The Villain's Captive⛓️
Episode:10
Channel: Alores mufficc
.
.
—Siz uni o‘zini jo‘natmasligingiz kerak edi! - tanamdagi barcha asab tolalarim jimirlashini bor kuchim bilan bosgancha gapirardim.
—Dante, bu Bossning buyrug‘i edi, yaxshi tushunasanku, - Min hotirjam xolatda viskidan ho‘plab stol ustiga qo‘ydi. Uning bu darajadagi hotirjamligini ko‘rib, jaxlim ming chandonga ortdib ketdi.
—Siz qachondan beri Bossning har bir so‘zlariga itoatkor bo‘lib qoldingiz? - bir qoshimni ko‘targancha, jiddiy nigohimni unga tikdim. Bu odam hech qachon Bossning har bir so‘zini etibor bilan bajarmagan. Hozirgi xolati esa meni jaxlimni chiqaryotgandi.
—Dante, maqsadimiz yo‘lida uning chidab bo‘lmas topshiriqlarini bajarishga majburmiz...
Min qo‘lini yana stol ustidagi viski qadahiga uzatdi, lekin men undan avval qadahni ushlab, o‘zim tomonga tortdim. Tanamni biroz stol tarafga egib, uning chetlariga ajin tortilgan ko‘zlariga tik boqdim.
—Janob Min, bizning kelishuvimiz esingizdan chiqmasligi kerak! Qizingiz o‘zgasi bilan bo‘lmasligi va uning bir tolasiga ham zarar yetmasligi kerak!
U menga bir on qo‘rquv to‘la nigohi bilan qaradi, lekin o‘zini yig‘ib olgancha, o‘zini kresloga tashlab hafsalasiz nafas chiqardi.
—Dante, o‘z doirangdan chiqib ketyapsan...
Men uning yuziga tikka qarab kulib yubordim. U kim bo‘libdiki menga o‘z doiram haqida gapiradi?
—Qo‘rqma Dante, uni kuzatuvga qo‘yganman. Keyin u bilan Taehyung bor, u uni yetarlicha himoya qila oladi.
Uning ismini eshitishim bilan yana asabiylasha boshladim. Kulgimni to‘xtatib, yana jiddiy tortgancha gapirdim.
—Hamma muammo o‘sha laʼnatida! Ho‘sh aytingchi uni o‘zidan kim qutqaradi uni? Uning qo‘lidan nimalar kelishini juda yaxshi bilasiz... U Boss uchun yaqinlardan, jin ursin!
Qo‘limda siqib turgan qadahni shisha stol ustiga qattiq qo‘yganimdan, qadah baland ovoz chiqargancha parchalanib ketdi.
O‘rnimdan turdimda, Minga ort o‘girgancha yura boshladim. Uning hech bir manoga ega bo‘lmagan, rejasiz gaplari meni qonimni qaynatadi! Uning o‘zida yetarli qaror yo‘q, bo‘lganda shu chog‘gacha Bossni o‘rnini egallagan bo‘lardi!
—Bossga qarshi chiqishing, o‘zingni o‘liming va taxtdan besh qadam uzoqlashishingni taminlaydi!
Uning oxirgi gaplarini etiborsiz qoldirgancha, kabinetidan chiqdim. Chiqishim bilan qo‘riqchilar boshini eggancha ehtirom qilishdi.
Shahdam qadamlarim bilan tashqariga chiqib mashinamga o‘tirdim. Telefonimning ekrani yoqiq ekanligi etiborimni tortdi. Menga xabar kelgan...
📩Jungkook Bossning kotibi, uni biroz kuzat. Bir nimani aniqlashga urinyotgandek tuyilyapti...
Vahima xuruj qilib, yig‘lagancha yotog‘imdan turib ochiq balkonga chiqdim. Borgan sari o‘pkamga xavo yetib bormayotgandek tuyilardi...
Qo‘llarim tunning salqin xavosidan muzlagan temir panjarani mahkam qisdi. Ko‘zyoshlarim bilan yuvilayotgan yuzimga salqin shaboda urilardi. Ich ichimga to‘lib kelayotgan barcha og‘riqlarni chiqarishni istayman, qanday yo‘l bilan bo‘lsa ham...
Temirni mahkam qisgancha o‘pkamdagi tiqilayotgan havoni siqib chiqardim. Tomog‘imdan bo‘g‘iq va og‘riqli qichqiriq chiqdi. O‘zimni tuta olmagan holatda qichqirib yubordim...
—Tinch qo‘y meni Dante... Chiqib ket hayotimdan! Yo xudoyim, meni shunday azoblagandan ko‘ra jonimni olsangchi!
Yig‘lagancha, temir panjaraga suyanib o‘tirib qoldim. To‘g‘ri bu oddiy tush lekin aynan shu tush meni tamom qilyapti...
—Ota... Nega barchasini bilib tursangiz ham qo‘lingizni men tomon cho‘zmaysiz? Axir men ham jajji qizcha edim va hozir ham ich ichimda shundaymanku...?! - bir qo‘lim bilan panjarani qisdim, ikkinchi kaftim esa ko‘ksim ustida turardi.
—Sizdek otani qanday atash mumkin? O‘z qizini yirtqichning qo‘liga osongina topshirgan odamlar qanday ataladi?!
Calia oyoqlarini qorni oldiga yig‘gancha, qo‘llari bilan quchib oldi. Mayin shamol esa uning yoyilgan sochlari va yupqa shoyi ko‘ylagini yengil hilpiratardi. Qiz boshini tizzasiga qo‘ygancha ko‘zlarini yumib, biroz tin oldi...
Qo‘shni balkondagi bir juft ko‘zlar esa qizning timsolidan o‘tkir nigohlarini uzmasdi... Qizning og‘riqli so‘zlari tasiridan barmoqlari qadah atrofida qattiq qisildi. Unga rahm qilishni istaydi, lekin bu tuyg‘uga aldanishni ham istamaydi. Chunki u o‘zini bunday tuyg‘ulardan ancha uzoqda tutardi...
Erta tongdan Taehyung bilan yana jadval bo‘yicha bo‘ladigan yig‘ilishga ketyapmiz. Boss bizga shu vaqtimiz ichida qilishimiz kerak bo‘lgan juda ko‘p topshiriqlar bergan. U bizni sinash davomida o‘ylashimcha o‘z ishlarini bitirib olyapti, yoki biz ham katta katta muhokamalarga qo‘shilishni istayapti. Men ham ancha odamlarga va muhokamarda so‘z yuritishga o‘rganib qoldim.
Mashina katta korporatsiya oldida to‘xtagach, haydovchi tushib eshikni ochib berdi.
—Calia, - men tushayotganimda uning sokin ovozi meni to‘xtatdi.
—Eshitaman? - men unga savol nazari bilan tikildim. U biroz yuzimga qarab turdida, keyin gap boshladi.
—Sen hozirgi yig‘ilishda yolg‘iz bo‘lasan, menga boss boshqa vazifa bergan.
—Yolg‘iz o‘zimmi? - men hayron qoldim, o‘zga davlatda va umuman o‘zga millat odamlari orasida nutq so‘zlash men uchun unchalik ham qulay vaziyat emasdi.
—Xa o‘zing. Sen bularga ko‘nikishing kerak! Bu vazifani Boss senga topshirgan. Yo uddalay olmaslikdan qo‘rqyapsanmi? - u yuzini yuzimga yaqinlashtirib, jilmaydi.
—To‘g‘ri axir sen o‘z qobig‘idan chiqmaydigan, ojizgina qizaloqsanku to‘g‘rimi? Nimani ham eplay olarding? - u mensimagandek kulib qaradi. Uning bu qarashidan butun qonim qaynab ketdi.
—Sensiz ham yaxshi eplay olaman! - ohangimdagi asabiylikni yashirishga urindim.
—Ko‘ramiz, qo‘lingdan nimalar kelarkan! Ahmoqdek yutqazib chiqmagin.
Shartta uning gapiga etibor bermay, mashinadan tushdimda yuziga eshikni qattiq yopdim. Bu Mister kibr har vaqt meni asabim bilan o‘ynashni yoqtiradi.
Meni to‘g‘ri majlislar zaliga yetkazishdi. Avvaliga odamlar orasida biroz hayajonlandim, so‘ng ularga barcha loyihamiz haqida tushuntira boshladim. Loyihamiz taqdimotini ekranda ochib olgancha, uni mukammal tarzda tushuntirib berdim.
Tushuntirishimdan so‘ng, ular bir birlari bilan muhokama qila boshladilar. Ularning yuz tuzilishidan aniq bir gap o‘qib bo‘lmasdi. Nihoyat muhokamalar tinib, men tomon yuzlanishdi. Negadir ana endi hayajonlana boshladim.
—Biz kelishgan holda sizning loyihangizni qabul qilishga qaror qildik! - yoshi kattaroq erkak, fransuzchalab gapira boshladi.
U o‘rnidan turib menga yaqinlashdi va qo‘lini men tomon cho‘zdi. Men ham biroz hayajon bilan kaftiga kaftimni bosdim.
—Kelishuvni tasdiqlaymiz va siz bilan hamkorlikni boshlaymiz. Tabriklayman!
—Siz bilan kelishuv qilganimizdan xursandman! - nozik fransuzcha aksentim bilan gapirdim. Menga fransuz tili oldindan yoqib kelganligi uchun, ushbu tilni mukammal o‘rganganman.
Kelishuvdan chiqqanimdan so‘ng, yelkamdan tog‘ ag‘darilgandek bo‘ldi. Bu meni erishgan yutuqlarimning boshlanishi edi!
Mashinaga o‘tirgach, bugun jadval haqida shaxsiy xaydovchidan so‘radim. U esa boshqa topshiriq yo‘qligini aytdi.
Men doim fransuz atirlariga qiziqqanman. Shuning uchun eng mashxur parfumeriya do‘koniga borishni istadim.
Yetib kelgach, do‘kon ichiga kirdim. Ostonadan qadam qo‘yishim bilan salqin havo bilan birga atirlarning yoqimli iforlari dimog‘imga urildi.
Dokon yorqin chiroqlar bilan bezatilgandi, rastalarda esa turli tuman parfyumeriyalar terib tashlangan.
—Bienvenue, madame! - rasta tomon yurishim bilan, ishchi qiz men tomon keldi.
— Merci beaucoup, cet endroit est magnifique! - dedim iloji boricha samimiy tabassum bilan javob berib, rastalarga ko‘z yugurtirar ekanman.
—Madam, qanday iforlarni o‘zingizda sinab ko‘rishni istaysiz?
—Mmm, maylimi bir aylanib ko‘rsam?
—Bemalol, shu qatordan o‘ngga burilsangiz bizda barcha parfyumlarni sinab ko‘rish uchun kolleksiyasi bor.
Men unga rahmat aytgancha, ko‘rsatgan qator bo‘ylab yurdim. Nihoyat yetib kelgach, men ularni kuzata boshladim.
Meni etiborimni yorqin qizil rubin shishali parfyum tortdi. Men uni qo‘limga olib, nomini o‘qidim, Christian dior: Hypnotic poison... Hidlab ko‘rganimda undan vanil, yasmin va muskusning yoqimli va o‘ziga tortuvchi ifori dimog‘imga taqaldi. Men qiziqqancha atirni bo‘yin qismimga va qulog‘imning ortiga bir ikki purkadim. Atirning ifori birpasda dimog‘imni va butun tanamni to‘ldirdi.
—Madam, qanday atir xohlaysiz? - ishchi qiz yana meni oldimga keldi.
—Manashundan... - unga qo‘limdagi shisha idishni ko‘rsatdim.
—Madam, lekin bu kuchli feromonli parfyum... Buni ko‘pchilikni oldida sepishingizni maslahat bermayman.
Men biroz nima haqida gap ketayotganini tushunmadim, lekin baribir shu parfyumni olishni istadim.
—Istasangiz sizga yana qo‘shimcha, parfyum tavsiya qilaman?
Men ho‘p deganimdan so‘ng, yana bir atir tavsiya qildi. Bu ham menga yoqqani tufayli ikkalasini ham sotib oldim.
Do‘kondan chiqib mashinaga chiqdim va mehmonxona tomon yo‘l oldik.
Mehmonxonaga yetib kelganimizdan so‘ng, liftda bir amallab xonam tomon yurdim. Negadir men sepgan atir endi tobora meni butun tanam va ongimni qizitib yuborayotgandi...
—Ho‘sh, asl maqsading nima edi? - men qarshimda qo‘rquvdan titrayotgan odamga sovuq qurolimni o‘qtagancha jiddiy qarab turardim.
—H-hech qanday aybim yo‘q edi... Men faqatgina buyruqni bajardim! - u qo‘rqqanidan titragancha gapirardi.
—Demak aybsizsan?! - men kulib yubordim, bu ahmoqning sichqonnikidan ham kichik miyasi meni ham o‘ziga o‘xshaydi deb o‘ylaydi.
—Senga kim buyurgan buni? - men qurolimni uning peshonasiga to‘g‘ri joyladim.
—Bu anonim buyurtma edi! Qasam ichaman bilmayman!
—Demak o‘lishga tayyorsan? - men barmog‘imni tepkiga olib borib, bosishga ishora qildim.
—Aytaman, aytaman shoshma! Noir! Buni menga Noir buyurgan!
Men laqabni eshitishim bilan tepkini bosdim. Qurolimdan esa chiriqlagan tovush bilan birgalikda qarshimdagi ojiz assasinni qichqirig‘i eshitildi.
Men uning xolatini ko‘rib qattiq xandon otgancha kulib yubordim. Meni qurolimdan o‘q chiqmadi, lekin manavi landovurni qo‘rquvdan joni chiqdi!
—Demak Noir! U ham sendek qo‘rqoqmi? - men yana kuldim, uning tomirlari asabiylikdan bo‘rtib chiqdi, lekin ko‘zlarining tubida qo‘rquv shundoqqina ko‘rinib turardi.
Men undan bir qadam ortga uzoqlashdim. U esa tipirchilagancha, o‘zini o‘nglab oldi. Men kerakli malumotni oldim va eshik tomon yurdim.
—Mmm, bilasanmi, - men eshik oldida to‘xtab, ort o‘girgan xolatda gapirdim.
—Men hech qachon ishimni chala qoldirmaganman!
Shunday deb u taraf qaradimda, pistolerim zatvorini tortib, to‘g‘ri uning peshonasiga ikkita o‘q joyladim.
Men qurolimni o‘z o‘rniga qistirgancha eshikdan chiqdim. Uning qo‘rg‘onidan silliq chiqqach, mashinaga o‘tirib, Bossga qo‘ng‘iroq qildim.
—Eshitaman, Taehyung - telefon ortidan uning yoqimsiz ovozi keldi.
—Boss, ish deyarli xal. Buni Noir qilgan!
—Yaxshi, uni top va hisobini ol. Uni o‘ldirishdan avval o‘sha yerda men bilan video qo‘ng‘iroqda bog‘lan!
—Senga bergan bilimlarim, o‘z samarasini berishiga ishonardim...
—Mayli Boss! Sog‘lik tilayman!
Men qo‘ng‘iroqni yakunladim. U to‘g‘ri aytadi, men anchagina mehnat qildim va uning ishonchli odamiga aylandim. Boss meni yoshligimdan qayroq tosh singari jilovlab, shu xolatimga olib keldi. Mening qo‘limdan anchagina ishlar keladi. Uning qanchalar jirkanchligi va tilyog‘lama ekanligini yaxshi bilaman! Aynan shu odam tufayli otam meni hohishimga qarshi ishlatadilar. Lekin men haqiqatni bilmagunimcha uning jirkanchliklariga chidashga majburman! Hammasi faqat bir inson uchun!
Mashina mehmonxona oldida to‘xtagach, tushib ichkariga kirdim. Xonamga kirgach, kostyumimni yotoq ustiga tashladim va bugun sotib olgan Fransiyaning eng nufuzli viskisini qo‘limga oldim.
Eshitishim bo‘yicha Calia bugungi yig‘ilishni ko‘ngildagidek o‘tkazibdi! Menimcha buni nishonlash kerak!
Xonamdan chiqib, uning xonasi eshigini chertdim.
—Kimsiz? - eshik ortidan uning ovozi keldi.
Ismimni eshitgach biroz jim turdi, so‘ng eshikni ochdi. Eshik ochilishi bilan dimog‘imga kuchli mast qiluvchi ifor urildi. Iforni ichimga chuqur tortib, miyam biroz bo‘shashdi.
—Hayrli kech? Tinchlikmi? - u to‘zg‘ib ketgan siymosi bilan, pala partish gapirardi.
—Ichkariga kiritarsan? Gaplashib olishimiz kerak, - o‘zimni yig‘ib olgancha, javob qaytardim.
U yonga surilib, ichkariga yo‘l bo‘shatdi. Uning yonidan o‘tayotganimda, yana o‘sha ifor miyamni muzlata boshladi.
Ichkariga kirib, stulga o‘tirdim va qo‘limdagi viskini stol ustiga qo‘ydim.
U indamay borib, bir dona qadah ko‘tarib keldi.
—Men ichmayman, - u shunday degancha, stulga joylashdi.
Men kuldim, u huddi aqlli yosh qizga o‘xshardi.
—G‘olib bo‘lolmaysan deb o‘ylagandim, - kulgancha viskidan ho‘pladim. Gapimdan uning qoshi chimirilib ketdi.
—Sensiz ham uddaladim, - u asabiy gapirdi. Uning sochlari orasidan allaqachon marjondek terlar oqayotgandi. Qo‘llari bilan o‘zini tez tez yelpiy boshladi.
—Calia, kecha tunda men seni eshitdim...
—Nima? - u savol nazari bilan menga qaradi.
Uning qo‘llari titrab ketdi. O‘tirgan o‘rnidan turib, sochlarini yig‘di.
—Ma bundan ich, o‘zingni biroz yengil his qilasan, - men qo‘limdagi viskini unga uzatdim. U esa o‘ylanib o‘tirmay, qadahni bir ko‘tarishda tugatdi.
—O‘zimni yomon his qilyapman, - uning ko‘zlarida yosh miltilladi.
Men o‘rnimdan turib, unga yaqinlasha boshladim. U esa menga tushunarsiz nigoh bilan termuldi.
Uning bir qo‘li bilan yig‘ib turgan sochlarini qo‘limga olib, jag‘ ostiga burnimni yurg‘izdim.
Undan kelayotgan kuchli feromonli ifordan butun tanam qiziy boshladi. U aniq shunday parfyumeriyadan foydalangan.
—Bilmadim, lekin bu meni qizitib yuboryapti!
—Senga yordam bermoqchiman, - men uni belidan tutib, qo‘llarimga ko‘tardim va yotoqxona tomon olib borib, uni yotoqqa tashladim.
Uning ko‘zlari qo‘rquv va noilojlikdan miltilladi.
—O‘zingni bo‘sh qo‘y, busiz o‘tib ketmaydi.
Men ortga qaytib, viskidan qadahga to‘ldirib quyib, yoniga bordim.
—Buni ohirgacha ich, yengilroq o‘tishiga yordam beradi!
U qaltiragan qo‘llari bilan qadahni oldi va oxirigacha ichdi. Uning yuzi nordon tamdan burishib ketdi.
—Taehyung... O‘zimni yaxshi his qilmayapman...
Men o‘zimda unga nisbatan qo‘zg‘alish his qildim. Chunki bu atir kuchli qo‘zg‘alish uyg‘otadi! Menimcha u buni bilmagan! Bu ifor borgan sari meni tanamni ham qizitib yuborayotgandi...
—Men seni bu og‘riqdan qutqaraman... Faqat, - nen o‘ylanib qoldim.
—Evaziga menga Fransuzcha bo‘sa hadya etasan!
—Roziman, faqat meni bundan halos qil!
Uning mastlikdan va kuchli tasirdan bo‘g‘ilib chiqqan ovozi meni ichimdagi mahluqni kuchaytirib yubordi.
Men tezda uning egnidagi kiyimlarini yechib tashladim.
Uning tanasi sutdek oppoq va nozik... Har bir egri chiziqlari yaqqol bilinardi...
—Calia... Bilasanmi seni tanang o‘sha kundagi eng qimmatbaho asardagi takrorlanmas tanadan ham go‘zal va nozikroq!
U uyatdan ko‘zlarini yumib yig‘lardi. Men kiyimimdan halos bo‘lib, unga yaqinlashdim va quloq oldida pichirladim.
Uning tanasi mening issiq nafasim va ovozimdan titrab ketdi.
—Qani avval menga bo‘sa hadya qil!
U ko‘zlarini ochmay, jim turdi. Men esa lablarimni uning lablariga bosdim va lablari oldida pichirladim.
—Fransuzcha bo‘sada, tillaring orqali menga rohat baxsh etasan! U shunday bo‘ladi!
U jim turardi, lekin borgan sari qizishdan bezovtalanib ketardi. Men uning o‘zi bilan kurashayotganini ko‘rib ovoz chiqarib kulib yubordim. Men uni mazah qilishni yoqtiraman!
U istamas tilini mening og‘iz bo‘shlig‘imga surdi. Uning uquvsiz va sust harakatidan zerikdim va bishqaruvni o‘z qo‘limga oldim. Uning achiq ko‘zyoshlari tamini lablarim orasida his qilib turardim.
Uni tanasini o‘zimnikiga to‘g‘irlab, ohista kirib bordim. U lablarim orasida qichqirib yubordi. Tirnoqlari esa ortimga qattiq sanchildi. Men unga kirib borganimda hech qanday to‘siq sezmadim, u bokira emasdi...
—O‘yinimga yaqinroq bo‘lding...
...
U qizargan yuzi bilan dushdan chiqdi, men ham dush qabul qilib chiqqanimda u balkondagi stulda atrofga qaragancha jim o‘tirardi.
—Menga yordam beraman deganding...
