𝘽𝙇𝙊𝙊𝘿𝙔 𝙆𝙄𝙎𝙎 | 𝙌𝙊𝙉𝙇𝙄 𝙊'𝙋𝙄𝘾𝙃
"Hukmronlik tanadan boshlanadi, ammo yurakni bo‘ysundirish – eng qonli jang." — 1|BOB
“Taxtni olish uchun tanalar qurbon qilinadi.”
Qirollikni tun qoplagan edi. Shamlarning lipillashi, qalin devorlar orasida taralgan sokinlik, uzoqdan eshitilgan temir zirhlarning tovushi bu kecha oddiy kecha emas, kuch va ehtiros o‘rtasidagi xavfli o‘yin boshlanishining belgisi edi.
Aurelia yangi qirolicha. Uning ko‘zlarida hukmronlik va og‘riq birlashgan. Taxt zali sovuq, ammo uning tanasi ichida o‘t bor edi. U hokimiyatni nafaqat siyosat bilan, balki o‘z tanasi bilan ham himoya qilishi kerakligini bilardi.
Eshik sekin ochildi. Qora sochli, yovuz nigohli jangchi zalga kirdi. U Jungkook. Qirolichaning eng xavfli o'ti, ammo shu bilan birga uning erkinligini eng ko‘p cheklaydigan odam.
dedi Jungkook sekin, ammo hukmron ohangda.
— Bugun kechga taxtga sodiqligingizni yana bir bor isbotlaysiz.
Aurelia lablarini qattiq tishladi.
— U menga xizmat qilishi kerak… lekin nima uchun men o‘zimni asirdek his qilyapman?
Jungkook unga yaqinlashdi. Uning qo‘li Aureliyaning iyagini ko‘tarib, yuziga majburan qarattirdi.
— Men seni sindiraman… so‘ngra seni o‘zimniki qilaman.
dedi u pichirlab, lablarini qirolichaning bo‘yniga tekkizarkan. Aurelia titradi. U nafrat va ehtiros orasida bo‘g‘ildi.
— Men hech qachon sevgi uchun bo‘ysunmayman
Jungkook jilmaydi. Uning qo‘llari Aureliyaning libosini asta sirg‘alib tushirdi.
— Men seni sevgi uchun emas, hukmronlik uchun bo‘ysundirishga keldim.
dedi u, ko‘zlaridagi olov bilan. Shamlar yonib, ularning soyasi devorga birlashdi. Ularning lablari to‘qnashdi. Bu sevgi emas edi bu urush edi. Har bir o‘pich qonli, shafqatsiz va ehtiros bilan to‘la edi.
— Men uni yomon ko‘rishim kerak… lekin nima uchun uning qo‘llari meni yoqib yuboryapti?
— Men uni egallashim kerak… ammo nima uchun bu ayolning ko‘zidagi og‘riq meni sindiryapti?
Ularning tanalari to‘qnashib, hukmronlik va ehtiros o‘rtasidagi chiziq butunlay yo‘qoldi. Shamlar asta yonar, ularning titroq nuri devorlardagi qadimiy rasmlarni jonlantirgandek bo‘lardi. Qirolichaning uzun qora libosi yerga sirg‘alib tushgan, ipakka o‘xshagan terisida shamning issiq nuri o‘ynardi. Jungkookning qo‘llari uning bilaklarini temir kabi mahkam ushlab turgan, bu mehr emas, bu hukmronlik edi.
dedi Jungkook past ovozda, ammo titroqli ovozda, go‘yo uning ismini aytganda ham ichida g‘azab va ehtiros yonardi.
— Sen meni yomon ko‘rishing kerak… lekin men seni yutib olaman.
Aurelia uning yuziga qaradi. Ko‘zlarida nafrat va yashirin qo‘rquv aralashgan edi.
— Sen mening jangchim, mening qurolim bo‘lishing kerak. Nega o‘zingni xo‘jayin deb his qilyapsan?
Jungkook jilmaydi, ammo bu tabassumda hech qanday mehr yo‘q edi bu yirtqichning sovuq jilmayishi edi.
— Men qurol emasman, Aurelia. Men seni taxtingdan ham qimmat narsani olib qo‘yayotgan dushmanman.
Uning lablari qirolichaning bo‘yniga tekkanda Aurelia o‘zini yo‘qotdi. U nafrat bilan uni itarishni xohladi, ammo qo‘llari aksincha uning sochini ushlab, yanada yaqinroq tortdi.
— Nega men bu yigitni to‘xtata olmayman? Nega tanam unga qarshi emas, balki uni istayapti?
Aurelia ichida qichqirar edi. Jungkook uni devorga tiradi. Qo‘llari bilan qirolichaning bilaklarini yuqoriga ko‘tardi, uning lablari esa bo‘ynidan pastga, ko‘kragiga tomon yo‘l oldi. Shamlarning titroq nuri ularning soyasini birlashtirib, go‘yo bitta jonzotga aylantirgandek edi.
dedi Jungkook, uning qulog‘iga pichirlab.
— Men hech kimga bo‘ysunmayman…
dedi Aurelia, ammo ovozida ishonch yo‘q edi.
Jungkookning barmoqlari qirolichaning belini quchib, uning tanasini his qilardi.
Har bir teginish nafaqat ehtiros, balki hukmronlikni tortib olish urinishiga o‘xshardi. Ularning harakatlari bir birini yutishga intilayotgan ikki kuchli ruhning to‘qnashuvi edi.
— Seni sevish uchun emas, seni o‘zimniki qilish uchun keldim.
dedi Jungkook, uning lablarini yana qattiq o‘pib.
— Men uni yomon ko‘rishim kerak. Bu yigit mening taxtim uchun xavf. Ammo nega uning teginishi mening qonimni tezlashtiryapti? Nega bu o‘pichda nafratdan ko‘ra ko‘proq yashirin istak bor?
Jungkook esa o‘zi bn o'zi kurashardi
— Men bu ayolni sevmasligim kerak. U mening hukmdorim emas, u mening o‘ljam. Ammo nima uchun uning ko‘zlaridagi og‘riq meni sindiryapti? Nega men uni yo‘q qilish o‘rniga o‘zimni yo‘qotyapman?
Tunda devorlar ortida fitna pishar, ammo yotoqxonada hukmronlik va ehtiros birlashgan o‘yin davom etar edi. Har bir nafas, har bir tegish ertangi siyosiy qarorlarni o‘zgartirishi mumkinligini ular bilardi. Jungkook qirolichaning yuzini qo‘llari bilan ushlab, ko‘zlariga tikildi.
dedi u, lablarini uning lablariga yaqinlashtirarkan.
Aurelia esa pichirladi
— Sen mening taqdirimsan… bu taqdirni men o‘zgartira olmayman.
Ularning lablari yana birlashdi. Bu o‘pich qonli, hukmronlik va ehtiros bilan to‘la o‘pich edi. Ular ikkalasi ham bitta narsani tushunishdi
— bu sevgi emas. Ammo bu his sevgi bo‘lishidan ham xavfliroq edi.
Tong qirollik devorlariga asta kirib kelayotganida, kecha o‘tgan ehtirosning izi hali ham Aurelia tanasida qolgan edi. Tirnalgan yelkalar, bo‘ynidagi tish izlari, lablarida qon ta’mi bu sevgi emas, bu hukmronlik urushi edi. U uyg‘onganda Jungkook hali ham yonida edi. U yotgancha Aureliaga tikilib qarardi. Uning ko‘zlarida kechagi hukmronlik va yashirin mehr aralashgan edi.
— Kecha sen taxtingni emas, o‘zingni yo‘qo'tding.
dedi Jungkook sekin, ammo sovuq ohangda. Aurelia yuzini burib, yelkalariga ipak choyshabni tortdi.
— Men hech qachon o‘zimni yo‘qotmayman. Sen esa meni yutgan deb o‘ylasang… bu faqat boshlanishi.
dedi u, ammo ovozidagi titroq ichki qo‘rquvni yashira olmadi. Jungkook yaqinlashib, uning iyagini ushladi.
— Men seni sevish uchun emas, sindirish uchun keldim. Sindirganimdan so‘ng seni o‘zimniki qilaman.
Kecha ular o‘rtasida ehtiros bo‘lgan bo‘lsa, bu safar u o‘yin yanada shafqatsizroq edi. Jungkook Aurelianing qo‘llarini mahkam ushlab, uni devorga tiradi. Qirolichaning yuragi tez ura boshladi.
— Sen taxtni himoya qilayotgan qirolicha emassan. Sen mening asirsan.
dedi Jungkook, uning lablarini qattiq o‘pib. Aurelia qarshi chiqmoqchi bo‘ldi, ammo uning tanasi bu hukmronlikni rad eta olmadi. Har bir o‘pich, har bir teginish ichida nafrat va ehtiros aralashgan edi.
— Men hech kimga bo‘ysunmayman…
dedi Aurelia, ammo Jungkookning lablari uning so‘zlarini yutib yubordi. Jungkook uning bo‘yniga o‘pich qo‘yar ekan, shivirladi
— Sen allaqachon bo‘ysunding. Sening tanang mendan oldin tan oldi…
— Bu yigit meni buzmoqda. Bu sevgi emas. Nega men bu hukmronlikka qarshi emas, balki uni istayapman? Men qirolicha, men kuchman… ammo nega uning qo‘llari mening kuchimni olib qo‘ymoqda?
Jungkook esa o‘zini zo'rlardek his qilardi
— Men uni sindirishim kerak. Ammo nima uchun uning ko‘zidagi og‘riq meni o‘ldiryapti? Nega bu nafrat ehtirosga aylanmoqda?
Jungkook ni hali ham bu savol qattiq qiynayotgan edi.
Tong yorishganda maslahatchilar taxt zalida yig‘ildi. Ular qirolichaning sovuq, ammo charchagan ko‘zlarini ko‘rishdi. Hech kim kechasi nima bo‘lganini bilmasdi, ammo havoda g‘alati kuch sezilardi. Aurelia taxtda o‘tirar ekan, Jungkook yonida turardi. Ularning ko‘zlari qisqa lahza to‘qnashdi. Bu qarash kechagi ehtirosning davomi, ertangi xiyonatning boshlanishi edi.
Maslahatchilardan biri shivirladi
— Hazratlari, xalq ichida fitna tarqalayapti. Shohlarning sharafi o‘yini xavfli tomonga o‘tyapti.
Jungkook unga engashib, sekin pichirladi
— O‘yinmi? Kechagi kechani ham o‘yin deb atayapsanmi?
Aurelia sovuq qaradi, ammo yuragi tez urardi.
— Kechagi kecha – bu jang edi. Ammo men hali yutmadim.
Kechqurun yana ular ikkiyuzlamachi siyosiy o‘yinlarini to‘xtatib, yana o‘sha yotoqxona, o‘sha shamlar, o‘sha hukmronlik urushiga qaytishdi.
Bu safar Jungkookning hukmronligi yanada shafqatsiz, Aurelianing qarshiligi esa yanada zaiflashgan edi. Ularning tanalari birlashganida, qirolicha ichida bitta haqiqatni tushundi, bu sevgi emas, ammo u buni istayapti.
— Shohlarning sharafi uchun men seni yo‘q qilaman.
dedi Aurelia, nafaslari ichidan to'lib chiqib.
— Shohlarning sharafi uchun men seni sevishga majburman...
dedi Jungkook, uning lablarini yana o‘ziga tortib.
Shamlar yana yonar, devorlarda ularning soyasi hukmronlik o‘yinining qonli tasvirini chizardi.