ππΌπ·πΈ πΌπ ππΌπ·πΈ
Hammasiga o'zim sababchimanmi? Lekin men ham bunday bo'lishini xoxlamagan edim. To'g'ri, yura olmaydigan, nogironlar aravachasiga mixlanib qolgan qizni kimga keragi bor...?
Bu og'ir haqiqatni qabul qilish har kim uchun ham oson emas. U nafaqat yurishdan, balki bolalikdagi ko'plab orzu-havaslardan ham mahrum. Ammo bu holat hech qachon uning qalbidagi umidni so'ndira olmadi. Avtohalokat yoki tasodifiy fojia emas edi bu shunchaki uning oyoqlari ishlamaydi. Otasi unga butun mehrini berdi, yuragi hasta bo'lishiga, hayotning og'riqli kunlariga qaramay, bor kuchi bilan qizini davolatishga harakat qildi. Onasi esa ularni tashlab ketdi... va boshqa hayotni tanladi. Shu bois Sujinning mehrga, qo'llab-quvvatlashga bo'lgan ehtiyoji faqat otasi bilan bog'liq edi.
Ammo taqdir yana bir sinov berdi, u 8 yoshida otasidan ham ayrildi. Yolg'iz, himoyasiz, och holda ko'chalarda qoldi. Biroq Sujin taslim bo'lmadi. Hayot unga qancha sinov bermasin, u sabr bilan, matonat bilan qarshi tura oldi. Umidlarini yo'qotmadi. O'qidi, izlandi, o'z ustida ishladi.
U yurmasligi mumkin edi, lekin uning orzulari uchardi. Har bir ogβir kun uni yanada kuchliroq, qat'iyatliroq qildi. Sujin β hayotda bardavomlik, iroda va umid timsoliga aylandi. Sujinning onasi esa Koreyadagi eng badavlat erkaklardan biriga turmushga chiqqanidan beri Sujin haqida o'ylab ham ko'rmagandi. Sujinning onasi, yuragining bir chekkasida hali ham onalik mehrini saqlagan boβlsa-da, qizini o'sha badavlat eri Jeonning uyiga olib keldi. Bu yangi hayot, Sujin uchun umid bo'lishi kerak edi, lekin u yerda uni sovuq qarashlar va begonadek muomala kutib turardi.
Ayniqsa, yangi o'gay akasi Jungkook undan nafratlanardi/hech oy'lab ko'rganmisiz balki har nafrat ortida bir sabab bordur. U har safar Sujingga qarasa, uning nogironligini eslatib, ayblar, uni oβzini ojiz his qilishga majbur qilardi.
Pov Sujin:
Nima bo'lganda ham tan olishga majburman u endi akam. Lekin unda odamiylik degan fazilatlardan birortasini ham ko'rmadim. Hech narsa qila olmayman, qo'limdan hech narsa kelmaydi, sabr qilaman, sababi hech bir inson peshonasiga yozilgan taqdirdan qochib keta olmaydi.
Hayollar og'ushida derazani yonida nogironlar aravachasida o'tirgan Sujinning ko'ziga pastda Jungkookning bo'yniga osilgancha unda tinmay tihqirlik ila bo'sa olayotgan qizga etibor qaratdi. Bu birinchisi emas, Jungkook doim otasi va o'gay onasi uyda yo'q bo'lgan payt allaqanday yarim yalangoch kiyim kiygan qizlarni olib kelar, hatto tuni bilan mijja qoqmay, ehtiroslik kechalar o'tkazardi.
Sujin suv ichish uchun oshxonaga kirdi. Ammo kirishi bilan ko'ngli allaqanday g'ashlik bilan stol ustida behayolik manzarasi notanish qiz ehtiros girdobida, uning bag'rida esa... Jungkook. Ularning harakati, ifodasiz shavqatsiz nigohlar, go'yo bu uyda hech qanday axloq va insof qolmagandek jinsiy aloqada bolishardi.
Sujin qotib qoldi/balki birinchi bor real hayotda buni ko'rayotgani tifayli. Naqadar jirkanch tuyuldi Sujin uchun bu holat. Stol ustida to'lg'anayotgan qizning esa yuzida noaniq zavq, Jungkook esa o'zining singlisi qarshisida bo'lishiga qaramay hech qanday uyat, hech qanday insoniylik alomatini ko'rsatmasdan kirib chiqishda davom etardi. Bu yuraksizlikmi? Yoki faqatgina o'zini o'ylash?Jungkook Sujinga ko'z tashladi, ammo bu qarashda uzr emas, aksincha qasddan qilinayotgan sha'ma bor edi.
Jungkook o'z ishini davom ettirish ko'yi labining bir chekkasida tabassum aks etarkan: Nima uchun oshxonaga kirganing esingda bo'lsa kerak. Yoki bizni shunday tomosha qilib turish yoqyabdimi senga.
Sujin hech nima demadi/deya olmafi. U sukutdan kuch topdi. Nigohi esa pastga qaratilgandi, bu holatga ortiq dosh bera olmgan qiz ortiga, o'z xonasiga qaytdi.
Pov Jungkook:
Ha, bu o'sha ko'zlar. Mungli, sokin, lekin ichida butun dunyosi chayqalayotgan ko'zlar. Ularga qancha qarasam, yana va yana qaragim keladi. Bu ko'zlar yig'lamaslik uchun o'zini tutadi, lekin mening qarshimda har safar zaiflashadi. Shunday zaifki, men bu zaiflikda o'z kuchimni ko'raman. Yig'la, iltimos qil, yalin... Unda yuragimga singib ketgan qorong'ulik bir zum bo'lsada jim bo'ladi. Balki shu orqali o'zimni bir daqiqa bo'lsa ham tirik his qilarman. Chunki men uzoq yillardan beri nafrat bilan yashadim. Nafrat bilan yondiradigan ona tomonidan tashlab ketilgan yetim bola soyasida qoldim. Men bu vaqtgacha bironta ayol bilan chin dildan birga bo'lmadim. Barchasi faqat bitta sabab o'z hirslarimni qondirish uchun. Men hali ham ichimdagi bo'shliq bilan kurashaman.Bu bo'shliqni sening ko'z yoshlaring to'ldirishi mumkin, lekin sen hech qachon mening oldimda yig'lamaysan, lekin har kuni kechasi derazang oldiga kelib yig'lashing pastda kuzatib turgan inson kimligini o'ylab ham kormagansan, sening ko'zlaringda o'zimni topishni xoxlayman, balki bu ko'zlarda men o'zimni yo'qotganman.
Jungkook: Nega haligacha yurishga urinib ko'rmagansan, chiroying bor, aqling bor lekin harakatlaring cheklangan, shunchaki o'ylab ko'r dadang vafot etgan, onang esa nogiron qizni xoxlamaydi, bunday yashashni kimga keragi bor,nega o'zingni...
bir zum to'xtadi (hayollar og'ushida o'zi bilmagan holatda/balki ataylab, gapirgan Jungkook) nimaga sha'ma qilayotganini Sujin tushib bo'lgandi. Sujin ortiq uni gaplariga dosh bera olmadi, har kuni dasturxon atrofida o'tirganda onasi tominidan aytiladigan "Sen hech kimga kerak emassan, hozir esa xonangga kir, seni kimdur ko'rishini xoxlamayman" singari so'zlardan ham charchagan. U o'zini irodali tutishga urinmasin Jungkookning oldida ko'z yoshlarini qayta qayta tiya oldi. U ham bir kun kelib baxtli yashashga umid qilmoqda, ha, u xafa, ha, u sindirilgan... lekin baxtga ishondi. Bir kun kelib, insondek yashashiga, qadrlanishiga, sevishga loyiq bo'lishiga ishonadi. Chunki uning mitti yuragining bir chetida hali hamon so'nmagan umid uchqunlari bor bu uchqunlar esa kun kelib butun olamni jizg'anak qila olishi kech kimning hayoliga kelmagan.
Sorry, 1 qism kam va zerikarli bo'lib qoldi, keyingi qismda qiziqarliro yozishga harakat qilaman. Eslatma: Fanfic real voqealar asosida yozilmagan va hech qanday hayvonga zarar yetkazilmagan, shuningdek fanfickda ichib, chekish kabi sahnalar bo'lishi mumkin.