𝗜𝗡𝗙𝗘𝗥𝗡𝗢 | 𝗢'𝗟𝗢𝗩 𝗩𝗔 𝗗𝗢'𝗭𝗢𝗫

SECTION 1

— Gunohlar javobsiz, qilmishlar jazosiz va gunohkorlar do'zoxsiz qolmaydi!

Italiyadan qochishga ulgurgan qiz aeraportda qo'lidagi chemodani bilan tezlik bilan samaliyotiga chiqdi. Atrofga yaxshilab nazar solib hotirjam joyiga o'tirdi. Samaliyot yerdan ko'tarilib manzil tomon yo'li oldi.

— Endi yana bir yangi hayot boshlanmoqda. Bugalgi sayohat qiziqroq bo'ladi, huddi yonayotgan alangali o'lov kabi.

Hamma tanigan oltin zavodi boshlig'i Lee Jong Suk qamoqga olindi. U jami 1.03 tonna quyiltirilgan oltin ni o'g'irlab qochib ketayotgan vaqti qo'lga olindi. Qilgan qilmishidan afsuslanmay, aybini tan olmay taqdiyd qilib, sovuq quroli bilan aholiga zarar yetkizgani sabab sud ishi ochildi. Hozirda uni muddatli qamoq jazosi bilan ushlab turishibdi. Ekspertiza javoblari chiqgach sud ishi yakunlanadi.

— Eshityabsanmi?

— Bu vaqtda nima qilishyabdi ekan-a

— U Jeonlar oilasining o'g'li Jeon Jungkook bo'lsa kerak. Hech ham u haqida eshitganmisan yokida ko'rganmisan?

— Kim u Jeon Jungkook?

— Aytishlaricha uni sehirlashgan ekan. Har kuni tunda yeg'lar emish

— Yeg'laydi?

Ikki kishi barning bir burchagida Jungkook haqida gi'ybatlashardi.

— Bu yerga kel! Kelishni istamaysanmi?

— Ahhh...fuhg...mmm

— Oxxx

Yotoqda aloqa qilayotgan Jungkook qizning ingrashiga qaramay azosini ichkariroq kiritardi. Ularni tomosha qilib o'tirgan Taehyung jimgina qahva ichib o'tirardi.

Jungkook ortiga o'girilib Taehyung qaradi.

— Huh

Va yana oldiga qayrilib aloqani davom ettirdi.

Qiz tinimsiz nola qilardi. Ularni shunchaki tomosha qilishdan charchagan Taehyung yuzini yonga burdi.

— Juda cho'zildingiz....

— Taehyung!

Deb ortiga o'girildi. Bir muddat sukut saqlab

— Bu yerga kel.

Taehyung kiyimlarini yecha boshladi. Jungkook azosini qizning ichidan oldi.

Jungkookning azosidan oqayotgan suyuqlik jirkanchli ko'rinardi ammo qiz uni yalab so'rib oldi.

— Taehyung tezlasharsan..?

Taehyung yalang holda qiz tomon bordi.

— Bizni tomosha qilishdan charchagan ko'rinasan. Juda qilishni istayotgandek eding... Balki!? A?

Taehyung labi chekasida kulib sochlarini ortga taradi.

Jungkook da hozir ejakulyatsiya bosqichi bo'lgani sabab aloqani yakunlab. Qizni Taehyung ga topshirdi.

— Ayshhh...qanday behudalik! Uni ichiga yuborishing kerak edi.

Deya kulib qizning ostiga kirib bordi. Qizning ostiga kirib borgach

— Ohhh...seni boshqacha yo'l bilan azoblayman! - dedi miriqa boshlagan ovozda

Taehyung qizning ko'kraklarini qo'li bilan mijg'iy boshladi. Qiz lablarini tishlab, Taehyung ning yelkasini qattiq siqib tirnoqlarini botira boshladi.

— Ahhhg~

— Yo hudoyim chiday olmayabsanmi?

Dedi qizning bu harakatlaridan so'ng.

— Bu unchalik ham og'riqli emas! Chiday olasanmi o'zi?

— Ha...

Dedi terlab holgin holida ham o'zini kuchli ko'rsatayotgan qiz.

— Qanchalik uzoq bo'lsa hammi?

Qiz mosh silkib inqillab qo'ydi.
Taehyung azosini kirgizib chiqarishda davom etdi. Ora sira qizning tomog'idan bo'g'ib yuziga tarsaki tushurib qo'yar edi.

— Senga kim bilan aloqa qilish yoqadi? Kimniki kattaroq?

Qizning sochlarini qo'liga yeg'ib boshini ko'tarib o'ziga qarata savol berdi.

— Kim Taehyung niki albatta.

Taehyung qizning sochlarini qo'yib yuborish baravari silkib qo'ydi.

— Barakalla, doim to'g'ri javobni aytasan, Foxisha!

Vaqt ham yarim tunga uetib borgandi. Oyna oldiga osilgan yupqa pardalar mayin hilpirardi. Xonaning ichki muhiti dim va qaynoq edi. Derazadan aylanib kirgan shamol tanalarni seskantirardi.

— Yana qayta savol beraman!

Qizning ko'kraklarini ezayotgan choyshabdan ko'tarildi.

— O'zing haqinda qanday savol bersang ham Seni Maqul bilaman.

— Oxirgi daqiqalardan aqilli foxisha bo'lyabsan, barakalla!

— Men senikiman...ahhhh~

Taehyung oxirgi tezlikga chiqdi.

— Kim Taehyung! Immmhhh~

— Eshityabman, gapirib ko'rchi

— Men faqat va faqat senikiman

Aloqani tamomlab azosini chiqazib olib yotoqga o'zini otdi.

Erta tong

Sud zali eshiklari oldi to'la muhbirlar edi. Mahkamaning mahsus mashinasidan tushib kelayotgan Lee Jong Suk ni ko'rgan muhbirlar u tomon yugurishdi. Lee Jong Suk asablari tarang ko'rinsada, tilini tiyib, sokin ko'rinishga urinardi.

— Janob Lee Jong Suk, shu gaplar rostmi?

— Janob..janob...!!!!

— Bunday ish qilishingizga nima turtki bo'ldi?

Barcha uni turtib undan birorta muhim gap eshitishga intilishardi.

Uni politsiya hodimlari turtib tezroq ichkariga olib kirib ketishdi.

— Turtmasdan harakat qilinglar! Kim ekanligimni bilasizlarmi o'zi?

— Ha, bilamiz! Jinoyatchi shunday ekan iltimos sud boshlanish vaqtiga tezroq zalga kiraylik!

Lee Jong Suk ga qilinayotgan muomilasizlik uning jig'iga tegardi, ammo ayb o'zida ekanligini bila turib indamadi.

Sud zaliga kirishdi. Ularning ortidan Sudiya va advokatlar ham kirib kelishdi. Lee Jong Suk jimgina sokin o'tirardi. Go'yoki hech bir aybi yo'q farishta kabi ko'rinish berib. Sudiya u qilgan jinoyat haqida ma'lumot berib o'tdi. Advokat qanday bo'lmasin uni tarafini olishga urindi ammo qonunlarni yenga olmaydigan jinoyat edi. Shu sababdan ham Lee Jong Suk ga 3yillik qamoq jazosi berishdi. Lee Jong Suk ning asablari tarang bo'lib qollari musht holatga keldi, kozidan gazab yoshlari to'lib turib, tishlarini g'irchilatardi. Uni qamoqga olib ketishdi.

Qamoqning birinchi kuni u uchun qiyin va og'ir dek edi, chunki uning atrofi to'la past tabaqa insonlar va jirkanch kimsalarga to'la edi. Ular tinimsiz bo'lar bo'lmas gaplar qilib urush boshlashar edi.

1haftadan so'ng qamoqxonadagilar unga boysunuvchan bo'lishdi. Lee Jong Suk hammasi bir temperamentda deb o'ylardi, biroq qamoqxonada ham bir biriga dushmanlar va guruh ga bo'linib yuruvchilar bo'ladi. Lee Jong Suk bilan bir guruhda bo'lgan odamlar ularga qarab ovqat qoldig'ini uloqtirgan bir guruhga ko'zlari tushdi.

— Shiball!!! O'zini kim deb o'ylayabdi? Hoy, it! Mana ol yemishing biz tomonga kelib qolibdi! Jamoangdagi laychalaringga ham baham ko'rib yersan a?

Deya iblisona iljayib ko'zini qisib qo'ydi. Lee Jong Suk dan qaytga javibdan g'azabga to'lgan erkak ortiga ogirilib ichkariga kirayotgan Lee Jong Suk ning boshini poylab qoldiqni uloqtirdi. Lee Jong Suk jahli chiqib ortiga tez ogirilib stol ustidan sakrab o'tdi. Raqib jamoa boshlig'iga borib musht tushirdi. Lee Jong Suk ning ortidan kelgan jamoadoshlari uni himoya qilish uchun raqib jamoadagilar bilan mushtlashishni boshlashdi. Qamoqxona nizom boshlig'i kelib ularni ajratib oldi.

— Lee Jong Suk va Yoongie

Nizom boshlig'i ularni xonasiga olib ketdi.

— Shu yetmay turgandi, endi 1soat unintinglash yetmay turgandi! Tfu

Pov oradan 4 yil o'tib

Lee Jong Suk uyga g'azab bilan kirib bordi.

— Janob iltimos tinchlaning! JANOB!!!

Eshikni zarb bilan ochib kirdi. Ichkarida xotinining ko'zi yorigandi. Xotini yonida mittigina emdi tug'ilgan qizi yotardi.

— Nega tug'ruqxonaga borishdan bosh tortding? U yerda senga yaxshi qarashardi! Farzandimizga ham! NEGA BUNDAY QILDING AAA????

Kozidan quvonch va og'riq ko'z yoshlari tomayotgan xotini qizini xizmatkorga berdi.

— Seni kelishingni kutgandim. Sensiz tuga olmasdim. Hali beri ko'zim yorimaydi deb o'ylagandim.

Jahli chiqib kirgan Lee Jong Suk qizini va sog'lom xotini ni ko'rib biroz yumshadi. Uhh tortib yelkalarini bo'sh qo'yib xotini oldiga kelib egilib uni o'pdi. Va o'zi kabi mitti yotoqda yotgan qizini qo'liga oldi. Tinimsiz ingrab yeglayotgan qizi otasi qo'lida sokinlik topib jimib qoldi. Otasi qizining mitti burunchasidan o'pib qo'ydi.

Pov Jungkook & Taehyung

— Nima deb o'ylaysan bugun bar ochiq bo'larmikan?

— Menimcha yo'q, kechadan beri yopiq.

— Nega ekanligini bilmaysanmi?

— Qiziq emas. Nima ko'p bar ko'p! Ketdik.

Jungkook mashinasi oldiga kelib chekishni boshladi.

— Menga ham ber

Unga qo'shilib Taehyung ham chekishni boshladi.

— Eshitishim bo'yicha doimiy mijozi bo'lgan qizimiz bor-ku

— Hosh?!

— Vafot etibdi deb eshitdim. Bir qishloqdagi barzangi yigit bilan so'ngi marotaba uchrashgan ekan.

— aniq edi. Nega menga bu haqida aytyabsan? Menga sira uning hayoti qiziq emas!

— Jungkook!

— Agar u o'lgan bo'lsa ota onasining bundan xabari bor deb oylaysanmi?

— Ughh!! O'zingni yum bo'ldi bas qil. Shundoq ham asablarim joyida emas.

— Aytmoqchimanki, uni sen oldirmading! Shundaymi?

— Nima deb oylaysan?

— Tahmin qilgan yagona insonim sen eding.

— Axir o'zing kordingku. Shuncha vaqt o'zi azoyimga osilib, menga hoyinlik qildi. Bundaylarga barbot bo'lgan hayotuda noiloj yashab nima keragi ham bor?

— Yaramas. Sira tinchimaysan. Boshqa bunday qilmaslikga va'da bergan eding. U churq ham etolmasdi.

— Shundoq ham churq eturmadim-ku. Gaplarim to'g'rimi?

— Ha mayli-kuya ammo ota onasi va ekspertiza xabar topsachi.

Jungkook chontagidan chiptalarni chiqazdi.

— Havotir olma, endi bu chang bosgan Italiyangda ortiq yashamaymiz! Seni gapingga quloq solib kegandim. Endi sen gaplarimga quloq solasan. Endi esa uyingga borda tayyorlan. Men ketdim.

— Domboqlarim new fanfic yoqadi degan umiddaman. Maroqli mutola tilayman ~