MA BELLE FOLIE 😈 Episode 18
Ertasi kuni ertalab Cheju orolining tiniq va musaffo osmonida quyosh oltinrang nur socha boshladi. Shaffof shisha devorli villaning keng ayvonida okeanning salqin, tuzli shabada nafasi va atrofda gurkirab yashnagan tropik gullarning xushboʻy hidi anqirdi.
Yujin oʻrnidan turib, ayvonga chiqdi. Uning egnida yengil, harir ipak xalat, koʻksida esa Taehyung taqib qoʻygan oʻsha koʻk zumrad toshli oltin zanjir miltillab turardi. U cheksiz va moviy okeanga tikilib, chuqur nafas oldi. Uning yuzida yillardan beri koʻrinmagan, oʻta xotirjam va samimiy jilmayish bor edi.
Ayni shu daqiqada Taehyung orqadan sekingina kelib, Yujinning nozik belidan quchdi. U jagʻini Yujinning yelkasiga qoʻyib, uning boʻynidan ohista, mayin va ehtiros bilan oʻpib qoʻydi. Uning nafasining iliqligi Yujinning tanasidan shirin bir titroq oʻtkazdi.
— Xayrli tong, mening daho va goʻzal qirolicham... — pichirladi Taehyung, uning sochlari va boʻynini ohista xidlab. Uning koʻksidagi yurak urishi Yujinning yelkasida bir maromda, urib turardi.
— Xayrli tong, Mr. Kim... — Yujin ortiga oʻgirilib, qoʻllarini Taehyungning boʻyniga oʻradi. U Taehyungning koʻzlaridagi cheksiz va yonayotgan sevgiga tikildi. — Bugun bizni qanday sarguzashtlar kutyapti?
Taehyung uning lablaridan uzun va shirin boʻsa oldi. U bu boʻsada Yujinga boʻlgan bor ehtirosini va sodiqligini ifodalayotgandek edi. Ularning nafasi bir-biriga qorishib ketdi.
— Bugun... biz bu dunyodagi eng baxtli oshiqlar qilishi kerak boʻlgan hamma narsani qilamiz, — dedi Taehyung, Yujinning burnidan ohista chimchilab. — Hech qanday rejasiz, hech qanday qoidalarsiz.
Ular birgalikda orolning chuqur, yam-yashil va kimsasiz oʻrmonlari ichida joylashgan yashirin Halla sharsharasi tomon yoʻl olishdi.
Atrof baland palma daraxtlari, rang-barang ekzotik gullar va quyosh nurlarida miltillayotgan suv tomchilari bilan burkangandi. Sharshara havzasidagi suv shunchalik tiniq ediki, uning tubidagi silliq, rangli toshlar va suzib yurgan mitti baliqchalar yaqqol koʻrinib turardi.
Taehyung Yujinning qoʻlidan tutib, suv boʻyiga olib keldi. Yujin ehtiyotkorlik bilan suvga oyogʻini tegizdi va salqinlikdan yengil titrab ketdi:
— Voo... Suv juda salqin-ku, Taehyung!
— Salqin? — Taehyung shoʻx jilmaydi va bir soniyada Yujinni belidan tutib, ikkalasi birgalikda sharsharaning iliq va shoʻx suvlari bagʻriga sakrashdi!
Chashma suvlari har tomonga sachradi. Yujin suvdan boshini chiqarib, sochlarini orqaga tashladi va Taehyungga qarab baland, samimiy va baxtiyor qah-qah otib kulib yubordi. Bu kulgi sharshara guvillashi aralash butun oʻrmonga tarqaldi.
— Taehyung! Sen haqiqatan ham telbasan! — dedi Yujin kulib, unga suv sachratarkan.
Taehyung suv ostidan suzib kelib, Yujinning belidan mahkam tutdi va uni oʻziga tortdi. Suv tomchilari Yujinning uzun kipriklari va lablarida miltillab turardi. Taehyung uning hoʻl sochlarini orqaga surib, koʻzlariga mehr bilan tikildi.
— Men sen uchun telbaman, Jinnie... — pichirladi Taehyung. Uning ovozi sharshara suvlari orasida nihoyatda ehtirosli eshitildi. — Sening mana shunday kulishingni koʻrish uchun men butun dunyoni suvga gʻarq qilishga ham tayyorman.
U Yujinni suv ichida oʻziga mahkam tortib, uning wet va shirin lablaridan oʻpishga tushdi. Sharsharaning miltillayotgan suv tomchilari va quyosh nurlari ostida bu boʻsa xuddi ertaklardagi eng romantik kadrdek muhrlandi. Yujin uning yelkalariga yopishib, oʻzini batamom bu tuygʻuga topshirdi. Ular suv ichida, bir-birining quchogʻida erib ketishayotgan edi.
Oqshomga yaqin ular orolning eng chekka, kimsasiz va oltinrang qumli sohiliga kelishdi. Osmon alvon, pushti va binafsha rangli shafaqqa burkangan, okean toshqinlari sohilga sekin-asta urilib, xushboʻy shabada keltirardi.
Ular qum ustida, issiq koʻrpacha ustida yonma-yon oʻtirishardi. Taehyung Yujinni orqasidan bagʻriga bosib olgan, Yujin esa uning koʻksiga bosh qoʻyib, uzoq-uzoqlarga — horizon chizigʻiga tikilardi. Taehyungning kaftlari Yujinning barmoqlari bilan mahkam jipslashgandi.
— Bilasanmi, Taehyung... — dedi Yujin sekin va mayin ovozda, uning koʻksidagi bir maromda urayotgan yurak ritmini his qilarkan. — Men ilgarilari baxt degan narsani faqat muvaffaqiyatda, unvonlarda va dabdabada deb oʻylardim. Lekin hozir... mana shu sohil burchagida, sening bagʻringda oʻtirganimda angladimki, haqiqiy baxt — bu sening bagʻringdagi xotirjamlik ekan.
Taehyung uning chakkasidan, sochlaridan ohista oʻpib qoʻydi. Uning koʻzlaridan cheksiz minnatdorlik va ehtiros sanchilardi:
— Men seni hech qachon bu bagʻirdan boʻshatmayman, Jinnie. Qayerda boʻlmaylik, nima boʻlishidan qatʼi nazar, sen mening yagona boshpanam, mening yagona sevgimsan.
Taehyung sekingina qum ustiga egilib, barmoqlari bilan hoʻl qumga katta yurak shaklini chizdi va uning ichiga ularning ismlarining bosh harflarini yozdi: K.T.H + P.Y.J.
Yujin buni koʻrib, bola kabi quvonib ketdi. U ham qumga egilib, oʻsha yurak atrofiga mitti yulduzchalar chizib chiqdi. Ular sohilda, alvon shafaq nurida qumga suyanib, bir-birini quchgancha, uzoq vaqt soʻzsiz oʻtirishdi. Ularga hech qanday soʻz kerak emasdi — ularning koʻzlaridagi va yuraklaridagi ehtiros hammasini aytib turardi.
Tungi osmonda son-sanoqsiz porloq yulduzlar charx ura boshlaganda, Taehyung sohil boʻyida kichik va shinam gulhan yoqdi. Olovning oltinrang va issiq shulasi ularning yuzlarini yoritib turardi. Gulhan qarshisidagi yumshoq kreslo-pufikda Taehyung Yujinni bagʻriga olib oʻtirardi.
Taehyung yonidagi kichik akustik gitarani oldi. U Yujinning koʻzlariga tikilib, ohista, ipakdek mayin ovozda romantik va samimiy bir kuy kuylay boshladi. Uning ovozi okean toshqinlari va gulhan qitir-qitiri bilan qoʻshilib, atrofda sehrli va maqsudiy aura yaratdi.
Yujin uning ovozini eshitib, sarmast boʻlgandek uning koʻzlariga tikilardi. U Taehyungning naqadar mukammal, naqadar samimiy va uni qanchalar jondan ortiq sevishini yana bir bor his qildi. Uning koʻzlaridan baxt yoshlari miltillab tushdi.
Kuy tugagach, Taehyung gitarani bir chetga surib, Yujinning yuzini ikkala kafti orasiga oldi. Uning barmoqlari Yujinning baxt yoshlarini avaylab artib qoʻydi.
— Yujin... — pichirladi Taehyung, uning lablariga lablarini tegizardek yaqin kelib. — Men seni ushbu hayotda ham, kelasi hayotda ham, abadiylikda ham sevishga qasam ichaman.
Yujin uning boʻynidan mahkam quchdi va uning lablaridan ehtiros, sevgi va borligʻi bilan oʻpishga tushdi. Olov nuri va yulduzlar shulasi ostida ikkala sevgilining vujudi va ruhi tamomila birlashib ketgandi. Ular tungi salqinda, gulhan atrofida bir-birini mahkam quchgancha, soʻngsiz baxt va sevgining mast qiluvchi ogʻushida erishardi.
Sohildagi romantik va sehrli tungi gulhandan soʻng, Yujin va Taehyung villaga qaytishdi. Taehyung Yujinning peshonasidan avaylab oʻpib, unga issiq choy damlash uchun oshxonaga oʻtib ketdi. Yujin esa yuvinish xonasiga kirdi.
Yuvinish xonasining devorlari qora mermerdan ishlangan boʻlib, shaffof va iliq chiroqlar ostida oʻzgacha bir sukunat hukmron edi. Yujin kran murvatini buradi va sovuq suvda qoʻllarini, yuzini yuvdi. Suvning salqinligi uni biroz oʻziga keltirgandek boʻldi. U sochlarini orqaga surib, boshini koʻtardi va qarshisidagi ulkan devoriy oynaga tikildi.
Lekin... oyna aksida oʻzining goʻzal va xotirjam yuzini emas, daxshatli va ayanchli bir manzarani koʻrdi.
Oynaning u tomonida, qorongʻulik ichida oʻsha 12 yoshli mitti qizcha standing turgandi. Uning egnida oʻsha yertoʻladagi cirli, kirlangan koylagi, yuzlarida qon va koʻz yosh izlari bor edi. Mitti qizcha Yujinga tikilib, daxshatli, sovuq va masxarali tarzda sekin-asta kula boshladi...
— Nima, rostdan ham hammasi ortda qoldi deb oʻylayapsanmi, Yujin? — dedi mitti qizcha. Uning ovozi xuddi shisha tirnalgandek ingichka va zaharli edi. — U seni sevadimi? Kim seni sevar edi? Onangmi? Otangmi?
Yujin qotib qoldi. Uning nafas olishi tezlashib, koʻzlari kattalashdi. U ikkala qoʻli bilan rakovina chetini mahkam ushlab oldi. Uning koʻksidagi oʻsha koʻk zumrad toshli zanjir ohista tebranib ketdi.
— Yoʻq... — pichirladi Yujin, ovozi titrab. — U meni sevadi... Taehyung meni sevadi!
— Yolgʻon! — mitti qizcha birdaniga baland va sovuq qah-qah otib kulib yubordi. Uning kulgisi yuvinish xonasining devorlarida aks-sado berib, Yujinning miyasini yorib yuborgudek boʻldi. — U ham boshqalar kabi seni aldayapti! U sening pulingga, sening eʼtiboringga yoki shunchaki aybdorlik hissini yuvishga muhtoj, xolos! Kun kelib u ham seni tashlab ketadi... Xuddi onang tashlab ketgani kabi! Seni hech kim yaxshi koʻrmaydi va hech qachon yaxshi koʻrmagan! Sen bu dunyoda mangu yolgʻizsan!
— Yoʻq! Bas qil! — Yujin koʻzlarini mahkam yumib, boshini sarak-sarak qildi. Uning ichida aqlbovar qilmas vahima va qorongʻu shubha alagʻda boʻla boshladi. — U unday qilmaydi... u meni tashlab ketmaydi!
— U ketadi... — dedi mitti qizcha pichirlab, oynaga yaqinroq kelib, sovuq barmogʻi bilan oynani tirnarkan. — Chunki sen "buzuq va jirkanch"san... Onang aytganini eslamaysanmi?
Ayni shu soniyada yuvinish xonasining eshigi ohista taqilladi va eshik tirqishidan Taehyungning xavotirli ovozi eshitildi:
— Jinnie?.. Boshingsda biror kor-hol boʻldimi? Kim bilandir gaplashyapsanmi?
Taehyungning ovozi Yujin uchun xuddi daxshatli tushdan uygʻotuvchi najot qoʻngʻirogʻi kabi boʻldi. Yujin shiddat bilan koʻzlarini ochdi. Oyna aksidagi oʻsha 12 yoshli mitti qizcha sekin-asta qorongʻulikka singib, yoʻqolib borardi, lekin uning oʻsha sovuq va masxarali kulgisi Yujinning shuurida haligacha aks-sado berib turardi.
Yujin chuqur va titroq nafas oldi. U bir necha soniya ichida oʻzining oʻsha "mukammal, sovuqqon va daho" nazoratini qayta tiklashga majbur boʻldi. U yuzini sochiq bilan artdi, sochlarini tartibga keltirdi va oynaga soʻnggi bor — sinchkov va ehtiyotkorlik bilan qarab oldi. Oynada endi faqat oʻzi turardi.
Yujin eshikni ochdi.
Eshik ortida Taehyung xavotir toʻla koʻzlari bilan standing turgandi. Uning qoʻlida bir finjon issiq xushboʻy choy bor edi.
— Yoʻq, Taehyung... men shunchaki oʻzim bilan oʻzim gaplashayotgandim, — dedi Yujin. Uning lablarida bir daqiqa avvalgi daxshatdan asar ham qolmagandi. U Taehyungga qarab, nihoyatda mayin, goʻzal va samimiy jilmaydi. — Charchaganimdan shekilli.
Taehyung uning koʻzlarida bir soniyalik gʻalati va chuqur qorongʻulikni payqagandek boʻldi, lekin Yujinning bu begʻubor va shirin tabassumi uning barcha xavotirlarini bir zumda tarqatib yubordi.
— Men seni yoʻqotib qoʻydimmi deb qoʻrqib ketdim, — dedi Taehyung, choyni stol ustiga qoʻyib. U Yujinning belidan tutib, uni oʻziga tortdi va peshonasidan ohista oʻpib qoʻydi. — Yurgin, dam olamiz. Sen bugun judayam koʻp emotsiya sarflading.
— Ha... yurgin, — pichirladi Yujin.
Ular keng va yumshoq karavotga yonbashlashdi. Taehyung Yujinni oʻzining bagʻriga mahkam bosib oldi. U Yujinning sochlarini avaylab silab, uning koʻksiga sekingina oʻpichlar qoʻyardi. Yujin esa uning koʻksiga bosh qoʻyib, Taehyungning bir maromda, kuchli urayotgan yurak ritmini tinglardi.
Taehyung bir necha daqiqadan soʻng osuda va chuqur uyquga ketdi. Uning yuzida cheksiz baxt va tinchlik bor edi.
Yujin esa... qorongʻuda koʻzlarini ochib yotardi. U Taehyungning bagʻrida, uning issiq va samimiy quchogʻida turgan boʻlsa-da, uning miyasida oʻsha 12 yoshli mitti qizchaning soʻzlari xuddi soat millaridek bir xil maromda takrorlanardi: "U ham seni tashlab ketadi... U ham seni tashlab ketadi..."
Yujin Taehyungning yuziga sekingina barmoqlarini tegizdi va uning koʻksiga yanada mahkamroq yopishib, koʻzlarini yumdi. Bu baxtli va romantik tunda daxshatli tufonning ilk qorongʻu soyalari koʻrina boshlagandi...
Ertalabki quyosh nurlari ufqga kótarilgan bóyi,xonaga ham yorugʻlik choʻmdi. Sevgilisining bagʻrida tinchgina orom olayotgan Yujin xuddi chaqaloq kabi tinch uxlardi. Yuzlariga tushgan nur sabab Taehyung koʻzlarini arang ochdi va quchogʻida yotgan sevgilisiga qarab ohista tabassum qildi.
— mening shirin baxtim🥹 naqadar baxtliman.... Rahmat Yujinim
Deya qizni peshonasidan oʻpgan yigit uni ohistalik bilan quchogʻidan chiqarib,oʻrnidan turdi. Qizni sochlarini toʻgʻirlab,ustini yopgancha balkon tomon ketti. Pardalar ichkariga uchgancha ajoyib koʻrinish berar,ertalab uchun kuchli aura berib turgandi.
Balkon ortida esa cheksiz dengiz koʻrinar,toʻlqinlar ovozi esa yanada yoqimli bir ohangrabo kabi edi.
Taehyung balkonga chiqdiyu,ustunga suyangancha dengizga boqdi. Yuziga dengiz shamoli urilarkan,koʻzlarini yumdi. Sochlari jingalaklangan holda uchib bir peshonasini ochsa,bir yopardi. Ustida hech qanday kiyim yoʻq,pastida esa oddiy trikoda turardi.
Toʻlqin ovozlaridan bezovtalangancha Yujin qoʻllarini Taehyungni oʻrni tomon yoʻnaltirdi,ammo joy boʻsh edi. U zoʻrgʻa koʻzlarini ochib Taehyungni joyiga tikildi va biroz hayron qoldi. Joy boʻm boʻsh edi. U koʻzlarini uxalagancha oʻrnidan biroz boshini koʻtarib,yotoq ustida oʻtirdi
— Tae qayerga ketti ekan🥱
Degancha atrofga boqarkan,balkon tomonda turgan Taehyungga koʻzi tushdi. Soʻng sokin jilmaygancha
— Teteee😍🫠 deya qanday aytib yuborganini bilmay qoldi.
Taehyung ortidan eshitilgan ovoz orqa oʻgirdiyu,mayin jilmaydi
— hayrli tong,hayotim🫠
Tushdan soʻng, quyosh oʻzining eng iliq va oltin nurlarini orol ustiga sochayotgan bir paytda, Yujin va Taehyung Chejuning mashhur, gullarga burkangan va dengiz boʻyiga tutashgan sokin koʻchalarida piyoda sayrga chiqishdi.
Bu safar ikkalasi ham nihoyatda sodda, ammo oʻta nafis va yarashgan kiyimlarda edilar. Yujin egnida yengil, oq rangli yozgi koʻylak va boshida keng kornish shlyapa, boʻynida esa miltillab turgan oʻsha koʻk zumrad toshli zanjir bor edi. Taehyung esa oq futbolka, koʻk jinsi va yelkalariga tashlab olingan yengil sviterda edi. Ular barmoqlarini bir-birinikiga mahkam jipslashtirib, bir maromda odimlab borishardi.
Seulning doimiy shovqin-suroni, qoʻriqchilari va shov-shuvli matbuotidan uzilga bu ikki sevishgan uchun oddiygina piyoda yurishning oʻzi eng katta baxtga aylangandi.
Ular mahalliy xalq va sayyohlar gavjum boʻlgan, chetlarida mitti qahvaxonalar hamda suvenir doʻkonlari joylashgan xiyobon boʻylab yurib borishardi. Atrofdagilar bu ikki gʻoyatda goʻzal va chiroyli juftlikka ixtiyorsiz ravishda qarashmasdan iloji yoʻq edi. Ular shunchaki kelishgan emas, balki atrofga aqlbovar qilmas romantik aura va baxt taratib borishardi.
— Qara, Taehyung... — pichirladi Yujin, lab chetida shoʻx jilmayish bilan. — Anavi roʻparasimizdagi qizlar seni tanib qolishdi shekilli. Koʻzlari uzilmayapti.
Taehyung darhol qaddini rostlab, sochlarini bir qoʻli bilan orqaga surdi va Yujinga qarab bir oz magʻrurlanib qoʻydi:
— Xosh, nima qilibti? Ularning qarshisida butun dunyoning eng jozibali erkagi va poytaxtning eng zoʻr biznesmenlaridan biri turibdi-da!
— Shunaqami? — Yujin qoshini bir chimirib, birdaniga Taehyungning qoʻlini qoʻyib yubordi va bir qadam nariga oʻtib oldi. — Unda oʻsha "eng jozibali erkak" oʻzi piyoda yura qolsin!
Taehyung Yujinning bu hazilomuz "arazlash"ini koʻrib, darhol oʻzini yoʻqotib qoʻydi. U atrofga qaramay, birdaniga Yujinning orqasidan yugurib borib, uni belidan tutdi va butun koʻchaning ortida, odamlarning koʻz oldida Yujinni havoga koʻtarib, bir aylanib oldi!
— Hoy, Taehyung! Tushir dedim! Odamlar qarayapti! — dedi Yujin qah-qah otib kulib yuborarkan.
— Yoʻq! To "Men faqat sening jozibali erkagingman" deb tan olmaguningcha tushirmayman! — baqirdi Taehyung shoʻxlik bilan.
— Boʻldi, boʻldi, tan olaman! Sen faqat mening jinnimsan! — dedi Yujin uning yelkalariga urib.
Atrofdagi odamlar, ayniqsa yoshlar ularning bu shoʻx va maʼsum xatti-harakatlarini koʻrib, jilmayib qarashar, kimdir telefoniga tasvirga olib, ularning baxtiga havas bilan boʻylashardi.
Ular kulishgancha sohil boʻyidagi mitti mevaxona oldida toʻxtashdi. U yerda Chejuning mashhur, shirindan-shirin xushboʻy mandarin hamda apelsinlarini sotib oʻtirgan, yuzlaridan nur yogʻilib turgan, yoshi yetmishlardan oshgan kayvoniy bir ayol (harmeoni) oʻtirardi.
Taehyung darhol Yujin uchun bir savat eng saralangan, oltinrang apelsinlarni tanlay boshladi.
Keksa ayol bu ikki yoshning bir-biriga boʻlgan mehrli qarashlarini, Taehyungning Yujinga apelsin poʻstini sepib hazillashayotganini va Yujinning unga javoban shirin kulayotganini uzoq vaqt kuzatdi. Ayolning yuzida cheksiz va samimiy bir tabassum paydo boʻldi.
— Hoy, bolalarim... — dedi ayol ovozida onalarcha issiqlik bilan, ularga bir necha eng katta apelsinlarni tekinga qoʻshib uzatarkan. — Bir-biringizga shunchalar yarashibsizki, koʻz tegmasin. Xuddi ertakdagi shahzoda va malikaga oʻxshaysizlar.
Yujin va Taehyung toʻxtab, kampirga qarashdi.
— Rahmat, chiroyli buvi, — dedi Taehyung kamtarona tazim qilib.
Keksa ayol Yujinning nozik qoʻllarini oʻzining qadoq va issiq kaftlari orasiga oldi. U Yujinning koʻzlariga chuqur va mehr bilan tikildi:
— Qizim, bu yigitning koʻzlarida senga boʻlgan cheksiz va begʻubor sevgi yonib turibdi. Qiyinchiliklar va sinovlar har bir oilada boʻladi, lekin bir-biringizning qoʻlingizni hech qachon qoʻyib yubormanglar. Ilohim, baxtingiz abadiy boʻlsin, bir umr mana shunday qoʻsha qariyninglar...
Yujin kampirning bu samimiy va begʻubor duosini eshitib, bir soniyaga toʻxtab qoldi. Uning qalbidan chuqur va iliq bir toʻlqin oʻtdi. U koʻksidagi koʻk zumrad zanjirni ushlab, Taehyungga qaradi. Taehyung ham unga cheksiz ehtiros va sodiqlik bilan tikilib turgandi.
— Rahmat, buvi... — pichirladi Yujin, kampirga ohista tazim qilib. — Biz albatta baxtli boʻlamiz.
