2 - qism.
-Seo Seo muhim gap...
Minxo to'xtab qoldi katta zalda Malikaning yonida ikki erkak o'tirar edi ular bir vaqtni o'zida hayratdan Minxoga qaradi.Axr malikani hech kim ismi bilan chaqirishga jur'at eta olmas edi.
Sovuq va qorqinchli nigoh bilan malika Minxoga yuzlandi .
-A aytmoqchimanki Malikam muhim gapim bor ammo band ekansiz keynroq kelaman deya bosh ehib xonani tark etgan Minxo yolakka chiqib o'zini o'zi koyidi..
- Ahhh jin ursin uni yolgiz dep o'ylapman bir kuni shu tilim boshimga balo bo'ladi.
Oradan 30 daqiqa o'tdi Minxo yo'lak bo'ylab ehtiyotkorona qadamlar bilan yurib kelar ekan chuqur nafas oldi...Malika bilan yaqin bo'lsada undan yetarlicha qo'rqadi begonalar oldida ismini aytib chaqirgani uchun yaxshigina jazo olishi mumkin edi axr malika faqat yolgiz qolgandagina bunga ruxsat bergan edi...
Xona eshigini sekin ochdi malika hamon o'zini baland kursisida hotirjam ifoda bilan o'tirar edi.
Malikam kirsam bo'ladimi? dedi Minxo pichirlab .
- Minxo o'tgan safargi quturgan itlar galasi senga yoqqanmidi ? dedi malika beparvo ohangda.
Minxo nafasini ichiga yutdi rangi dokadek oqardi...
-A men men yoningizda odam borligini bilmagandim Seo a uzur malikam dedi boshini egib.
(Bundan 1 hafta irgari sotqinlarni tiriklayin yedirish uchun malika bir gala quturgan itlar galasini olib kelganini Minxoga ma'lum qilganida Minxo ajoyib ish bolipdi menga yoqdi deya hazil qilgani yodida edi.)
- Malika bir muddat rangi oqarib ketgan Minxoga tikildi song lab chetida bir oz tabassum qildi
- Yaxshi osha muhim gap nima edi dedi bir oz yumshagan ohangda.
Minxo mafas chiqardi: qorqitib yubording Seo .
- gapir
- Ha Ko'k bo'rilar to'dasiga boshchilik qiladigan Kim so hyun senga ancha oldin yutqazib qo'ygan qurol yarog' ishlab chiqariladigan maxfiy hujrani qayatarib berishingni so'rayapdi aks holda hujum uyushtirib uni tortib olar ekan...Aytishicha sen hiyla ishlatib uni olib qo'ygan ekansan.
Malika bir muddat Jim qoldi yana osha sovuq sukunat bilan bir nuqtaga tikildi.
- Hujumga har daqiqa tayyorman istaganini qilsin dedi gap so'ngida.U hujra meniki .Men Esa o'zimga tegishli narsalarni hech kimga osonlikcha bermayman...
Qorongʻu yoʻlak shunchalik jim-jit ediki, hatto poyabzallarning polga tekkan sokin tovushi ham aks sado berardi. Devorlardagi xira chiroqlar Han Seoning qora libosi va uzun qora sochlari atrofida sirli soya hosil qilgan. U toʻxtadi. Ammo ortiga oʻgirilmadi.
Taehyung u bilan oʻrtadagi masofani masofaviy nazoratda ushlab turardi — na juda yaqin, na juda uzoq. Agentlik instinkti unga har soniyada hushyor boʻlishni, har bir burchakni koʻzdan kechirishni buyurardi. Choʻntagidagi maxfiy aloqa moslamasi barmogʻiga tegib turibdi, lekin hozir undan foydalanish oʻzini oʻlimga hukm qilish bilan teng.
— Isming nima? — Han Seoning ovozi qorongʻulikni kesib oʻtdi. Bu safar ovozda kechagidek sovuqqonlik emas, balki qoplonga xos sinovchan ohang bor edi.
— Kai, — Taehyung oldindan tayyorlab qoʻyilgan soxta ismini beparvo, ammo ishonchli ohangda aytdi. — Kengashda ismim aytilgandi, adashmasam, malika.
Seo sekin ortiga oʻgirildi. Uning qop-qora koʻzlari xira yorugʻlikda yaltirab ketdi. U Taehyungga yaqinlasha boshladi. Har bir qadami qatʼiy va vazmin edi. Nihoyat, ular yuzma-yuz turishdi. Oradagi masofa shunchalik yaqin ediki, Taehyung uning qora aurasidan kelayotgan sovuq va ayni paytda jozibali tarovatni his qildi.
— Kai... — Seo bu ismni goʻyo taʼmini tatib koʻrayotgandek sekin talaffuz qildi. — Yolgʻon gapirishni yaxshi koʻrarkansan. Lekin mening koʻzlarimga qarab yolgʻon gapirish... bu shunchaki jasorat emas, bu ahmoqlik.
U qoʻlini sekin koʻtardi. Oʻsha birgina ishorasi bilan pastdagi qirgʻinni toʻxtatgan oʻsha nafis, ammo qonli qoʻl hozir Taehyungning qimmatbaho kostyumi yoqasiga tegdi. Barmoqlari matoni silab, toʻgʻri uning yurak urishi sezilib turgan boʻyin qismiga yetdi. U erda Taehyungning tomiri bir maromda, mutlaqo xotirjam urayotgandi. Professionallik.
Seoning labida deyarli sezilmas sovuq tabassum paydo boʻldi.
— Yurak urishing tezlashmadi. Bu yerga kelgan har qanday investor hozir qoʻrquvdan qaltirayotgan boʻlardi. Sen esa... goʻyo oʻz uyingdagidek erkinsan. Yoki oʻlimdan qoʻrqmaysan, yoki orqangda seni himoya qiladigan juda katta kuch bor. Qaysi biri?
Taehyung koʻzlarini uzmadi. Nigohlar toʻqnashuvi daxshatli psixologik jangga aylangandi.
— Men shunchaki tahlilchiman, malika, — dedi Taehyung ovozini bir ton pastlatib, uning koʻzlariga chuqurroq tikilib. — Va mening tahlilim shuni koʻrsatmoqdaki, siz hozir meni oʻldirishni emas, balki mendan nimadir izlayapsiz. Agar xohlasangiz, qidiruvni osonlashtirishim mumkin.
Seo bir soniya sukunat saqladi. Keyin birdan kutilmagan harakat qildi. Uning qoʻli chaqqonlik bilan Taehyungning kostyumi ichki choʻntagiga sirgʻalib kirdi. Taehyung oʻzini himoya qilish uchun qoʻlini koʻtarmoqchi boʻldi, ammo kech edi — Seoning barmoqlari orasida agentlikning maxfiy aloqa qurilmasi yoki quroli emas, balki kechagi yigʻilish bayonnomasi yozilgan oddiy bloknot bor edi. Taehyung buni ataylab eng ustki choʻntakka qoʻygan edi.
Seo bloknotni koʻrib, uni yerga tashlab yubordi.
— Bu oʻyinchoqlar menga qiziq emas, — dedi u Taehyungga yanada yaqinroq kelib, pichirladi. — Kecha eshik oldida odam oʻlganida, hamma vahimaga tushdi. Sen esa qurolingga emas, atrofga qarading. Joylashuvni, chiqish yoʻllarini va mening harakatlarimni hisoblayotgandirasan? Kimsan oʻzi?
Aynan shu lahzada yoʻlak oxiridagi eshik shiddat bilan ochildi va Seoning shaxsiy tansoqchisi paydo boʻldi:
— Malika Seo! Pastda muammo bor. "Koʻk boʻrilar" guruhi kelishuvni buzdi, omborda otishma boshlandi!
Seo nigohini Taehyungdan uzmadi, lekin yuzidagi ifoda bir soniyada yanada shafqatsiz tus oldi. U sekin Taehyungning yoqasidan qoʻlini oldi.
— Koʻrinishidan, bugun tahlil qilish uchun yangi material paydo boʻldi, — dedi Seo ortiga oʻgirilib yoʻlak boʻylab tezyurar ekan. — Ortimdan yur, "investor". Agar tirik qolishni istasang, menda senga atalgan savollar hali koʻp.
Taehyung chuqur nafas oldi va ichida oʻyladi: "Vaziyat tezlashib ketdi. Ammo bu uning ishonchiga kirish va 'imperiya' ichiga kirish uchun yagona imkoniyat." U qadamlarini tezlashtirib, qorongʻu yoʻlak boʻylab ketayotgan qora libosli malikaning ortidan ergashdi...
Ombor ichidagi havo kukun, qon va porox hidiga toʻlgan edi. Atrofda oʻq ovozlari va baqiriqlar aks sado berardi. Bino ichiga bostirib kirgan "Koʻk boʻrilar" guruhi tartibsiz ravishda oʻq uzayotgan, Seoning odamlari esa mudofaaga oʻtgan edi.
Taehyung yoʻlakdan chiqib, vaziyatni baholashga ulgurmasidan, uning yonidagi beton ustunga oʻq kelib urildi. Tosh parchalari yuziga sachradi. Instinktiv ravishda u yerga tashlanib, yashirinishi kerak edi, ammo u koʻzlari bilan Seoni qidirdi.
Malika Seo esa... qadamini ham tezlashtirmagan edi.
U xuddi oʻz tomoshasini tomosha qilayotgan qirolichadek sokin qadamlar bilan tartibsizlik markazi tomon yurib borardi. Uning qora paltosi ortidan yoyilib uchar, yuzida na qoʻrquv, na hayajon bor edi. U gapirmasdi. Atrofda odamlar oʻlayotgan, oʻqlar vizillab uchib oʻtayotgan bir paytda, uning bu sovuqqonligi dahshatli edi. Bu uning shafqatsiz tabiati va kuchiga boʻlgan mutloq ishonchi edi .
Toʻsatdan Seoning ortidagi soyadan qurollangan bir erkak otilib chiqdi va toʻpponchasini toʻgʻri uning boshiga qaratdi.
Taehyung oʻzini tutib tura olmadi. Agar hozir malika oʻlsa, uning missiyasi ham tugardi. U chaqqonlik bilan oldinga otilib, erkakning bilagidan ushladi va uni bir harakat bilan yerga qulatdi. Erkakning qoʻlidagi pichoq yerga tushdi. Taehyung oʻzining agentlik mahoratini toʻliq koʻrsatmaslikka harakat qilib, vaziyatni shunchaki "omadli investor"dek koʻrsatish uchun erkakning yuziga qattiq zarba berdi.
Seo toʻxtadi. U ortiga oʻgirilib, yerda nafas olmayotgan dushmaniga, keyin esa qoʻllari qon boʻlgan Taehyungga qaradi.
Uning yuzida hech qanday minnatdorchilik yoʻq edi. Nigohi qabrdek sovuq edi. U sekin Taehyungga yaqinlashdi va yerda yotgan pichoqni etik poyabzali bilan Taehyung tomon surib qoʻydi. Keyin esa past, pichirlagan ovozda bor-yoʻgʻi ikki ogʻiz soʻz aytdi:
— Ishingni bitir.
Taehyung uning koʻzlariga qaradi. Seo undan mana shu yaralangan, yerda yotgan odamni oʻldirishni talab qilayotgan edi. Bu uning sadoqatini va haqiqatan ham bu qonli dunyoga tegishli yoki yoʻqligini tekshirish uchun qoʻyilgan tuzoq edi. Agar Taehyung uni oʻldirsa, u agentlik qoidalarini buzadi va jinoyatchiga aylanadi. Agar oʻldirmasa, Seo uning maxfiy odam ekanligini oʻsha soniyadayoq tushunadi va oʻz qoʻllari bilan Taehyungning jonini oladi.
Atrofda otishma davom etar, ammo ularning oʻrtasida oʻlimga teng sukunat hukm surardi.
Taehyung pichoqni qoʻliga oldi. Uning sovuq metalli barmogʻini kuydirgandek boʻldi. Seoning qora koʻzlari uning har bir mushagi harakatini tahlil qilardi. Bu qiz gapirmasdan turib ham odamni qiynashni, uni burchakka taqashni juda yaxshi bilardi...
