BLACK DEVOTION
...-iltimos..yoʻq..xotiningiz bor..
Victor Bellani allaqachon esidan chiqazdi va Anastasiani koʻtarib bosa ola boshladi
Victor oʻzini yoʻqota boshlagandi..deyarli harakatlarini boshqara olmayotgandi..toki Anastasia savol bergunicha..
--menga oddiy emassan dedingiz,unda qandayman? Nega bu yerga kelib qoldim?..
--buni hozircha bilmayman ammo keyinroq sababini izlab koʻraman..
--Boring oʻsha suyukli xotiningiz Bellani oldiga..
--MEN SENGA NIMA DEDIM?! YANA BIR MARTA GAPIRSANG..QASAM ICHIB AYTAMANKI..
Victor gapirishdan toʻxtab qoldi va sekin Anastasiani sochini koʻtardi va boʻynidagi belgiga qaradi..
--yana nima haqida gapiryabsiz?..
--u yoshligimdan buyon bor..menimcha chandiq shekilli..
--qachon? Qachon paydo boʻlgan bu?..
Victorni ovozida biroz titroq bor edi..goʻyoki nimanidir his qilayotgandek...
--Men uxlayotgan edim va biroz vaqt oʻtdi..keyin xonamda shitirlashdan uygʻonib ketdim va meni bitta narsa tishladi va derazadan chiqib ketdi..odamga oʻxshardi...
..--mobodo oʻsha..qora kiyinganmidi? Yani qora shaxzodalardek kiyinganmidi??..
Victor bosani unutin Anastasiani eshitishga kirishib ketdi..
--jin ursin..oʻsha..oʻsha men edim..
--nima? Qoʻysangizchi kulgimni qistatmang..men u paytda 12 yoshda edim..
--Vampirlar qarimaydi ahmoq..nega mazah qilyabsan...?..
--Mendan nega foydalanyabsan? Maqsading nima?...
--Sen deyarli odam emas ekansan..
--sen rostdan ham aqldan ozibsan,Victor..bor xotiningni oldiga..! Meni qoyib yubor..
--kim senga gapirishga izn berdi?..
Victor jiddiylashishga qaror qildi..chunki u hech ham oʻylamagan edi bir kun kelib oʻzi qonini ichmoqchi boʻlgan ammo rahm qilib unga ortiqcha teginmagan qizchasi uni saroyiga kelib qolishini..
--Demak nima boʻlsa ham meni oldimga kelibsanada..
Victor masxara ohangida kuldi..
--Oʻsha paytdagi senmiding?
Ishonadi deb oʻylasanmi?..meni qoʻyib yubor,va boshqa qaytib kelmayman.
Victor mashara ohangida mazah qilyabdi..
--uyimga,boshqa qayerga ketaman..
--men uyingga bora olmaydi deb oʻylaysanmi? Qizaloq men seni yoshligingdayoq vampirga aylantirgan ekanmanku..
--bor yoqol,men insonman,sendek vaxshiy mavjudot emas..
..-Men hali senga qanchalik vashiy ekanligimni koʻrsatmadim,shunday ekan oʻzingni yoʻqotma..
-- ..Menga endi buni umuman farqi yoʻq,oʻldirsang ham.
Victor asabiylashdi..va Anastasiaga yaqinlashdi..
Victor Anastasiani sochlarini qoʻllari bilan changallagancha..
--..Sen bilan bundan buyogʻiga boshqacha gaplashaman..Sen yaxshi muomalaga arzimaysan..
..--n..nimani nazarda tutyabsz..
Qoʻyib yuboring..
Victor ortiqcha soʻz aytmasdan Anastasiani sochidan ushlab saroyni eng ichkarisidagi qorongʻu xonaga olib boridi..
Xona oʻrtasida turgan sariq qafasni koʻrgan Anastasiani koʻzlari ochilib ketdi..
--jin ursin Victor bu nimasi? Qoʻyib yubor dedim..Men seni uy hayvoning emasman qamab ushlab oʻtiradigan..
--Shu yerda tinch oʻtir.Meni avvalgi holatimni endi koʻrmaysan..Senga yomon Victor kerakmi? Shunday hayot kerakmi? Marhamat!Buni olasan.
--Victor..kechiring..me.n.. men..bilmagandim..meni bu yerdan oling iltimos..
--..Oʻzing aytganing kabi Bellani oldiga borishim kerak..Kelgunimcha nimadur qilsang yoki qochishga harakat qilsang oʻzingdan koʻr.
Anastasia yigʻlashni boshladi,ammo Victor esa hech qanday soʻz aytmasdan xonadan chiqib ketdi..
Anastasia yigʻlagancha qafasda oʻtirar ekan faqat oʻzidan nafratlanar edi..
Oʻzi insonligini,qizligini va gʻururini yoʻqotganidan va doʻstlaridan..
Bu yerga kelishga sababchi boʻlgan barcha barchadan..Victor esa kundan kun qattiqqol va qoʻpol boʻlib borar edi..
..--Balki xotinini sevib qolgandir..men..ham baxtli boʻlishga loyiq edim..
Anastasia hamma narsadan kechib yuborishni xohlagancha zaiflarcha qafas ichida yigʻlab oʻtirardi..