim. Tog'larni, kapalaklar, gullar, va osmon tola bulutlarni tomosha qilib ketar edim. Shu onda ko'imga Bo'ri ko'rina boshladi.
- Qaranglar bo'ri oyi Dada qarang bori.
- Chiroyli ekan dedilar oyim men shunda ularga javob qaytardim
- Chiroyli emas, Ular qorqinchili bo'ladi.
- Chunki ertaklarda doim ularni tovuz tasvirlashadi, Lekin ular unday emas.
Onamni gaplarini biroz o'yladim va yana unga qaray boshladim lekin unbirdan go'yib bolib qoldi. Yoki men undan ko'zimni olib qopchdim shunda dadam - Bo'ri qani qayerga ketti dedilar. Va tosatdan yolimizda mashina chiqib qoldi.
- Yolingga qara azizim ehtiyot bo'l deganlarini bilaman ota onamga qaragan zahotim ko'z qorachig'im qoralasha boshladi. Shu bilan men umuman boshqa yerda uyg'ondim.
Ota onam vafot etishdi. Men esa Yetim qoldim. Mashinada ketayotgan edim qolimda esa Onamdan qolgan tumor unda kapalak tasvirlangan moviy.... jajji.... kapalak.....
Men doim qollarimga #лекплостер qilib olgan edim bilmayman ammo nega lekin har bir qolimda shu bor edi. Balki bu asabdandir bu menga qorong'u.
Bizga doim ertak aytib berishar edi.
Tun og'ushidagi ertaklar, sham ostida shivirlab aytiladi. Hammasidan ham ko'proq Ko'z yoshlar yaratuvchisi ertagini aytardik. Ertakdagi odamlar ukuman yeg'lashni bilishmas edi. Ular huddi bombosh qop kabi hissiyotsiz kun kechirishardi, lekin sal uzoqroqda Ko'z yoshlar yaratuvchisi ham yashar edi. Zulmatga sho'ng'igan zangsiz va nursiz edi. Uning shaffof ko'zlarida biller ko'z yoshlar oqar edi. Odamlar uni yoniga kelib undan yeg latishini sorardi. Zori nimanidir his qilishsa.... Ko'z yoshlar yaratuvchisi esa ularni istagini be'etibor qoldirmas edi va odamlar yeg'lardi g'azabdan, alamdan, og'riqdan, va hijrondan. Tasirchan yoki alamli ko'z yoshlar oqar edi.
Meni qandaydir qasrga o'xshash joyga olib kelishdi. Jamadonimni olib tushdim va ichkariga kira boshladim.
Bunday dunyo mavjudligini bilmas edim. Ota onamni bunchalik sog'inaman deb o'ylamagan edim. Eng muhimi o'zim usha ertakka tushib qolishimni hayolimni bir chetiga ham kelmagan edim.
- Sen Nika bo'lsang kerak.? Men bosh qayirdim
- Shunaqa kapalak bor. Bola uchun g'alati ism chunki kapalaklar bir necha kun yashashadi. Qoidalarimiz oddiy TARTIB, XURMAT, va ITOATKORLIK amal qilsang muammo bo'lmaydi. Jamadonni olinglar.
Qolimdan jamadonimni olishdi men indamas edim yetim honaning tarbiyachisi esa menga gapira verar edi.
- Bu yerda hamma narsa umumiy. Boyningdagini ber shaxsiy narsa olib yurish mumkun emas.
U menga shavqatsizlik qildi sababi boynimdagi tumor onamdan yodgorlik edi.
- Axir bu onamdan qolgan men yeg'lash aralash gapirdim u esa
- TARTIB HURMAT va ITOATKORLIK birinchi kundan qoidalarni buzmasang kerak deya qolini chozardi meni esa unga taqinchog'imni berishni hohlamas edim. Shu da u - Rigel deya bir bolani ismini aytdi. Shunda ortidagi bolalardan biri chiqib boynimdagi tumorimni yulib oldi. Men indamay qoldim.
Bu men uchun shunchaki ertak emasdi. Bu qal'ada men ko'z yoshlar yaratuvchisini uchratdim.
- Ko'zyoshlarga xojat yoq... Adelina uni kuxatib qoy.
Shunda bir qiz chiqib meni olib ketdi. Va yotoqxonaga olib kirdi. Qolganlarga esa kirishini aytdi va hammani kirgizib yubordi.
Adelina meni yotoqxonaga olib kirdi u yer shunchalar sokin. Hamma narsa birxil. Yotoqlar esa tekkis qilib tuzib qo'yilgan hech narsa noodatiy emas.
- Bu yer seni yotog'ing menga o'z joyimni korsatdi. Bu yerda Julie uhlardi ammo uni o'tgan haftada asrab olishdi. Endi bu yer seniki. Deb takidladi.
Men vorib yotoqqa otirdim va unga qarab savol bera boshladim
- Anchadan buyon shu yerdamisan?
- Meni rangim judayam oq Margaret honimni aytishicha bu kasallik ekan lekin men unday deb o'ylamadim Adelina rosmanasiga oppoq qiz edi sochlari qoshi hatto kipriklar op rangda edi tanasining rangi ham oddiy odamlarga qaraganda oqroq edi.
- Men bilan do'st bo'lasanmi? Men o'ylab otirmay Ha dedim chunki uni ko'rishim bilan ochiq kongilligini sezgan edim.
Bu yerga kelganimga ham bugun 8 yil boldi. Yotog'imda kalamushcham bilan hayrlashar edim Boshqa hayvonni olib kirolmas edim shu sabab ham kalamushga g'amhorlik qila boshladim.
Men kalamushimni qutiga soldim va Adelinaga qarab
- Hojati yo'q kerganingdan so'ng aslo qayta ko'rma
- Sensiz bu yerda hech narsa qila olmas edim. Endi bu seniki.
Men unga qutini berdi. U esa kulib qarar edi. Rostanham u siz hech narsa qila olmas edim.
U bilan quchoqlashdik qattiq bag'rimga bosdim u ham mendan qolishmas edim chunki ikimiz bir-birimizni yaxshi ko'rar edik.
Yetimxona huddi qamoqga o'xshardi. Uzoq yillar kimdur meni bu yerdan olib ketishini kutdim. Kelishadi ko'zlarimga qarashadi va hamma bolalar ichidan aynan meni tanlashadi. Men qanday bo'lsam shundayman. Eng oddiy desam ham boladi. Lekin meni hech kim tanlas edi. Huddi ko'rinmas odam edim. Honamdan chiqganimda bu yerda bolgan hamma narsalar yodimga tushardi.
Rigel meni chiqishtirmasligi meni yomon korib nafratlanishi. Kechalar qorong'ulikdan qo'rqib uhlolmasliklarim, Margaret faqat Rigelga mehribonlik qilganlari. Men qorqganimda meni yertolaga qopqora yertoladagi yotoqga kamar bilan bog'lab bir o'zimni tashlab ketganlari barchasi ko'z oldimdan o'tar edi.
Tashqarida meni asrab olmoqchi bo'lgan oila turishardi. Ularni oldilariga borganimda menga qarab savol beeishdi.
- Hosh tayyormisan men bosh chayqadim. - Ha Tayyorman . Ular menga kulib qarahar edi.
- Yuklaring bo'lsa o'zim olaman. - Menda faqat shu bor dedim qolimdagi sumkamga qarab
Margaret ham gap qoshdi.
- Bizda hamma narsa umumiy.
- U hayvonlarni boqishni yaxshi ko'radi shu sababham qollari tirnalsa yoki kesilsa qolllariga #лекплостер qilib oladi. Hosh Nika bu yerda o'rganganlaringni yoddan chiqarma PTARTOB HURMAT va ITOAT sinov muddatiligingda ham unutma. Asrab olish jarayoni bekor bolishi ham mumkun . Agar ozingni yomon tutsang ortga qaytaramiz.
- Hammasi yaxshi bo'lishiga aminman.
Biz endi qadam qoyganimizda pionina oxangri yangrar edi. Hamma jim bolib uni tinglar. Margaret esa havotirda edi. Biz oshxonaga tomonga kirdik chunki oshxonada pionina joylashgan edi.
Bu barmoqlar klavishlar ustida ohista harakatlanayotgan oppoq va mayin barmoqlar yetimxonamizning g'ururi hammaga birdek yoqadigan yoqimtoy yigit, mendan tashqari hamma bilan hushmuomila edi.
U shunchalar zor chalganidan yangi bolishga intilyotgan oilamga yoqdib qoldi.
- Kim u deb tasirchan holda soraganda men o'ylab otirmay ko'zimni uzmay
- Yigitning shaxsiy ishini ko'rdingiz u sizni toliqtirib qo'yishi mumkun u sizni hayron qoldirmadimi?
- Uyimiz juda katta va keng Nika u bilan hotirjam bo'ladi.
- Ha lekin bitta osmir ostirishni o'zi oson bolamydi ammo ikkita o'smirni ulgartirish bu juda qiyin ish ustiga ustak Rigel juda sho'x bola uni faqat biz hal qilolamiz
- Hovotir olmang Margaret honim nima qilayotganimizni bilamiz. Uni ustiga axir biz sinov muddatidamiz.
Margaret Rigelni bergisi kelmas edi. Chunki uni o'z bolasidek yaxshi ko'rar edi. U kelishgan chiroyli huddi bori kabi edi. Menga bu yoqardi ammo undan nafralanar edim.
Shunday qilib Rigel va Meni asrab olishdi. Bir oylaga sinov muddatiga. Eng alamlisi biz ikkimiz ham bir birimizdan juda nafratlanar edik.
#1_BOLIM TUGADI ETIBOR UCHUN KATTA RAXMAT SIZLARGA YOQDI DEYA UMIDDAMAN