𝓠𝓸𝓷𝓵𝓲 𝓲𝓼𝓱𝓺
Bir toda axmoqlar! - Jungkook yengil kiyimda uyoqdan - buyoqqa yurar ekan, kislota toldirilgan hovuzni oldiga tizilib turgan odamlariga qarab o'shqirdi.
- nega jimsizlar? Nega xaligacha u oyogim tagida emas? Sizlarga savol berayabman, - dedi asabiy jag' suyagi qisilib.
- Sen - Jungkook chekkaroqda qorquvdan tagini xol qilib qoygan erkakni oldiga bo'rib uning egik boshiga qarab iyagini qattiq siqqancha uni o'z o'lim nigohlari bilan uchrashtirdi.
- Nega qiz xali hamon qolimda emas? Nima qilayabsanlar?!
Jungkookning salobatidan chochigan erkak duduqlangancha hech bir kalimani ayta olmaydigan holga keldi. Uning ko'zidan yosh to'kilib oyog'i qaltiradi.
Jungkook uning bu erkaklarga hos bo'lmagan harakatidan hafsalasi pir bo'lib, nafasi ostida so'kingancha bir qo'li bilan uning yoqqasidan maxkam tutdi.
- menga senga o'xshaganlarni keragi yo'q! - hissizlarcha dedi u erkakni kislota ichiga uloqtirarkan.
Soniya o'tmay xona erkakning qichqiriqlari bilan to'ldi. Uning kislota ichida qanday erib, ichak chovoqlari yonib ketishini kuzatib turganlarning bazilari hushidan ketar darajada qo'rqib ketgan bo'lsa, ba'zilari kislotaga tushadigan keyingi odam bo'lmasligini Hudodan so'rab yolvorar edi.
Jungkook erib ketgan jasaddan ko'z uzib nigohlarini yana odamlariga qaratdi.
Xonaga yugurib kelgan yigitcha qolini tizzasiga qo'yib bog'ziga tiqilgan nafasini tiklashga harakat qildi. So'ng og'ir xo'rsinib unga o'lim nigohlari bilan tikilib turgan Jungkookga yuzlandi:
Uning bu gapidan turnog'idan sochining uchigacha qaltirab turgan erkaklar yengil nafas o'lishdi. Jungkook yigitni gapini tekshirish uchun kameralar turgan xonaga yo'l oldi.
- demak qamoqdasan mana nega seni topaolmadim! - jag'i qisilib asabiy kulgan Jungkook monitorda, bir necha kun oldin o'g'rilik sabab qamoqqa tushgan qizni politsiya mashinasiga minayotganda bexosdan tushib qolgan tasvirlarini kuzata turib.
- Mashinalarni tayyorlang! - buyruq berdi Jungkook xonadan chiqa turib odamlariga.
- men esa u bilan qanday o'yinni o'ynashni oylashdan oldin dush qabul qilishim kerak, - g'oldiradi Jungkook miyyasiga kelgan har hil jazo turlaridan zavqlanib teppaga ko'tarilar ekan.
- Ota men yaqinlashib qoldim. Tez orada o'sha yerda bo'laman - uning bir tekis ohangda chiqqan dag'al ovozidan uygo'nganimni his qildim.
Uygo'q bo'lsamda ko'zlarimni ochishga jur'at eta olmas edim. U uygo'qligimni bilsa, meni nima qilishini o'ylash, meni aqldan ozdirar, ammo qolimdan hech nima kelmas edi.
- Yaxshi telefonni o'chiraman - dedi u jiddiy tonda. Aftidan telefonini o'chirdi shekilli mashina ichi sukutga chomdi.
Bir necha soatdan song mashina eshigi ochilib yopilganini eshitdim. Menimcha manzilga yetib keldik.
Xaydovchi mashinadan tushib katta qorgonga kirib ketgan xo'jayini kuzatib turdi. Qo'rg'on 17 asrning kibor oilalariga tegishli bo'lib osha davrning eng boy odamlaridan biri bu qasrni sotib olib, o'zining shahsiy qasriga aylantirgan edi. Hozirgi kunga kelib bu muhtasham qasr Jeonlar imperiyasiga tegishli.
Xaydovchi qasrning tungi ko'rinishini birmuncha kuzatib o'zi va hotinini shu uy egalarining o'rnida tasavvur qilib ko'rdi. "Agar bu hayollar haqiqat bo'lganda azizamning kongli xushnud bo'lar edi" deya o'ylar va o'zining fikridan quvonar edi. U rulni barmoqlari bilan chertib oynadan orqa orindiqda hali hamon hushsiz yotgan qizni tekshirdi. Nafas olayabtimi o'zi u? o'ylar edi uni kuzatar ekan.
- juldur kiyimini hisobga olmasa tuzukkina ekan. Ammo shu churvaqani deb yaqin safdoshim kislotada eridi, - oylagan fikrini ovoz chiqarib aytdi erkak oynadan orqa orindiqda tinchgina kuzatayotgan qizga nafrat bilan tikildi.
U qizni kaltaklab shanini toptagancha uni ham kislotada kuydirib shu yol bilan safdoshining jonini badalanini shu yol bilan undirmoqchi ediyu ammo telefoniga kelgan qong'iroq uning barcha xayol va rejalarini uchirib yubordi.
Telefon ekranida "Azizam" deya saqlangan raqamni ko'rib yuzi yorishdi. Bir zumga qizni unutib telefonga javob berdi.
- Azizam?.. ha jonim tezda bo'raman..Ah azizam hafa bo'lma ishim tugashi bilan yoningda bo'laman. Kel undan ko'ra ko'ngling nimani tusaydi, shundan so'z och. Mening malikam bunday so'zlar bilan yurak ritmimni izdan chiqarishga urunmoqdami? - erkak xotini bilan bamayli hotir gaplashar ekan xo'jayin kirib ketgan qo'rg'onga qarab qoyar edi. Uni nari beri chiqmasligini fahmlab orqadagi qizga yana bir nafrat bilan qarab qoydiyu mashidan tushib kulgancha xotini bilan shirin suhbatini davom ettirdi.
Xaydovchi tushganini anglagan qiz, ko'zlari ochib atrofni ko'zdan kechirdi. Qo'rg'on o'rmon ichida joylashgani sabab, bir mashina sig'adigan so'qmoq va har tarafdan o'ralgan o-rmon bor edi.
Xaydovchidan tashqari Jungkook bilan kelgan 20 nafar tansoqchi uyni tashqi qismida tamaki chekib bir biri bilan nimalarnidir maslahat qilishar edi. Aftidan ular Jungkook qiz uchun bu safar qanday vahshiy jazo oylaganini baslashar* edilar.
Ulardan biri kulib qiynoq turlarini tahmin qilib sherigini yelkasiga urib kular ekan, mashinadan sekin tushib atrofga ola - zarak boqgancha o'rmonga qarab yugurayotgan qizni payqab qoldi.
- Qiz qochyabti - baqirdi u ortidan qurolini olib sheriklarini ogohlantirarkan.
Yigitlar tezda uning ortidan chopishdi.
- xo'jayinga habar beringlar! - buyruq berdi Tan (qurol bilan yugurgan erkakning ismi) qizni ortidan yugurar ekan.
Ortda qolgan ikki erkak bir - birini turtib ichkariga kirishga imlay boshladi.
- men bo'rmayman, aslo meni majburlama - qolini ko'tarib sarosima bilan gapirdi erkak.
- sen bo'rmasang kim boradi axir - etiroz bildirdi sherigi
- kim bo'rsa bo'rsin, ammo men emas. Jonim shirin menga. Aslo ajalimga o'z oyog'im bilan bo'rmayman. O'zing ham xabardorsan, qizni ikkinchi bo'r qochirib yuborganimizni eshitsa, xo'jayin hammamizni biror yangi jazo bilan qiynab o'ldiradi, - titroqli ovoz bilan gapirdi Tehyon
- gapingda jon bo'r. Ammo xo'jayin xabardor qilmasak bundan-da battar bo'ladi.
Uzoq muddatli tortishuvdan song, ikki erkak tanga tashlashga qaror qilishdi. Ulardan biri cho'ntagini kovlab biror mayda chaqa topishga umid qildi. To'pgandan song esa, tangani o'pib omadi kelishini umid qildi va uni osmonga o'tdi.
Osmonga ko'tarilib pastga qulagan tangani qoli bilan tutib olgan Tehyon ko'zini chirt yumgancha sekin kaftini ochti. Kafti ichiga moralar ekan, yuzida keng tabassum paydo bo'ldi.
- chikka, sen borasan! - Tehyon sherigini yelkasiga urib uni darvozaga qarab turtib itardi va qoshimcha qildi - omad tilayman.
Yutqazgan erkak nafasi ostida so'kinib qasrga kirib kiraverishdan o'ng tarafda joylashgan mehmonxonaga yo'l oldi. Sekin eshikni chertib bezovta qilgani uchun uzur so'radi.
Jungkook otasi bilan suhbatni bo'lib qo'ygani uchun undan gazablandi, ammo otasini oldida o'zini qolga oldi.
Subin yurak yutib Jungkookning qulogiga shivirlab bo'lgan voqeani aytib berdi. Uning jaxli chiqqanini bortib chiqqan bo'yin tomirlaridan anglagach o'ziga janoza oqish uchun qaysi ruhonini chaqirishni oylay bo'shladi.
Jungkook Subinga ketishi mumkinligi aytib, otasiga muxim ishi chiqib qilib qolganligini bahona qilib gapni qisqa qildi.Va iliq hayrlashib qasrdan chiqti.
Jungkook qarshisida stolga bog'liq holda hali hamon uxlayotgan qizni yuzini siqimlab har tomonga burgancha tomosha qildi. Qizning terlab yuziga yopishgan sochlarini olib tashlar ekan, undan ko'z uzmadi. Qanday qiz ekan-a u? o'yladi Jungkook hali hech kim undan qochishga jur'at etmagan, ammo bu qiz uni ikki marotaba dog'da qoldirdi. Qiz yuzini burishtirar ekan, Jungkook uni uyg'ongani anglab tezda undan uzoqlashdi.
Yuzidagi hiyol jilmayishni ham yo'q qilib jiddiy qiyofaga kirdi. Saewon o'ziga kelib dunyoga yangi kelgan chaqaloq misol qayerda ekanini anglamay, har tomonga alangladi.
- Sen meni xududimdasan - chuqur to'nda gapirdi Jungkook qizni qarshisidagi stulga o'tirgan holda.
Uning gapini eshitgan qizning ko'zlari katta - katta ochildi. U bu yerga qanday kelib qoldi? Axir u ormonga qochgan ediku?
- bu yerga qanday kelganingni bilmayabsanmi? - Jungkook hamon jiddiy, ammo bu safar xiyla jilmayish bilan.
U qayerdan bildi? U meni xayollarimni o'qiy oladimi? O'zi u odammikin? Saewonning miyyasi shu kabi fikrlar bilan to'la edi, ammo sirtiga chiqarmadi.
- Sen shunchaki uxlab qolding. Manabu yordamida - Jungkook qizga uxlatadigan dori bilan oqlangan topponchani ko'rsatdi. Bu bilan u "qancha qochishga urinma baribir qolimga tushasan!" Degan gapni uqtirmoqchi bo'ldi.
- ammo baribir o'ldirasiz shunday emasmi?
- oynamoqchiman! - yigit qizga shunchalar yaqin keldiki, uning qaynoq nafasi qizning yuzini qizdirib yubordi. Saewon bir yutindiyu ammo undan ko'z uzmadi.
- agar men xohlamasamchi? - dedi Saewon biroz past ohangda
- majbursan..yo'qsa - Jungkook odamlariga ishora qilishi bilan qafaslar ustida turgan matolar olib tashladi. Saewon qafaslar bilan oralgan xonada ekanini endi fahmladi. Har bir qafas bo'rilar bilan to'lgan edi:
- ular sen bilan quvlashmachoq oynashadi
Jungkook hiyla jilmayish bilan qizdan uzoqlashdi. Saewon hali hamon bo'rilardan ko'z uza olmas edi. Uning oldida ikki yo'l bo'r edi biri bo'rilarga yem bo'lish bo'lsa, ikkinchisi qarshisida turgan mahluqqa oyinchoq bo'lish. Qiziq ulardan qaysi biri ko'proq havfli? Olim yoki mahluq.
2 — epizod tugadi.
#Calista_bianchi
Бир тода ахмоқлар! - Жунгкоок енгил кийимда уёқдан - буёққа юрар экан, кислота толдирилган ҳовузни олдига тизилиб турган одамларига қараб ўшқирди.
- нега жимсизлар? Нега халигача у оёгим тагида эмас? Сизларга савол бераябман, - деди асабий жағ суяги қисилиб.
- Сен - Жунгкоок чеккароқда қорқувдан тагини хол қилиб қойган эркакни олдига бўриб унинг эгик бошига қараб иягини қаттиқ сиққанча уни ўз ўлим нигоҳлари билан учраштирди.
- Нега қиз хали ҳамон қолимда эмас? Нима қилаябсанлар?!
Жунгкоокнинг салобатидан чочиган эркак дудуқланганча ҳеч бир калимани айта олмайдиган ҳолга келди. Унинг кўзидан ёш тўкилиб оёғи қалтиради.
Жунгкоок унинг бу эркакларга ҳос бўлмаган ҳаракатидан ҳафсаласи пир бўлиб, нафаси остида сўкинганча бир қўли билан унинг ёққасидан махкам тутди.
- менга сенга ўхшаганларни кераги йўқ! - ҳиссизларча деди у эркакни кислота ичига улоқтираркан.
Сония ўтмай хона эркакнинг қичқириқлари билан тўлди. Унинг кислота ичида қандай эриб, ичак човоқлари ёниб кетишини кузатиб турганларнинг базилари ҳушидан кетар даражада қўрқиб кетган бўлса, баъзилари кислотага тушадиган кейинги одам бўлмаслигини Ҳудодан сўраб ёлворар эди.
Жунгкоок эриб кетган жасаддан кўз узиб нигоҳларини яна одамларига қаратди.
Хонага югуриб келган йигитча қолини тиззасига қўйиб боғзига тиқилган нафасини тиклашга ҳаракат қилди. Сўнг оғир хўрсиниб унга ўлим нигоҳлари билан тикилиб турган Жунгкоокга юзланди:
Унинг бу гапидан турноғидан сочининг учигача қалтираб турган эркаклар енгил нафас ўлишди. Жунгкоок йигитни гапини текшириш учун камералар турган хонага йўл олди.
- демак қамоқдасан мана нега сени топаолмадим! - жағи қисилиб асабий кулган Жунгкоок мониторда, бир неча кун олдин ўғрилик сабаб қамоққа тушган қизни полиция машинасига минаётганда бехосдан тушиб қолган тасвирларини кузата туриб.
- Машиналарни тайёрланг! - буйруқ берди Жунгкоок хонадан чиқа туриб одамларига.
- мен эса у билан қандай ўйинни ўйнашни ойлашдан олдин душ қабул қилишим керак, - ғолдиради Жунгкоок мийясига келган ҳар ҳил жазо турларидан завқланиб теппага кўтарилар экан.
- Ота мен яқинлашиб қолдим. Тез орада ўша ерда бўламан - унинг бир текис оҳангда чиққан дағал овозидан уйгўнганимни ҳис қилдим.
Уйгўқ бўлсамда кўзларимни очишга журъат эта олмас эдим. У уйгўқлигимни билса, мени нима қилишини ўйлаш, мени ақлдан оздирар, аммо қолимдан ҳеч нима келмас эди.
- Яхши телефонни ўчираман - деди у жиддий тонда. Афтидан телефонини ўчирди шекилли машина ичи сукутга чомди.
Бир неча соатдан сонг машина эшиги очилиб ёпилганини эшитдим. Менимча манзилга етиб келдик.
Хайдовчи машинадан тушиб катта қоргонга кириб кетган хўжайини кузатиб турди. Қўрғон 17 асрнинг кибор оилаларига тегишли бўлиб оша даврнинг энг бой одамларидан бири бу қасрни сотиб олиб, ўзининг шаҳсий қасрига айлантирган эди. Ҳозирги кунга келиб бу муҳташам қаср Жеонлар империясига тегишли.
Хайдовчи қасрнинг тунги кўринишини бирмунча кузатиб ўзи ва ҳотинини шу уй эгаларининг ўрнида тасаввур қилиб кўрди. "Агар бу ҳаёллар ҳақиқат бўлганда азизамнинг конгли хушнуд бўлар эди" дея ўйлар ва ўзининг фикридан қувонар эди. У рулни бармоқлари билан чертиб ойнадан орқа ориндиқда ҳали ҳамон ҳушсиз ётган қизни текширди. Нафас олаябтими ўзи у? ўйлар эди уни кузатар экан.
- жулдур кийимини ҳисобга олмаса тузуккина экан. Аммо шу чурвақани деб яқин сафдошим кислотада эриди, - ойлаган фикрини овоз чиқариб айтди эркак ойнадан орқа ориндиқда тинчгина кузатаётган қизга нафрат билан тикилди.
У қизни калтаклаб шанини топтаганча уни ҳам кислотада куйдириб шу ёл билан сафдошининг жонини бадаланини шу ёл билан ундирмоқчи эдию аммо телефонига келган қонғироқ унинг барча хаёл ва режаларини учириб юборди.
Телефон экранида "Азизам" дея сақланган рақамни кўриб юзи ёришди. Бир зумга қизни унутиб телефонга жавоб берди.
- Азизам?.. ҳа жоним тезда бoраман..Аҳ азизам ҳафа бўлма ишим тугаши билан ёнингда бўламан. Кел ундан кўра кўнглинг нимани тусайди, шундан сўз оч. Менинг маликам бундай сўзлар билан юрак ритмимни издан чиқаришга урунмоқдами? - эркак хотини билан бамайли ҳотир гаплашар экан хўжайин кириб кетган қўрғонга қараб қояр эди. Уни нари бери чиқмаслигини фаҳмлаб орқадаги қизга яна бир нафрат билан қараб қойдию машидан тушиб кулганча хотини билан ширин суҳбатини давом эттирди.
Хайдовчи тушганини англаган қиз, кўзлари очиб атрофни кўздан кечирди. Қўрғон ўрмон ичида жойлашгани сабаб, бир машина сиғадиган сўқмоқ ва ҳар тарафдан ўралган о-рмон бор эди.
Хайдовчидан ташқари Жунгкоок билан келган 20 нафар тансоқчи уйни ташқи қисмида тамаки чекиб бир бири билан нималарнидир маслаҳат қилишар эди. Афтидан улар Жунгкоок қиз учун бу сафар қандай ваҳший жазо ойлаганини баслашар* эдилар.
Улардан бири кулиб қийноқ турларини таҳмин қилиб шеригини елкасига уриб кулар экан, машинадан секин тушиб атрофга ола - зарак боқганча ўрмонга қараб югураётган қизни пайқаб қолди.
- Қиз қочябти - бақирди у ортидан қуролини олиб шерикларини огоҳлантираркан.
Йигитлар тезда унинг ортидан чопишди.
- хўжайинга ҳабар беринглар! - буйруқ берди Тан (қурол билан югурган эркакнинг исми) қизни ортидан югурар экан.
Ортда қолган икки эркак бир - бирини туртиб ичкарига киришга имлай бошлади.
- мен бўрмайман, асло мени мажбурлама - қолини кўтариб саросима билан гапирди эркак.
- сен бўрмасанг ким боради ахир - этироз билдирди шериги
- ким бўрса бўрсин, аммо мен эмас. Жоним ширин менга. Асло ажалимга ўз оёғим билан бўрмайман. Ўзинг ҳам хабардорсан, қизни иккинчи бўр қочириб юборганимизни эшитса, хўжайин ҳаммамизни бирор янги жазо билан қийнаб ўлдиради, - титроқли овоз билан гапирди Теҳён
- гапингда жон бўр. Аммо хўжайин хабардор қилмасак бундан-да баттар бўлади.
Узоқ муддатли тортишувдан сонг, икки эркак танга ташлашга қарор қилишди. Улардан бири чўнтагини ковлаб бирор майда чақа топишга умид қилди. Тўпгандан сонг эса, тангани ўпиб омади келишини умид қилди ва уни осмонга ўтди.
Осмонга кўтарилиб пастга қулаган тангани қоли билан тутиб олган Теҳён кўзини чирт юмганча секин кафтини очти. Кафти ичига моралар экан, юзида кенг табассум пайдо бўлди.
- чикка, сен борасан! - Теҳён шеригини елкасига уриб уни дарвозага қараб туртиб итарди ва қошимча қилди - омад тилайман.
Ютқазган эркак нафаси остида сўкиниб қасрга кириб кираверишдан ўнг тарафда жойлашган меҳмонхонага йўл олди. Секин эшикни чертиб безовта қилгани учун узур сўради.
Жунгкоок отаси билан суҳбатни бўлиб қўйгани учун ундан газабланди, аммо отасини олдида ўзини қолга олди.
Субин юрак ютиб Жунгкоокнинг қулогига шивирлаб бўлган воқеани айтиб берди. Унинг жахли чиққанини бортиб чиққан бўйин томирларидан англагач ўзига жаноза оқиш учун қайси руҳонини чақиришни ойлай бўшлади.
Жунгкоок Субинга кетиши мумкинлиги айтиб, отасига мухим иши чиқиб қилиб қолганлигини баҳона қилиб гапни қисқа қилди.Ва илиқ ҳайрлашиб қасрдан чиқти.
Жунгкоок қаршисида столга боғлиқ ҳолда ҳали ҳамон ухлаётган қизни юзини сиқимлаб ҳар томонга бурганча томоша қилди. Қизнинг терлаб юзига ёпишган сочларини олиб ташлар экан, ундан кўз узмади. Қандай қиз экан-а у? ўйлади Жунгкоок ҳали ҳеч ким ундан қочишга журъат этмаган, аммо бу қиз уни икки маротаба доғда қолдирди. Қиз юзини буриштирар экан, Жунгкоок уни уйғонгани англаб тезда ундан узоқлашди.
Юзидаги ҳиёл жилмайишни ҳам йўқ қилиб жиддий қиёфага кирди. Саеwон ўзига келиб дунёга янги келган чақалоқ мисол қаерда эканини англамай, ҳар томонга аланглади.
- Сен мени худудимдасан - чуқур тўнда гапирди Жунгкоок қизни қаршисидаги стулга ўтирган ҳолда.
Унинг гапини эшитган қизнинг кўзлари катта - катта очилди. У бу ерга қандай келиб қолди? Ахир у ормонга қочган эдику?
- бу ерга қандай келганингни билмаябсанми? - Жунгкоок ҳамон жиддий, аммо бу сафар хийла жилмайиш билан.
У қаердан билди? У мени хаёлларимни ўқий оладими? Ўзи у одаммикин? Саеwоннинг мийяси шу каби фикрлар билан тўла эди, аммо сиртига чиқармади.
- Сен шунчаки ухлаб қолдинг. Манабу ёрдамида - Жунгкоок қизга ухлатадиган дори билан оқланган топпончани кўрсатди. Бу билан у "қанча қочишга уринма барибир қолимга тушасан!" Деган гапни уқтирмоқчи бўлди.
- аммо барибир ўлдирасиз шундай эмасми?
- ойнамоқчиман! - йигит қизга шунчалар яқин келдики, унинг қайноқ нафаси қизнинг юзини қиздириб юборди. Саеwон бир ютиндию аммо ундан кўз узмади.
- агар мен хоҳламасамчи? - деди Саеwон бироз паст оҳангда
- мажбурсан..йўқса - Жунгкоок одамларига ишора қилиши билан қафаслар устида турган матолар олиб ташлади. Саеwон қафаслар билан оралган хонада эканини энди фаҳмлади. Ҳар бир қафас бўрилар билан тўлган эди:
- улар сен билан қувлашмачоқ ойнашади
Жунгкоок ҳийла жилмайиш билан қиздан узоқлашди. Саеwон ҳали ҳамон бўрилардан кўз уза олмас эди. Унинг олдида икки йўл бўр эди бири бўриларга ем бўлиш бўлса, иккинчиси қаршисида турган маҳлуққа ойинчоқ бўлиш. Қизиқ улардан қайси бири кўпроқ ҳавфли? Олим ёки маҳлуқ.