Give me Fake Love 🎭 Part 13
"Ba'zida bir kunlik jannat, butun umrlik jahannamga arziydi."
Chejuda tong otganida, havo mandarin gullarining hidi va dengizning sho'r ta'mi bilan to'lgan edi. Bugun hech kim "ish", "ota" yoki "o'tmish" haqida gapirmaslikka so'zsiz kelishib olgandek edi.
Mona bugun birinchi marta sochini qattiq qilib yig'madi. Uning uzun sochlari shamolda erkin hilpirar, egnidagi yengil oq ko'ylak uni xuddi bir paytlar kitoblarda óqigan,onasi aytib berishini judayam xohlagan ertaklardagi parilarga o'xshatardi.
Namjoon bilan ular orolning baland cho'qqisiga chiqishdi. Namjoon Monaning qo'lidan tutib borar ekan, unga tez-tez qarab qo'yardi.
dedi ufqni ko'rsatib,yuzida iliq tabassum bilan
Namjoon: Dengiz va osmon birlashgan joyni ko'ryapsanmi? U yerda chegara yo'q. Bizning hayotimiz ham shunday bo'lishini xohlardim😄
Mona jilmaydi. Bu safar uning kulgusida soxtalik yo'q edi. U Namjoonning yelkasiga boshini qo'yib, ko'zlarini yumdi.
Mona: Hozir shu yerda, sening yoningda bo'lsam bo'ldi. Boshqa hech narsa muhim emas, Namjoon. Hech narsa...🥹
Monapov: bugungi tong,boshqa tonglarimga nisbatan juda boshqacha
Ayni damda men aynan Namjoonning sevgisi,himoyasi ostida baxtli bólishni tanladim
Deylik,bu vaqtinchalik bólsa ham...
Men bir lahzaga bólsada baxtliman...🥲
Namra va Jhope esa sohilning qumloq qismida edilar. Namra xuddi yosh boladek qumdan qasr qurishga harakat qilar, Jhope esa jiddiy qiyofada unga "muhandislik" maslahatlarini berardi.
Namra: Jhope, qara, bu bizning uyimiz bo'ladi!
Namra qumdan yasalgan minoraga kichik bir gul qadadi.
Jhope kutilmaganda Namrani quchoqlab, qum ustiga ag'darildi. Ikkalasi ham miriqib kulishardi. Jhope uning yuziga tushgan qumlarni ohista artar ekan, Namraning ko'zlariga shunchalik chuqur boqdi-ki, qizning yuragi hapriqib ketdi.
Jhope: Men seni baxtli qilish uchun borimni beraman, Namra. Bu qasr qumdan bo'lishi mumkin, lekin sening mening hayotimdagi o'rning toshdan ham mustahkam!!!
U shunday deya Namraning lablaridan ópib oldida órnidan turdi
Namra ham órnidan turgancha Jhopeni yana qum ustiga itarib yubordi
Namra: bu meni ustimga yiqilganingiz uchun jazo....😂
Jhope: hali meni jazolashga urindingizmi🤨
Endi,ózingizdan kóring,mitti xonimcha😏😂
Degancha órnidan turarkan,Namra uni tushungandek chaqqonlik bilan sohil qirgoqlari bóylab qum ustida qocha boshladi
Jhope esa ortidan yugurib ketayotgandi
(Xuddi,K2 qoriqchi doramasidagi kabi🤭🙈)
Ular anchagacha yugurgach,charchab qolishdi
Namra oxiri yerga ótirib oldi
Jhope esa arang nafas olgancha ortidan kelayotgandi
Namra: judayam charchab kettim😮💨
Jhope: ayb ózingda...!
Shunaqayam yuguradimi...
Senga yetolmay ólib ketsam kerak deb óylagandim hatto🤧😮💨
Namra: boringeeee😆
Ózimni erjonim,charchab qoldizmi🥹🤭
Deya turgancha erini oldiga borib,uni quchib oldi
Jhope esa kulgancha Namrani sochlaridan siladi
Jhope: ózi qochadi va ózi keladi😆
Seni sevaman Namram🫠❤️
Namra: men ham sizni sevaman erjonim🙈❤️
Kunning yarmida ular kichik bir baliqchilar qishlog'ida to'xtashdi. Oddiy yog'och stol, yangi tutilgan baliq va bir-birining hazillari. Namjoon va Jhope nimadandir qattiq bahslashishar (shunchaki hazil bilan), Namra esa ularni videoga olardi.
Mona ularni kuzatarkan, birinchi marta o'zini qandaydir katta va mehribon oilaning bir bo'lagidek his qildi. Uning ichidagi o'sha "ruhiy kemtik" shu daqiqalarda to'layotgan edi. U hatto sumkasida turgan telefonini — otasining yoki Taehyungning qo'ng'irog'ini — butunlay unutib qo'ygandi
Dunyoning narigi chekkasida, Los-Anjelesning neon chiroqlari ostida Taehyung o‘zining hashamatli apartamentida deraza yonida turardi. Qo‘lida yarmi ichilgan viski stakani.
U Monani bilardi. U hozir Monaning nima qilayotganini, qanday yolg‘onlar to‘qiyotganini hatto masofadan turib ham his qilib turardi. Taehyung stakanni stol ustiga qattiq qo‘ydi. Uning ichida ikkita tuyg‘u — rashk va achinish urushardi.
"Ahmoq qiz..." — deb pichirladi u o‘ziga-o‘zi. — "Uning soxta sevgisiga o‘zingni ko‘mib tashlayapsan. Namjoon seni qutqara olmaydi, chunki u sening qorong‘uligingni ko‘ra olmaydigan darajada ko‘r."
Taehyung Monaga qo‘ng‘iroq qilmoqchi bo‘lib telefonini qo‘liga oldi, lekin to‘xtadi. U Monani o‘zi tanlagan botqoqdan qutqarishga kuch topa olmasdi, chunki o‘zi ham o‘sha qorong‘ulikning bir bo‘lagi edi. U faqat bitta narsani kutardi:
Bu siyosat óyinining tugashini....
Kechasi ular villaning ayvonida, gular atrofida o'tirishardi. Namjoon gitara chalardi, Jhope esa Namra bilan past ovozda gaplashib o'tirardi.
Mona Namjoonning yoniga kelib o'tirdi.
Mona: Namjoon, agar vaqtni to'xtatish imkoni bo'lsa, men hozir to'xtatgan bo'lardim
dedi u pichirlab.
Namjoon gitarani chetga qo'yib, uning yuzini qo'llari orasiga oldi.
Namjoon: Vaqtni to'xtata olmaymiz, Mona. Lekin har bir kunni mana shunday xotira bilan to'ldirishimiz mumkin. Men senga va'da beraman, biz Seulga qaytganimizda ham, hammasi shunday bo'ladi🥹
Mona uning lablaridan o'pdi. Buni kuzatayotgan Namra esa qiqirlab kulib yubordi
Fursatdan foydalangancha Jhope ham Namrani óziga qaratib labidan ópdi
Navbat Monaga kelib,u ham kula boshladi
Ikki juftlik ham juda baxtiyor va xursand edi
Ular shu tariqa qanday qilib 2 kun ótib ketishganini payqamadi ham hatto...
Jhope Namjoondan gitarani olgancha chala boshladi
Musiqa shunchalar ajoyib ohangda edi,bunga monand Jhope ham Spring day qóshigini kuylardi
Tungi osmon ostida, qirsillab yonayotgan gulxan atrofida hamma jamuljam. Olovning tillarang uchqunlari havoga sakrab, qorong'ulikni yoritib turibdi. J-hope gulxan yonidagi xandakka o'tirib, tizzasidagi gitarasini qo'lga oldi. Barmoqlari torlarni sekin chertishi bilan "Spring Day"ning mahzun, ammo umidga to'la ohangi tungi havoda taraldi.
J-hope olovning raqs tushayotgan nuri ostida Namraga qaradi. Olov nuri uning yuzida aks etib, ko'zlaridagi mehrni yanada yorqinroq ko'rsatib turardi. U gitara chalib, ohista hirgoya qilarkan, har bir so'zni xuddi Namraning qulog'iga aytayotgan sirdek pichirlardi.
Gulxanning narigi tomonida esa Namjoon va Mona bir-biriga suyangancha o'tirishibdi. Bu shirin juftlik olov taftidan va musiqaning jozibasidan sarmast. Namjoon Monaning yelkasidan quchib, uni o'ziga yaqinroq tortdi. U J-Hopening ovoziga moslashib, past ovozda qo'shiqni davom ettirdi:
"Qishning oxiri kelmoqda... Sog'inchlar qor bo'lib yog'moqda..."
Namjoon bu so'zlarni aytayotganda Monaning ko'zlariga shunday termulib qaradiki, go'yo butun dunyo to'xtab qolgandek edi. Mona esa boshini uning yelkasiga qo'yib, ko'zlarini yumgancha bu go'zal lahzadan zavqlanardi.
Gulxan atrofidagi bu to'rtovlon uchun vaqt o'z tezligini yo'qotgan. Faqat gitaraning titroq sadosi, olovning qirsillashi va bir-biriga bog'langan to'rtta qalbning samimiy tuyg'ulari bor edi. "Spring Day" ohanglari ostida dillar bir-biriga har qachongidan ham yaqinroq bo'lishga ulgurgandi
OMG 🫠😍💋 bu yigitni sevamantaaa.....🫠❤️🙈💜
Yangi kun
Ular kunlarini ajoyib tarzda ótkazishmoqda edi
Cheju orolining janubiy qirg‘og‘ida, odamlardan xoli bo‘lgan kichik bir qo‘ltiqda quyosh nurlari suv yuzasida xuddi mayda olmoslardek jilvalanardi. Bugun ular "to‘rt do‘st" sifatida bu yerda edilar.
Sohilda Namra va Namjoon o‘rtasida kutilmagan "suv jangi" boshlandi. Namra Namjoonning ustidan muzdek dengiz suvini sochib yuborganida, Namjoon baland ovozda kulib yubordi.
Namjoon: Namra! Bu urush e’lon qilish degani!
Deya qizning ortidan quvlay ketdi.
Jhope va Mona esa bir chetdagi qum ustida o‘tirib, ularni kuzatishardi. Mona egnidagi oq ko‘ylagining chetlarini ushlagancha, dengiz shabadasidan bahra olardi.
Jhope: Ular baxtli bo‘lish uchun sabab qidirishmaydi. Shunchaki yashashyapti.
Menimcha ikkimizning bu felimiz juda yomon😂
Mona sekin jilmaydi. Uning yuzidagi o‘sha doimiy sovuqlik o‘rnini xotirjamlik egallagandi.
Mona: Balki biz ham shunday qilishimiz kerakdir, Jhope? Hech bo‘lmasa bugun😁
Xuddi,sevgan insonlarimiz kabi telbaga aylanarmiz😆
Ular ochiq havoda, katta daraxt soyasida piknik uyushtirishdi. Namra o‘zi bilan olib kelgan savatdan turli shirinliklar va mevalarni chiqardi.
Namjoon baliqlarni grillda pishirishga urinardi (lekin biroz kuydirib qo‘ydi).
Jhope esa Namjoonga yordam berish o‘rniga, uning ustidan kulib, "Komissar janoblari, jinoyatchilarni tutish baliq pishirishdan osonroq shekilli?" deb hazillashardi.
Mona va Namra bólsa, mevalarni tozalab, stol bezashardi.
Mona kutilmaganda bir bo‘lak mandarinni Namjoonning og‘ziga soldi. Namjoon hayron bo‘lib to‘xtadi, so‘ng uning ko‘zlariga mehr bilan boqdi. Bu kichik harakat stol atrofidagilarning hammasini jilmayishga majbur qildi.
Tushdan keyin ular usti ochiq, qizil rangli klassik mashinada orol bo‘ylab aylanishdi.
Rulda Jhope - u haydashni juda yoqtirardi.
Old o‘rindiqda - Namra,erining yonida ótirardi,u qo‘llarini havoga ko‘tarib, baland ovozda qo‘shiq kuylardi.
Orqa o‘rindiqda bólsa yosh juftligimiz Namjoon va Mona ótirishardi.
Shamol ularning sochlarini to‘zg‘itar, radiodan esa sokin va maroqli musiqa taralardi. Mona Namjoonning yelkasiga boshini qo‘ydi va ko‘zlarini yumdi. O‘sha lahzada u na otasini, na onasining manzilini, na o‘sha qabih rejalarni o‘ylardi. U shunchaki "Mona" edi — sevishga va sevilishga haqli qiz.
Namjoon esa sevgan insoni bilan birga ótayotgan vaqtidan judayam xursand yigit🫠
Kechasi ular sohil bo‘yida gulxan yoqishdi. Atrofda faqat to‘lqinlar ovozi va olovning qirsillashi eshitilardi.
Namra boshini Jhopening tizzasiga qo‘yib yotardi.
dedi samodagi yulduzlarga qarab jilmaygancha
Namra:Men bu vaqtni abadiy davom etishini xohlardim. Seulda bizni nima kutayotganidan qat’i nazar, biz baribir birga bo‘lamiz-a?
Namjoon Monaning qo‘lini mahkam qisdi.
dedi u qat’iyat bilan.
Mona javob bermadi, lekin Namjoonning qo‘lini yanada qattiqroq ushladi. U bu vaqtinchalik jannat ekanini bilsa-da, shu lahzada uning uchun dunyo faqat shu to‘rt kishidan iborat edi.
Namra va Jhope esa allaqachon baxtdan sarmast edilar
"Ba'zan hayot bizga shunchaki nafas olishimiz uchun kichik bir tanaffus beradi. Va bu tanaffus, butun boshli umrga tatigulik xotiraga aylanadi."