ارز دیجیتال سولانا

رمز ارز SOL ارز دیجیتال سولانا در واقع توکن مورد استفاده در شبکه بلاک چین سولانا است. از الگوریتم اجماع اثبات سهام نمایندگی شده مظنور تشویق دارندگان توکن SOL به منظور مشارکت آن‌ها در شبکه استفاده می‌کند. به‌عنوان بخشی از برنامه‌های مدنظر گرفته شده توسط سولانا برای افزایش امنیت، تمامی کارمزدهایی که در قالب رمز ارز SOL پرداخت می‌شود، سوزانده می‌شود. این سیستم تورم منفی باعث می‌شود تا افراد به هولد و استیکینگ رمز ارز SOL به منظور شرکت در فرآیند اجماع ترغیب شوند.

کاربرد ارز دیجیتال سولانا
همانطور که گفته شد، توکن شبکه سولانا رمز ارز SOL نام دارد و دارای کاربردهای زیر است:

استیکینگ: سولانا در قبال مشارکت کاربران در فرآیند اجماع و قدرت بخشیدن به امنیت شبکه، به افرادی که اقدام به سپرده‌گذاری رمز ارز SOL کنند پاداش‌هایی را در قالب همین توکن اعطا می‌کند.
کارمزد تراکنش‌ها: به منظور انجام یک تراکنش ساده انتقال توکن و یا تعامل با قراردادهای هوشمند، کاربران موظف به پرداخت کارمزد در قالب رمز ارز SOL هستند.
حاکمیت: در آینده، حاکمیت در شبکه از طریق رای‌گیری بین دارندگان رمز ارز SOL انجام خواهد شد.
عرضه اولیه ارز دیجیتال SOL
عرضه اولیه توکن SOL در چند مرحله بین سال‌های 2018 تا 2020 انجام گرفت. به بیانی دقیق‌تر، در آوریل 2018 (فروردین 97)، حدود 16 درصد از کل عرضه رمز ارز SOL با قیمت 4 سنت از طریق Seed Sale توزیع شد. در ادامه و در خرداد همان سال، 12.92 درصد از کل توکن‌های SOL در قالب Founding Sale با قیمت 20 سنت به سرمایه‌گذاران فروخته شد. همچنین یک عرضه اولیه اختصاصی برای اعتبارسنج‌ها به قیمت 22.5 سنت در تیرماه 98 برگزار گردید و حاصل آن، فروش 5.18 درصد از کل توکن‌های SOL بود.

به صورت کلی، نحوه تخصیص رمز ارز SOL به صورت زیر است:

16.23 درصد برای Seed Sale
12.92 درصد برای Founding Sale
5.18 درصد برای Validator Sale
1.88 درصد برای Strategic Sale
1.64 درصد برای حراج CoinList
12.79 درصد برای اعضای تیم
10.46 درصد برای بنیاد سولانا
38.89 درصد برای جامعه رمز ارز SOL
برنامه زمانی توزیع رمز ارز SOL

آیا استخراج سولانا و ارز دیجیتال SOL ممکن است؟
با توجه به توضیحات بخش ساز و کار شبکه سولانا، مشخص شد که این ارز دیجیتال از الگوریتم اثبات سهام نمایندگی شده به منظور اجماع استفاده می‌کند. از طرفی، فرآیند “استخراج” و دریافت یک رمز ارز در قبال انجام تلاش محاسباتی در پروژه‌های بلاک چینی، به آن‌هایی محدود می‌شود که از الگوریتم اجماع اثبات کار (Proof of Work) استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، بیت کوین (BTC) را می‌توان از طریق خرید تجهیزات ماینینگ و مشارکت در شبکه و ساخت بلاک‌ها، دریافت کرد.

اما در شبکه‌های مبتنی بر اثبات سهام و اثبات سهام نمایندگی شده چنین نیست. در این شبکه‌ها، استخراج معنایی ندارد و در عوض پاداش‌هایی از جنس رمز ارز آن شبکه بین سپرده‌گذاران توزیع می‌شود. به منظور سپرده‌گذاری و استیکینگ یک ارز دیجیتال، کاربر باید مقداری از آن رمز ارزها را در کیف پول رسمی و یا والت‌های پشتیبان پروسه استیکینگ آن رمز ارز، نگهداری کند.