Bloody Deal
Bloody Deal
Ep 1
Balki hammani hammasini tark etsam, hammasi yaxshi bo'lar. Balki mensiz ularning hayoti yaxshilanar. Bilmayman, bilolmayapman... Butunlay bu shahardan bosh olib ketishni xohlayapman, ammo jur'atim yetmayapdi.
Shu o'ylar bilan kechki soat 11da, xona ichida yong'in kabi yonayotgan g'azab va iztirob bilan o'ralgan edim. Derazadan shaharning qorong'i, ammo shu'laga burkangan ko'chalari ko'rinardi. Kimdir deraza tagidan yuqori ovozda gapirib o'tdi:
— Hey, kechqurun o'yin boshlanadi, shay bo'l!
Men darrov yon devorda yashaydigan mafiyaning kichikroq odamlaridan biri ekanini angladim. Bu gaplar menga tanish edi. Chunki men ham ularning soya-salqin hayotining ichida yashashga majbur edim.
Shu payt qo'ng'iroq chalindi. Telefonimni olib, ekranga qaradim. Bu nomer menga notanish edi. Yuragim gurs-gurs ura boshladi. Kim edi bu? Nima uchun bu paytda qo'ng'iroq qilmoqda?
Telefonni ko'tardim. Qarama-qarshi tomondan past, lekin jasur ovoz eshitildi:
Telefonni titroq qo‘llarim bilan mahkam ushladim. Suganing ovozini eshitish kutilmagan edi. U bilan oxirgi marta uchrashganimizda, hamma narsa boshi berk ko‘chaga kirgandi. Ammo uning ovozida qandaydir qat’iyat bor edi.
— Nima haqida gapiryapsan? – deya ovozimni zo‘rg‘a boshqardim.
U qisqa kulib qo‘ydi.
— Sen buni yaxshi bilasan, Jane. Bu shahar seni o‘zining bo‘g‘uvchi quchog‘ida ushlab turibdi. Ammo biz qochishimiz kerak. Hozir.
Men bir zum sukut saqladim. U haq edi. Ammo bu shunchalik oddiy emas edi.
— Suga, men qochishga tayyor emasman. Bu yerda hamma narsam bor – oilam, hayotim…
Uning ovozi sovuq tus oldi:
— Sening oilang o‘sha mafiya bilan shartnoma imzolaganini unutdingmi? Ular seni bir savdo vositasi sifatida ishlatyapti, Jane. Qancha uzoq qolsang, shuncha ko‘p azob chekasan.
Bu gaplar qalbimni teshib o‘tdi. U haqiqatni gapirardi, lekin haqiqatni qabul qilish har doim ham oson emas. Men deraza oldiga yaqinlashdim va pastga, shahar ko‘chalariga qaradim. Kimdir telefoniga chiroq yoqib, Suga aytgan "o‘yin"ga chog‘lanayotgandi.
— Suga, bu juda xavfli. Agar ular bizni tutib olishsa, ikkimizni ham o‘ldirishadi.
U bir nafas jim qoldi, so‘ng ohista dedi:
— Balki o‘lim erkinlikdan yaxshiroqdir. Yoki… ular bilan birga yashashdan.
Bu gapdan keyin ichimda nimadir yorilib ketgandek bo‘ldi. Yuragimni bo‘g‘ib turgan qo‘rquv, g‘azab va umidsizlik aralashmasi o‘rniga bir qaror kelgandek edi.
— Yaxshi, – deya shivirlab dedim. – Qachon va qayerda uchrashamiz?
U biroz kulib, dedi:
— Soat tungi 12da, eski dokxonada. Boshqalardan ehtiyot bo‘l.
Telefon o‘chdi, lekin yuragimning urishi yanada tezlashgandi. Bu oddiy qochoqlik emas edi. Bu o‘lim va hayot o‘rtasidagi o‘yin edi. Agar muvaffaqiyatsizlikka uchrasak, bu bizning oxirimiz bo‘lardi.
Men xonamdan chiqib, sovuq ko‘chaga yo‘l oldim. Qorong‘ulik meni quchoqlab oldi, ammo bu qorong‘ulik ichida nimadir boshqacha edi. Go‘yoki oxiri noma’lum bo‘lgan yo‘l boshlandi.
Soat 12 ga yaqinlashib qoldi. Eski dokxonaning tashqi tomoniga yetib kelganimda, Suga allaqachon u yerda edi. U menga o‘girilib qaradi. Ko‘zlarida ishonch va bir oz og‘riq bor edi.
— Demak, tayyormisan? – dedi u.
Men bosh irg‘adim. Chunki ortga yo‘l yo‘q edi. Faqat oldinga.
harakat qilishimiz kerak.
Ko‘chada tinimsiz harakat, yorqin chiroqlar va ba’zan quloqqa yetib kelayotgan quvnoq ovozlar – bularning barchasi ichimdagi bo‘shliqni yanada kattalashtirardi. Bu shahar menga g‘ayrioddiy joy emasdi. Ammo bu yerning qop-qora soyalari bor edi.
Telefonimni ushlab o‘tirar ekanman, tepa qavatdan onamning tovushi eshitildi. U kim bilandir janjallashayotgandek edi, lekin uning ovozida tanish bir titroq bor edi. Yuragim birdan notinch ura boshladi. Onamni yaxshi bilaman: u qachon yolg‘on gapirayotganini yoki nimanidir yashirayotganini seza olaman. Ammo hozir… bu boshqa edi.
Birdan eshik taqilladi. Yuragim yana qattiq ura boshladi. Kim? Nega? Deraza oldidan uzoqlashdim va eshikni ochdim. Ostonada odam yo‘q edi, faqat qog‘ozga meni nomimga yozilgan xat yotardi. Uni tezda olib, o‘qiy boshladim:
"Bir hafta qolgan. Qarzni qaytarish yoki... tayyor bo‘lishing kerak. Men kutyapman.
– x."
Qo‘llarim titray boshladi. Bu kim edi? Nimani nazarda tutyapti? Va, eng muhimi, nima uchun bu menga yuborilgan?