My Poisoned Rose | MYG and KNJ
Mening nafis gulim deganda hamma har hil narsani tushunadi! Balki bu erklash balki egalik! Avtor...
Erta tong havo bulutli sekin sekin yomgir yogyapti hamma qayergadur shoshyapti. Kimdur ishga, kimdur esa maktabga. Bizning Jia esa maktabga kesh qo'lyotgandi.
Jiaga qongiroq boldi. Shoshilgansha qulog‘iga telefon tutdi.
—Salom Nabi— Jia hansiragansha tez gapirdi.Salom keshikyapsan bilasanmi? Tezroq kel bolmasa gap eshitasan axir—dedi Nabi.
—Ho'p, ho'p. Keldimku...!— Jia maktab tomon tez yugurarkan telefonni qoyishga shoshildi.
—Hop seni kutyapman! Tezroq kel!— Qongiroq tugadi.
Jia maktabga yetib keldi. Ammo kesh qolgandi.Jia ewikni taqillatib uzr sorab oz joyiga otirmoqshi boldi. Lekin notanish yigitga kozi tushdi.
—Hoy? Bu mening joyim— oldiga kelib baqirgan qiz tomon boshini kotargan yigit
—Nima qilibdi? Endi mening joyim!— Jia bundan qolini musht qildi. Endi gapiraman deganda ustoz gap boshladi.
—Jia! Ortki parta boshku o'sha yerga otir! Hesh qanday farq qilmaydi— Jia o'zi kesh kelgani ushun ustozdan dakki eshitmay deb ortki partaga otirdi.
— Salom! Sening joyinga o'tirganim ushun uzur Go'zal qiz!— Yigit ortga ogirilib qizga yoqmoqshi boldi. Bundan ensa qotirgan Jia kesatiq ohangda javob berdi.
—Salom! Men oson keshirmayman Yaxshi yigit!— Yigit bunday Jacob kutmaganidan kulib yubordi.
—Qaysarman degin, mayli kelishib ketamiz! Mening ismim Namjoon!— Namjoon qol sozdi.
— Mening ismim Jia— qol berib salomlashdi.
—Qani bolalar! Dars boshlandi.— ustoz birin ketin mavzularni tushuntira boshladi.
U judayam shiroyli va nozik qiz. Men qizlarni hesh qashon sevib qolmayman. Lekin bu qiz birinshi korganimdanoq meni oziga tortdi— Namjoon bir-bir Jiaga koz tashlab qoyar edi.Dars tugadi. Ustoz sinfdan shiqib ketar ekan Jia boshini partaga qoydi.
—Nihoyat! Uf hesh narsani tushunmadim. Bu darsni olgudek yomon koramaneyy— Jianing bu sozlaridan kulib yuborgan Namjoon uni turtib gapirdi.
—Nega yoqmaydi? Unda qaysi fanga qiziqasan?— dedi Namjoon.
—Men ko'proq Biologiyaga qiziqaman. Inson anotomiasiga!— dedi Jia kulib.
—Inson anatomiasi hohlaysanmi bir marsani sinab koramiz— qosh ushurib Namjoon katta jilmayish ila gapirdi.
—Nima ekan?– tushunmay javob berdi Jia.
Namjoon- U huddi nafis gul ga oxshaydi, judayam nozik va bejirm uning tabbasumi goyoki qurigan gulni asliga qaytara oladi. U ideal qiz va u meniki boliwi Shart! Mening nafis gulim. Albatta meniki boladi.
Namjoon uyiga kirib kelar ekan Dadasi uni kutib otirar edi.
—Hosh u bilan gaplashdingmi? Yaqin bolib oldingizmi?
—Dada axir birinshi kundan u bilan yaqin bola olmaymanku? Yana Suga juda ham kam gap ekan. Baxtga qarshi paralel sinfda. Shu yoshimda meni qayoqdagi godaklar oldiga yubordiza?— sharshoq bilan divanga ozini tashladi.
—Hoy bola! Uning otasi kim ekanini bilasanmi ozi? U bilan yaqin bolishing ushun yubordim. Unshalik qiyin emasku.
—Hop! Dada u bilan yaqin bolishga harakat qilaman!
Namjoon xonasiga kirib yana oyga tolar ekan. U tezroq bu ishni qilgisi kelardi. Bu ishni majbur qilib bolsada qilishni hohlayabdi. Bir tomondan hali kishkina va hali tanasi ham yetilmagan. Lekin buning ozi ham boshqasha tuyulardi.