𝑆𝐼𝐷𝐸 𝐼𝑁 𝑆𝐼𝐷𝐸

4-ǫɪsᴍ

Yuragi g'alati tarzda hapqirayotgan Sujin, pastga tusharkan, zalda Taehyungni ko'rdi. Qadamlari asta, yuragi esa g'am va savollarga to'la. Taehyung unga yaqinlasharkan, sovuq, nazoratni qo'ldan boy bermaydigan ovozda: Jungkookning xonasida nima qilayotgan eding? Nega uning yoniga bording?
Sujinning javobini kutmay gapida yana davom etdi: Umuman, u bilan gaplashishingni ham, unga yaqinlashishingni ham taqiqlayman. Unga yaqin yurishni bas qil Sujin.

Sujin bu daqiqada nima deb javob berishni bilmay, ich-ichidan g'ash bo'lib, oxiri sekinlik bilan gapirdi.

Sujin: Nega bunday qilishim kerak?

Taehyungning nigohi yalt etib, bir zumga jim bo'ldi. So'ng so'zlari ortida og'ir yukni yashirgancha javob qaytardi.

Taehyung: Chunki sen meni aytganimni bajarishga majbursan. Seni davolatgan kimligini unutgan bo'lsang eslatib qo'yishim mumkin. Men senga hayotingni qaytardim, esingda tut.

Sujin bosh egdi. Bir necha soniya sukutda qoldi. Ich-ichida qaynayotgan savollar, pushaymonlik, tushunmovchilik uni ezayotgandi.

Pov Sujin:
Hayotimning iplarini yana boshqa birov boshqarayotganidan yuragim siqilmoqda. To'g'ri, Taehyung meni davolatdi. Menga yurish imkonini berdi. Ammo bu qarzdorlik degani emas, bu menga insoniy hurmatdan mahrum bo'lish haqqini bermaydi... Ammo hozir o'zimni ojiz his qilaman. Va men, yana kutishga mahkumman. Taehyungning "bir kun sababini tushuntiraman, o'sha kun kelganidan mening bir shartimni bajarasan" degan va'dasi ortidan yashayapman.

Sujin shunchaki boshini qimirlatdi va indamay oshxona tomon yo'l oldi.

Kechki ovqat vaqtida xonani og'ir sukunat bosib turardi. Taehyung doimiy nigohini Sujindan uzmay, jim o'tirar, Sujin esa o'zini bu nigohlardan yashirgisi kelardi. Boshqa tarafda esa Jungkook Taehyungning Sujinga nazar tashlayotganini payqarkan, yuragida g'ayrita'biiy g'azab va hatto hasadni ham his qildi. Ammo u bu hisning tub mohiyatini anglay olmasdi.

Tun shivirlay boshlagan payt, hammayoq osoyishtalik og'ushida. Yarim tun bo'lishiga qaramay Sujin o'z xonasi derazadan qarab tashqarini kuzatarkan, Jungkookning doimgiday uydan chiqib, mashinasiga o'tirayotganini ko'rdi. Yuragidagi notinchlik unga tinchlik bermadi balki qiziquvchanlik. Sujin nimadir sezgandek, u ham ortidan chiqdi va taksi chaqirib, Jungkookni yashirincha kuzatishga qaror qildi.

Shahar chiroqlari ostida Jungkook mashinasi bir tungi klub oldida to'xtadi. Sujin esa hanuz ortdan yetib kelarkan, yuragida allaqanday vahima, ko'zlarida shubha mavjud. Club ichiga kirganida, dimog'iga urilgan spirtli ichimliklar, baland musiqa va begona tanalarning hidi uni chalg'itdi. Ammo u bu bezovta muhitga qaramay, ortga qaytmadi.

U hayotidagi ba'zibir javoblarni topish niyatida. Shubhalar, savollar va yashirin og'riqlar uni klub ichiga yetakladi. Har qadamida yuragi tezroq ura boshladi. Ammo bu safar u cho'kmaslikka, orqasiga qaramaslikka va nihoyat haqiqat bilan yuzma-yuz kelishga tayyor edi.

Lekin Sujinning bilagidan ushlagan begonaning qoʻli, uni to'xtatishga majbur qildi. U o'zini himoyalashga harakat qilar, lekin harakati kuchsiz, nafratdan emas, yuragini qamrab olgan chorasizliklarning biri bo'ldi. Jungkook esa allaqachon o'zi buyurtirgan vip xonalardan birida o'z hirslarini qondirish bilan band.

Yarim soat otmay ostida to'lg'onishdan charchagan qiz hushini yo'qotganini sezgan Jungkook hali ham ichida olov misoli yonayotgan hirslarini jilovlay olmay qizga kirib chiqishda davom etardi, ammo pastda bolayotgan shovqin sabab u biroz sekinlashdi, lekin to'xtamadi, pastdagi ovoz kuchayib yig'i ovoziga aylanar ekan Jungkookning asablari taranglashib, qizdan a'zosini chiqarib kiyinib tepa qavatdan tushdi. Jungkookning ko'zlari pastda yarim yalong'och holda bir to'da erkaklarning davrasida turgan Sujinga tushib, ichida allaqachon alangalanayotgan olov birdan shamol urgan cho'g'dek lovullab, yuragini kuydira boshladi. U Sujinning bu yerda, bu holatda turganini ko'rib, nafas ololmay qoldi. Bu g'azabmi yoki egalik o'zi ham farqlay olmadi. Ammo yuragi shunchalik hapriqib urar ediki, atrofdagi shovqinlar, musiqa va yengilxushlik ichida faqat Sujinning sharmandali holdagi qiyofasi, yuzidagi vahima unga ko'rinib turardi.

U pastga tushar ekan, ovozida avvalgidan mutlaqo farqli, hatto o'zi ham eshitishga o'rganmagan baland ohangda Sujin tomon yetib kelar ekan.
Jungkook: Hammang yo'qol deb baqirdi hamki butun klub tinchidi.

– Ho'jayin, bu qiz o'z ixtiyori bilan klubga keldi. Herin esa uni shunday kiyintirib mijozlarga pullamoqchi bo'ldi, men sizga xabar bemoqchi edim lekin... siz..

– Yetarli! uning gaplarini eshitishni xoxlamagan Jungkook ovozida buyruq ohangi, yuragida esa toshib chiqqan g'azab va adashgan hislar bilan o'zini sovuq tutishga urungan. Atrofdagilar dahshatdan ortga chekinishini kuzatgan Jungkook asta esa hech kimga parvo qilmasdan Sujinga yaqinlashdi.

Sujin hali ham titrar, butun tanasi qo'rquvdan qaltiray boshlar ekan, ichki titroqni bosolmagan holda, ko'zlarini yerga qadagancha turardi. Jungkook unga tikilgancha ichki alamini yutib, asta ustidagi kostyumini yechib, ehtiyotkorlik bilan Sujinning yelkalariga yopdi. Bu harakat mehrdan emas, o'zini rashk azobidan tiya olmayayotgan insonning jim uzriday tuyuldi.

Nigohi Sujinning ko'zlariga qadalganda, hech bir so'z demay, uni ko'tarib oldi. Uni ko'targan ko'yi, o'z xonasiga olib kirdi. Ammo bu faqat tanaga emas, qalbga ham panoh bera oladigan joy bo'lishi kerakligini o'zi ham endi tushunayotgandek edi.

Jungkook Sujinni ehtiyotkorlik bilan ish stolining ustiga qo'ydi. Unga qarab turar ekan, uning nigohlarida o'zaro aralashgan tuyg'ular to'fonidek porlardi. Rashk, alam, azob va, eng chuquri, egalik istagi. U Sujinga termularkan, bu qarashlar go'yoki "sen menga keraksan" deya qichqirayotgandek tuyulardi.

Pov Sujin: Yuragim haligacha tinmay urmoqda. Qo'rquvmi bu, yo boshqa tuyg'umi ajrata olmayman. Uning menga qarab turgan ko‘l'zlari ikki qorong'ulik quyoshiga o'xshaydi. Charaqlaydi ammo nur shochmaydigan qora quyosh. Go'yoki meni ichiga tortmoqchi, yutib yubormoqchi. Belimda his qilayotgan qo'llari sabab biroz o'zimni noqulay his qilarkanman, uning kuchli, lekin charchagan qo'llari hozir nafaqat tanamni, balki ruhimni ham siqib borayotgandek.

Qiz asta boshini ko'tarib, uning ko'zlariga tikildi. Shu zahotiyoq yuragining bir chetida unga qilgan ishlari ko'z oldidan o'tdi.

Sujin: A~ka… Tushuntirib beraman…

So'zlar tomog'ida tiqilib qoldi. Qo'rquv, izoh berishga bo'lgan istak va o'zini aybsiz ko'rsatishga urinish, barchasi bir-biriga to'qnashib, og'zidan bir so'z ham chiqmadi.

Jungkook esa jim. Lekin jimligi tinchlikdan emasdi.

Jungkook: Nega bu yerdasan? Va… nega aynan shu kiyimda?

Nihoyat sukutni buzgan Jungkook uning ko'zlarini tark etmagan holda qat'iy savol berdi. So'zlari og'ir, ammo ko'zlarida yashiringan alanga hali ham so'nmagandi. U sekin qizning tanasiga qarar, go'yoki o'zini yeb bitirayotgandek, lekin hanuz nazoratni yo'qotmaslikka urinayotgan edi.

Sujin bu nigohlar ostida qayta titradi. U endi ustidagi kostyumni gijimlab, yoqa qismini ushlashga urunarkan bu unga panohday, bu holatdan yashirinish uchun so'nggi imkon deb tuyuldi.

Jungkook buni sezdi. Va bir oz labining chetida kulimsirab, Sujinning belidan ushlab ohista o'ziga tortdi. Endi ular orasida na so'z, na havo bor, faqat yurak urishlari.

Pov Sujin: Nega unga qarshilik qila olmayapman? Nega uning nigohlarida nafrat emas, nimadir so'rayotgan iltijoni ko'ryapman? Uning mehri ham nafratdek og'riqli. Yuzimga yaqinlashayotgan nafasi... tanamni emas, vijdonimni qamrab olganmoqda.

Sujin uning ko'zlariga ortiq tik boqishni istamadi.Jungkookning barmoqlari asta Sujinning ko'ylagini tushirishga urinar ekan bu harakatlar haddan tashqari chuqurlashib ketishini tushungan qiz asta Jungkookni qo'llaridan qutulib, stol ustidan tushmoqchi bo'ldi. Ammo uning belini mahkam quchgan qo'llar sababli yana joyida qoldi, harakatni to'xtatdi.

Jungkook ohangini pasaytirib, yuzini Sujinning bo'yniga yaqinlashtirdi. Nafasi qizning terisida aks sado berar, lekin bu iliqlik emas, egalikdan darak bermoqda.

Jungkook: Senga savol berdim. Nega bu yerda yuribsan?

Sujin yuzini chetga burib, nima deb javob berishga o'ylanayotgan qiz birozdan so'ng gapirdi.

Sunin: Sizga hisob berishga majbur emasman.

Ovozida qo'rquv hissi borligiga qaramay o'zini dadil tutgan qiz, Jungkookning asabiy kulishiga sababchi bo'ldi.

Jungkook: Rasmiyatchilikni yig'ishtir. "Siz" deyish shart emas. Va... meni aka deb ham atama. Bu so'nggi ogohlantirishim. Endi esa, savolimga javob ber. Nega bu yerga kelgan eding?

Pov Sujin: Hayollarim qorong'ulikda adashganday. Ammo yuragimda yongan olov menga bir haqiqatni aytmoqda: men bu yerga uni narkotik ishlatayotganini suratga olish uchun kelganman. Oldin ham ko'rganman, ammo bu safar dalil kerak edi. Ha, ko'zlarim bu yerda bo'lishimga sababni unutgan, lekin ongim hanuz haqiqatni biladi.Janob Jeon… u har doim Jungkookdan narkotikdan yiroq yurishini qat'iy talab qilgan. Ammo men bugun bu buyrug'ining qanday rad etilayotganiga yana bir bor guvoh bo'lganim sababli uning ortidan ergashdim.

Derazadan kirib kelgan sovuq shamol tanasiga urilar, har bir zarbasi Sujinni hushyorlikka undardi. Titroq butun tanasini egallagandi. Lekin ayni lahzada belidan kelgan issiq qo'llar sababli noqulay ahvolga tusha boshladigan qiz uning harakati muloyim, istak bilan, lekin ichida olov yongan, g'azab aralash bir hissiyot bor ekanligini sezmay qolmadi.Bu harorat meni issitmasdi. Bu Sujinni qamrab olayotgan jonsiz alanga edi.

Jungkook asta qizni sochlarini silarkan, barmoqlari ataylab uning jig'iga tegayotgandi.

Jungkook: Bu yerga yana bir bor qadam bosishga jur'at qilma.

Yuziga ohista tikilib, muzdek, ammo qat'iy ovozda gapirgan Jungkook biroz o'ylanib yana gapida davom etdi.

Jungkook: Senga kiyim yuboraman… keyin esa... bu yerni tark et.

U ortiq bir og'iz so'z aytmadi. Qattiq yurak bilan eshikni yopib chiqib ketdi. Sujin esa... yolg'iz qoldim. Jimlik, kuchli qichqiriqlardan ham battar bo'ladi ba'zida. Shu jimlikda titrayotgan qiz sovuqdan emas, ichidagi qorong'ilikdan ko'ngli g'ashlana boshladi.

Ko'p o'tmay, klubning ayol xodimlaridan biri eshikni ochib, unga kiyimlar uzatdi. Yuzida qandaydir qiziqish aralash tabassum bo'lgan xodim

– Siz ham... Janob Jungkookning "suyuklilaridan" birimisiz?

Deya savol berarkan. Ko'zlari kattalashib tili aylanmay qolgan qiz bir si'z aytolmadi.

Xodim: Tushunmadingiz chog'i… Janob Jungkook biror ayolga qo'l tekkizsa, u ayol boshqa hech qachon o'zini avvalgidek his qilmagan. U hech kimni ayab o'tirmaydi. Lekin… men bugun uni ilk bor... sizlarni bunday holatda ko'rishim.

Sujin: Janob Jungkook dedingizmi?..

Xodim: Albatta. Bilmasmidingiz? Bu klub unga tegishli. Har bir xona, har bir tun, har bir lazzat, uning qo'lida.

Pov Sujin:
Uning so'zlari... tomirlarimga sovuq suv yetib bordi. Men bu yerga uni fosh qilish uchun, narkotik iste'molini suratga olish uchun kelgan edim. Ammo bilmadim... kim kimni kuzatayapti? Menmi uni? Yoki... u meni?

Bu klub unga tegishli ekanligini anglaganimda, yuragi ezilgan qiz. Bu uning makoni. Bu xona uning dunyosining bir bo'lagi ekanligini anglab yetdi. O'zini bu yerda g'irrom nayrangchi kabi his qilgan.

Xodim chiqib ketdi. Kiyimlarni sekin kiydi, har tugmacha unga og'ir yukdek tuyularkan, kiyinishni tugatib eshikni asta ochdi. Zalga mayda qadamlar bilan yurib chiqdi. Tovush chiqarmaslikka harakat qilarkan, lekin ichidagi qo'rquv har bir qadamida aks sado berayotgandek edi.

To'satdan, zal oxiridan kelgan bir qichqiriq uni joyida muzlatishga majbur qildi..

Yuzini tepaga qarab ko'targan Sujin zal oxirida "Janob Jungkook uchun maxsus VIP xona" yozuviga ko'zi tushdi. Yuragim tez ura boshladi. Bu xona... u yerda nima bo'layotganini bilishni istamasada ammo yuragidagi g'alati bir tuyg'u uni u eshik sari taplintirardi.

Eshik yaqiniga kelganida, ichkaridan kelayotgan tovushlar… ularni anglash uchun hech qanday tasavvur kerak emasdi. Yig'i, ohang, tanalar urilishi... bu tovushlar yuragimni tilka-pora qilayotgan bo'lishiga qaramay, nafasim tiqilib qoldi. Xuddi o'sha kechadagidek (Anu oshxonadagi holatni esladi).

Pov Sujin: bu joy... bu inson... bu tuyg'ular...maqsad va istaklar uchun bosilayotgan har bir qadamlarim meni yanada yetuk qilganini anglab yetdim. Sen esa Janob Jungkook har bir qizga qilgan harakating uchun javob berasan.

4 qism tugadi. Yoqdi deb umid qilaman. Komentariyada o'z fikringizni yozib qoldiring. Keyingi qism 30+ reaksiyadan so'ng chiqadi. Eslatma: Fanfic real voqealar asosida yozilmagan va hech qanday hayvonga zarar yetkazilmagan, shuningdek fanfickda ichib, chekish kabi sahnalar bo'lishi mumkin.