𝐒𝐄𝐗𝐔𝐀𝐋 𝐓𝐄𝐍𝐒𝐈𝐎𝐍
𝐌𝐔𝐀𝐋𝐋𝐈𝐅: 𝐒𝐇𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐑𝐈
𝐂𝐇𝐀𝐍𝐍𝐄𝐋:@Bangtan_ff_shop_menu
Tungi shovqin ichida uchta tez yordam mashinasi sirena ovozlari bilan eski binoning qarshisiga to‘xtadi. Atrof qorong‘i, faqat mashinalarning miltillab yonayotgan chiroqlari qorong‘ulikni yoritardi.
Birinchi mashinadan tez yordam xodimlari tushib, mehmonxona markazida yotgan, qon ichida qolgan jasadni ehtiyotkorlik bilan xaltaga solishdi.
Ikkinchi mashinaga esa Andreyni ko‘tarib chiqishdi.U nima bo‘lganini anglashga urinardi, ammo jismoniy og‘riqdanmi yoki ruhiy zarbadan tilidan hech bir sòz chiqmasdi. Uning qo‘llari kishanlangan, yuzi esa oqarib ketgan edi.
Uchinchi mashinaga esa qonga belangan qizni olib chiqishdi. Hali ham hushsiz, ammo yuragi sekin bòlsada uryabdi.Qizni toza choyshabga o‘rashdi, tibbiy asboblar ulangach, yurak urish ritmi bir maromda eshitildi.
Shu paytda politsiya xodimlari binoni butunlay o‘rab olishdi. Detektivlar voqea joyini tasvirga olishar, jasad yotgan joyni o‘lchab, qon izlarini har bir nuqtasigacha o‘rganishar, eshik tutqichlaridan tortib, devordagi tirnalgan izlargacha har bir mayda detaldan iz qidirishar edi.
Bosh tergovchi, yoshi elliklar atrofidagi tajribali erkak, egilgancha devordagi qizil dog‘larga tikildi. U chuqur nafas olarkan yonidagi yordamchisi unga gapirdi..
— sizningcha òsha erkak uni òldirganmi?
Bosh tergovchi jim turdi. So‘ng asta bosh chayqadi..
— U aybdormi yoki absiz bari noma’lum. Lekin hozircha bizda voqeani tasdiqlovchi faqat bitta fakt bor. Xona ichida ikki tirik odam va bitta o‘lik bor edi. Shunchaki... savollar juda ko‘p. Va javoblar kam.
Baseyn suvi yaltirab, tungi osmon yulduzlarini o‘zida aks ettirardi. Yoongining yelkalaridan suv sirg‘alarkan, basseynning bir chetidan ikkinchisiga suzib o‘tardi.
U sust harakat bilan basseynning chetiga suzib keldi. Bilaklarida suv tomchilari yaltirab turardi, ikki qo‘li bilan basseynning marmar chetga tayangan yigit, peshonasiga yopishgan sochlarini bir qo‘li bilan orqaga taradi. So‘ng ko‘zlarini ochdi.
Qarshisida politsiya formasida turgan qizning oyoqlariga tikilgan yigit kòzlarini qizning butun qomadini sintez qilganda yuziga kòchirdi.
Qiz hech narsa demasdan, qo‘lidagi hujjat papkasini basseyn chetiga irg‘itdi. Papka shalop etib tushdi, ichidagi varaqlar yengil titradi.
Yoongi papkaga bir oz befarqlik bilan qaradi. Keyin sekin o‘zini chetga tortib, papkani ochdi. Nigohi varaqlarda aylanarkan, boshi asta ko‘tarildi. Ko‘zlarida ajablanish va g‘azab kòrindi..
— Hoy, bu nimasi? | qahr bilan.
Qiz qaddini rostlagancha gqp boshladi..
— Havotir olma. U hali o‘lgani yo‘q. Ammo... u juda murakkab ishga aralashib qoldi.
Yoongi papkani qattiq changalladi.
— Yana qanday ish? Javob ber Hari?
Hari bir soniya jim qoldi. So‘ng, aniq ohangda so‘radi.
— Sen uni kimnidir o‘ldirish uchun yuborganmiding?
— Yo‘q, bunday topshiriq bermadim.Hali firibgarlik qilganlarni òldirish darajasiga yetganimcha yòq..
Hari bir qadam tashlab Yoongiga yaqinlashdi..
— Unda nega u o‘sha erkakning uyiga buzib kirgan? Hamkasblarim yetib borganda u qonga belangan, qo‘lida shisha bo‘lagi bilan turgan. Buni izohlab bo‘lmaydi, Min Yoongi.
Yoongi chuqur nafas oldi. Ko‘zlarida g‘azab uchqunlari kòrindi..
— Hari... Andreyni mendan ham yaxshi bilasan. U hech qachon ruxsatsiz odam o‘ldirmaydi. Bu aniq tuzoq. Qaysidir dushmanim men bilan òyin qilyabdi menimcha..
Hari bir oz sukut saqlab, kinoyali ohangda dedi..
— Suriahtirib kòraman. Men ketishim kerak. Ha, aytgancha... ustingga kiyim kiyib ol ! Uyatsiz.
Hari ortiga burildi. Yoongi esa uning ketidan baqirib qoldi.
— Juda soz. Zeriksang chaqirarsan, hoy... qiz!
Hari to‘xtamadi. Ammo ketayotib qòlini orqaga qilib, o‘rta barmog‘i yigitga kòrsatdi..
Shifoxona yo‘lagi sukunat ichida edi. Oppoq devorlar, antiseptik hid va uzoqdan eshitilayotgan yurak urishini kuzatuvchi apparatning ovozi eshtilib turardi.Yoongi sekin yurib, navbatchi hamshiraga ko‘z yugurtirdi.
Eshik yonida turgan ikki nafar politsiyachi uni yo‘lini to‘sdi.
— Kirish mumkin emas. Bu jinoyat ishi bilan bog‘liq maxsus palata.
Yoongi biroz kulimsiradi.So‘ng, yon cho‘ntagidan telefonini olib, raqam terdi. U bir necha soniyadan keyin gapira boshladi..
— Janob prokuror Yan? Bu Min Yoongi. Hozir sizning odamlaringiz mening odamimni ko‘rishga yo‘l qo‘ymayapti. Ha, u jinoyat ishida ayblanyotgan bòlishi munkin lekin men nima bo‘lganini o‘z qulog‘im bilan eshitmagunimcha tinchimayman.Buni òzingiz ham juda yaxshi bilasiz..
Qisqa sukunat. So‘ng Yoongi "Rahmat" deb telefonni o‘chiradi. Eshik yonidagi politsiyachilardan biriga qo‘ng‘iroq bòldi, so‘ng u Yoongi boshini egib, eshikni ochdi.
Ichkarida,xona o‘rtasidagi yotoqda Andrey yotardi. Uning qo‘lliga tomchi dori ulangan. Nafas olish og‘ir, ammo barqaror edi.
Yoongi asta uning yoniga bordi. Uning sovuq nigohi biroz yumshadi. U yigitga qarab, sekin gapirdi..
— Bu holatga qanday tushding.Nahotki, haqiqatdan ham sen uni... o‘ldirgan bo‘lsang?
Yoongi bir zum jim òylanib qoldi, go‘yo Andreyning hushsiz tanasidan biror javob kutayotgandek.
Yoongi asta teskari o‘girilib, chuqur nafas oldi. Shifoxonaning qorong‘i yo‘lagidan qaytib chiqarkan, yuzidagi g‘azab yòqolgan, ammo ichki xavotir tobora kuchayib borardi.
U tashqaridagi mashinaga o‘tirdi. Yoongi yordamchisiga qisqagina buyruq berdi.
Yordamchi hech narsa demasdan mashinani harakatga keltirdi.
Kech kirgan, osmonni qorong‘u bulutlar qoplagan. Yomg‘ir yog‘masa-da, havo zax. Shu sokinlik ichida og‘ir maktab sumkasini yelkasiga osib olgan, ozg‘in qizaloq yakka òzi qoronĝu kochada harakatlanardi.
Uning qadamlarida charchoq, ko‘zlarida esa chorasizlik mujassam edi. Ammo u baribir yurardi.
Birdan uning yo‘lini , bir daydi to‘sdi. Qorong‘ulikda uning korinishi juda hunuk va yoqimsiz kòrinardi.
— Yarim tunda ko‘chada nima qilib yuribsan, qizaloq? Uyga olib borib qo‘yaymi, kel | tili yordamida lablarini yalab.
Qizcha uning gapini eshitib, bir necha qadam ortga chekindi.
Qizcha qochishga urindi , lekin daydi keskin harakat bilan uning sochidan tortib qoldi. Qizcha bor ovozi bilan qichqirdi.
Biroq orqadan kelgan yòĝon ovozi har ikkovini ham òsha tomonga qarashga majbur qildi.
Daydi to‘xtab orqasiga qaradi va qarsgisida unga sovuq nigohlari bilan kòz tashlab turgan Yoongiga duch keldi.
Daydi og‘ir yutindi. Qochmoqchi bo‘ldi. Ammo kech edi. Yoongi to‘pponchasini chiqarib, hech ikkilanmay uning oyog‘iga qarata o‘q uzdi.
Qizcha ham daydi bilan birga yerga quladi. Erkak ingray boshladi.Yoongi qizchani uni qolidan olish uchun yaqinlasharkan,daydi Yoongining oyoqlariga yopishib yolvora boshladi..
— Yordam bering..axxxx...iltimos..
Yoongi uning qo‘llarini itarib, qizchani ehtiyotkorlik bilan bag‘riga oldi. U bir necha soniya jim turdi, so‘ng mashinasiga qarab yurdi.
Qizcha boshini Yoongining yelkasiga tashlaganchq jim ketardi. Ammo mashinaga o‘tirgach, o‘zini tutolmadi, ko‘zlaridan yosh tirqirab oqib tushdi.
Yoongi qizga bir oz qarab turdi, keyin haydovchisiga bosh irg‘adi..
Mashina sokin harakatlandi. Mashina salonni ichini faqat qizchaning titroq nafasi va yengil yig‘isi eshtilardi.
Yoongi unga qarab, savol berdi:
Qizcha qo‘rquv aralash shoshib javob qildi..
Yoongi uning ismini eshitib, xuddi bu ism unga allaqachon tanishdek, ko‘zlarini yumib, sekin boshini chayqadi.
Qizcha uning bu harakatini ko‘rib, shivirladi..
Yoongi unga bir ko‘z tashlab, javob qildi..
Mashina shaharning sokin, qorong‘u kòchalarida asta harakatlanardi. Salonda sukut hukm surardi. Qizchaning qaddi ikki bukilib hech ham òzini ònglay olmasdi.
Yoongi deraza ortidagi qorong‘ulikni kuzatarkan, sekin so‘z boshladi.
— Bu vaqtda ko‘chada nima qilyotganding? Nega uyingda emassan?
Qizcha bir lahza jim qoldi. So‘ng titroq tovushda javob berdi..
—.....Uyimga borishni hohlamagandim. U yerga borsam… dadam…
So‘zi tamomlanmadi. Og‘zidan chiqishi kerak bo‘lgan har bir harf uning bo‘g‘zida tiqilib qolgandek edi.
Yoongi boshini sekin burib, qizchani boshdan oyoq kuzatdi. Uning nigohlari Arining chap yanoqdagi ko‘karish izlari bilan òng qo‘lidagi ko‘kimtir dog‘larga tushdi.
Yoongining qoshlari orasida tirishish paydo bo‘ldi.
Yoongi past ohangda Ariga gapirdi..
— Xavotirlanma. Men hozir seni uyinga tashlab qo‘yaman... Otangga kelsak, u bilan o‘zim gaplashaman.
Bir zum tòxtab sòngra yana davom etdi..
— òsha axmoq otang yo odam bo‘ladi yoki òlik
Shifoxonaning uzun, sukunat hukmron bo‘lgan yo‘lagida og‘ir qadam tovushlari yangradi. Jk, hech kimga biror nima demay, orqasiga bir bor o‘girilib palatada yotgan Hejinning hushsiz tanasiga qaradi.So‘ng, yordamchilariga qisqagina buyruq berdi..
Shundan so‘ng u jim, ortiqcha harakatsiz shifoxonani tark etdi. Jk mashinasiga o‘tirdi va bir soatlik sukunatga to‘la yo‘lni bosib o‘tdi. Ko‘p qavatli hashamatli binoning qarshisida to‘xtadi. Bu joy unga begona emasdi.
Jk liftda 17-qavatgacha ko‘tarildi. U yo‘lak oxiridagi tanish eshik qarshisida to‘xtadi va eshik qo‘ng‘irog‘ini chaldi.
Bir necha soniyadan keyin eshik ochildi. Qarshisida egniga yengil, silliq matodan tikilgan tungi ko‘ylak kiygan qiz paydo bo‘ldi. Jk esa charchoq sabab zòrĝa kòtarib turgan gavdasini sekinlik bilan qizning nozik yelkasiga tashladi. Uning boshi ohista egilib, qizning yoqimli iforiga sarmast bòldi.
Qiz Jkni ohista ichkariga tortdi. Qadam tovushlari asta yotoqxonaga tomon siljidi. Ular ortidan eshik asta yopildi.
Qiz Jkning kaftlaridan tutib uni yotoqqa òtirishiga kòmaklashdi. So‘ng o‘zi ehtiyotkorlik bilan Jkning kostyumini yecha boshladi. Jk boshi sekin ortga engashtirdi.
U Jkning kamarini yechdi.Keyin esa yigitning shimini ham ohista pastga tushirdi. Bularning bari Jk uchun odat tusiga aylangandi gòyo.
Qiz sochiq uzatdi. Jk uni asta qòliga olib, yuvinishxonasiga yo‘l oldi.
Jungkook yuzini osmonga qaratgancha qovoqlarini mahkam yumdi. Sovuq suv tanasini titratdi, ammo bu narsa unga kerak edi. Jk shu holatda bir oz turdi.
Keyin sekinlik bilan dushni o‘chirdi. Sochlaridan tomayotgan suvni silkib tashlab, beliga sochiq o‘radi va vannaxonadan chiqdi. Qorong‘i yotoqxonaga qadam tashladi. Boshini yostiqqa qo‘yar ekan, ko‘zlarini shiftga tikdi.
Shu soniyada xona eshiklari ochilib boyagi qiz yengil qadamlar kirib keldi. U tòĝri Jkning qarshisidan joy oldi.Jk uni kelganni kòrib unga kòz tashladi.Qiz esa kòzlarini Jkning tanasi bòylab olib òtib uni sochiq ostida biroz kòzga tashlanib turgan azosida tòxtatdi.Jk ham buni payqab qizga nima degandek qosh uchirdi.
— xohlaysanmi?
—kayfiyatim rasvo Yuri..
—hohlamayman,juda charchaganman,uning ham kuchi yòq |azosiga ishora qilib.
–havotirlanma hammasini òzim qilaman,sevgilim.
Qiz yigitning son qismiga qòllarini qoygancha uning azosiga surib bordi.Jk esa kòzlarini yumib boshini ortga tashlab uning harakatlarini his qilish uchun ozini bosh qòydi.Yuri hali taranglashmagan azosini qoliga olib yengil harakatlar bilan uqalarkan Jk bundan rohatlanardi.Yuri bir necha taqiqa shunday davom etdi,songra uni taranglshganni kòrib qòyib yubordi.Jk buni his qilib nima degandek kòzlqrini ochib Yuriga tikildi.Yuri egilgancha pastki ichki kiymini yechib yon tomonga uloqtirdi va oyoqlarini keng ochqgancha Jk ning oyoqlari ustiga òtirib oldi.
Bunu kòrgan Jk lab chetida kulib boshla dedi,biroq Yuri uni ham harakatlanishga undadi..
—Jk azosini qoliga olib bir ikki uqalab aloqaga tayyorladi songra ustiga chiqib olgan qizni ostiga azosini kiritib sekinlik bilan harakt qildi.Qiz tez-tez òtirib turarkan har ikkovining ham tilidan iflos sòzlar otilib cgiqdi...
—lanati...shibal....aysh..tezroq..ax
Yarim soatcha davom etgan aloqadan keyin Jk marrasi yaqin ekanni sezib Yukini ichidan azosini chiqarib oldi.Otilib chiqan qaynoq spermalar yotoqqa tòkilarkan,Yuri bundan biroz asabiylashdi.Lekin sezdirmaslikka harakat qildi.Ishlarini yakunlagach har ikkalasi ham qayta yuvinib chiqib uyquga yotishdi..
Tongi quyosh hali to‘liq ko‘tarilmagan. Jk asta ko‘zlarini ochdi. Tanasida biroz charchoq bilan uyg‘ongandi. U yon tomonga o‘girildi tanasini ko‘rpa ostiga o‘ragan Yurini kuzatdi. Ammo Jk bu manzaraga unchalik ham etibor qilmay tezda kòzlarini undan olib qochdi.
U asta yonidagi tumbochkada turgan telefonini qo‘liga oldi va telefon qulfini ochib songi yangiliklarni bilish uchun ozi haqida qidirub berdi.Biroq u qidiruv natijasida chiqan birinchi sarlavhadan kòzuni uza olmadi. Qora harflar bilan yozilgan, katta sarlavha darhol uni hayratga soldi..
(Jeon kompaniyasi merosxo‘ri akasining o‘limidan uch kun o‘tmay uning xotiniga uylanmoqda.)
Jk tezda sarlavhani bosdi va maqolani o‘qiy boshladi.
Kuni kecha Jeon kompaniyasining to‘ng‘ich farzandi Jeon Namjoonning fojiali o‘limidan ko‘p o‘tmay, kompaniya direktori Jeon Hyunsik o‘zining kenja o‘g‘li Jeon Jungkook va marhum òĝlining rafiqasi Han Hejinning turmush qurayotganini ommaga e’lon qildi. Bu kutilmagan qaror ijtimoiy tarmoqlarda keskin munozaralarga sabab bo‘lmoqda...
Jk telefonga tikilganicha qotib qoldi.U chuqur nafas olib, birdan o‘rnidan turdi. Yonida hali ham uyquda yotgan Yuriga etibor ham bermay, kiyimlarini tezda kiyib oldi.
Yuri yengil qimirlagancha boshini ko‘tardi.
Jk unga biror javob bermasdan eshikni ochib chiqib ketdi.
...............………………………………………
Jk otasining ishxonasiga shiddat bilan kirib bordi. Stol ustidagi og‘ir, kristall haykalchani ko‘tarib, devorga irg‘itdi.Shishaning singan ovozi xonani larzaga soldi.
— Qachongacha?!Qachongacha men akamning soyasida yashayman? Endi esa uning homilador xotiniga uylanishim kerakmi?
Jkning otasi haykalcha sindirilgan tomon bir lahza qaradi, keyin ko‘zlarini Jkga qadab..
— Nima òlgan akangni hurmati uning farzandiga otalik qilolmaysanmi?
Jk bir qadam oldinga yurdi, lablari titrardi, ammo nigohi g‘azab va og‘riqqa to‘la edi.
— Bola hali tug‘ilmagan! Men esa bu ayolni sevmayman!Men uning yonida yashab, har kuni akamni eslashim kerakmi sizningcha? Bu nima, jazomi?!
Jkning otasi lablarini mahkam qisdi, keyin qat’iyat bilan dedi
— Mayli, uni sevma.Seni bunga majburlay olmayman. Lekin unga uylan. Hejinni ham, bolasini ham bu chirkin dunyoda faqat sen asray olasan !