Give me Fake Love 🎭 Part 12
“U menga qaradi… va men o‘zimni sevilgandek his qildim, hatto bu rost bo‘lmasa ham.”
Cheju osmoni moviy va tiniq edi. Ular qirg‘oq bo‘yidagi shinam, an’anaviy va zamonaviy uslub uyg‘unlashgan villaga joylashishdi. Mona hali ham biroz o‘zini chetga olib yurar, go‘yoki bu baxt unga hadya qilinganiga ishonolmasdi.
Kechki payt. Quyosh dengiz ufqiga botayotgan, suv yuzasi tillarangga bo‘yalgan edi. Namjoon sohil bo‘yida yolg‘iz turgan Monaning yoniga keldi va ehtiyotkorlik bilan uning yelkasiga o‘z pidjagini tashladi.
Namjoon: Hali ham o‘sha hayollarmi?
so‘radi sekin ohangda
Mona dengizdan ko‘z uzmay javob berdi:
Mona: Namjoon, nega? Men kecha hammasini barbod qildim, chiptalarni yirtdim... Men bilan munosabat o‘rnatish qiyinligini bilasan-ku. Nega baribir meni sevishdan tóxtamaysan?
Namjoon jilmaydi, uning yonoqlarida kulgichlari paydo bo‘ldi.
Namjoon: Chunki yirtilgan qog‘ozlarni qayta yopishtirsa bo‘ladi, Mona. Lekin sening ko‘nglingni boy berib qo‘ysak, uni hech nima bilan qaytarib bo‘lmasdi. Sen biz uchun "qaysar malika" emassan, sen mening sevgilim Monasan.
Mona birinchi marta qarshilik qilmadi. U boshini Namjoonning yelkasiga qo‘ydi. Bu lahza huddi kadr ortida sokin pianino musiqasi yangrayotgan kinoga o‘xshardi.
Ular qirg‘oq bo‘ylab yurishardi. Namjoon baxtli edi — u o‘zining “sovuqqon malikasi” nihoyat eriganiga ishonardi. U Monaning qo‘lidan tutdi, Mona esa beixtiyor silkinib tushdi, lekin darrov o‘zini qo‘lga olib, soxta jilmaydi.
dedi Namjoon to‘lqinlar shovqini ostida
Namjoon: Bilasanmi, men bu kunni qancha kutdim? Sen bilan shunchaki ishlarsiz, telefonlarsiz, yolg‘iz qolishni... Go‘yo hozir butun dunyo to‘xtab qolgandek...
Mona dengizning ufqiga qaradi. U yerda otasining narkotik ortilgan kemalari Namjoonning bexabarligidan foydalanib suzib yurganini tasavvur qildi. Tomog‘iga achchiq bir narsa tiqildi.
deb pichirladi u. Bu uning hayotidagi eng og‘ir yolg‘on edi.
Namjoon va Mona qirg‘oqda qolishganida, Jhope va Namra orolning mashhur "Sevgilar bog‘i" bo‘ylab sayr qilishardi. Kechki shabadada Namra biroz junjikdi, lekin buni bildirmaslikka harakat qildi. U Jhopening yonida hamon o‘sha 16 yoshli o‘smir qizdek hayajonlanardi.
Jhope jim yurardi, lekin uning nigohi doimo Namraning harakatlarida edi. U xotinining biroz titrayotganini sezdi-yu, indamay o‘zining qimmatbaho paltosini yechib, Namraning yelkasiga tashladi.
Namra: Jhope... o‘zingga sovuq qotasan-ku?
dedi Namra hayron bo‘lib, uning ko‘zlariga mo‘ltirab qararkan.
Jhope to‘xtadi va Namraga yaqin keldi. Uning barmoqlari ehtiyotkorlik bilan Namraning yuziga tushgan sochini qulog‘i ortiga o‘tkazdi. Bu oddiy harakatda shunchalik ko‘p mehr bor ediki, Namraning nafasi ichiga tushib ketdi.
Jhope: Men sovuqqa o‘rganganman, Namra
Jhope: Lekin sen... sen har doim quyoshdek porlab turishing kerak. Agar sen sovuq qotsang, mening dunyoyim qorong‘ulashadi.
Bu Jhopening tilidan chiqqan eng ochiq va samimiy gap edi. Namra chiday olmadi, u o‘zini Jhopening bag‘riga otdi. Jhope avvaliga biroz qotib qoldi, lekin so‘ng qo‘llari bilan Namraning belidan mahkam quchoqladi. Uning muzlagan qalbi shu lahzada birinchi marta chindan eriyotganini his qildi...
Namra ohistalik bilan uning quchogidan chiqdi va oldinlab yura boshladi
Jhope esa undan bir qadam ortta yurib ketishardi
Namra: sizga bir gap aytishim kerak
Namra: óshanda 16 yoshda edim. Hechkimni sevmasdim. Hechkimga etibor ham bermasdim. Bir kuni bogga borganimda bir yigit bilan tanishib qoldim. Óshanda uning quyoshdek porlaydigan tabassumiga oshiq bóldim va shu vaqtgacha uning aynan ósha tabassumi asirasiman.....🙈🤭
Jhope kinoyali qoshlarini kótardi
Namrani tóxtattida óziga qaratti
Jhope: tushunmadim,biz bu yerga birga vaqt ótkazishga kelsak,ering bólishimga qaramay menga birinchi sevging haqida,eng qizigi esa uni hali unutmaganingni aytyabsanmi🤨
Namra qah qah otib kulib yubordi. Shunchalar kulganidan,kózlari ham yoshlanib ketti hatto...
Jhope esa tushunarsiz holda qolgandi
Namra: ha,uni haliyam sevaman va undan boshqasini sevishni aslo va aslo xohlamayman....
Deya lablarini burdi
Jhopening esa rashki qóziy boshladi
Jahli bilan Namraning ustiga ilgan pidjagini tortib oldi
Namra kulishdan tóxtagancha Jhopega jahl bilan qaradi
Jhope: menga unday qarama
Ósha sevgiling ehtiyojingni qilsin😒
Deya ortga ógirildi va ikki qadam otti
Namra: aynan ósha sevgilimni pidjagi edi u
Bering....!!!!😡
Jhope tóxtab qoldi va hayrat bilan orqasiga ógirildi
Eshitgan gapiga ishongisi kelmasdi
Namra ózi tez harakatlanib keldida Jhopening qólidan pidjakni tortib oldi va tezda kiydi
Jhope: sen hozirgina nima deding😳
Namra: nima dedim men ózi😒
Xafaman sizdan,yana eringmanmush😏
Deya qóllarini bir biriga boglagancha boshqa tomonga ógirildi
Jhope esa bir necha daqiqa shunchaki turdiyu,keyin tezda Namraning ikkita yelkasidan tutgancha óziga qaratti
Jhope: men bilan hazillashma Namra
Ahir,biz tanish emasdik...
Namra: demakki,meni eslab qolmagan ekansizda...
Bu uchun xafa qildingiz lekin...
Jhope: rostan ham biz avval uchrashganmizmi?!
Namra: ha,uchrashganmiz,óshanda yolgiz ótirgandingiz,men ham yolgiz edim
Ismimni sóragandingiz hatto
Menga qizaloq deb murojat qildingiz
Óshanda sizga termulib qolganim uchun juda chiroyli tabassum qilgandingiz va shu sabab men sizga oshiq bóldim...
Jhope qotib qoldi va bir lahzaga aynan ósha lahzalar xotirasiga jonlandi
Lab chetida jilmaygancha Namrani qóyib yubordi
Va tezda bagriga mahkamladi
Namra esa erining issiq pinjiga kirib ketti
Jhope: bunga ancha vaqt bólgan bólsa....
Qanaqasiga,shuncha paytdan buyon faqatgina meni sevgan bólsang....
Namra: bu ózimga ham qiziq
Ishonmasangiz Monadan sórang
Siz haqingizda aytaverib,uni jinni qilishimga sal qolgandi
Jhope: ehh,taqdirni ishini qara
Va hozir biz baxtli oilamiz
Namra: shuda....🤭
Sizni sevaman yorqin tabassumli yigit😁🙈
Jhope: men esa seni sevaman Tanho oshigim😆
Deya Namraning burni uchini chimdilab qóydi
Namra ham,Jhope ham juda baxtiyor edilar....
Góyoki ikkisi ham boshqa dunyoga tushib qolgandek...
Kechki ovqat paytida hammasi birgalikda mazza qilib kulishgancha ovqat yeyishayotgandi. Bir payt Namjoon Monaga kichik bir quti uzatdi. Ichida onasining suratiga juda o‘xshash, qadimiy uslubdagi broshka bor edi.
Namjoon: Buni antikvar do‘konida ko‘rganimda, sening onang haqidagi xotiralaringni o‘yladim. Sen yaqin bólgan insonlarni o‘rnini to‘ldira olmasman, lekin men doim yoningda bo‘laman
dedi u chin dildan...
Mona broshkaga qarab,chuqur óyga tolgancha,qo‘llari titradi. Bir tomonda — uni sevgan va unga ishongan begunoh Namjoon. Ikkinchi tomonda — onasining manzilini qo‘lida ushlab turgan zolim otasi.
Mona to‘satdan o‘rnidan turib ketdi.
Mona: Menga biroz havo kerak...
Iltimos,ortimdan bormang
Biroz,yolgiz qolishni istayman
Sovga uchun esa rahmat Namjoon🥺
dedi-yu, hamma hayron qolib qarab turganda, Namjoonning qólidan brasleyni oldisa sohil tomon yugurib ketdi.
Dengiz bo‘yiga kelib, bor ovozi bilan baqirdi. Uning baqirig‘i to‘lqinlar shovqiniga qo‘shilib ketdi. U o‘zidan, otasidan va bu sevgidan nafratlanardi.
U qanchalik kuchli kórinmasin,ich ichidan allaqachon parcha parcha bólgandi
Monaning qólida qattiq siqib turgan telefoni titradi. Bu safar Taehyungdan videoqo‘ng‘iroq keldi. Mona ekran orqali uning uzoq Los-Anjelesdagi chiroqlar fonida turgan jiddiy qiyofasini ko‘rdi. Taehyung esa Monani kózlari qizargan ahvolda kórib qórqib ketti
Taehyung: Mona, ahvoling yaxshimi?😳
dedi ovozi qaltirab,titroq ichida...
— Bilaman. Otangning odamlari allaqachon yuklarni chegaradan o‘tkaza boshlashdi. Namjoon esa sening yoningda, dengizga qarab xayol suryapti, shundaymi? Lekin,senga nima bóldi,nega bu ahvoldasan..???
Mona pichirladi:
"Taehyung, nega meni to‘xtatmayapsan? Nega buni qilma demaysan?"🥺
Taehyungning nigohi o‘tkirlashdi,bir tomondan kaftlari musht bólib tugildi
Tae: Chunki sen baribir to‘xtamaysan, Mona. Onangni topish sening yagona najoting. Lekin bilib qo‘y... o‘sha najot seni butunlay vayron qilishi ham mumkin. Men senga xalaqit bermayman, lekin sen yiqilganingda, sening yoningda Namjoon emas, men bo‘laman. Chunki faqat biz — qorong‘ulik farzandlarimiz!!!
Mona: aynan shu sabab senga qattiq ishonaman Tae🥺
Tae: bóldi,ózingni qólga ol
Tinchlan xópmi...?
Mona: xóp...
Rahmat senga,borliging uchun ham....
Ha,bu ish Taehyungni qólidan kelayotgandi
Mona u bilan ancha gaplashib,onasi haqidagi xotiralarni va ózini ayblash tuygusini unuta boshladi
Anchagina óziga kelib qoldi
Mona stol atrofidan go‘yo qochib ketayotgandek uzoqlashar ekan, stol atrofida og‘ir sukunat cho‘kdi. Namjoon hayron va biroz cho‘chigan holda o‘rnidan turdi. Uning nigohi Monaning ortidan talpinar, qo‘llari esa havoda muallaq qolgandek edi.
Namjoon uning ortidan qadam tashlamoqchi bo‘ldi, lekin shu lahzada Namra uning bilagidan mahkam tutdi.
dedi bosiqlik bilan, lekin uning ko‘zlarida ham dard bor edi
Namjoon: Axir u yig‘layapti, Namra! Uni bunday holatda qanday yolg‘iz qoldiraman?
Namjoon: Balki sovg‘a unga yoqmagandur? Balki noto‘g‘ri narsa aytgandurman?
Namra chuqur tin olib, Namjoonni yana joyiga o‘tirishga majbur qildi. Jhope ham indamay, vaziyatni kuzatib turardi. U Monaning nega bunday qilganini tushunib turgandek edi — bu shunchaki onaga bo'lgan sog'inch hissi emas edi.
Namra :Gap sovg‘ada emas, Namjoon
Namra: Mona onasini eslaganida, uning qalbi yopiq qal’aga aylanadi. O‘sha qal’aga na sen, na men kira olamiz. U yoshligidan hamma og‘riqni yolg‘iz yengishga o‘rgangan. Hozir borganing bilan u sendan yanada ko‘proq uzoqlashadi. U sening rahm-shafqatingni yoki tasalliyingni ko‘rsa, o‘zini yanada kuchsiz his qiladi.
Namjoon stulga o‘tirib, boshini qo‘llari orasiga oldi.
Namjoon: Men shunchaki uni baxtli ko‘rmoqchi edim...
dedi Namra uning yelkasiga qo‘l qo‘yib
Namra: Lekin hozir unga yolg‘izlik kerak. U baqirishi, yig‘lashi, ichidagi bor nafratini dengizga to‘kib solishi kerak. Faqat shundan keyingina u yana o‘sha biz bilgan "sevgiling" Monaga aylana oladi. Shunchaki kutamiz.
Unga sovgang yoqdi,shunchaki u onasini judayam sogingan....😢
Mona ancha vaqtgacha sohil bóyida yurdi va yana mehmonxonaga qaytdi
Xonasiga kirganida havotir bilan ótirgan Namjoonni kórdi
U Monani kórishi bilan tezda uchib turdi
Namjoon: Haligi,ahvoling yaxshimi🥺
Deya havotirli ohangda sóradi
Yuzida qandaydur aybdorlik hissi aks etardi
Mona ohista qadamlar bilan Namjoonni oldiga keldi va qóllarini uning belidan ótkazgancha qattiq quchdi
Namjoon ham tezda uni quchib oldi
Mona: rahmat....
Boyagi ishim uchun esa uzur🥲
Namjoon: aslida meni kechir...
Oying haqida gap ochmasligim kerak edi...
Mona jilmayib,Namjoonga tik qaradi va uning ikki yuzidan ushladi
Mona: aslida tógri aytding,yoshligimda oyim menga shunday sovga berishini orzu qilardim...
Shunchaki,oyim haqidagi xotiralar...
Men deyarli onasiz katta bólganman...
Shu sabab....
Namjoon: bóldi,yoqgan bólsa xursandman Malagim...
Mona: aslida senga katta rahmat...
Men kabi razil insonni sevib-ardoqlayotganing uchun....🥺
Namjoon: yogee,kim bunday dedi
Aksincha,seni aynan shu feling sabab sevib qolganman Malak🥹🫠
Deya qizning peshonasidan ópib qóydi
Mona jilmaygancha Namjoonning keng yelkalariga bosh qóydi
