𝗠𝘆 𝗙𝗮𝘂𝗹𝘁

1-qism:
Seul shahri chekkasidagi tinch, lekin unchalik mashhur bo‘lmagan qishloqchalardan birida, kichik bir uyda Jiwon ismli qiz onasi bilan yashar edi. U qiz tinch, muloyim va odobli edi.

Ammo tashqi dunyoga ko‘rinmaydigan og‘ir haqiqat bor edi: Jiwon hech qachon onasining mehrini his qilmagan. Uning onasi, Sua xonim, ichkilikka ruju qo‘ygan ayol edi. Ko‘pincha kechasi mast holatda uyga qaytar, va ba'zida begona erkaklarni ham uyga olib kelardi. Bu holat Jiwonning yuragida chuqur jarohat ochgan edi.

Jiwon bolaligidan ko‘p narsalardan mahrum bo‘lib ulg‘aygan. Otasi u atigi 5 yoshligida og‘ir kasallik tufayli vafot etgan. Shu voqeadan keyin onasi hayotdan butkul umidini uzgandek bo‘ldi va qizining borlig‘ini unutgandek yashadi.

Shu qadar og‘ir sharoitga qaramay, Jiwon o‘qishda a’lochi edi. U bilim olish orqali bu g‘amli hayotdan qochishni istardi. Biroq maktabda ham uni «yetimcha» deb masxara qilishar, ba’zida esa e’tiborsiz qoldirishar edi. Bu sababli u har kuni maktabga og‘ir qadamlar bilan borar, sinfdan chiqib kelgach esa darrov kitoblariga berilar edi — chunki ular hech qachon unga xiyonat qilmasdi.

Bir kuni, odatdagidek, onasi yana bir notanish erkak bilan mast holatda uyga keldi. Bu holat Jiwonning sabr kosasini to‘ldirdi. U endi bu uyda bir kun ham qololmasdi.

O‘sha tun yig‘lab xolasiga qo‘ng‘iroq qildi. Ertasi kuni sumkasini yig‘ib, xolasinikiga ko‘chib o‘tdi. Bu yangi uy tinch edi, xolasi mehribon, va u yerda Jiwon o‘zini xavfsiz his qila boshladi.

Endi u yangi maktabda o‘qirdi — bu maktab katta edi, va odamlar biroz boshqacharoq, mehribonroq edi. Jiwon boshida hech kim bilan yaqinlashishni istamasdi, ammo taqdir unga Somin ismli qizni uchratdi. Somin ochiqko‘ngil, quvnoq va do‘stona edi. U Jiwon bilan suhbat qurdi, uning qiziqishlarini tingladi, va ular asta-sekin chin do‘stga aylandilar.

Jiwon va Somin bir-birining eng yaqin sirdo‘stlariga aylandilar. Ular maktabdan keyin birga vaqt o‘tkazar, dars qilishar, orzulari haqida so‘zlashar edi. Lekin bu yangi hayot ham hech bir muammosiz emasdi.

Sominni sinfdagi ikki yigit — Junseo va Taemin juda yaxshi ko‘rardi. Ikkalasi ham unga nisbatan hissiyotlarini yashira olmasdi. Ammo bir muammo bor edi:

Sominning allaqachon yigiti bor edi. Bu haqiqat Junseo va Taemin uchun og‘riqli edi, lekin ular bu tuyg‘udan voz kechishga tayyor emas edi.
Hayot asta-sekin yangi burilishlarga tayyorlanayotgan edi…

Jiwon va Somin bir-birini tanishganlariga endi biroz vaqt o‘tgan edi. Ular do‘stlashish uchun juda ko‘p vaqt talab qilmagan edi, chunki ikkalasi ham bir-birining ichki dunyosiga tez kirishga harakat qilishdi.

Dastlabki haftalarda, Jiwon Sinfda o‘zini bir oz yolg‘iz his qilgan edi. Biroq, Sominning samimiyligi va muloyimligi unga tezda tasalli berdi. Sominning tabassumi, mehribonligi va uning bo‘sh va nozik ruhiyatini seza boshlagach, Jiwon, hech bo‘lmasa, bir insonning uni tushunishini his qila boshladi.

Bir kun darsdan so‘ng, Somin va Jiwon kutubxonaga borishdi. Sominning tabassumi doimo Jiwonni o‘ziga tortardi, uning yengil va o‘ziga xos uslubi har doim g‘alati quvonch va iliqlik tug‘dirardi. Ular yangi kitoblar haqida gaplashib, bir-biriga o‘zlarining sevimli kitoblarini ko‘rsatishdi. Kitoblar va hikoyalar ularga qandaydir o‘zaro bog‘liqlik tuyg‘usini berdi.
— "Jiwon, do‘stlik, bu bizning eng kuchli qurolimiz. Biz bir-birimizni tushunmasak ham, bir-birimizni qadrlaymiz. Har bir insonning ichida kichik bir dunyo bor," deydi Somin, yana birinchi marta o‘z fikrlarini Jiwon bilan baham ko‘rganida.

Jiwon esa, ularning munosabati uchun minnatdor bo‘lib, asta-sekin o‘zini erkin his qila boshladi. Shundagina, u Sominni chin dildan do‘st sifatida qadrlayotganini his qildi.
Biroq, do‘stlikda ham o‘z qiyinchiliklari bor edi. Sominning ikki do‘sti ularni birgalikda ko‘rishmaslikka urinayotgan edi, chunki Sominning o‘zi bir necha oydan beri boshqa bir yigit bilan uchrashayotgan edi. Bu holat Jiwonni biroz noqulay his qilgan edi. Ammo Somin uni tinchlantirib:
— "Ular meni tushunishmaydi, lekin men sening do‘stligingni qadrlayman. Biz bir-birimizni to‘liq tushunmaymiz, lekin bizni bog‘laydigan narsalar ham bor," deya, do‘stligining kuchini ko‘rsatdi.
Jiwon o‘zida qanchalik kuchli do‘stlik tuyg‘usi borligini endi his qilardi.

U, Sominning nafaqat shaxsiy hayoti, balki uning ichki dunyosini ham hurmat qilishni o‘rgandi. Bu do‘stlikning ustunligi nafaqat bir-birining gaplarini tinglashda, balki o‘zaro hurmatda, kerakli paytlarda quvnoq bo‘lishda va kimdir qiyin paytlarda yordam so‘rashda edi.