𝓠𝓸𝓷𝓵𝓲 𝓲𝓼𝓱𝓺
Jungkook o'rindiqda bamaylihotir
o'tirar ekan odamlariga ishora qildi. Uning nima demoqchi ekanini anglagan erkaklar, atrofni o'rab olgan qafaslardagi matolarni olib tashlashdi. Har bir qafas ichida bir necha haftalab och qolgan bo'rilarning irillashi yaqqol eshitilib turar edi. Ularning ko'zi darhol atrofdagi o'ljalarga qaratildi. Har biri qafasni yorib o'tib ularni go'shtini tatib ko'rishni xohlashar edi.
- mendan nima istaysiz? - Saewon qafaslarga qarab alanglar ekan, labi titrar, burni achishib yiglab yubormaslikka chiranar edi. Unga butun boshli bo'rilar olja sifatida tikilib uyoqdan - buyoqqa yurgancha kuzatib ora - orada qafasga o'zlarini urushar edi.
- o'ynashni xohlayman - Jungkook orqasini orindiqqa suyadi. U zavq bilan qizni kuzatib uning qo-rquvini his qilishdan rohatlandi.
- agar xohlamasamchi? - dedi Saewon titroq ovoz bilan.
- unda ular - bo'rilarga ishora qilib - sen bilan quvlashmachoq o'yini o'ynashadi.
Qiz biri yutundiyu Jungkookga qaradi. Uning oldiga ikki taklif tashlandi o'lim yoki qarshidagi telbanamo odamning xohishini bajarish. Ulardan qay biri ko'proq havfli. Saewon bir qarorga tezroq kelishi kerak, chunki bu mahluqdan har narsa kutsa bo'ladi. Tosaddan qafaslari ochishni buyurib qolsa bo'rmi Saewon o'zini qanday qutqaradi?
- Uy hayvonim bo'lishingni, - Jungkook lab chetida kuldi, chunki u qizga rad etib bo'lmas taklif bergan edi.
- roziman ammo - gapirishdan oldin biroz tin oldi, - avval qollarimni yeching.
- bu yerda faqat men buyruq beraman - biroz asabiylikni his qilgan Jungkook o'rindiq tutquchlarini siqdi - ammo qo'llaringni yechishimni juda xohlayotgan bo'lsang mendan iltimos qil.
- yana.. yana ayt, bu safarotinib so'ra. Jungkook qo'llarimni yeching iltimos de!
Saewon lablarini qimtidi, u hech qachon bunchalik o'zini hor his qilmagan edi. Bu maxluqni qafas ichida ochlikdan deyarli quturgan bo'rilar g'ajib tashlashini shunchalar xohladiki, qo'llari yechilsayu uni bo'rilarni changaliga tashlasa.
- Jungkook qo'llarimni yechishlarini buyuring.. iltimos - bazo'r vishilladi u.
- yaxshi hayvon, - Jungkook yuzida mamnun qiyofani yaratdi, o'rnidan turib uni boshini silab qo'ydi va avval qizni qo'llarini, so'ng oyoqlarini boshatdi.
Arqonning tarangligidan qo'llari biroz shilingan Saewon, ularni silab achishishni ketqizishga urundi.
Jungkook qizni bir zum kuzatib turgach qo'llarini chontagiga solib, qaddini yana ham rostladi.
- ketish vaqti bo'ldi - Saewon unga qaradi. Jungkook allaqachon eshikdan chiqib ketgan edi. U atrofga yana bir bor ko'z tashladi. Jungkookning odamlari birin ketin uning ortidan ketdi, ammo u qimirlay olmayabti.
Qiz unga tikilib turgan yuzi tirtiq bir ko'zi ko'r bo'ridan nigohini ololmayotgan edi. Unga chuqur nigoh bilan irillab, tishlari ko'rinib turgan bo'ri shunchalar manoli qarar ediki, qiz joyidan jila olmayotgan edi.
- ey sen.. senga alohida taklif kerakmi? Xo'jayin seni kutayabti, - erkakni ovozi eshitgan Saewon o'ziga keldi.
Bo'ridan nigohlarini uzib ombordan chiqib ketdi.
Tun kirib shafaq yuzi qora tusga burkandi. Qasr misol tovlanib turgan uy deyish hato bo'ladigan darajada hashamatli qo'rg'on oldiga qora mashinalar yaqinlashar ekan, qo'riqchilan darvozani ochishdi.
Qatorasiga 4 mashina uzun yo'lak bo'ylab qo'rg'on o'rtasida mashinalar bemalol qayta olishi uchun qurilgan aylana favvoraning, har tomoniga birin ketin to'xtashdi.
Mashina ichidan avval o'ng so'ngra chap oyoq bilan tushgan Jungkookning beqiyos qiyofasini xizmatkorlar xonasidan kuzatib turgan qizlar, uning birgina qiyo boqishini duo qilgancha unga tikilishardi.
Odatda Jungkook uyda kam tashrif buyurishi sabab, uni ko'rish baxti har doim nasib qilmaydigan xkzmatkorlar ishlarini ham tashlab uni tomosha qilishar edi.
Jungkook mashinaning orqa tomoniga otib yukxonani ochti.
- Uyimizga keldik, - u manoli kulimsiradi, ammo tezda jiddiy qiyofaga kirdi.
U o'zining uy hayvonini qo'liga ko'tarib oldi. Saewon har qancha qarshilik qilib uni tepishiga qaramay, uni uy ichiga olib kirdi. Uning buyrug'i bilan uy hayvoni uchun taxt qilib qoyilgan xonaga kirib qizni yotog'iga tashladi.
Saewon yotoqqa tushiboq qochishni harakatini qildi, lekin belidan oralgan kuchli qo'llar uni yana yotoqqa uloqtirdi.
- yaxshi hayvonlar xo'jayiniga itoat qiladi, - dedi qizni qo'llari kaftlari orasiga mahkamlab.
- hayvon emasman men, odamman.. odam! - Saewon tipirchilab qarshilik qilishni davom ettirdi.
- Qarshilikdan foyda yo'q. Bu yo'lni o'zing tanlading, - qiz birdan tinchlandi. Jungkook mamnun qiyofaga kirdi. Saewon uchun bu qanchalar og'ir bo'lmasin bu maxluq to'g'ri gapirgan edi.
Axir uning o'zi shu yo'lni tanlamadimi? Lekin kim ham o'limni tanlardi? Hammasiga shu maxluq aybdor u Saewonga ahmoqona takliflar berdi. O'limni hech qaysi inson tanlamasligini bilib ham ataylab qildi. Lekin Saewon taslim bo'lmaydi.
U albatta biron yo'lini topadi. U albatta bu telbadan qochib ketadi, lekin qanday?. U Saewonni bir zumga bo'lsa ham yolgiz qoldiradimi?
Saewon anoyilardan emas, ammo maxluq ham aqlli ham havfli. Bu juda yomon. Saewon bir yo'lini topmasa, Jungkook uni uy hayvonidek zanjirlab qo'yishi mumkun.
- Ustki kiyimingni yech - qizning xayollarini Jungkookni otkir ovozi tarqatib yubordi.
- n..nega? - Saewon biroz duduqlandi. Maxluq undan nima xohlaydi? Nega u kiyimlarini yechishi kerak? Nima mahluq u bilan...?
- Nima qilmoqchisiz? - qiz ustini ko'rpa bilan yopib o'qraygancha Jungkookga qaradi.
- Nima? - Saewonni yuzi qizardi - men hechnarsa oylamadim.
- ishonching komilmi? - Jungkook unga yaqinlashdi. Saewon bir yutindiyu ortga tisarila boshladi va orqasi bilan krovatga suyanib qolgach, to'xtadi.
- Qizarib ketding, - Jungkook unga yana yaqinlashdi. Saewonning ko'zlariga tikilib turar ekan, qo'lini uning yuzini yoniga qoydi.
- O'zing nima deb o'ylaysan, - Jungkookni birhil sokin tonda gapirishi Saewonni qo'rqita boshladi. Bu maxluq nima qilmoqchi? U avval unga kiyimini yechishni buyurdi, endi unga juda yaqin turibdi. Saewon yuzida Jungkookni issiq nafasini urulganini his qilib turardi va bu uning boshida juda ko'p tahminlarni yaratishini taminlar edi.
Ular ko'z aloqasini davom ettirar ekan, Jungkook unga yana ham yaqinlashdi. Saewonning ko'zlari kattalashdi. Bu maxluq unga juda yaqin, nima u bo'sa olmoqchimi? Avval bo'sa keyin esa... Yo'q yo'q Saewon bunday bo'lishiga yo'l qo'yolmaydi.
- Xayollingizga ham keltirmang. Hech kim uy hayvonidan bo'sa olmaydi, - Saewon shok holatida nima deb yuborganini o'zi bilmay qoldi. Anglagan chog'ida esa tezda qo'li bilan og'zini tosib oldi.
Jungkook kulimsiradi. Va o'rnidan turib, undan uzoqlashdi. Saewon chuqur nafas oldi, uning yuzi qizarib hayajonlanganidan yuragi butun tanasi boylab ura boshlaganini his qildi.
Jungkook hech nima demay u yerdan chiqib ketdi. Yo'l - yo'lakay xizmatkorga uy hayvonini kiyimlarini o'zgartirishini va uni "Mahsus ish" - ga tayyorlashini uqtirdi va zinalar boylab xonasiga kotarilib ketdi.
- Nimalar deb qo'ydim? - Saewon yuzini yostiqqa yashirib o'zini koyigancha matrasni mushtlab ura boshladi.
- Xonim shu yerdamisiz? - Saewon orta yoshli ayolning tovushini eshitib to'xtadi.
- eshik ochiq - sokingina dedi va tezda yotoqni tartibga keltirib, uning bir chetiga omotnatgina o'rnashib oldi.
Ayol eshikni ochib ichkariga kirdi va hurmat yuzasidan tazim qildi.
- Xo'jayin sizga kiyim berishni buyurdi, - ayol olib kelgan kiyimlarini yotoq ustiga qoydi va yana qizga yuzlandi.
- Menda yana biror ehtiyojingiz bormi?
Saewon inkor tarzda bosh irg'adi, so'ng hizmatchi ayolga ketishi mumkinligini aytib ketqizib yubordi va u ketgandan keyin eshikni tezda yopib chuqur xo'rsindi.
Saewon yotoq oldiga bordi. Haqiqatdan ham u 2 kundan buyon maxluq bilan bo'lgan quvlashmachoqda yetarlicha charchagan va yuvinishga vaqti bo'lmagan edi. U kiyimlarni olib yuvinish xonasiga kirib ketdi. U yaxshilab dush qabul qilib, o'tgan hayotini obdon oylab ko'rmasa bo'lmaydi.
Tun yarmi to'lin oyning hira yorugligi derazadan moralar edi. Eshik sekin ochilib,yirik gavda xonaga kirdi. U krovat oldiga borib, oppoq koylakda sokin uxlayotgan qizni ko'zdan kechirdi, so'ng krovat chetiga o'tirdi.
Qizni qulog'i oldiga lablarini yaqinlashtirib sokin pichirladi:
- Uyg'on! - uning ovozi biroz hirillagan, go'yo o'ljasini yeyishga tayyorlanayotgan bo'rining o'kirishiga o'xshar edi.
Qiz biroz ginshidi va sekin ko'zlarini ochti. Uning yuziga yaqin turgan quyuq qora ko'zli maxluqni ko'rib ko'zlari katta - katta bo'ldi, ammo u gapirishga ulgurmasdan yog'on kaftlar uning og'zini yopti.
- tshsh.. shovqinni yo'qtirmayman - dedi sokin qolini og'zidan olmagan holda - baqirma angladingmi?
Qiz bosh irg'adi va erkak qo'lini uning yuzidan oldi.
- bu yerda nima qilyabsiz? - Saewon o'rnidan qozg'alib orqasini krovatga suyagancha o'tirdi.
- Seni bir joyga olib borish uchun keldim.
Jungkook javob bermadi ornidan turib, Saewonga ortidan yurishni ishora qildi. Ular mahsus xonaga borishdi.
- Biz qayerdamiz - Saewon xonani kuzatib turli hil sovuq asboblarni tartib bilan terilganini ko'rib yutundi.
- o'tir - Jungkook mahsus stolga ishora qildi.
- Sendan xohlaysanmi yoki yo'q soramadim. Men senga buyruq berdim, - Jungkookning ishorasi bilan eshik yonida jimgina turgan ikki xizmatkor Saewonning ortidan kelib, uni qo'lga olishdi va majburan stolga o'tqizishdi. Uning ikki qo'lini stolning ikki tarafidagi kishanlarga mahkamlab qo'yishdi.
- Meni nima qilmoqchisiz? - qiz qo'llarini tutqunlikdan qutqarishni harakatlantirar edi, ammo foydasiz, uning qollari stolning chetlariga qattiq mahkamlangan edi.
- Seni mulkim deb belgilamoqchiman, - Jungkook qizni ortiga otib uning ko'ylagini biroz yirtib, yelkalarini ochib qoydi.
Qiz qo'rqib ketdi va Jungkookning sovuq qollaridan seskanib ketdi.
- iltimos qilaman.. menga tegmang - o'tindi qiz
- xavotir olma, uy hayvonlarimni qiynamayman, faqat senga dushmanlarim tegishga jur'at etmasligi uchun, tamg'amni sovg'a qilmoqchiman.
Jungkook " Alfa " tamg'asi shakliga keltirilgan temirni qizdirdi. Saewon temirni olovda qanday qizishini tomosha qilar ekan, ko'zidan yosh tinmasdi. U Jungkookga bu ishni qilmasligi uchun yolvorar edi.
- menga yolvorishni bas qil.. men seni dushmanlarim hujumlaridan qutqarmoqchiman, - Jungkook qizni ortiga o'tdi.
- Siz shunchaki meni qiynab rohat olmoqchisiz - Jungkook qizigan temirni hamon qolidan ushlab turar ekan, labini Saewonni qulogiga yaqinlashtirdi.
- Yo'q men shunchaki senga manashu temirni bosib uy hayvonim faqat menga tegishli ekanini hammaga ko'rsatmoqchiman. Bu tamg'ani ko'rganda hech bir erkak yoki ayol alfani uy hayvoniga tegishga jur'at etaolmaslogini kafolatmoqchiman, - Jungkookning vishillagan shivirlashi Saewonni tanasida mitti ninachalar kirgandagi titroqni uygo'tib yubordi.
Jungkook uy hayvoni jimib qolgani sezib, tanasini rostladi va qizib turgan temirni uning yelkasini ortki qismiga bosdi.
Saewon og'riqdan baqirib yubordi, orindiqni ikki tarafini qattiq siqib tanasini egallab olgan bu yaramas og'riqdan qutilishga urundi. Saewonning qichqirig'i xonada baland yangrab turardi, ammo og'riqning zo'riga dosh berolmagan qiz, hushidan ketganda bu qichqiriqlar tindi.
- meni uy hayvonimni qiynashni xohlamayman.. ammo bu tamg'a seni menga tegishli ekanini anglatib turadi, - Jungkook sokin gapirib uning ko'z yoshlar natijasida nam bo'lgan yuzini silab qo'llarini bo'shatdi va uni qo'llarida kotarib xonasiga olib bo'rdi. Qizni yotoqqa yotqizib ustini korpa bilan yopti va uning yuziga ohirgi bor tikilib xonadan chiqib ketdi.
3_epizod tugadi
#Calista_Bianchi
Жунгкоок ўриндиқда бамайлиҳотир
ўтирар экан одамларига ишора қилди. Унинг нима демоқчи эканини англаган эркаклар, атрофни ўраб олган қафаслардаги матоларни олиб ташлашди. Ҳар бир қафас ичида бир неча ҳафталаб оч қолган бўриларнинг ириллаши яққол эшитилиб турар эди. Уларнинг кўзи дарҳол атрофдаги ўлжаларга қаратилди. Ҳар бири қафасни ёриб ўтиб уларни гўштини татиб кўришни хоҳлашар эди.
- мендан нима истайсиз? - Саеwон қафасларга қараб аланглар экан, лаби титрар, бурни ачишиб йиглаб юбормасликка чиранар эди. Унга бутун бошли бўрилар олжа сифатида тикилиб уёқдан - буёққа юрганча кузатиб ора - орада қафасга ўзларини урушар эди.
- ўйнашни хоҳлайман - Жунгкоок орқасини ориндиққа суяди. У завқ билан қизни кузатиб унинг қо-рқувини ҳис қилишдан роҳатланди.
- агар хоҳламасамчи? - деди Саеwон титроқ овоз билан.
- унда улар - бўриларга ишора қилиб - сен билан қувлашмачоқ ўйини ўйнашади.
Қиз бири ютундию Жунгкоокга қаради. Унинг олдига икки таклиф ташланди ўлим ёки қаршидаги телбанамо одамнинг хоҳишини бажариш. Улардан қай бири кўпроқ ҳавфли. Саеwон бир қарорга тезроқ келиши керак, чунки бу маҳлуқдан ҳар нарса кутса бўлади. Тосаддан қафаслари очишни буюриб қолса бўрми Саеwон ўзини қандай қутқаради?
- Уй ҳайвоним бўлишингни, - Жунгкоок лаб четида кулди, чунки у қизга рад этиб бўлмас таклиф берган эди.
- розиман аммо - гапиришдан олдин бироз тин олди, - аввал қолларимни ечинг.
- бу ерда фақат мен буйруқ бераман - бироз асабийликни ҳис қилган Жунгкоок ўриндиқ тутқучларини сиқди - аммо қўлларингни ечишимни жуда хоҳлаётган бўлсанг мендан илтимос қил.
- яна.. яна айт, бу сафаротиниб сўра. Жунгкоок қўлларимни ечинг илтимос де!
Саеwон лабларини қимтиди, у ҳеч қачон бунчалик ўзини ҳор ҳис қилмаган эди. Бу махлуқни қафас ичида очликдан деярли қутурган бўрилар ғажиб ташлашини шунчалар хоҳладики, қўллари ечилсаю уни бўриларни чангалига ташласа.
- Жунгкоок қўлларимни ечишларини буюринг.. илтимос - базўр вишиллади у.
- яхши ҳайвон, - Жунгкоок юзида мамнун қиёфани яратди, ўрнидан туриб уни бошини силаб қўйди ва аввал қизни қўлларини, сўнг оёқларини бошатди.
Арқоннинг таранглигидан қўллари бироз шилинган Саеwон, уларни силаб ачишишни кетқизишга урунди.
Жунгкоок қизни бир зум кузатиб тургач қўлларини чонтагига солиб, қаддини яна ҳам ростлади.
- кетиш вақти бўлди - Саеwон унга қаради. Жунгкоок аллақачон эшикдан чиқиб кетган эди. У атрофга яна бир бор кўз ташлади. Жунгкоокнинг одамлари бирин кетин унинг ортидан кетди, аммо у қимирлай олмаябти.
Қиз унга тикилиб турган юзи тиртиқ бир кўзи кўр бўридан нигоҳини ололмаётган эди. Унга чуқур нигоҳ билан ириллаб, тишлари кўриниб турган бўри шунчалар маноли қарар эдики, қиз жойидан жила олмаётган эди.
- эй сен.. сенга алоҳида таклиф керакми? Хўжайин сени кутаябти, - эркакни овози эшитган Саеwон ўзига келди.
Бўридан нигоҳларини узиб омбордан чиқиб кетди.
Тун кириб шафақ юзи қора тусга бурканди. Қаср мисол товланиб турган уй дейиш ҳато бўладиган даражада ҳашаматли қўрғон олдига қора машиналар яқинлашар экан, қўриқчилан дарвозани очишди.
Қаторасига 4 машина узун йўлак бўйлаб қўрғон ўртасида машиналар бемалол қайта олиши учун қурилган айлана фавворанинг, ҳар томонига бирин кетин тўхташди.
Машина ичидан аввал ўнг сўнгра чап оёқ билан тушган Жунгкоокнинг беқиёс қиёфасини хизматкорлар хонасидан кузатиб турган қизлар, унинг биргина қиё боқишини дуо қилганча унга тикилишарди.
Одатда Жунгкоок уйда кам ташриф буюриши сабаб, уни кўриш бахти ҳар доим насиб қилмайдиган хкзматкорлар ишларини ҳам ташлаб уни томоша қилишар эди.
Жунгкоок машинанинг орқа томонига отиб юкхонани очти.
- Уйимизга келдик, - у маноли кулимсиради, аммо тезда жиддий қиёфага кирди.
У ўзининг уй ҳайвонини қўлига кўтариб олди. Саеwон ҳар қанча қаршилик қилиб уни тепишига қарамай, уни уй ичига олиб кирди. Унинг буйруғи билан уй ҳайвони учун тахт қилиб қойилган хонага кириб қизни ётоғига ташлади.
Саеwон ётоққа тушибоқ қочишни ҳаракатини қилди, лекин белидан оралган кучли қўллар уни яна ётоққа улоқтирди.
- яхши ҳайвонлар хўжайинига итоат қилади, - деди қизни қўллари кафтлари орасига маҳкамлаб.
- ҳайвон эмасман мен, одамман.. одам! - Саеwон типирчилаб қаршилик қилишни давом эттирди.
- Қаршиликдан фойда йўқ. Бу йўлни ўзинг танладинг, - қиз бирдан тинчланди. Жунгкоок мамнун қиёфага кирди. Саеwон учун бу қанчалар оғир бўлмасин бу махлуқ тўғри гапирган эди.
Ахир унинг ўзи шу йўлни танламадими? Лекин ким ҳам ўлимни танларди? Ҳаммасига шу махлуқ айбдор у Саеwонга аҳмоқона таклифлар берди. Ўлимни ҳеч қайси инсон танламаслигини билиб ҳам атайлаб қилди. Лекин Саеwон таслим бўлмайди.
У албатта бирон йўлини топади. У албатта бу телбадан қочиб кетади, лекин қандай?. У Саеwонни бир зумга бўлса ҳам ёлгиз қолдирадими?
Саеwон анойилардан эмас, аммо махлуқ ҳам ақлли ҳам ҳавфли. Бу жуда ёмон. Саеwон бир йўлини топмаса, Жунгкоок уни уй ҳайвонидек занжирлаб қўйиши мумкун.
- Устки кийимингни еч - қизнинг хаёлларини Жунгкоокни откир овози тарқатиб юборди.
- н..нега? - Саеwон бироз дудуқланди. Махлуқ ундан нима хоҳлайди? Нега у кийимларини ечиши керак? Нима маҳлуқ у билан...?
- Нима қилмоқчисиз? - қиз устини кўрпа билан ёпиб ўқрайганча Жунгкоокга қаради.
- Нима? - Саеwонни юзи қизарди - мен ҳечнарса ойламадим.
- ишончинг комилми? - Жунгкоок унга яқинлашди. Саеwон бир ютиндию ортга тисарила бошлади ва орқаси билан кроватга суяниб қолгач, тўхтади.
- Қизариб кетдинг, - Жунгкоок унга яна яқинлашди. Саеwоннинг кўзларига тикилиб турар экан, қўлини унинг юзини ёнига қойди.
- Ўзинг нима деб ўйлайсан, - Жунгкоокни бирҳил сокин тонда гапириши Саеwонни қўрқита бошлади. Бу махлуқ нима қилмоқчи? У аввал унга кийимини ечишни буюрди, энди унга жуда яқин турибди. Саеwон юзида Жунгкоокни иссиқ нафасини урулганини ҳис қилиб турарди ва бу унинг бошида жуда кўп таҳминларни яратишини таминлар эди.
Улар кўз алоқасини давом эттирар экан, Жунгкоок унга яна ҳам яқинлашди. Саеwоннинг кўзлари катталашди. Бу махлуқ унга жуда яқин, нима у бўса олмоқчими? Аввал бўса кейин эса... Йўқ йўқ Саеwон бундай бўлишига йўл қўёлмайди.
- Хаёллингизга ҳам келтирманг. Ҳеч ким уй ҳайвонидан бўса олмайди, - Саеwон шок ҳолатида нима деб юборганини ўзи билмай қолди. Англаган чоғида эса тезда қўли билан оғзини тосиб олди.
Жунгкоок кулимсиради. Ва ўрнидан туриб, ундан узоқлашди. Саеwон чуқур нафас олди, унинг юзи қизариб ҳаяжонланганидан юраги бутун танаси бойлаб ура бошлаганини ҳис қилди.
Жунгкоок ҳеч нима демай у ердан чиқиб кетди. Йўл - йўлакай хизматкорга уй ҳайвонини кийимларини ўзгартиришини ва уни "Маҳсус иш" - га тайёрлашини уқтирди ва зиналар бойлаб хонасига котарилиб кетди.
- Нималар деб қўйдим? - Саеwон юзини ёстиққа яшириб ўзини койиганча матрасни муштлаб ура бошлади.
- Хоним шу ердамисиз? - Саеwон орта ёшли аёлнинг товушини эшитиб тўхтади.
- эшик очиқ - сокингина деди ва тезда ётоқни тартибга келтириб, унинг бир четига омотнатгина ўрнашиб олди.
Аёл эшикни очиб ичкарига кирди ва ҳурмат юзасидан тазим қилди.
- Хўжайин сизга кийим беришни буюрди, - аёл олиб келган кийимларини ётоқ устига қойди ва яна қизга юзланди.
- Менда яна бирор эҳтиёжингиз борми?
Саеwон инкор тарзда бош ирғади, сўнг ҳизматчи аёлга кетиши мумкинлигини айтиб кетқизиб юборди ва у кетгандан кейин эшикни тезда ёпиб чуқур хўрсинди.
Саеwон ётоқ олдига борди. Ҳақиқатдан ҳам у 2 кундан буён махлуқ билан бўлган қувлашмачоқда етарлича чарчаган ва ювинишга вақти бўлмаган эди. У кийимларни олиб ювиниш хонасига кириб кетди. У яхшилаб душ қабул қилиб, ўтган ҳаётини обдон ойлаб кўрмаса бўлмайди.
Тун ярми тўлин ойнинг ҳира ёруглиги деразадан моралар эди. Эшик секин очилиб,йирик гавда хонага кирди. У кроват олдига бориб, оппоқ койлакда сокин ухлаётган қизни кўздан кечирди, сўнг кроват четига ўтирди.
Қизни қулоғи олдига лабларини яқинлаштириб сокин пичирлади:
- Уйғон! - унинг овози бироз ҳириллаган, гўё ўлжасини ейишга тайёрланаётган бўрининг ўкиришига ўхшар эди.
Қиз бироз гиншиди ва секин кўзларини очти. Унинг юзига яқин турган қуюқ қора кўзли махлуқни кўриб кўзлари катта - катта бўлди, аммо у гапиришга улгурмасдан ёғон кафтлар унинг оғзини ёпти.
- тшш.. шовқинни йўқтирмайман - деди сокин қолини оғзидан олмаган ҳолда - бақирма англадингми?
Қиз бош ирғади ва эркак қўлини унинг юзидан олди.
- бу ерда нима қилябсиз? - Саеwон ўрнидан қозғалиб орқасини кроватга суяганча ўтирди.
- Сени бир жойга олиб бориш учун келдим.
Жунгкоок жавоб бермади орнидан туриб, Саеwонга ортидан юришни ишора қилди. Улар маҳсус хонага боришди.
- Биз қаердамиз - Саеwон хонани кузатиб турли ҳил совуқ асбобларни тартиб билан терилганини кўриб ютунди.
- ўтир - Жунгкоок маҳсус столга ишора қилди.
- Сендан хоҳлайсанми ёки йўқ сорамадим. Мен сенга буйруқ бердим, - Жунгкоокнинг ишораси билан эшик ёнида жимгина турган икки хизматкор Саеwоннинг ортидан келиб, уни қўлга олишди ва мажбуран столга ўтқизишди. Унинг икки қўлини столнинг икки тарафидаги кишанларга маҳкамлаб қўйишди.
- Мени нима қилмоқчисиз? - қиз қўлларини тутқунликдан қутқаришни ҳаракатлантирар эди, аммо фойдасиз, унинг қоллари столнинг четларига қаттиқ маҳкамланган эди.
- Сени мулким деб белгиламоқчиман, - Жунгкоок қизни ортига отиб унинг кўйлагини бироз йиртиб, елкаларини очиб қойди.
Қиз қўрқиб кетди ва Жунгкоокнинг совуқ қолларидан сесканиб кетди.
- илтимос қиламан.. менга тегманг - ўтинди қиз
- хавотир олма, уй ҳайвонларимни қийнамайман, фақат сенга душманларим тегишга журъат этмаслиги учун, тамғамни совға қилмоқчиман.
Жунгкоок " Алфа " тамғаси шаклига келтирилган темирни қиздирди. Саеwон темирни оловда қандай қизишини томоша қилар экан, кўзидан ёш тинмасди. У Жунгкоокга бу ишни қилмаслиги учун ёлворар эди.
- менга ёлворишни бас қил.. мен сени душманларим ҳужумларидан қутқармоқчиман, - Жунгкоок қизни ортига ўтди.
- Сиз шунчаки мени қийнаб роҳат олмоқчисиз - Жунгкоок қизиган темирни ҳамон қолидан ушлаб турар экан, лабини Саеwонни қулогига яқинлаштирди.
- Йўқ мен шунчаки сенга манашу темирни босиб уй ҳайвоним фақат менга тегишли эканини ҳаммага кўрсатмоқчиман. Бу тамғани кўрганда ҳеч бир эркак ёки аёл алфани уй ҳайвонига тегишга журъат этаолмаслогини кафолатмоқчиман, - Жунгкоокнинг вишиллаган шивирлаши Саеwонни танасида митти ниначалар киргандаги титроқни уйгўтиб юборди.
Жунгкоок уй ҳайвони жимиб қолгани сезиб, танасини ростлади ва қизиб турган темирни унинг елкасини ортки қисмига босди.
Саеwон оғриқдан бақириб юборди, ориндиқни икки тарафини қаттиқ сиқиб танасини эгаллаб олган бу ярамас оғриқдан қутилишга урунди. Саеwоннинг қичқириғи хонада баланд янграб турарди, аммо оғриқнинг зўрига дош беролмаган қиз, ҳушидан кетганда бу қичқириқлар тинди.
- мени уй ҳайвонимни қийнашни хоҳламайман.. аммо бу тамға сени менга тегишли эканини англатиб туради, - Жунгкоок сокин гапириб унинг кўз ёшлар натижасида нам бўлган юзини силаб қўлларини бўшатди ва уни қўлларида котариб хонасига олиб бўрди. Қизни ётоққа ётқизиб устини корпа билан ёпти ва унинг юзига оҳирги бор тикилиб хонадан чиқиб кетди.