Bizning muhabbatimiz boshqacha...🫠 1-qism

Junho ismli bir biznesmen bor edi. Uning katta va hashamatli uyi, xizmatkorlari va hatto tansoqchilari ham bor edi. Lekin bir muammo, u gey edi. U faqatgina erkaklarni sevardi.
Bir kuni, onasi uning qiliqlariga toqat qilolmadi va uni bir qizga majburlab uylantirdi. U boshida rosa qarshiliklar qildi. Lekin foydasi bo'lmadi. Noiloj, to'y ham o'tdi. U o'zi uylanayotgan qizni yuzini hali biror marta ham ko'rmagandi. Junho u qizni ko'rganida unga tikilib qoldi. Birinchi marta u qiz bolani yaxshi ko'rib qoldi. Junho u qizni yaxshi ko'rib qoldi. Lekin uning erkaklarga bo'lgan munosabatini o'zgartirmadi. Ammo qizning (Y/Nning) chiroyiga mahliyo bo'lib qoldi.
Har kuni Junho o'z uyiga bir erkakni olib kelib birga xursandchilik qilardi. U erkakning gavdasi katta, bo'yi ham u bilan barobar edi.
Bu narsalar haqida Y/N bilmasdi. Chunki Junho u innocentligini bilardi va bu narsalar bilan uni miyyasini bulg'ashni hohlamagandi.
Bir kuni, Junho mansioniga yana o'sha erkakni olib kelganida, Y/N uxlab yotgandi. Lekin u shovqin va oh-voh ovozlardan uyg'onib ketdi. U ovozqayerdan va qanday kelayotganiga qiziqdi va sekin xonadan chiqdi. U ovozlar kelayotgan tomonga yo'l oldi. U yerda bir xona bor edi. Y/N bu xona haqida oldin bilmasdi. U endigina eshikni ochmoqchi bo'lganida, birdan, Junhoning tansoqchisi uni to'xtatdi.
–shoshmang, Y/N honim. Bu yerga kirish mumkin emas. Janob menga bu yerga hech kimni kirgizmaslikni tayinlashgan.
–lekin bu yerda nima bor? Nega bu yerdan qandaydir g'alati ovozlar kelyapdi?
–bilmayman. Men shunchaki buyruqni bajaryapman. Eshik oldida turishim kerak edi. Mana turipman. Qo'riqlayapman
–haa mayli hop. Ishingni qilaver unda.
Y/N shunday deb nari ketdi. Xonasi tomon yo'l oldi. Shovqinga etibor bermaslikka harakat qildi.
Tansoqchi aslida ichkarida nimalar bo'layotganini bilardi. Lekin Junho unga Y/Nga hechnarsa aytmaslikni tayinlagandi. Shuning uchun soqchi ichkarida nima borligini bilmasligini aytdi.
Ammo bir kuni Y/N yana o'sha shovqinlarni eshitdi va bu safar o'sha xonaning eshigini ochishga muvaffaq bo'ldi. Lekin ichkarida ko'rgan narsasi uni hayratga soldi. Junho bir erkakni orqasidan 🔞 qilayotgandi. Haligi erkak esa bundan zavqlanardi. U ko'proq so'rardi.
–ahh... yana... yana! Qattiqroq... ahhh... mmm...
Birdan, Junho eshik ochiqligini sezib qoldi va eshikka qaradi. U yerda Y/N turardi. Y/N nimalar ko'rayotganiga ishonmasdi. Ko'zlari katta katta bo'lib ketgandi. Junhoning yuzi uyatdan qizarib ketdi. U hechqachon bu ishni kimningdir ko'z o'ngida qilmagandi. Keyin uning jahli chiqdi. Y/N esa birdan eshikni yopdi va yugurib xonasiga ketdi. Junhoninh batgar jahli chiqdi. U ishini to'xtatib turdi va tezda kiyinib Y/N bilan birga uxlaydigan xonasiga yo'l oldi. Y/N yotoqda ko'rpaning tagida yotardi. Boshini o'rab olgandi. Endi nima bo'lishini bilmay qattiq qo'rqardi. Birdan u yerda Junho kirdi va ko'rpani Y/Nning ustidan tortib oldi.
–u yerda nima qilayotganding? Javob ber!
Junho Y/Nning yelkalaridan qattiq ushlab uni tortib oldi va silkitdi.
–men... men shovqinni eshitgandim. Men shunchaki... shunchaki... men... bunday bo'layotganini bilmagandim.
–yaramas qiz! Sen hammasini ko'rdingmi?!
Junho Y/Nni rosa do'pposladi. Birozdan keyin oxiri to'xtadi. Y/N polda hammayog'i ko'kargan, qizargan va qonsiragan yotardi. Butun badani qahshab og'rirdi. Junho esa unga hechnarsa demadi va yana mansionidagi o'sha yashirin xonaga qaytib ketdi. U soqchisiga dakki berdi.
–nega uni bu conaga kirishiga yo'l qo'yding?! Men senga uni bu yerga qo'ymaslikni buyurgandimku! Senga nega haq to'layman?!
–kechiring, janob. Boshqa qaytarilmaydi
–shu safar kechiraman. Lekin keyingi safar yana qaytarilsa — o'lding! Tushundibgmi?
– hh-h-ha j-janob, tushundim
–yaxshi. Endi ishga qayt
– hh-hop
Junho xonaga kirib ketdi. Ichkarida haligi erkak uni jahl bilan kutib turgandi.

–nega meni tashlab ketding?!
–kechirasan, Mingyuginam (Junhoning boyfriendining ismi Mingyu)
–hmm... kechirim so'rash hech narsani hal qilmaydi. Bu safar kechirsam, keyingi safar yana xato qilasan va yana kechirim so'raysan. Senga shunday jazo berishim kerakki, butun umr buni eslab o'tasan.
–Mingyu, iltimos, kechiraqol...
–Junho... yo'q... sen jazoingni olasan
–mayli, hop. Sen bergan har qanday jazoga tayyorman, jonim
–meni unday dema. Men ayol kishi emasman
–men seni jonim deyapman. "Asalim" yoki "shirintoyim" deganim yo'qku
–menga yoqmaydi
–unda nima dey? "Pahlavonim" deymi?😂
–hoy!😂 men semiz emasman
–🤣🤣🤣
–hullas, mavzuga qaytamiz. Bu yoqqa kel! Tezda!
Junhoning kayfiyati o'zgardi. U Mingyudan hatto biroz qo'rqib ham ketdi. Lekin yoniga sekin yaqinlashganda, Mingyu birdan uni yechintirib yotoqqa uloqtirdi va ogohlantirmasdan birdan boshlab yubordi. Junho qo'rqib ketdi. Mingyu buni tez va qattiq qilardi.
–ayyy... M-Mingyu... bu og'rityapdi. Iltimos, biroz sekinlashgin😣 ayyy...
–aslo! Sen jazoingni olishing kerak!
–ahhh ... ohhh... ayyyyyy... voyyy
–namuncha ko'p oh vohlaysan?! Sen erkak kishisan! Shunday ekan ko'p whimper qilaverma!
–lekin bu qattiq og'riyapdi... ayy...
Mingyu yanada tezlashtirdi. Junho yonidagi yostiqni qattiq g'ijimlab ushlab oldi. Og'riqdan ko'zlari yoshga to'lgandi.
–ayyy... bu qattiq og'riyapdi... iltimos, to'xta!
–yo'q!
Mingyu Junhoning yuziga tarsaki tushirdi va yanada qattiqroq qilishni boshladi.
–owww... iltimos, to'xta😭
–aybingga yarasha jazoingni olyapsan! Endi chida!
Mingyu deyarli tun bo'yi shunday davom etdi. Junho esa qattiq yig'lardi. Og'riqqa chiday olmasdi.
Ertalabga yaqin Mingyu hattoki @zosini tortib olmasdan ham uxlab qolgandi. Juda charchagan edi. Junho fursatdan foydalanib sekingina uni tortib oldi va kiyinib o'zining yotoqxonasiga, Y/N bilan uxlaydigan xonasiga kirib ketdi. U yotoqqa o'zini tashladiyu uxlab qoldi. Adyolni mahkam quchoqlab oldi.
Ertalab, Mingyu uyg'onganida Junho u yerda yo'qligini sezdi. U soatga qaradi. Soat allaqachon o'ndan o'tgan edi.
–haaa... menimcha biror joyga ketgan. Ishi chiqib qolgan bo'lsa kerak
Mingyu shunday dedi va kiyinib o'z uyiga ketdi.
Lekin Junho mansionda, yotoqxonada uxlab yotgandi. U juda charchagan va hali hamon qattiq og'riqda edi. Y/N esa allaqachon uyg'onib hatto nonushta ham qilib bo'lgandi. Xizmatkorlar ham stolni yig'ishtirib bo'lganiga ancha bo'lgandi. Y/N mansionning ulkan kutubxonasiga kirib o'sha yerda kitob o'qiyotgandi. Lekin negadir Junhodan havotir olardi. Yuragi g'ash edi. Junho odatda erta turardi. Lekin bugun negadir juda ko'p uxlayapdi. Y/N Junhodan xabar olishga qaror qildi. U birga uxlaydigan yotoqxonalariga kirdi. Junho adyolga o'rangancha yostiqni mahkam ushlab yotardi. Huddiki qattiq og'riq ichidadek. Y/N unga sekin yaqinlashdi va yelkasiga sekin tegindi.
–Junho? Bugun juda ko'p uxlayapsan. Hammasi yaxshimi?
Junho sekin ko'zini ochdi.
–h-hhaa... y-yaxshi... ahhh...
–nima bo'ldi?
–mm... y-yo'q... h-hhechnarsa
–biror joying og'riyapdimi? Shifokoringni chaqirib beraymi?
–mm... mayli... hop. Chaqir. Tezroq kelsin. Ayyyy...
Y/N tezda Junhoning shifokorini chaqirdi. Shifokor keldi. U Junhoni tekshirishdan avval Y/Ndan xonadan chiqib turishini so'radi. Y/N bu nima uchunligini bilmasdi, lekin rozi bo'lib xonadan chiqib kutib turdi. Shifokor Junhoni tekshirib unga og'riq qoldiruvchi dori va tezroq tuzalishi uchun malham berdi. Shifokor ketganidan keyin Y/N yana ichkariga kirdi.
–endi yaxshimisan?
–ancha yaxshiroq
–o'zi nima bo'ldi? Qayering og'riyotgandi? Va doktor qayeringni tekshirdi? Men hechnarsani tushunmayapman
–senga aytolmayman
–nima uchun?
–sen ayol kishisan.
–nima bo'pti?
–ehhh... mayli, aytib beraman.
Junho Y/Nga hammasini aytib berdi. Y/N hayratdan biroz qotib qoldi. Keyin esa havotir olishni boshladi.

–e Hudoyim hozir yaxshimisan?
–ha dedimku
–nimadir hohlaysanmi? Suv? Yoki ovqat? Ertalab ham nonushta qilmading
–mayli, olib kelaqol
Y/N tezda oshxonaga borib Chefdan Junho uchun patnisda nonushta tayorlab berishini so'radi. Chef darrov issiqqina nonushta tayorlab berdi. Y/N patnisni olib yotoqxonaga kirib ketdi. U ichkariga kirib yotoqqa yaqinlashdi va patnisni sekingina tumbochka(bedside table demoqchi edim lekin hamma shunday deydi deb shunday yozaverdim hamma tushunishi uchun) ustiga qo'ydi.
–Junho... senga nonushta olib keldim. Sekin o'tira olasanmi?
–ha
–kelaqol. O'zim yordam beraman
–kerak emas. Sen ayol kishisan. Nimjonsan. Men esa erkakman. Men... ahhh
–hozir senga meni yordamim kerak
Y/N Junhoga sekin o'tirishiga yordam berdi va uni ovqatlantirib qo'ydi. Junho bundan o'zini zaif his qilardi. U hech qachon ayollarni yoqtirmagan. Lekin Y/N juda mehribon. Lekin uning o'ylashicha u hali ham Y/Nni yomon ko'radi. Chunki u o'ylaydiki ayollar zaif va nimjon. Hechnarsani eplolmaydi.
–bunday qilishing shart emas edi.
–nega? Axir o'z erimsanku. Senga g'amxo'rlik qilishim shart. Ayniqsa bu holatingda
–meni zaifligimni yuzimga solyapsanmi?
–yo'q. Nega bunday o'ylayabsan?
–ayollar doim zaif bo'lib kelgan. Menga erkaklar yoqadi. Ular kuchli, baquvvat va mushaklari ham chiroyli ko'rinadi.
–to'g'ri. Lekin erkaklar ayollardek ruhiy taraflama kuchli emas
–sen bilmaysan. Erkaklar har taraflama ustun! Ayy...
–bilaman, sen kuchlisan. Leking kuchli degani charchamaydi degani emas. Kel men senga sekin yotishingga yordam beraman
–yo'q! Kerak emas!
Junho o'zi yotishga harakat qildi. Lekin birdan...
–ayy!
U sekin joyiga yotmoqchi edi. Lekin birgina qilgan qaltis harakati tufayli og'riqni sezdi va o'zi bilmagan holda birdan yotib qoldi. Og'riqdan uning ko'zlari yoshga to'ldi.
–men senga ayttimku. Yordam beraman dedim. Sen o'zing rad etding. Bugundan boshlab senga o'zim g'amxo'rlik qilaman
–kerak emas. Xizmatkorlarim bor meni. Ular menga g'amxo'rlik qilaveradi.
–ular senga menchalik yaxshi qarolmaydi. Ular shunchaki buyruqni bajarishadi. Men esa seni xotiningman. Senga hechkim menchalik yaxshi qarolmaydi...