𝗔𝗙𝗦𝗢𝗡𝗔𝗡𝗜𝗡𝗚 𝗤𝗔𝗬𝗧𝗜𝗦𝗛𝗜

𝟭-𝗾𝗶𝘀𝗺

📜 𝗠𝘂𝗮𝗹𝗹𝗶𝗳𝗱𝗮𝗻:

𝗠𝗲𝗻 𝗝𝗮𝗰𝗸𝗶𝗲 𝗖𝗵𝗮𝗻𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗮𝘀𝗵𝗮𝗱𝗱𝗶𝘆 𝗺𝘂𝘅𝗹𝗶𝘀𝗶𝗺𝗮𝗻. 𝗨𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗳𝗶𝗹𝗺𝗹𝗮𝗿𝗶𝗻𝗶 𝗸𝗼‘𝗿𝗴𝗮𝗻𝗶𝗺𝗱𝗮, 𝗼𝗱𝗱𝗶𝘆 𝗯𝗶𝗿 𝗮𝗸𝘁𝘆𝗼𝗿𝗱𝗮𝗻 𝗸𝗼‘𝗿𝗮 𝗸𝗼‘𝗽𝗿𝗼𝗾 𝗻𝗮𝗿𝘀𝗮𝗻𝗶 𝗸𝗼‘𝗿𝗮𝗺𝗮𝗻 — 𝗸𝘂𝗰𝗵, 𝗶𝗿𝗼𝗱𝗮𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘁𝗶𝗺𝘀𝗼𝗹𝗶𝗻𝗶, 𝗯𝗼𝗹𝗮𝗹𝗶𝗸 𝗼𝗿𝘇𝘂𝗹𝗮𝗿𝗶𝗺𝗱𝗮𝗴𝗶 𝗾𝗮𝗵𝗿𝗮𝗺𝗼𝗻𝗻𝗶. 𝗨𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗵𝗮𝗿 𝗯𝗶𝗿 𝗵𝗮𝗿𝗮𝗸𝗮𝘁𝗶, 𝗾𝘂𝗹𝗮𝘀𝗵𝗱𝗮𝗴𝗶 𝗷𝗮𝘀𝗼𝗿𝗮𝘁𝗶, 𝗸𝘂𝗹𝗴𝗶𝗹𝗶 𝘀𝗮𝗵𝗻𝗮𝗹𝗮𝗿𝗱𝗮𝗴𝗶 𝘀𝗮𝗺𝗶𝗺𝗶𝘆𝗹𝗶𝗴𝗶 — 𝗯𝘂𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗮𝗿𝗶 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝘀𝗮𝗯𝗼𝗾 𝗯𝗼‘𝗹𝗴𝗮𝗻. 𝗨 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝗵𝗲𝗰𝗵 𝗾𝗮𝗰𝗵𝗼𝗻 "𝘁𝗮𝘀𝗹𝗶𝗺 𝗯𝗼‘𝗹𝗺𝗮", "𝗼‘𝘇𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗼‘𝗹", "𝗱𝗼𝗶𝗺𝗼 𝗵𝗮𝗿𝗮𝗸𝗮𝘁 𝗾𝗶𝗹" 𝗱𝗲𝗯 𝘁𝘂𝗿𝗮𝗱𝗶. 𝗨 𝗺𝗲𝗻𝗶 𝗵𝗮𝘆𝗼𝘁𝗱𝗮 𝗵𝗮𝗿𝗮𝗸𝗮𝘁 𝗾𝗶𝗹𝗶𝘀𝗵𝗴𝗮, 𝘆𝗶𝗾𝗶𝗹𝗺𝗮𝘀𝗹𝗶𝗸𝗸𝗮, 𝘁𝘂𝘀𝗵𝗸𝘂𝗻𝗹𝗶𝗸𝗱𝗮𝗻 𝗸𝘂𝗰𝗵 𝘁𝗼𝗽𝗶𝘀𝗵𝗴𝗮 𝗼‘𝗿𝗴𝗮𝘁𝗱𝗶. 𝗨 𝗺𝗲𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗴‘𝗼𝘆𝗶𝗯𝗼𝗻𝗮 𝘂𝘀𝘁𝗼𝘇𝗶𝗺, 𝗼𝗻𝗴𝗶𝗺𝗱𝗮𝗴𝗶 𝗲𝗻𝗴 𝗯𝘂𝘆𝘂𝗸 𝗺𝗼𝘁𝗶𝘃𝗮𝘁𝗼𝗿𝗶𝗺.

𝗠𝗲𝗻 𝘂𝗻𝗴𝗮 𝗼‘𝘅𝘀𝗵𝗮𝘀𝗵𝗴𝗮 𝗵𝗮𝗿𝗮𝗸𝗮𝘁 𝗾𝗶𝗹𝗮𝗺𝗮𝗻. 𝗕𝘂 𝘁𝘂𝘆𝗴‘𝘂𝗻𝗶 𝘁𝗮𝘀𝘃𝗶𝗿𝗹𝗮𝗯 𝗯𝗲𝗿𝗶𝘀𝗵 𝗾𝗶𝘆𝗶𝗻, 𝘀𝗼‘𝘇𝗹𝗮𝗿 𝘆𝗲𝘁𝗮𝗿𝗹𝗶 𝗲𝗺𝗮𝘀. 𝗛𝗮𝗿 𝘀𝗮𝗳𝗮𝗿 𝘂𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗳𝗶𝗹𝗺𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘀𝗼‘𝗻𝗴 𝘆𝘂𝗿𝗮𝗴𝗶𝗺𝗱𝗮 𝘆𝗮𝗻𝗮 𝗯𝗶𝗿 𝗾𝘂𝗱𝗿𝗮𝘁𝗹𝗶 𝗼‘𝘁 𝘆𝗼𝗾𝗶𝗹𝗮𝗱𝗶, 𝘆𝗮𝗻𝗮 𝗼𝗿𝘇𝘂𝗹𝗮𝗿𝗶𝗺 𝗼𝗹𝗼𝘃𝗹𝗮𝗻𝗮𝗱𝗶.

𝗠𝗲𝗻 𝗶𝘀𝗵𝗼𝗻𝗮𝗺𝗮𝗻: 𝗸𝘂𝗻 𝗸𝗲𝗹𝗶𝗯 𝗺𝗲𝗻 𝘂 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝘂𝗰𝗵𝗿𝗮𝘀𝗵𝗮𝗺𝗮𝗻. 𝗨𝗻𝗴𝗮 𝗺𝗮𝗻𝗮 𝘀𝗵𝘂 𝗵𝗶𝗸𝗼𝘆𝗮𝗺𝗻𝗶, 𝘆𝘂𝗿𝗮𝗴𝗶𝗺𝗱𝗮𝗻 𝗰𝗵𝗶𝗾𝗾𝗮𝗻 𝘀𝗮𝗿𝗴𝘂𝘇𝗮𝘀𝗵𝘁𝗻𝗶 𝗮𝘆𝘁𝗶𝗯 𝗯𝗲𝗿𝗮𝗺𝗮𝗻. 𝗩𝗮 𝗯𝘂 𝗵𝗶𝗸𝗼𝘆𝗮 𝗯𝗶𝗿 𝗸𝘂𝗻 𝗸𝗮𝘁𝘁𝗮 𝗲𝗸𝗿𝗮𝗻𝗹𝗮𝗿𝗱𝗮 𝗻𝗮𝗺𝗼𝘆𝗶𝘀𝗵 𝗲𝘁𝗶𝗹𝗮𝗱𝗶. 𝗘𝗻𝗴 𝘆𝗮𝘅𝘀𝗵𝗶 𝗽𝗿𝗼𝗳𝗲𝘀𝘀𝗶𝗼𝗻𝗮𝗹 𝗿𝗲𝗷𝗶𝘀𝘀𝘆𝗼𝗿𝗹𝗮𝗿 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻. 𝗨 𝘆𝗶𝗹𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗲𝗻𝗴 𝗺𝘂𝘃𝗮𝗳𝗳𝗮𝗾𝗶𝘆𝗮𝘁𝗹𝗶, 𝗲𝗻𝗴 𝗸𝗼‘𝗽 𝗱𝗮𝗿𝗼𝗺𝗮𝗱 𝗸𝗲𝗹𝘁𝗶𝗿𝗴𝗮𝗻 𝗳𝗶𝗹𝗺𝗶𝗴𝗮 𝗮𝘆𝗹𝗮𝗻𝗮𝗱𝗶. 𝗖𝗵𝘂𝗻𝗸𝗶 𝗯𝘂 𝗼𝗱𝗱𝗶𝘆 𝗳𝗶𝗹𝗺 𝗲𝗺𝗮𝘀 — 𝗯𝘂 𝘆𝘂𝗿𝗮𝗴𝗶𝗺𝗱𝗮𝗻 𝗰𝗵𝗶𝗾𝗾𝗮𝗻 𝗼𝗿𝘇𝘂𝗹𝗮𝗿𝗶𝗺, 𝗼‘𝘇𝗹𝗶𝗴𝗶𝗺𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗶𝗿 𝗽𝗮𝗿𝗰𝗵𝗮𝘀𝗶𝗱𝗶𝗿.

𝗝𝗮𝗰𝗸𝗶𝗲 𝗖𝗵𝗮𝗻 — 𝘀𝗶𝘇 𝗺𝗲𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗼𝗹𝗮𝗹𝗶𝗴𝗶𝗺 𝘆𝗮𝗿𝗮𝘁𝘂𝘃𝗰𝗵𝗶𝘀𝗶𝘀𝗶𝘇. 𝗦𝗶𝘇𝘀𝗶𝘇 𝗯𝘂𝗴𝘂𝗻𝗴𝗶 𝗺𝗲𝗻 𝘆𝗼‘𝗾 𝗲𝗱𝗶. 𝗦𝗶𝘇𝗴𝗮 𝘆𝗲𝘁𝗶𝗯 𝗯𝗼𝗿𝗶𝘀𝗵𝗴𝗮 𝗵𝗮𝗿𝗮𝗸𝗮𝘁 𝗾𝗶𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗵𝗮𝗿 𝗯𝗶𝗿 𝗾𝗮𝗱𝗮𝗺𝗶𝗻𝗴𝗶𝘇, 𝗵𝗮𝗿 𝗯𝗶𝗿 𝗸𝘂𝗹𝗴𝘂𝗶𝗻𝗴𝗶𝘇, 𝗵𝗮𝘁𝘁𝗼 𝘆𝗶𝗾𝗶𝗹𝗶𝘀𝗵𝗶𝗻𝗴𝗶𝘇 — 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝗵𝗮𝘆𝗼𝘁 𝗯𝗼‘𝗹𝗱𝗶.

𝗕𝘂 𝗵𝗶𝗸𝗼𝘆𝗮 𝘀𝗶𝘇𝗴𝗮 𝗯𝗮𝗴‘𝗶𝘀𝗵𝗹𝗮𝗻𝗮𝗱𝗶.

🖋 𝗦𝘂𝗻𝗮 𝗔𝗿𝘂𝗺

Kechki soat 18:40.San Francisco. AQSH.Honwardlar Uyi.Oila azolari hamma stol atrofida kechlik qilish orasida suhbat qurishmoqda.Oila boshligi Mark:
-Xosh,bugun qanday yangiliklar bor?(yuzida tabassum bilan katta qizi Elizabeth Elizabethga qarab)

Ovqatlanayotgan sanchqisini asta stolga qo'yib,gapirish uchun tayyorlanar ekan uning ohangida biroz hayajonni sezish mumkin:
-Men univeraitet intihonlaridan 98% oldim..Demak,bu degani yaqinda bo'ladigan ekspeditsiyaga sardor qilib men tayinlanaman.

Ular xursand bo'lib tabriklashdi:
-Ohoo,bizning Elizabethimiz sardorlik qiladigan barcha ekspeditsiyalar,albatta, muvaffaqiyatli chiqadi(dedi oyisi Margaret yonida o'tirgan qizining qo'llaridan ushlab)

-Albatta,axir u mening qizim(dadasi biroz hiyla nayrang jilmayib)
-Haaaaa???Qarang a?U mening qizim(oyisi Margaret eriga yuzlanib)
-Uning bunday natijalariga qaraganda u menga ko'proq o'xshagan tan ol,Margaret.
-Hali siz mendan ham aqilliroq,muvaffaqiyatliroq bo'lib qoldingizmi(ular o'rtasida o'zaro shirin tortishuv bo'layotganini ko'rgan Elizabeth suhbatga qo'shilib:)
-Bo'ldi, Bo'ldi Dada,Oyi men ikkalangizning ham qizingizman, ikkalangizni ham yaxshi ko'raman.
-Biz ham seni yaxshi ko'ramiz(ular jilmayib)
-Bu yerda men ham borman!E'tiboringiz uchun.(biroz qoshlarini chimirib Fin)

Uning bu ifodasidan xazil aralash Elizabeth yuzlarini chimchilab dedi:
-Voy,sen kichkinayeee.Hali xasad qilyapsanmi?
-Ha nima?Menda ham katta yangilik bor.
-Xo'sh qanday ekan o'g'lim(Mark)
-Men bugun biologiya fanidan amaliyotda qisqichbaqani ushlab ko'rdim va mana qarang u meni qisqichlari bilan qo'limni qisib oldi( bo'gich bog'langan barmog'ini ko'rsatib)
-Qattiq jarohat olmadingmi?Qani menga ko'rsatchi(oyisi xavotir olib uni oldiga bordi)
-Ha biroz o'g'ridi, ammo yig‘lamadim.
-O'zidan o'zi qisib olmagandir?Yana nima qilding(ukasi ukasining felini bilgan Elizabeth ovqatlanar ekan unga savol bilan qaradi)
-Hech narsa...shunchaki..
-?
-Shunchaki uni moylovidan tortib ko'rgandim...axir juda uzun ekanda unga halaqit bermasin deb kesib qo'ymoqchi bo'ldim.
-Voy,sen shumtaka,qo'lingni yeb qo'ymaganiga shukur qil(kulib Elizabeth)
-O'g'lim boshqa bunday qila ko'rma,oyisi unga malham qilib qo'y(deb Mark ga qarad)
-Ha,hozir(u dori qutisini olish uchun narigi xonaga chiqib ketdi)
-Eliz,Fin(Mark biroz jiddiy tortib farzandlariga yuzlandi)
-Ha dadajon(Eliz)
-Men sizlarning ishlaringiz yaxshi ekanidan xursandman.Hatto seni ham Fin,endi kamroq kompyuter o'ynaysan.
-Eee,Dada
-Shunday ekan,sizlarga muhim bir narsa haqida aytishimiz kerak.(Dori qutisini ko'tarib kelayotgan xotini Margaretga qarab)
u qutini bir chetga qo'yib yana stol atrofiga o'tirdi:
-Ha,bolalar. Biz bu haqida aytishimiz zarur.Bu muhim.
-Dada,oyi nimadir bo'ldimi?Yoki ishingiz..(Elizga)
-Yo'q, yo'q. Hammasi joyida..ammo biz ish yuzasidan bir muncha vaqt uzoqqa ketamiz,bu ishimiz taqazosi bilan majbur qiladi.Ammo albatta sizlar bilan har kuni gaplashib turamiz,qo'ng'iroq qilamiz(Mark)
-Arxeologik bir joyga borishimiz kerak,u yerda biz anchadan beri qidirayotgan narsalar bor(Margaret)
-Qayerga?Haligi...yo'qolgan shahar bilan bog‘liqmi(Eliz)
-Ha,qizim. Valemontga.Yo'qolgan shaharni topish- bu bizning necha yillik tadqiqotlarimiz natijasi, agar uni rostan topa olsak bu-fanda misli korilmagan kashfiyot bo'ladi, juda ko'p javobsiz savollarning javobi topiladi,odamlarga foyda beradigan ishlar bo'ladi(Mark)
-Faqat bu ..birozga uzoq cho‘zilishi mumkin.(Margaret)
-Keyin qachon qaytasizlar(biroz kayfiyati tushgan Fin stolga qarab)
Mark òg'lining kayfiyati o'zgarganini ko'rib uning sochlaridan asta silab:
-O'g'lim,iloji boricha tezroq qaytishga harakat qilamiz.Mana bu yog'i yoz. Ta'tilga chiqasan,opang Eliz ham ishlaridan birozga tanaffus oladi.Shundaymi,qizim?
-Albatta,Fin bilan mazza qilib vaqt otkazamiz,bog'ga boramiz,aylanamiz.Men senga eng yaxshi ko'rgan muzqaymoqlaringdan olib beraman(ukasini ko‘nglini kotarmoqchi bo'lib)
-Mayli...(Fin)
-Qani endi ovqatga qaranglar,sovib qolyapti axir(Margaret)
-Ha Qani bolalar olinglar(Mark)

Ertasi kuni ertalab.
Eliz oyisiga buyumlarini yigishtirishda yordam berar ekan,biroz o‘ylanib qoldi:
-Oyi
-Ha,qizim
-O'sha yo'qolgan shahar..uni izlayotgan tadqiqotchilar faqat siz va dadam...shundaymi?
Kiyimlarini jamadonga solayotgan to'xtab qoldi:
-Bilasanmi..Eliz..Yoqolgan Shahar afsonalari juda kopchilikka tanish,ko'p olim-u tadqiqotchilar uni qidirgan shu jumladan dadang va uning do'sti ham..men ham.
-Janob Chan haqida aytyapsizmi?
-Ha.Janob Chan haqida.U dadangning eng yaqin do'sti edi.Ular xuddi aka ukalardek yaqin va bir biriga g'amxo'r.Ular umumman boshqa boshqa olam bo'lsalar ham hech qachon tortishishganini ko'rmaganman.U dadanga juda ko'p yordam bergan.Xitoyga borganimizda ham u yerdagi tadqiqotlarning har biriga u boshchilik qilgan.
-Nega,hozir u bilan gaplashmaydilar.
-Biz,so'nggi tadqiqotdan keyin hayrlashdik va ularning hayoti ham bizning hayotimiz ham boshqa toqnashmadi.
-Ha...balki shu sayohatdan keyin,Xitoyga borarmiz.(biroz jilmayib oyisiga)
-Albatta,boramiz.Sen,men,dadang va ukang.

Shu payt tashqaridan mashinaning signal ovozi eshitildi.
-Voy,darrov tezroq harakat qilish kerak.Dadang kelibdiku.
-Hop mana.

Airport.Tush payti soat 12.20
-Mayli,bolalar o'zingizni ehtiyot qiling.Eliz,ukangga qara,unga g'amxo'rlik qil.Yoqligimizda bir biringizga mehribon boling(oyisi Finni quchoqlab boshidan opdi. Elizni ham quchib biroz ko'zlarida yosh bilan hayrlashdi.)
-Bo'ldi, butunlayga ketmayapmizku axir.Hozir samalyotga kech qolsak, butunlayga shu yerda qolamiz.
-Hop,hop.
-Dada,Oyi bizdan xavotir olmang.Bemalol ishlaringizni tugatib kelavering
-O'zimni go'zalim(oyisi uni yana bir bor quchib)
-Sizni yaxshi koramiz.

Ular hayrlashib o'z reyslari tomon ketishdi.

-Xosh,Fin endi biz ham kettik.(Eliz ukasini qolidan ushlab)

Oradan 2 kun o'tdi. Erta tong.Nonushta vaqti Fin va Eliz stol atrofida choy ichishayotganida qo'ng'iroq bo'ldi.

Go‘shakni Eliz ko'tarib:
-Eshitaman
-Eliz
-Oyi?(Fin ham darrov unga qarab)
-Ha,qizaloğim.
-Yaxshimisizlar,yaxshi yetib bordingizmi?Dadam yaxshimilar
-Ha,qizim,biz yaxshimiz.Yetib keldik,ozing,Fin yaxshimi?
-Ha,bizdan havotir olmang.
-Xursandman,qizim mana hozir dadangga beraman.

-Alo,Eliz.
-Dada yaxshimisizlar,ishlaringiz yaxshimi
-Ha,qizim biz yaxshimiz,narsalarimizni joylashtirib,ozimiz ham joylashib olgunimizcha vaqt otib ketdi.Shuning uchun bog'lana olmadik.
-Hech qisi yo'q.Biz ham Fin bilan nonushta qilayotgan edik.Mana u ham oldimda(deb telefonni Finga berdi)
-Dadajon
-O'g'lim,
-Sizlarni sog‘indim.Qachon kelasizlar?
-Endigina 2kun bo'ldiku O'g'lim ishlarimiz bitishi bilan boramiz.Sen opangni gaplariga quloq solib,yaxshi bola bo'lib o'tirsang men sen yoqtirgan kompyuter oyinini yangi qismini olib boraman.

Shu gaplarni eshitishi bilan Finning kayfiyati ko'tarilib,xursand bolib ketdi:
-Yangisidan bolsin,6-qismi chiqqan,o'shandan

Kulibroq ovozda:
-albatta,6-qismidan olib boraman.Faqat hozir go‘shakni opangga ber.
-Hop,mana oling,sizni sorayaptilar(opasiga qarab)
-Ha,Dada.
-Qizim biz hozir borayotgan joy aloqasi yaxshi emas.Shuning uchun sizlar bilan 3-4 kun bog'lana olmasligimiz mumkin.Ozingizni ehtiyot qiling.
-Hop,sizlar ham.Sizni yaxshi koramiz.(Eliz)
-Biz ham.Mayli endi ochirishim kerak.Hayr
-Hayr..

Aloqa uzildi.
Go‘shakni qoygach Eliz Finga qarab:
-Qani endi ovqatingni ye,men ishga,sen esa maktabga kech qolishing mumkn.
-Ufff,shu maktabga borgim kelmaydidaaa
-Hahahah shoxlik qilma,ozgina sabr qilsang Ta'til boshlanadi.(Eliz)
-Tezroq boshlansin.(Fin)