Thanatos

– 𝐓𝐀𝐄𝐇𝐘𝐔𝐍𝐆

𝐜𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 3

Telba farishtamni tashlab kelishga majbur bo'ldim. Agar uning kasali qo'zg'alib qolmaganda... Mayli sabr qilishga majbur bo'lyapman. Bunga sababchi albatta o'sha shifoxona. Men yo'q paytim meniki bo'lgan narsani xohlagan joylariga joylashtirish - o'g'rilik! Ruxsatimsiz bir qadam siljishga haqqi yo'q bo'lgan insonni mendan ancha uzoqlarga jo'natish esa o'g'rilikning eng yuqori cho'qqisiga chiqdi. Albatta bu shunday qolmaydi. Bu ishda qatnashgan har bir inson o'ziga keragini oladi.

Bo'lib o'tgan 𝘺𝘰𝘲𝘪𝘮𝘭𝘪 voqeani eslab qorong'u kulbadan zamonaviylishtirilgani bilan farq qiladigan uyimga kirdim. Yolg'iz qolib yashash yoqimli, ammo mendek iblis farishtasi bilan o'ynamasa zerikarli bo'ladi. Uyimga eski bekadan so'ng unga va menga g'amxo'rlik qiladigan yangi, nozik beka kerak albatta. Va keladi ham. 𝘖𝘻𝘨𝘪𝘯𝘢 𝘴𝘢𝘣𝘳 𝘲𝘪𝘭𝘴𝘢𝘯𝘨, 𝘵𝘦𝘭𝘣𝘢 𝘧𝘢𝘳𝘪𝘴𝘩𝘵𝘢𝘮, 𝘴𝘩𝘶 𝘺𝘦𝘳𝘥𝘢 𝘰'𝘻𝘪𝘮 𝘴𝘦𝘯𝘪 𝘮𝘢𝘹𝘴𝘶𝘴 𝘵𝘦𝘳𝘢𝘱𝘪𝘺𝘮 𝘣𝘪𝘭𝘢𝘯 𝘥𝘢𝘷𝘰𝘭𝘢𝘺𝘮𝘢𝘯. 𝘈𝘹𝘪𝘳 𝘱𝘴𝘪𝘹𝘰𝘭𝘰𝘨𝘮𝘢𝘯.

Uy bo'ylab yurar ekanman negadir eski xotiralar yodimga kelgani ichun ularni yanada eslagim keldi. Shu sababdan ham farishtamni telba farishtaga aylanishiga sabab bo'lgan xona tomon yura boshladim. Uy ikki qavatli bo'lgani uchun ushbu xonani berkitishim osonlashgan. Xona ikkinchi qavatda, xonalarning eng oxirida va mening yotoqxonam oldida joylashgan. Aslida o'sha maxsus xona farishtamni mening uyimga birinchi marta ko'chib kelgandagi yotoqxonasi edi. Biroq kim ham o'ylabdi deysiz oppoq rangli, shinam xonada qizil dog'lar paydo bo'lishini...
Cho'ntagimda doimiy turadigan kalitlarni oldim. Ulardan birini tanlab xona eshigini ochdim. Xona kattaligi o'rtancha keladi. Uncha katta bo'lmasligiga qaramay men uchun barcha ishlar uchun qulay albatta. Xona u oxirgi marta shuyerdaligida qanday bo'lsa, hozir ham shunday. Hatto yotoq ustidagi matraslar ham almashtirilmagan. Barchasi o'z joyida. Hatto xonadagi uning ifori aralashgan qon hidi va biroz temir hidi ham turibdi. 𝘏𝘮𝘮, 𝘣𝘶 𝘫𝘶𝘥𝘢 𝘺𝘰𝘲𝘪𝘮𝘭𝘪. 𝘑𝘶𝘥𝘢 𝘩𝘢𝘮...

– 𝘍𝘭𝘢𝘴𝘩𝘣𝘢𝘤𝘬 | 7 𝘰𝘺 𝘰𝘭𝘥𝘪𝘯

Bugun to'yim va men o'zimga kerakli insonga egalik qilishni boshlasam bo'ladi. Bu kelinmi? Yo'q albatta, 𝘣𝘶 𝘬𝘦𝘭𝘪𝘯𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘴𝘪𝘯𝘨𝘭𝘪𝘴𝘪. Ha, ha, to'yim boshqa bir ayol bilan ho'lishiga qaramay, men uning singlisiga egalik qilmoqchiman. Bu ahmoqona, nega men o'sha qizni o'ziga emas, opasiga uylanyapman? Unda buni qizig'i qoladimi? Yo'q! Unga osonlik erishish mendan osonlik bilan ketishini anglatadi. Uni qiyinchilik bilan o'rgatish esa, uni azoblar bilan ham mendan uzoqlasholmasligini anglatadi. Va bu aynan men xohlagan narsa. Chunki yengillik rohatni belgisi emas.

Men hozir kelinni rohib bilan birga kutyapman. Afsuski hozir soxta niqob taqishim kerak. Mayli, Taehyung, bir necha soat kut va bu tomosha o'z yakuniga yetadi. Keyin esa haqiqiy tomosha boshlanadi.
Chaemin ya'ni bo'lajak rafiqamni menga turmushga chiqishiga ko'ndirish qiyin ish bo'lmadi. Ikki yoki uch oy vaqtim shu qizga ketdi. Lekin u o'ylaganimdan ham ko'ra ertaroq rozilik berdi. Aqlli qizaloq ishimni yengillashtirgani uchun. Ammo taqdiri ko'pga cho'zilmasligi... 𝘖𝘹𝘹, 𝘮𝘦𝘯𝘪 𝘬𝘦𝘤𝘩𝘪𝘳 𝘢𝘻𝘪𝘻𝘢𝘮.
Kelin men tomon yaqinlashganda, uning qo'lini bilinar-bilinmas tabassum bilan otasinikidan oldim. Va ahmoqona va'da berish marosimi boshlandi. Men rohibni gapini aytgandek qaytardim. Ammo hayolimda sening ismingni aytishni unutmadim, farishtam; 𝘍𝘪𝘰𝘯𝘢
Keyin odat tusiga kirgan o'pishish sahnasi. Bunday lahzalar farishtam bilan bo'lishini xohlardim. Butun omma oldida uning lablariga ega chiqishni xohlardim. Biroq, uni bunday holatda boshqalar ko'rmasligi kerak. Faqatgini men uni shunday - chorasiz holatda ko'rishim kerak.
Uning o'zi ham shu yerda, bosh qatorlardan birida o'tirib bizni tomosha qilyapdi. Opasi va uning eri uchun hursandligi yuzidan bilinib turibdi. Qo'llari esa qarsak chalishdan tinmayapdi. Men uni har bir nuqtasi haqida birma-bir o'ylab chiqishni xohlayman. 𝘜 𝘩𝘢𝘲𝘪𝘥𝘢 𝘰'𝘺𝘭𝘢𝘴𝘩 𝘮𝘦𝘯𝘪 𝘲𝘰'𝘻𝘨'𝘢𝘵𝘪𝘣 𝘺𝘶𝘣𝘰𝘳𝘥𝘪. 𝘚𝘩𝘶 𝘴𝘢𝘣𝘢𝘣𝘥𝘢𝘯 𝘰𝘭𝘥𝘪𝘮𝘥𝘢 𝘵𝘶𝘳𝘨𝘢𝘯 𝘳𝘢𝘧𝘪𝘲𝘢𝘮𝘯𝘪 𝘰'𝘻𝘪𝘮𝘨𝘢 𝘺𝘢𝘲𝘪𝘯 𝘵𝘰𝘳𝘵𝘪𝘣 𝘰𝘤𝘩𝘭𝘢𝘯𝘨𝘢𝘯𝘤𝘩𝘢 𝘣𝘰'𝘴𝘢 𝘰𝘭𝘥𝘪𝘮. 𝘓𝘦𝘬𝘪𝘯 𝘮𝘦𝘯 𝘣𝘶 𝘲𝘰'𝘻𝘨'𝘢𝘭𝘪𝘴𝘩 𝘴𝘢𝘣𝘢𝘣𝘤𝘩𝘪𝘴𝘪𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘢'𝘮𝘪𝘯𝘪 𝘹𝘰𝘩𝘭𝘢𝘺𝘮𝘢𝘯.

~

Oradan bir necha kun o'tdi. Chaeminga to'y kuni bo'lib o'tgan tundan beri teginganim yo'q. Yo'q, bunga haqqim yo'q. Men tanamga qarshi chiqolmayman, tanam xohlagan tanani o'zinikida his qilishi kerak. Va bunga biroz vaqt qoldi....
U - Fiona bugun kelishi kerak edi. Kutilgan holatga qaraganda albatta shu yerda bo'lishi kerak. Qo'lidagi jamadoni bilan. Qaynonam va qaynotamga chet elga ketishganlari uchun rahmatlarim bo'lsin...
Biroz vaqt o'tgandan keyin eshik qo'ng'irog'i yangradi. Qo'limdagi gazetaga qaratilgan nigohlarim tezlikda yuqoriga ko'tarildi. Biroz kutdim eshikni Chaemin ocharmikan deb. Yo'q lekin undan ovoz kelmadi. Shu sabab yengil xo'nsirib o'rnimda turdim. Sekin qadamlar bilan kutilgan insonni taklif qilish uchun eshik tomonga bordim...

𝘠𝘰 𝘹𝘶𝘥𝘰, 𝘪𝘣𝘭𝘪𝘴𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘯𝘫𝘢𝘴𝘪𝘨𝘢 𝘲𝘢𝘯𝘥𝘢𝘺 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘣 𝘧𝘢𝘳𝘪𝘴𝘩𝘵𝘢𝘯𝘪 𝘺𝘶𝘣𝘰𝘳𝘪𝘴𝘩𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘶𝘮𝘬𝘪𝘯?! 𝘏𝘮𝘮𝘮 𝘶𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘰𝘭𝘥𝘪𝘮𝘥𝘢 𝘣𝘰'𝘭𝘪𝘴𝘩𝘪, 𝘶𝘯𝘪 𝘩𝘪𝘴 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩 𝘩𝘮𝘮𝘮, 𝘴𝘩𝘶𝘯𝘤𝘩𝘢𝘬𝘪 𝘳𝘰𝘩𝘢𝘵𝘣𝘢𝘹𝘴𝘩. Men eshik tagida qo'lidagi jamadoni mahkam qisib menga "𝘔𝘦𝘯𝘪 𝘺𝘦𝘺𝘪𝘴𝘩𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘶𝘮𝘬𝘪𝘯" degandek qarab turganga o'xshaydi. Tana... Juda javobchan. Hatto uning nafas olishiga o'zini qo'lga olmayapdi. Agar u shunday davom etsa, men ham nazoratni yo'qotaman... Taehyung, o'zingni yig'ib ol, bo'lmasa bu uyda xonimlarning qichqirig'iga sabab bo'lasan.

Men bir tomoq qirib, o'zimni qo'lga oldim va sokin ovozda gapirdim:

- Hayrli tong, kichik Seol xonim, - uning mendan ancha kichik bo'lgan tanasiga bir ko'z yugurtirib yana ko'zlariga qaradim.

- Rasmiyatchilikni keragi yo'q. Shunchaki Fiona, pochcha, - pochcha? Mayli bu hozirgi daqiqalar uchun azizam.

- Rasmiyatchilik keraksiz bo'lsa, shunchaki Taehyung deyishing mumkin.

- ...yaxshi, - u rozilik bilan bosh silkidi. Juda ham itoatkor, shunday emasmi?, - Opam shu yerdami? Sizlarni bezovta qilganim uchun uzur. Ota-onam ketgani...

- Opajoning oshxonada bandga o'xshaydi. Bu yerda qolishga kelsak, bu haqida tashvishlanma. Uyimiz keng, barchaga joy bor, - men uni gaplarini bo'lib, uni jim bo'lishiga sabab bo'ldim, - Ichkariga kir. Ko'p turib qolib ketding.

Men eshikni ochiq qoldirib, o'zimni e'tiborsizdek tutishga harakat qildim. Ammo bu ilojsiz. U oldimda ekan uning bir to'la sochini e'tiborsiz qoldirish men uchun gunoh.
Men asta u uchun tayyorlattirib qo'ygan xona tomon yura boshladim. Orqamdan kelayotgan sokin qadam va mayda g'ildirak tovushi uning menga ergashayotganini bildiradi. Qadamlari juda ehtiyotkorona. Tez emas, menimcha u ichida qadamlarini sanayapdi.

- Birinchi senga xonangni ko'rsataman. Keyin buyumlaringni joylashtirib oshxonaga chiqishing mumkin. Birgalikda nonushta qilamiz, - men xona eshigini qulfdan ochib u uchun eshikni ochdim. Va xona ichiga kirgunicha hech nima demay turdim.

U xona ichiga jamadonini sekin sudrab kirdi va xona bo'ylab ko'z yugurtira boshladi. Turli xil buyumlarni qo'liga olib tekshirib ko'rdi. Javon tepasida qo'l mehnati bilan tikilgan o'yinchoqlar tomon qo'lini cho'zdi.... 𝘌𝘨𝘯𝘪𝘨𝘢 𝘬𝘪𝘺𝘪𝘣 𝘰𝘭𝘨𝘢𝘯 𝘺𝘶𝘱𝘲𝘢 𝘺𝘰𝘻𝘨𝘪 𝘬𝘰'𝘺𝘭𝘢𝘨𝘪 𝘺𝘶𝘲𝘰𝘳𝘪𝘨𝘢 𝘬𝘰'𝘵𝘢𝘳𝘪𝘭𝘥𝘪. 𝘠𝘰'𝘲... 𝘣𝘶 𝘮𝘦𝘯𝘪 𝘪𝘤𝘩𝘪𝘮𝘥𝘢𝘨𝘪 𝘩𝘢𝘺𝘷𝘰𝘯𝘯𝘪 𝘵𝘶𝘳𝘨'𝘪𝘻𝘪𝘣 𝘺𝘶𝘣𝘰𝘳𝘢𝘥𝘪𝘨𝘢𝘯 𝘥𝘢𝘳𝘢𝘫𝘢𝘥𝘢 𝘢𝘫𝘰𝘺𝘪𝘣... 𝘚𝘢𝘣𝘳𝘪𝘮 𝘵𝘶𝘨𝘢𝘥𝘪 𝘷𝘢 𝘮𝘦𝘯 𝘦𝘴𝘩𝘪𝘬𝘯𝘪 𝘺𝘰𝘱𝘪𝘣, 𝘲𝘶𝘭𝘧𝘭𝘢𝘥𝘪𝘮.
.

.

.
Author: S. F. Claire