Midnight
Misun hali ham yuragining urishini nazorat qila olmasdi. Xonada faqat u va Jungkook bor edi. Atrof sukunatga cho‘mgan, faqat nafas olish tovushlari eshitilardi.
Jungkook unga yaqin keldi. Juda yaqin. Uning nafasi Misunning terisiga urilar, yuragini battar titratardi.
— Bilasanmi, sen menga qanday ta’sir qilayotganingni? — past ovozda shivirladi Jungkook.
Jungkook uning so‘zini tugatishga qo‘ymadi. Uning barmoqlari asta Misunning yuziga tegdi, so‘ng lablari chizig‘idan ohista o‘tdi.
— Qachonlardir o‘zimni boshqara olaman, deb o‘ylardim, — dedi Jungkook shivirlab. — Lekin sen buni imkonsiz qilding.
U barmoqlari bilan Misunning bo‘yin chizig‘ini kuzatdi, so‘ng yelkalariga tushdi. Bu harakat shunchalik sekin va yo‘ldan ozdiruvchi ediki, Misunning tanasi titradi.
Uning ovozi zaif eshitildi. Lekin Jungkook kutib o‘tirmadi. Uning yuziga egildi va lablarini faqat bir necha millimetr uzoqlikda to‘xtatdi.
— Agar ortga chekinmoqchi bo‘lsang, hozir so‘nggi imkoning, — shivirladi u.
Lekin Misun ortga qaytolmasdi.
Uning ko‘zlari yumildi. Va shu payt…
Jungkookning lablari nihoyat unga tegdi.
Bu o‘pich shirin edi. Ammo shu bilan birga, g‘ayritabiiy issiq, egallovchi va o‘ziga tortuvchi edi.
Misun qo‘llarini beixtiyor Jungkookning ko‘kragiga qo‘ydi, lekin u allaqachon boshqaruvni o‘z qo‘liga olgandi.
Oraga bir necha soat tushgan bo‘lsa ham, Misun o‘ziga kelolmadi. Har bir teginish, har bir harakat hali ham yuragini qamrab olgan edi.
Jungkook: "Men seni hali ham his qilyapman."
Misun qizib ketdi. Uning qo‘llari titradi.
Jungkook: "Hali ham ko‘proq xohlayman."
Misun chuqur nafas oldi. U bu o‘yinda yutqazayotganini bilar, lekin ortga chekinishni istamasdi.
Misun: "Unda yana uchrashamizmi?"
Jungkook: "Kechasi. Xuddi o‘sha xonada."
Uning butun tanasi qizidi. Bu kecha yana nimalar bo‘lishi mumkin?
Ichki hayajon va istak uni butunlay egallab olgandi.
Va u endi bu hislardan qochishni istamasdi.
Oradan qancha vaqt o‘tdi—bilish qiyin edi.
Ammo Misun bu tuyg‘udan voz kecha olmasligini tushundi.
Jungkook esa… allaqachon bilardi.
— Sen meniki, — past ovozda shivirladi u.
Misun javob bermadi. Faqat unga yanada yaqinlashdi.
Va shu bilan hammasi ayon edi.
Misun Jungkookning yonida yotarkan, yuragi tinchlanmaganini his qildi.
— Men bu haqda hech o‘ylamaganman… — dedi u.
Jungkook barmoqlari bilan uning yuzidan ohista o‘tdi.
— Ammo hozir afsuslanyapsanmi?
