𝙋𝙄𝘼𝙉𝙊 𝘼𝙁𝙏𝙀𝙍 𝙎𝙀𝙓 | 𝙋𝙄𝘼𝙉𝙄𝙉𝘼𝘿𝘼𝙉 𝙆𝙀𝙔𝙄𝙉𝙂𝙄 𝘼𝙇𝙊𝙌𝘼
~ nima bo'lishidan va kim bo'lishimdan qat'iy nazar, men seni so'ngi nafasimgacha sevaman!
Yuqori qavatdagi xona jim-jit edi. Qorong‘ulik. Deraza ortidan quyosh sekin chiqardi. Uning yog‘dusida fleshka ayanchli yaltiratib turardi. Elena cho‘ntagidan uni chiqardi va stolga qo‘ydi. Yuragi hayajondan urib, yorilay derdi. Bu kichkina narsada nima bor edi, nima uni lahzaga solyapti?
U kompyuterni yoqdi. Monitorda aks etgan o‘z aksiga uzoq tikildi. Bu aks endi ilgari tanigan Elenaniki emasdek tuyuldi. Ko‘zlarida shubha, ko‘zlarida yosh, ko‘zlari dan nimadrni izlayotgan dek edi.
U so‘zlarni baland o‘qimadi, ammo miyasi portlaydigandek edi.
Papkani ochdi. Birinchi fayl
“Viktor_Special_Report — voice recording.mp3”
Elena titrab quloqchin taqdi. Faqatgina Viktorning ovozini eshitishni istadi. Ammo bu eshitgan narsa… yuragini muzlatdi.
— Elena 023 loyihasi... tayyor holatga kelgach, uni faoliyatga yo‘naltirish uchun faqat bitta yo‘l bor unga ishonch berish. U o‘zini oddiy inson deb o‘ylashi kerak. Muhabbatga ishonishi, unga bog‘lanishi kerak. Men bu rolni bajara olaman. U menga ishonadi...
Elena quloqchinlarni uloqtirdi. Nafasi siqildi.
— Nima?.. Bu nima degani?.. Men... loyihamanmi?
U o‘rnidan turdi. Xonani aylandi. So‘ng boshqa faylni ochdi. Bu safar
“Footage_CAM_RED_07.mp4”
Video ochildi. Sanoqli soniyalar. Steril xonada yotgan kichkina qizaloq. Uning qo‘llarida ignalar, ko‘zlarida qo‘rquv. Ekrandagi yozuv
“El_023: fiziologik nazorat, aqliy sinov – 6 yosh”
Elena xuddi yer ostiga tushib ketgandek bo‘ldi. Uning bolaligi, eslay olmaydigan chaqaloqligi, ba'zi tush kabi xotiralar, bularning bari izohlana boshladi.
Ayol ekranda o‘tirar, ko‘zlarida charchoq. Orqa fonda kasalxona tovushlari. U gapira boshladi
— Agar bu videoni Elena ko‘rsa, demak u haqiqatga tayyor. Viktor uni aldadi. Men uni loyihadan olib chiqib ketmoqchi edim. Ammo u ilgariroq yetib bordi. Elena bu oddiy qiz emas. U aqliy va emotsional jihatdan kuchli, kuch ishlatishga bardoshli. U daho. Ammo... u sevishni xohlagan. Men esa unga shunchaki qurol deb qarashni rad etdim. Viktor esa... u boshqacha o‘yladi.
Video tugadi. Elena hozir titramayotgandi. Endi u to‘liq jim edi. Sovuqlik ichidan o‘rmalayotgani uning yuragini siqyapti.
Kompyuter ekranini o‘chirdi. Fleshkani qo‘lida ushlab, oynaga yaqinlashdi.
— Shuning uchun meni tanladingmi, Viktor? Chunki meni yaratganlar seni menga jonatganmi? Shuning uchun... meni sevdingmi? Yoki shunchaki bu topshiriq edimi?
Oynadan pastga qaradi. Ortida Viktor mashinasi hali ham turardi. U kutayotgandi. Balki bilardi bu tun o‘zgarishlar tuni bo‘lishini.
Elena orqasini derazaga o‘girib, yonidagi tortmadan eski, metall sovuq to‘pponchani chiqardi. Ko‘zlarini yumdi. Nafasini rostladi.
Bu endi oddiy sevgi hikoyasi emas edi. Bu kimligimni bilish, meni boshqarganlarni fosh qilish va o‘z hayotimni nazorat qilish haqidagi kurash edi. U pastga tushdi Qadamlarida og‘irlik bor edi. Har bir zinapoya haqiqat tomon tashlangan yurish edi.
Mashina ichida qo‘lini rulga qo‘ygancha sukutda edi. Uning ichida urush. Bir tomonda Elena his-tuyg‘ulari, beg‘ubor ko‘zlari, ishonchi. Ikkinchi tomonda topshiriq, loyiha, tashkilot.
Alesya Viktorning yonida o‘tirar, hech nima demasdi. Faqat bir zumda pichirladi
— U hammasini bilganida, seni tanlamaydi.
— Lekin men hali umid qilaman,
dedi Viktor, ammo ishonchsiz edi.
Uy eshigi ochildi. Elena ko‘rindi. Sochlari yelkasidan tushib turar, ko‘zlari... sovuq. Uning qo‘lida qurol porlab turardi.
Viktor mashinadan tushdi. Qadam tashladi. Elena ham yurdi. Ammo uning harakati aniq va sokin edi. U yurmayotgandek, yirtqich kabi yaqinlashayotgandek edi.
— Lekin bu sevgi meni odam emas, loyiha sifatida tanlaganingdan keyin nimani anglatadi?
Viktor shunchaki sukut qilardi. Elena unga g'azab, ayanch, aldanganlik hisi bilan qarab turardi.
— Meni tanla, Elena! O‘tmishni emas. Kelajakni.
Elena to‘pponchani pastga tushirdi.
— Men endi hech kimni tanlamayman. Men o‘zimni tanlayman.
So‘ng u orqasini o‘girdi, fleshkani cho‘ntagidan chiqardi va aytdi
— Endi bu ma'lumotlar bilan dunyoni titrataman. Men endi qurbon emasman. Men xavfman.
Uy ichida jimjitlik edi. Ular ortda qoldi. Elena yolg‘iz edi lekin bu yolg‘izlik kuchsiz emasdi. Bu yolg‘izlik ozodlik edi. U o‘z haqiqatining yo‘liga chiqdi. O‘tmishini o‘ldirdi. Endi faqat bitta savol qoldi
Elena uyda yolg'iz qoldi. U o'zida nimani his qilayotganini bilmasdi. Hamma narsa chigal edi. Viktor Alesyani qavatli baland binolar orasidan xilvat yo'llardan tashkilot oldiga borib tashlab keldi.
— Xato qilyabsan! U qiz ortiq seni sevmaydi! Senga bo'lgan barcha his tuyg'usi o'lib bo'ldi. O'zingga boshqa ermak top! Senga aytilgan vazifani xato qilishing mumkin emas. Oxiri nima bilan tugashini baribir bilasan!
Viktor indamay ortini o'girib ketdi. U uyga qaytishga shoshilmadi. Elena uni kechiradimi yo'qmi bu haqida juda uzoq o'ylandi. Uning miyasiga bir fikr keldi. Pianina! Elena pininalarni juda ham yaxshi ko'radi, shu paytgacha eng zo'r va u yoqtirgan pianina va onasini boqish uchun ishladi. Balki Elena Viktorning bu sovgasidan keyin biroz bo'lsada erisachi? Viktor oylanib o'tirmay, bir paytlar Rossiyaning pianinolarga to'la do'konidan bir pianina miriqib chalib ko'rganini ko'rgandi. Va u o'sha do'kon uzoqda bo'lsa ham yo'lga tushdi. U do'konga borib pianina ni harid qilib qaytguniga qadar vaqt ham alli mahal bo'lib qoldi. Uy oldida to'xtaganida qo'riqchi Elena uyda rosa baqirib idishlarni sindirib hamma yoqni vayron qilganini aytdi. Buni eshitiboq Viktor uy ichiga otilib kirdi. Kirganida chindan ham hamma yoq ag'dar to'ntar edi. Elenaning qo'li kesilib ketgan qon oqayotgan edi.
— Ishingiz bo'lmasin! Nega keldingiz?
— O'zimni uyimga kelolmaymanmi?
— Kech tushgunigacha yurganimgizga birorta foxsha bagridasiz deb o'ylagandim. Ha aytgancha bu sizning uyingiz ediya. Aslida men chiqib ketishim kerak, ming bor uzur!!
— Elena menga bunday qilma! Ko'nglimni ogrityabsan!
— Konglingiz ogridimi? Menikichi? Meniki...
— Seni ham tushunib turibman. O'zimga kel azizam!
Viktor Elena tomon yaqinlashib uni bag'riga bosmoqchi bo'ldi, ammo Elena undan o'zini tortdi.
Elena eshik ga jahl bilan borib eshik tutqichini ushlab eshikni qochmoqchi bo'ldi, ammo eshik ortidagi syurprizni ko'rmasligi kerakligi uchun Viktor uning qo'lidan tortib bo'ynidan ushlab chuqur bo'sa olishni boshladi. Elena Viktorni o'zidan itarib uni yelkalariga zarb bilan urdi.
— Ablah. Sizni ko'rishga ko'zim yo'q
— Elena, azizam, iltimos bunday qilma.
Elena yeglashni boshladi. Viktor unga jim qarab turardi. Elena sekin yerga cho'kdi. Viktor uni kelib yelkasidan tutib o'rnidan turg'izdi.
— Men sizni kechirmayman. Doim mendan o'z manfaatlari uchun foydalanishadi. Qolaversa men sening mahsulingman. Meni sen shunday yaratgan san.
— Men seni chindan sevaman. Men sen bu haqiqatni bilganingdan so'ng meni tashlab ketishingdan qo'rqgan edim. Ammo Alesya meni ruxsatisiz ish boshladi. Men senga barcha haqiqatni mavridi kelganda aytmoqchi edim. Ammo...
— Yetarli Viktor ortiq sizni eshitishga toqatim yoq!
— Ammo bu sen meni kechirishing uchun yetarlimi yo'qmi bilmadimu ammo sen anchadan buyon orzu qilgan narsani olib keldim. Shu paytgacha onang va bir orzuing uchun pul to'plagan eding. Va men shu narsani olib keldim.
Viktor eshikni ochdi va kuryerlar eshikdan katta Pianinani olib kirishdi. Elena hayratlandi. Hayollari battar chigallashdi. Viktor uni chindan sevishini yana bir bor ko'rsatdi. Elena hursand bo'lib ketdi, ammo buni sezdirmadi. Pianinoga o'tirib chalishni boshladi qayg'u dard alam va g'azab yangrardi. Viktor kelib uning yelkalaridan o'pib ko'ylagi yengini yechdi va iliq bo'sa oldi. Elena yeglab pianina ni chalishda davom etdi. Viktor uning bo'ynidan chuqur o'pib hidlab turardi. Elena yegi aralash chehrasi ichidagi guborni so'zlardi. Viktor Elenani ko'tarib pianina ustiga yotqizdi. Elena qo'llarini keng yoyib oyoqlarini ochdi. U nozik ammo erkin harakat qilardi. Viktor uni sekin yechintirdi.
Elena kiprik qoqmay ko'z qorachig'lari aylanib ketardi. Viktor uni oyoqlaridan sekin mitti bo'salar berib yura boshladi. So'ngra Elenani ko'tarib yotoqga olib kirdi. Yotoqda qulaylik yaratgach uni ichiga kirib bordi
Viktor Elenaning bu ovozidan ichida bir nima qizishni boshladi. Viktor Elenaning bellari bo'ylab qo'li bogzigacha yetib bordi va harakatni tezligini oshirardi.
— Nima bo'lsa ham Viktor sizdan kechmayman de aks holda...
Viktor pastga tortilib turib birdan zarb bilan ichkariroq itardi. Bu itarilishdan silkinib og'riqni his qilgan Elena Viktorning gaplarini qaytardi.
— Nima bo'lisa ham sizdan ketmay man Viktor ~
— Barakalla! Aqilli qiz bo'lishda davom et!
Viktor Elenaning ustiga yotib kirib chiqishni tezlashtirdi. Bundan Elenadan ovoz chiqardi.
— 6|BOB the end! Fanfic davomi uchun ko'proq fikr va reaksiyalar kutib qolaman!