The Invisible

"𝗠𝗲𝗻 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻 𝗺𝗮𝗸𝘁𝗮𝗯 — 𝗼𝗱𝗮𝗺𝗹𝗮𝗿 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝘁𝗼‘𝗹𝗮 𝗷𝗼𝘆, 𝗹𝗲𝗸𝗶𝗻 𝗺𝗲𝗻 𝗯𝘂 𝗼𝗱𝗮𝗺𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗵𝗲𝗰𝗵 𝗯𝗶𝗿𝗶𝗴𝗮 𝘁𝗲𝗴𝗶𝘀𝗵𝗹𝗶 𝗲𝗺𝗮𝘀𝗺𝗮𝗻. 𝗠𝗲𝗻 𝘂𝗹𝗮𝗿 𝗼𝗿𝗮𝘀𝗶𝗱𝗮 𝘆𝘂𝗿𝗮𝗺𝗮𝗻, 𝗮𝗺𝗺𝗼 𝗵𝗲𝗰𝗵 𝗸𝗶𝗺 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝗾𝗮𝗿𝗮𝗺𝗮𝘆𝗱𝗶. 𝗨𝘆𝗴𝗮 𝗾𝗮𝘆𝘁𝘀𝗮𝗺 𝗵𝗮𝗺, 𝗯𝘂 𝗵𝗶𝘀𝘀𝗶𝘆𝗼𝘁 𝗼‘𝘇𝗴𝗮𝗿𝗺𝗮𝘆𝗱𝗶. 𝗚𝗼‘𝘆𝗼𝗸𝗶 𝗺𝗲𝗻 𝗵𝗮𝘆𝗼𝘁𝗶𝗺𝗱𝗮 𝗵𝗮𝗺𝗺𝗮 𝗻𝗮𝗿𝘀𝗮𝗻𝗶 𝘆𝗮𝘀𝗵𝗶𝗿𝗶𝗻𝗰𝗵𝗮 𝗯𝗼𝘀𝗵𝗱𝗮𝗻 𝗸𝗲𝗰𝗵𝗶𝗿𝘆𝗮𝗽𝗺𝗮𝗻. 𝗠𝗲𝗻 — 𝗸𝗼‘𝗿𝗶𝗻𝗺𝗮𝘀𝗺𝗮𝗻..."

Maktab yo‘laklaridan asta sekin yurib ketar ekanman, yana o‘sha xonani ko‘rdim. Kirishim kerak bo‘lgan xona. Tashqaridan qarasam, ichkarida hamma kulib gaplashar, go‘yoki dunyo ularning atrofida aylanayotgandek edi. Men esa eshik oldida biroz turib qoldim. Har safar shu eshikdan o‘tish men uchun eng og‘ir sinov edi. Chunki ichkariga kirganimda hech kim meni ko‘rmasdi.

Sinfga kirar ekanman,yana o'sha tanish chehralarni ko'rdim. Ular xursand,birisi darsliklarini tayyorlayotgan bo'lsa, birisi dugonasini oldiga borib kecha bo'lgan voqealarni ozida yo'q xursand gapirib bermoqda yana birisi esa oldiga koplab qizlarni yig'ib,olgan yangi telefonini koz koz qilmoqda.Xullas hammasi o'zlari bilan o'zlari ovora.Meni kirganimni payqashmadi ham.

Har doimgidek o'sha deraza oldigagi bòsh partamga borib otirdim. Sumkamni qoyar ekanman.Oldindan qizlarni gaplari tasodifan qulog‘imga chalindi.

Telefonli sochi kalta qiz.Uni hammamiz bilamiz-Jessica.Barcha yigitlarning sevgani,qizlarning opachasi,ustozlarning esa erkatoyi.Sinf a'lochisi. Go'zallikda unga teng keladigani yo'q. Qanchadan qancha yigitlar ortidan yuguradi,hatto yuqori sinf yigitlari ham. Ehhh menga esa qayrilib ham.qarashmaydi.U jamoasidagi qizlarga nimalarnidir gapirayotgan edi.

Ha aytgancha,agar bilmasangiz bizning sinfda qizlar ikki guruhga bo'linadi. Birinchi guruh bu Jessicaning jamoasi. U yerda hamma tannozoyimlar yig'ilgan.Hamma Jessicaning aytganini qiladi,uning gaplariga quloq soladi va uni qo'llab quvvatlaydi.Bu guruhda bo'lishning ham yaxshi tomonlari bor albatta, guruh boshlig'i kimsan Jessica Slon.Boy,chiroyli, aqilli va o'ziga ishongan qiz.Jamoasidagilarga uyga vazifalarni kochirishga beradi,urushlar bo'lsa himoya qiladi,tanaffuslarga birga olib chiqadi.Xullas yolg'iz bo'lmaydi. Xuddi men kabi.

Ikkinchi guruh bu Mariyning guruhi. Ularning ovozi butun sinfni bosib ketadi. Har biri o‘zini go‘yo film yulduzidek ko‘rsatadi: sochlari tartibsiz, yuzlari haddan tashqari bo‘yalgan, formasi esa maktab qoidalariga butunlay zid. Ular darsni tinglash o‘rniga telefonlariga tikilib kulishar, ba’zida yonlaridan o‘tganlarni pichirlab masxara qilishadi. O‘qishga uncha ham qiziqishmaydi, ammo ko‘rinishda ular uchun bu ahamiyatsizdek tuyuladi. Go‘yo hamma e’tibor faqat ularga qaratilishi kerakday.Ularning jamoasida bo'lishning hech qanday yaxshi tomonlari yo'q,men sizga aytsam.Faqatgina nomingiz yomon otliqqa chiqadi.

Bu ikki guruh bir birlari bilan hech ham chiqisha olmaydi.Bu guruh azolari ham umumman bir birlari bilan muloqotda bo'lmaydi, hatto tasodifiy ham.Qoida shuki:"Faqat bir guruhda bo'l!".

Meni qaysi guruhda deysizmi?Hech qaysi.Na u guruhda yurib tannozoyimlarga qo'shilaman,na bu guruhda o'zim uchun yangi yigitlar topaman.Shi desangiz men buni istamayman.Yani ularning barchasi mening do'stlarim. Ularning birini ajratib, boshqa biri bilan gaplashib yurish...bu men uchun to'g'ri kelmaydi.Axir "odam ajratish"..shu yaxshimi?Men ularning barchasi bilan yaxshi gaplashaman,garchi bunday e'tibor menga berilmasa ham.

Jessica yonidagi qizlarga:
-Kecha u ortimdan kuzatib bordi, uyimni oldigacha.Meni ismimni aytib chaqirdi(hayajonda)
Hayratdan ogizlari lang ochilgan qizlardan biri:
-Yoo Xudoyimm,rostanmi...qanday kelishgan yigitaaaa

Boshqasi esa:
-Siz nima qildingiz?(Jessicaning javobini sabrsizlik bilan kutib)

Qolganlari ham nimalardir dedi ammo men ahamiyat bermadim.

Xonaga o'qituvchi kirib kelishi bilan barcha tarqalib o'z joylariga o‘tirishdi.Meni hayolimda esa faqat bir oy:
"Ey Xudoyim,iltimos faqat oylik tolovni soramasin,meni ismimni royhatdan aytmasin,iltimos iltimos,iltimos.."deb turgan paytimda o'qituvchi:
-Bugun tolov qilmoqchilar bormi?Qani kim yana shu arzimagan pulni sudrab yurmoqchi,o'rnidan tursin pul olib kelamaganlar(deyishi bilan yuragim go'yo urishdan to'xtab qolgandek bo'ldi.Goyoki hozir meni ismim bilan chaqirib hammaning oldida turg'izib qo'yadi.Ustozning aytishicha bu arzimagan pul,ammo mening hozirgi ahvolim uchun bu ham pul.Va uni ota onamdan so'rash osmonda bitta ham bulut yo'qligida yomg‘ir yogishidan umidvor bolishdek bir gap.)
-Alice(dedi shu payt o'qituvchi daftarchasidan ismimni aytib,song menga qaradi.)

Hamma o'tirgan bir paytda,men sekingina uyalib o'rnimdan turdim.Barchaning nigohi menda.Goyoki menga achinish ko'zi bilan qarashyotgandek.Oqituvchi:
-To'lov pulini olib keldingmi?

Pov Alice
"Nima desam ekan???Esimdan chiqibdi deymi?Yo'q unda baqirib beradilar.Hali aytmadim desamchi?Bo'lmaydi To'lov haqida aytilganiga 1 oydan oshyapti,ertaga ha shunday ertaga olib kelaman deyman"

Biroz sukutdan song:
-Ertaga olib kelaman,ustoz(dedim zo'rg'a)
-Yaxshi,o'tir.Esingdan chiqmasin(deb o'qituvchi royhatni yopdi)

Dars boshlandi.Birinchi soat ustozimizning darslari-matematika.Men uchun bu fan qiziqarli ammo shu bilan birgalikda qiyin ham.Mening narigi qatorda Jessica o'tiribdi. Gohida unga havasim keladi.Qiz bolada bo'lishi kerak bo'lgan barcha narsa bor unda.Ayniqsa,matematikada unga yetadigani yo'q.

Dars davom etardi.Hamma yonidagi partadoshi bilan nimalarnidir gaplashar,yon tomonimdagilar ham to'g'rimdagilar ham,bir birlari bilan shunchalar muhokama qilishar ediki,hatto darsda o'tirganliklari ham eslaridan chiqardi.

Mening oldimda o'tiradigan bola esa bugun kelmadi.Kelgani bilan ham nima o'zgarardi.Biz u bilan deyarli gaplashmaymiz.U bilan meni,Men bilan uni ishi yo'q.

O'qituvchi nimadir bo'ldiyu sinfdan birozga chiqib ketdi.Chiqishi bilan esa boyagi ovozlar battarroq balandlashib,ko'payib oxiri shovqin suronga aylandi.Hamma bir biri bilan gaplashar,o'ynar, jimlik ularga mutlaqo begonadek.Men esa har doimgidek bir o'zim partamda yolg'iz ularni tomosha qilib o'tirardim. Goh qizlar o'rnidan turib bir birlarini oldiga borar,goh yigitlar kim kuchliligini sinash uchun bahslashar edilar.Shu payt sinfga ustoz qaytdi.Barcha shunday shiddat bilan o'z joyiga o'tildiki soniyalar ichida sinf xonasi yana avvalgi holiga qaytdi.O'qituvchi yana darsni davom ettirdi.

𝗩𝗶𝗼𝗿𝗮𝘀,𝗺𝗮𝗻𝗮 𝘂𝘀𝗵𝗯𝘂 𝗳𝗮𝗻𝗳𝗶𝗰𝗶𝗺𝗶𝘇𝗻𝗶𝗻𝗴 1-𝗾𝗶𝘀𝗺𝗶 𝗼'𝘇 𝗻𝗶𝗵𝗼𝘆𝗮𝘀𝗶𝗴𝗮 𝘆𝗲𝘁𝗱𝗶. 𝗕𝘂 𝗵𝗮𝗹𝗶 𝗯𝗼𝘀𝗵𝗹𝗮𝗻𝗶𝘀𝗵𝗶. 𝗛𝗮𝗹𝗶 𝗾𝗮𝗵𝗿𝗮𝗺𝗼𝗻𝗶𝗺𝗶𝘇 𝗔𝗹𝗶𝗰𝗲𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗼𝘀𝗵𝗶𝗱𝗮𝗻 𝗼'𝘁𝗮𝗱𝗶𝗴𝗮𝗻 𝗷𝘂𝗱𝗮 𝗸𝗼'𝗽 𝗾𝗶𝘆𝗶𝗻𝗰𝗵𝗶𝗹𝗶𝗸𝗹𝗮𝗿 𝗯𝗼𝗿.𝗨𝗻𝗶 𝗯𝘂𝗻𝗴𝗮 𝗯𝗮𝗿𝗱𝗼𝘀𝗵𝗶 𝘆𝗲𝘁𝗮𝗱𝗶𝗺𝗶?𝗤𝗮𝗻𝗱𝗮𝘆 𝗾𝗶𝗹𝗶𝗯 𝗯𝘂𝗹𝗮𝗿𝗱𝗮𝗻 𝗼'𝘁𝗶𝗯 𝗸𝗲𝘁𝗮 𝗼𝗹𝗮𝗱𝗶?𝗕𝘂𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗮𝗿𝗶𝗻𝗶 𝗸𝗲𝘆𝗶𝗻𝗴𝗶 𝗾𝗶𝘀𝗺𝗹𝗮𝗿𝗱𝗮 𝗯𝗶𝗹𝗶𝗯 𝗼𝗹𝗮𝘀𝗶𝘇.