Thanatos

– 𝐅𝐈𝐎𝐍𝐀
𝐜𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 7

– 𝘍𝘭𝘢𝘴𝘩𝘣𝘢𝘤𝘬 | 6 𝘺𝘢𝘳𝘪𝘮 𝘰𝘺 𝘰𝘭𝘥𝘪𝘯

Bugun kayfiyatim deyarli a'lo darajada. Shu sababdan ham ertalab uydagi bo'layotgan bosimga qaramasdan yaxshi kayfiyatda uyg'ondim deb o'ylayman. Yo'q unday deb o'ylamayman, bu rostdan ham juda yaxshi albatta.
Yoz oyining o'rtalari kelmoqda, havolar juda ham issiq. Ertalab 7 larda uyg'onsam ham havo issiq. Hozir ham erta tong, havo issiq. Opam va uning eri bilan birga yashashni boshlaganimdan beri erta turymoqdaman. Bu menga yoqmaydi va nonushtada qovog'imni solib o'tirishimga sabab bo'ladi. Lekin bugun o'z xohishim bilan erta turdim. Aeroportga ertalabki uchib keladigan reys vaqtiga yetib borishim kerak. Bugun mening qadrliii do'stim kelmoqda.
Shkaf oldiga yaqinlashib bugungi yana bir issiq havoga to'g'ri keladigan ko'ylak tanlashga kirishdim.

- Qaysi biri chiroyli turishi mumkin?, - men qo'limga qizil va oq rangli kaltaroq ko'ylaklarni ushlab o'zimga solishtirib ko'rdim, - Menimcha oq ranglisi yaxshi. Va ustiga... Jinsiy kastyum. Ha ikkalasi albatta mos tushadi.

Kerakli ko'ylakni tanlab kiyib bo'lganimdan so'ng yotoq ustidagi telefonimni olib soatga nazar tashladim: 7:20.

- Yo xudo, bunaqada kech qolaman-ku. Aeroportning o'ziga 30 daqiqalik yo'l... Menimcha nonushtaga ulgurmayman.

So'nggi bor ko'zgudagi aksimga qarab, sochimni to'g'irladim. Naqd pul va telefonimni kichik o'lchamdagi ko'k sumkamga joylab, xonadan otilgancha chiqdim.

~~

Zinalardan yugurgan holda tushayotib, so'nggi zinalarga kelganda sanoqda adashib, oyog'im turtilib yerga tizzalab qoldim. 𝘈𝘺𝘴𝘴, 𝘭𝘢𝘯𝘢𝘵𝘪. 𝘚𝘩𝘶 𝘺𝘦𝘵𝘮𝘢𝘺 𝘵𝘶𝘳𝘨𝘢𝘯𝘥𝘪 𝘰'𝘻𝘪! Chiqqan qattiq ovoz tufayli eshigi katta ochiq turgan ovqatlanish xonasidagi insonlar nigohi tezlikda ovqatidan menga qaratildi. Opam va uning eri.

- Fiona, sal sekinroq yurish kerak edi, - opam men tomon o'rnidan turib kelarkan, qanday holatda turganim esimga tushib qaddimni ko'tardim.

O'rnimda hijolat holatda turar ekanman, menga sovuq nigoh bilan qarab, yana pinagini buzmasdan ovqatlanayotgan Taehyungning harakatidan yanada uyalib ketdim.
Bunchalik omadsiz bo'lmasligim kerak edi. Agar uning uyimdagi biron narsasiga zarar yetkandachi... Ahmoq va omadsizsan, Fiona.

- Juda ham shoshilib qayerga ketyapsan o'zi? Tizzangni ham jarohatlading, - opam egilib biroz qon tekkan tizzamga teginib ko'rdi.

- Opa aeraportga shoshilyapman. Bugun Suhyun Koreaga uchib keladigan kun. Yaramga kelsak havotir olmang, bu katta muammo emas, - opamning qo'llaridan ushlab turg'izib, sabrsizlanib dedim men.

- Yaa rostdan ham Suhyun uchib kelyapdimi?, - opam yuzidagi havotirni darhol hayronlik egalladi.

- Ha, ha. Bilasiz vaqtida kutib olmasam, mendan ranjishi mumkin.

- U bilan qachon kelishi haqida suhbatlashishga ulgurdin?, - o'ynoqi tabassum bilan opam menga o'zgacha qarab qo'ydim.

- Opa, hozir shoshilyapman. Kelishim bilan savolingiz javobsiz qolmaydi, - men opam oldidan o'tib, eshik tomon tez-tez qadam tashladim.

- Yaxshi. Boraqol o'sha sevgilingni kutib olgani, - orqamdan baqirib dedi opam.

- Opaa, u mening sevgilim emas. Shunchaki do'st. Undan menga yigit yasashni to'xtating, - men opamga so'nggi bor qisiq ko'zlar bilan qarab, eshikdan shoshib chiqib ketdim.

- Baribir u sening yigiting, balki ering ham bo'lar...

Opam o'ziga-o'zi gapirgancha yana ovqatlanish xonasiga qaytdi. Stuliga o'tirib, ovqatlanishda davom etdi.

- Singlingni sevgilisi bormi?, - Taehyung lab atrofini quruq salfetkaga artib, stuliga suyanib opamga jiddiy yuz ifoda bilan qarab turardi.

- Yo'q, - opam kulib boshini qimirlatdi, - Fiona va Suhyun do'stlar. Lekin men ular orasida do'stlikdan ko'p narsa bo'lishini xohlayman... Suhyun juda ham yaxshi bola.

- Hmm, demak do'stlar...

– 𝘛𝘪𝘮𝘦𝘴𝘬𝘪𝘱 | 8:18

Aeraportga yetib kelganimga besh daqiqa bo'ldi. Yo'lovchilar chiqish eshigi oldida telefonimga "Suhyun" ismini yozib u ko'rishi uchun yuqoriga ko'tarib turmoqdaman. Atrofimdagilarning ko'pi esa kattaroq qog'ozga ismlar yozib olishgan. Atrof shovqin-suron. Barcha o'ziga kerakli odamni kutmoqda...
Biroz vaqtdan so'ng jamadonini sudragancha, katta tabassum bilan men tomon sevimli insonim yaqinlashib kela boshladim. Men uni ko'rdim, lekin u meni uzoqdan payqamadi. Shu sabab telefonimni ikki qo'llab, oyoq uchida turib yanada yuqoriga ko'tardim. Nihoyat u meni payqab qo'lini yuqoriga ko'tarib, silkitdi.

- Suhyun, - baland ovozda baqirdim men.

Suhyun qadamlarini tezlatib, men tomon yaqinlasha boshladi. Odamlar orasidan bir amallab o'tib olib qarshimda paydo bo'ldi. Jamadonidan qo'lini qo'yib yuborib meni quchog'iga tortdi.

- Seni ko'rmaganimga yarim yil bo'ldi. Juda ham sog'indim seni, - u meni yanada qisib, o'ziga yaqin tortdi.

- Menimcha sen mendan ko'p sog'ingansan, - ming'irlab dedim, - Lekin bu meni qisib o'ldirishing mumkin degani emas.

- Uxx, kechirasan, - Suhyun meni bag'ridan chiqarib, yuzimdan o'pib qo'ydi.

- Xoy! Bu qilig'ingni opamni oldida hech qachon qila ko'rma.

- Nega ekan? Bu qilig'larimni aynan Soojin opamni oldida qilishim kerak aslida.

- Shunday qilaversang, opa biz ikkimizdan sevishganlarni yasab qo'yadi.

- Nima bu yomonmi? Aksincha juda ham yaxshi. Mendek sevgiling bo'lsa yaxshi emasmi? Kelishgan, bo'yi uzun...

- Afsuski seni yaqin o'rtog'imga ham ravo ko'rmasdim.

- Chunki sen meni o'zingga ravo ko'rasan, - o'zidan faxrlanib sochlarini to'g'irlab qo'ydi u.

- Sen haqiqiy ahmoqsan, - men boshqa gap demay aeraport chiqishi tomon yura boshladim. U ham yuzidagi faxrli kulgusi yo'qolmagancha, jamadonini sudrab oldimda yura boshladi, - Qorning ochgandir? Men ham nonushta qilmadim. Birga ovqatlanishimiz mumkin.

- Nonushtani chetga surib tur. Hozir menga va'da qilganimgdek bir xil taqinchoq tanlash uchun boramiz.

- Lekin aytin qo'yay, men o'zim bilan ortiqcha pul olib chiqmaganman. Uni ustiga sen hozirgina chet eldan kelding, sening ham pulim yo'q bo'lsa kerak.

- Havotir olmang, Fiona xonim, kartamda taqinchoq uchun yetarlicha pul bor. Sening shunday bahonalaringizni bilgan holda hammasini oldini olib qo'yganman.

- Ayss, yaxshi. Qanday taqinchoq olishga kelishgandik?

- Kecha videoqo'ng'iroqda gaplashganda kelishdik-ku. Do'stlar uchun mo'ljallangan just taqinchoqlari... Balki sevishganlarnikidan olarmiz?

- Suhyun-n...

- Hop, hop, do'stlar uchun...

– 𝘛𝘪𝘮𝘦𝘴𝘬𝘪𝘱 | 9:08

Suhyun bir qo'lida jamadonini ikkinchi qo'lida meni sudragancha o'rta kattalikda bo'lgan taqinchoqlar sotiladigan do'konga olib kirdi. Atrof juda yorqin: chiroqlar va taqinchoqlar shu'lalari bilan birgalikda.

- Suhyun, bu yer juda chiroyli ekan, - uni qo'lini ushlab turgancha atrofga qararkanman, pichirlab gapirdim.

- Gapingga qo'shilishdan boshqa ilojim yo'q, - u ham atrofga qarab so'ng menga qaradi, - Lekin sen kirganingdan so'ng bu yer yanada yorishdi.

Unga endi tilimga kelgan chiroyli so'zlar bilan javob qaytarmoqchi bo'lganimda do'kon xizmatchi ayoli tabassum bilan oldimizga keldi.

- Xo'sh, janob, sevgilingizga nima qidiryapsiz?

Men Suhyunni qo'lidan qo'limni ajratish uchun tortdim, lekin Suhyun payt bog'lagandek qo'limni qattiq qisib, xizmatchi ayolga javob berdi:

- Sevgilim va men uchun juftlik taqinchoqlaridan ko'rsatsangiz.

- Ov, bu juda ham yaxshi tanlov. Sizlar juda ham chiroyli va yoqimtoy juftliksiz. Yuringlar, sizlar uchun moslarini ko'rsataman...

Xizmatchi ayol taqinchoqlar tomon yura boshladi. Orqasidan ergashayotgan Suhyunni to'xtatib unga g'azabdan qisilgan ko'zlarim bilan qarab, ilon shivirlashidek gapirdim:

- Bu yerdan chiqqanimizdan so'ng, seni och qoldirib o'zim nonushta qilaman.

- Ha, sevgilim, albatta sen aytgandek eng chiroylisidan o'lamiz, - qo'limdan tortib yurishda davom etarkan, atayin hamma eshitishini xohlagandek baland ovozda javob qaytardi...

~~ 9:37

Nihoyat do'kondan chiqqandan so'ng, ichimdagi g'azabni menga mo'ltirab qarab turgan yigitga socha boshladim:

- Hoy, Jung Suhyun, sen bugun juda ham haddingdan oshib ketmadingmi? Sevishganlar taqinchog'idan sotib oldingi axir!, - men bo'ynimdagi unda qora ranglisi menda esa oq ranglisi bo'lgan bo'yin taqinchog'imni ushlab ko'rsatdim.

- Fiona, bugun qaytib kelganim munosabati bilan meni biroz hursand qilishingga arzimaymanmi?

- Meni xizmatchiga sevgilim deb tanishtirishnimg nima keragi bor edi?, - men qo'llarimni belimga joylab, unga qoshlarimni ko'tarib qaradim.

- Chunki rostdan ham sevgilimsan.

- Sen axmoq bola. Seni ovqat bilan emas, kaltak bilan jazolash kerak ekan, - uning boshiga chiritishni boshladim.

- Hoy, to'xta. Peshonamni ko'kartirasan hozir, - u qo'li bilan peshonasini yopishga kirishdi.

- Sen bundanda ko'piga loyiqsan, - men ochiq qolgan har bir bosh qismiga chirita boshladim.

- Fiona, - atrofdan sovuq ohangda tanish ovoz yangradi.

Men qo'limni Suhyunni peshonasidan olib ovoz kelgan tomonga qaradim. Opamni eri - Taehyung bir qo'lini cho'ntagiga tiqib olib, ikkinchisida esa tomirlari odatiydan ko'ra ancha bilinib, kichik qog'oz paket ushlab turardi. Suhyunga shunday nigoh tashlar ediki, hozirni o'zida uni o'ldirishga tayyordek.

- Fiona, bu kim?, - Suhyun meni bilagimdan ushlab, men tomon egilib biroz jiddiylik bilan savol berdi.

- Bu opamni eri, - men pichirlab javob berdim.

- Ha, menga aytgan o'sha qo'rqinchli nusxa shumi?, - u kulib boshini ko'tardi.

- Axmoq, - uning oyog'idan ezdim asabiylik bilan, - Senga hech qanday gap aytib bo'lmaydi.

- Kxm, - Taehyung tomog'ini qirib, o'zini borligini eslatdi.

- Ha aytgancha, menda qandaydir ishingiz bormi?, - unga gapirishni boshlaganimdagi qo'rquvni yengib gap boshladim.

- Men bilan uyga ketishing kerak deb o'ylayman, - u o'zining ichidagi qaynayotgan g'alati g'azabni chetga turib, professional inson sifatida gapirishni boshladi.

- Nima sababdan? Opamni habari bor bugun do'stim bilan vaqt o'tkazishim haqida.

- Uyda zarur ish chiqib qoldi. Sening yordaming kerak, - har bir o'tayotgan soniyada sabri tugab borayotgani sabab, tishlarini g'irchillatdi.

- Lekin...

- Fiona, uyda zarur ish bo'lsa borishing mumkin. Kechki payt ovqatlanishiga borishimiz mumkin, - Suhyun bilagimdan qo'yib yuborib, doimgi tabassumi bilan dedi.

- Xafa bo'lmaysanmi?

- Yo'q, albatta, - meni xayrlashuv quchog'iga tortdi va qulog'imga shivirladi, - Uni ustiga sevgilim bilan kechki mahalada uchrashish ancha qiziqarliroq.

U shunday deb meni quchog'idan chiqarar ekan, Taehyung cho'ntagidagi qo'lini chiqarib bilagimdan qattiq ushlab o'zining yoniga tortdi va gapirdi:

- Xayrlashuvingiz keraklicha chiroyli bo'ldi. Endi esa ketishimiz kerak. Meni ortiqcha vaqtim yo'q.

Taehyung gapini yakunlagandan so'ng bilagimdan tortib mashinasi tomon tezlashgan qadamlar bilan yetkalay boshladi. Uning bilagimni ushlagan qo'li juda ham qattiq edi. 𝘓𝘢𝘯𝘢𝘵𝘪, 𝘶𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘲𝘰'𝘭𝘪 𝘵𝘦𝘮𝘪𝘳𝘥𝘢𝘯𝘮𝘪?

– 𝘛𝘪𝘮𝘦𝘴𝘬𝘪𝘱 | 10:02

Mashina g'ildiraklari Kimlar xonadoni darvozasiga kirgandan so'ng to'xtadi. Men mashina ichidagi sukut va bosim tufayli mashina oynasidan ko'zimni buzmasdan keldim. Tezroq uning oldidan qochish uchun eshik tutqichi tomon qo'l uzatdim, lekin Taehyung qo'limni tutqichdna tortib oldi.

- O'tir.

Men hayron qolgancha uning harakatlarini kuzatib turdim. U mahina eshigida saqlayotgan qog'oz paket ichidan taqinchoq karobkasini chiqarib, kastyumining ichki cho'ntagiga soldi. Keyin mashinadan tushib, eshikni orqasidan ovozli yopdi. Keyin men tomonga aylanib o'tib, eshigimni ochib so'zsiz tushishimni kutib turdi. Biroz ikkilanish bilan, unga iloji boricha tegmaslikka harakat qilib mashinadan tushdim. Uy tomon indamasdan yurib borarkanman birinchi mashinani qulflangan signal ovozi, keyin yaqinlashib kelayotgan qadam tovushlari eshitildi. Taehyungni oldida ketishni xohlamay qadamimni tezroq uy ichiga kirish uchun tezlatdim. 𝘉𝘰𝘳𝘨𝘢𝘯 𝘴𝘢𝘳𝘪 𝘶𝘺 𝘷𝘢 𝘮𝘦𝘯 𝘰𝘳𝘢𝘮𝘥𝘢𝘨𝘪 𝘮𝘢𝘴𝘰𝘧𝘢 𝘲𝘪𝘴𝘲𝘢𝘳𝘪𝘣 𝘣𝘰𝘳𝘮𝘰𝘲𝘥𝘢𝘮𝘪??

Nihoyat kichik zinalar oldiga kelganimda baquvvat qo'llar meni ko'tarib olib, yelkasiga joyladi. Taehyung meni yelkasiga qopni ko'targandek ko'tarib oldi. Belimdagi qo'lini mahkamlatib, bir qo'li esa orqa sonimda turardi.

- Hoy, meni hoziroq qo'yib yuboring. Pastga churing, - tanamning nozik joylaridagi teginish va teginishning egasidan tanam qaltirashni boshladi. Miyam "tezroq qoch" deb tanamga habar yuborarkan, tanam tipirchilashni boshladi.

U indamasdan meni mahkam ko'targancha zinalardan ko'tarildi. Eshikni ochib uy ichiga kirdi va mening xonam tomon yuqoriga ko'tarila boshladi.

- Hozir opamni chaqiraman agar meni qo'yib yubormasangiz. Opa... Opa, qayerdadiz?, - baqirdim men.

Lekin ovozim ham tanam harakati ham dumbamga tekkan shapaloq ovozi sabab o'chdi. Ko'zlarim qinidan chiqqudek kattalashib ketdi. Tanam ichida va yuragimda titroq boshlandi. Qo'rquvimni endi berkitib turolmayman. Lekin yig'lamasligim kerak. Bu darajada qo'rqoq bo'lishim kerak emas.

- Opang uyda emas. Seni xohlaganingcha baqirishingga ruhsat bergan bo'lardim, ammo, bu ovozlaring boshqa paytda kerak bo'ladi.

~

Xonamga titrayotgan tanamni ko'targancha kirib, eshikni orqasidan qulfladi. Yotog'im oldida joylashgan dars toli tomon yurib, ustiga meni o'tkazdi. Ikki qo'li bilan ikki yonimni to'sib, meni ostiga qadab, boshimni devorga tirab turardi.

- Boshqa yigit bilan birgalikda do'kon aylanish?, - u meni yanada devor tomon ezib ustida o'tirgan dars stolimga yanada mahkamladi. Bir qo'lini tomog'imga, ikkinchisini ichki sonim tomon ko'ylagim ichidan kirgizdi.

- Sizni men bilan hech qanday ishingiz bo'lmasin! Xohlagan insonim bilan xohlagan vaqt ko'rishishga haqqim bor!, - kuch yig'ib javob qaytardim.

- Seni shu aqlli og'zingni azoyim orqali yopib qo'ygim kelmoqda. Yoki bo'lmasam, - u tomog'imda joylashgan qo'li bir barmog'ini og'zim ichiga siliq suqdi. Boshqa qo'lini nozik maydonim tomon harakatlantirdi va barmog'ini ichkikiyimim ichidan o'tkazib, kerakli nuqtaga kirgizdi, - Seni pokiza qilib turgan o'sha menga kerak narsani barmog'im bilan olishimni xohlaysanmi?

- To'xtang...B-bunday qilmang, - men ko'zlarimni qattiq yumib, oyoqlarim orqasini yopishga harakat qildim. Og'zimda harakatlanayotgan qo'li sabab zo'rg'a gapirdim, - Siz opamga xiyonat qilyapsiz... Buni to'xtating...

U birdaniga harakatlarini to'xtatdi, biroq qo'lini butunlayga tortib olmadi. Mening yoshlanayotgan ko'zlarimga qarab turib, labi chekasida tirjayib qulog'imga shivirladi:

- Men xotinimga nisbatan xiyonatkor emasman. U tirik ekan sen azoyimni his qilolmaysan... Ammo, opang narigi dunyoga ketishi bilan his qilishni to'xtata olmaysan. Hozircha sen bilan aloqa qilmayman degani, senga teginmaydi yoki boshqa erkak oldida yurishing mumkin degani emas! Tushunarlimi?

Men uning so'zlaridan qotib qoldim. Ko'zimdan birdaniga sizib yosh chiqib ketdi. Hatto uning barmoqlari ostimdan chiqqanini ham sezmay qoldim. Men sekin boshimni ko'tarib unga qaradim, u biroz orqaga qadam tashlab, kastyumi cho'ntagidagi taqinchoq qutisini chiqardi. Qutini ochib, ichidan qora qalin marjon chiqardi. Bu deyarli bo'yinboqqa o'xshaydi, marjonga emas. U qo'lida o'sha bo'yinbog'ni ushlab yana menga yaqinlashdi. Suhyun bilan birga sotib olgan taqinchog'imni bo'ynimdan yulib olib yerga tashladi. Keyin o'zining bo'yinbog'ini taqib qo'ydi.

- Bu meniki ekanligingni isboti bo'lib tursin. Havotir olma buni o'rnini yaqinda haqiqiy belgini joylayman...

.

.

.
Author: S. F. Claire