PAINFUL LOVE.

Ep 2

Mitsu jim va hayratda qolgan holda nima deyiwini bilmay qoldi Keyin esa ichida nafrat, gʻazab, alam, barini birlawtirgan holda qaltirab, ovozini titrab chiqqan sóz NEGA....
— Min... Minso... Sen menga buni qanday ravo ko‘rding? — deya xonadan ortga qadam tawlab yugurib chiqib ketdi. Góya yugurganida baridan qochayotgandek bari ortda qoladigandek hec narsaga e'tibor bermay mehmonlarga turtilganca kóchaga chiqtiyu góyo bari aksiga olgandek yomgʻir warros quymoqda edi. Taksi tóxtatiw maqsadida katta yól yomon yuzlanar ekan kózyowlariga qówib yomgʻir uning yuzlarini yuvdi. Hansiragancha taksiga mingan qiz haliyam bólgan voqealarni hazm qilaolmas negaa...... Ular..... Minsoya...u axir eng yaqin dugonam ediku. U jungkookni seviwimni bilar edi...

Hali uncha kech bólmagan, XAN XONIM ózing xonasi derazasidan kócha tomon yuzlanib qahvasini hóplar ekan
Mitsuuu nega u jungkookni mowinasida emas taksida keldi axir u bilan birga ketgan ediku deya óziga savol berar ekan

Xonadon eshigi shiddat bilan ochildi.

Ust-boshi hoʻl, ko‘zlari yoshga to‘la Mitsu b xonasiga qarab chopdi. Uning ortidan xavotir bilan kuzatib turgan Xan xonim esa hayrat va tashvish ichida qoldi.

XAN XONIM: — Mitsu, qizim! Nima bo‘ldi?

Mitsu xonasiga kirib, ko‘rpa-to‘shak orasiga boshini yashirdi. Onasi esa unga ergashdi va yoniga sekin kelib so‘radi:

XAN XONIM: — Malikam, menga ayt, nega yig‘layapsan? Nega bunchalik xafasan?

Mitsu biroz ikkilanib turdi. Bu haqiqatni onasidan yashirishga harakat qilgandi, ammo ko‘nglida og‘riq juda og‘ir edi. Nihoyat, qaltiragan lablari bilan ohista shivirladi:

MITSU: — Oyi… men Jungkookga turmushga chiqmayman.

Xan xonimning yuzi birdan jiddiy tus oldi.

XAN XONIM: — Nima? Nimalar deyapsan, qizim? Menga hammasini tushuntir, nega bunday deyapsan?

Mitsu chuqur nafas oldi va ko‘zidagi yoshlarni artishga urindi. Ammo yuragidagi dard uni yana ezdi.

MITSU: — Oyi… men ularni birga ko‘rdim… Jungkook va Minsoyani… Bir muddat jim qoldi, titragan qo‘llari bilan yuzini yashirdi.

MITSU: — Ular… menga xiyonat qilishdi! Nega? Nega bunday qilishdi, oyi?

Xan xonim bir lahza sukut saqladi. Keyin esa ohangida hayrat va hafalik bilan sekin dedi:

XAN XONIM: — shuning uchun yigʻlayapsanmi ularni deb wu ahvolga tuwdingmi ??

Xan xonim: bóldi qil yigʻlama ular bunga arzimaydi men buni wunchaki qoymaymam. hali bu ucun javob beriwadi.

Xan xonim qizgiga suv quyib berar ekan ichiga bazida uyqusi kelmaganda ózi ichadigan doimo chóntagida olib yuradigan uyqu doridan qówdi. Biroz suv ichgach 10-15 daqiqalarga bormay onasining quchogʻida xuddi yow boladek uxlab qoldi. Xan xonim qizini bowini sekinlik bilan tizzasidan yostiqqa qoyar ekan yuzidan ópib jungkook senga loyiq emas deya mitsuni xonasidan chiqdi.

Erini iwdan qaytiwini kutayotgan Xan xonim shiftga tikilgancha,xonadagi tungi chiroqdan taralayotgan xira yorug‘lik ostida sukut saqlardi. Yuragi og‘rirdi. U qizi uchun butun hayotini bag‘ishlagan, uni hech kimga ishonmagani sabab, shaxsiy orzularidan voz kechgan edi. Bugun esa, uning yuragini eng ko‘p ezayotgan narsa—Mitsu.

Qizining ovozsiz yig‘isi hali-hanuz quloqlari ostida jaranglayotgandek edi.

"Oyi...men Jungkookka turmushga chiqmoqchi emasman!"

Bu so‘zlar uni butkul larzaga soldi. U qizining hozirgacha taqdir bilan murosa qilib kelganini bilardi. MITSU hech qachon ota - onasiga qarshi chiqmagan u yagona va erka farzand bólsada mammanlikdan xoli doimo ota - onasini xursand qiliw ucun ularga yaxwi farzand bóliwga harakat qilar ularni gapini ikki qilmas edi. Lekin bugun… bugun Mitsu ilk bor qarshilik ko‘rsatdi.

NIMA.. Bólgan voqealarni ewitar ekan JANOB XANózini zórgʻa tiyib turgandi. MITSU ózi qani deya xotini tomon yuzlandi.
Xam XONIM:
"Uxlab qoldi. U endi Jungkookka turmushga chiqmoqchi emas."

Janob Xan bir lahza qotib qoldi. Ko‘zlari qizarib, so‘zlarini bazo‘r tishlari orasidan siqib chiqardi:

— "Men ham qizimni bu nomardga bermayman!"

Xan xonimning ko‘zlarida yosh yaltiradi, ammo u ichki og‘riqlarini yutib, qat’iy davom etdi:

— "Men sizga bundan ikki yil oldin ham aytgan edim, Mitsu hali yosh, Jeonlar bilan unashtirish shart emas edi. Axir biz Jungkookni yetarlicha tanimagan edik! U Angliyada ulg‘aygan, mentaliteti butkul boshqacha. Siz esa, qizimizning baxtidan ko‘ra, kompaniya obro‘si va manfaatlarini ustun qo‘ydingiz.Agar to‘ydan keyin ham qizimizga shunday xiyonat qilganida, nima bo‘lardi, axir?!"

Janob Xan xotiniga o‘qrayib tikildi. Keyin birdaniga chuqur nafas olib, telefonini oldi. Ekranda qizil rangda ajralib turgan ism—Janob Jeon edi. U bugun ertalab do‘stiga telefon qilib, to‘y kunini belgilash haqida uzoq suhbatlashgan edi. Endi esa...

U bir zum ikkilanib turdi. Keyin esa, hech qanday pushaymonsiz, tugmachani bosdi.

Janob Jeonning xotirjam ovozi eshitildi:

Janob Jeon — "Ha, Xan, xo‘sh, uyda hamma xursand bo‘ldimi? To‘y kunini aytdingmi?"

Janob Xan jahl bilan mushtini siqdi va qattiq ovozda dedi:

Janob Xan— "Hech qanday to‘y bo‘lmaydi. Unashtiruv ham bekor qilinadi. Va bizning hamkorligimiz ham shu bilan tamom. Meni boshqa bezovta qilma!"

Uning ovozidagi qat’iyat janob Jeonni hayratda qoldirdi. Bir necha soniya ichida telefonning narigi tomonida og‘ir sukunat hukm surdi. Keyin esa, Janob Jeon shoshib so‘radi:

— "Xan, bu qanday hazil?! Nega bunday deyapsan?"

Janob Xan esa, sovuq ohangda, jahl bilan dedi:

— "Buni sababini o‘g‘lingdan so‘ra!"

Shundan so‘ng, u shiddat bilan suhbatni yakunladi va telefonini stolga uloqtirdi. Xonaga qalin sukunat cho‘kdi. Xan xonim jim o‘tirar, yuragi hali ham g‘ash edi.

Mitsu Jk bilan minsoyani kórgach uydan shoshilib chiqib ketayotgan vaqta Minsoya uning orqasidan chiqmoqchi bo‘ldi, ammo Jungkook uni to‘xtatdi:
"Yoq, borma. Mayli, ketaversin. Menda unga nisbatan hech qanday tuyg‘ular yo‘q. Bu nikoh faqat kompaniya uchun edi. U ko‘rib qolgani bir tomondan yaxshi bo‘ldi. Men baribir bu to‘yga qarshiman."
Mehmonlar tarqala boshlagan edi. Minsoya ular bilan xayrlashayotgan vaqtda, Jungkook uni biroz kuzatib turdi. Uning chiroyli sochlari, tim qora ko‘zlari—bari juda go‘zal edi, deya uni zavq bilan tomosha qildi. Uning bu xayollarini telefonning jiringlagani buzdi. Ekranga qarar ekan, "DADAM" degan yozuv turardi.
Jungkook:
"Eshitaman, dada."
Janob Jeon:
"Sen bola, nimalar qilib yuribsan? Tezda uyga kel!"
Jungkook:
"Dada, men hozir biroz bandman."
Janob Jeon:
"Qanday ish bo‘lishidan qat’i nazar, tez yetib kel!"—deya baqirdi va go‘shakni qo‘ydi.
"Minsoya, men ketishim kerak, zarur ish chiqib qoldi,"—deya qiz bilan xayrlashar ekan, Jungkookning qo‘llarini Minsoya ushlab oldi.
"Jungkook, bugungi ish xato edi. Men dugonamga..."

"Hey, bo‘ldi qil. Men senga nima dedim? Men seni sevaman, Mitsuni emas. Men doim yoningdaman, xop."
Minsoya sekin bosh silkib, "xop" deya javob berdi.
Jungkook uyga kelar ekan, uni otasi jahl bilan kutib turgan edi.
"Sen bola, nimalar qilib yuribsan? Nega Xan oilasi unawtiruvni buzish haqida gap ochishdi?"
"Dada, men Mitsuni sevmayman. Menga uning dugonasi Minsoya yoqadi va Mitsu meni u bilan birga ko‘rib qoldi,"—deya hali gapini tugallashga ulgurmasdan, yigitning yuziga tarsaki kelib tushdi. Tushirilgan tarsakidan biroz hayron qolgan yigit:

Janob Jeon: Sen bola nimalar deyapsan. XAN oilasining qiziga uylaniwing senga qancha foyda keltiriwini bilasanmi.
Jk: buni menga qizigʻi yoq men Mitsuga sizni xoxiwingizga kóra uylanayotgan edim. Uni sevib qolaman deb óylagandim ammo bunday bólmadi. Men uni dugonasini sevaman.
Janob Jeon: axmoq bola Mitsu yagona farzand axir bu juda katta boylik degani unga uylansang bir kun kelib barchasi seniki bóladi. Hoziroq borda Mitsudan kechirim sóra. Aks xolda seni merosdan mahrum qilaman.
Jk: Yoq men bunday qilmayman. Qolaversa siz meni merosdan mahrum qilaolmaysiz kampanyaning 70%aksiyalari wundaq ham meni nomimda. Agarda rasman eʼlon qilinmaganini aytmaganda men wundoq ham kampanyada raisman.
Janob Jeon: bu bilan nima demoqchisan.
Jk : men uyalaman lekin Mitsuga emas Minsoyaga. Agar bunga qarwilik qilsangiz men nomimdagi barcha aksiyalarni sotaman va Angliyaga ketaman. Albatta sevganim bilan. Menga u yerdagi korxona ham yetadi deya xonadan chiqib ketti.

Oradan bir yarim oy ótdi.

Bu vaqt ichida Mitsu Minsoyaga bir marta ham qóngʻiroq qilmadi yoki gaplawib oliw haqida óylamadi. Uning xarakteri wunaqa edi. Unga xiyonat qilganlarni hayotidan chiqarib tawlardi. Garchand bu qiyin bólsada.

Tong sahar qiz nonuwtaga tuwar ekan xayolida agar ówa voqea bólmaganda bugun uning tóyi bóliwi kerakli haqidagi fikrlar uni Tinch qóymayotgandek edi.

Zinalar bóylab pastlar ekan ota onasing gapi dan joyida Jim qolgandi
Xan xonim: qizimga xiyonat qilgani yetmagandek u bilan tóyi belgilangan sanada dugonasiga uylanyapti qanday qilib wunchalikka boriwi mumkin.
Janab Xan: bóldi qil bu haqda Mitsu ewitmasin. Yana siqilgani qoladi. Men buni wunday qoldirmayman.
Mitsu bu xabardan sóng xonasiga yugurib chiqib oynasi oldiga kelib tóxtab qoldida aksiga yuzlanib yoq Sen endi yigʻlamaysan ular bunga arzimaydi hech bir kóz yowingga. sizlar uchun ham men sizlardan kóra baxtliroq bólaman deya kulib qóydi.

Yaxwi kayfiyatda nonuwtaga tuwgan qizini kórgan ota onasining yuzlariga kulgu yugurdi.
Ancha vaqtdan buyon uni bunday kóriwmagandi axir. Nonuwta ajoyib suhbat ila davom etar ekan Mitsuga qóngʻiroq bóldi.
Mitsu: Ahri qanday wamollar meni eslawingga sabab bóldi.
Ahri: Bilaman wirinim senga oxirgi vaqt qóngʻiroq qilolmadim kechir. Ammo senga yangiligim bor.
Mitsu: rostdanmi qanaqa yangilik??
Ahri: men kareyadaman bugun tonggi 3da keldim
Mitsu : nahotki seni juda sogʻindim.
Ahri: men ham seni sogʻindim kel oldinlari doim uchrawadigan joyimizda 2 soatdan sóng kóriwamiz
Mitsu : albatta seni kutaman xayr.
Oyi Ahri kelibti bu juda ajoyib yangilik
Xan xonim: ha esladim sinfdow dugonang. Tabassumi biram chiroyli óziga yarawar edi
Mitsu: men borib tayyorlanaman deya xonasiga yugurib borib tayorgarlik kórdi.

Aytilgan manzilga yetib kelgan Mitsu va nihoyat dugonasi AHRI bilan ko'rishdi bir-birini quchoqlab olgan ikki dugona anchadan buyon bir-birlarini sog'inganlarini his qilishdi. Dildan suhbat ila ajoyib voqealarni aytib bergan AHRI Mitsuga yuzlanib endi sen gapir xów hayoting qanday ketyapti JK bilan bari yaxwimi.
Mitsu barini AHRI ga aytib berdi
AHRI: meni kechir bilmagandim dugonajon.
Mitsu: yoq kechirim sórawing wart emas.
Men hozir yaxwiman buni deyarli unutdim.
AHRI: senga bir yangiligim bor. Men bir yigitni sevib qoldim.
Mitsu : rostdanmi kimu qachon taniwding
AHRI : Amerikada taniwdik U aslida koreys bugun kechqurun kelganim munosabatiga ziyofat tawkillawtiribti. Qolaversa munosabatimiz haqida barchaga elon qilamiz.
Mitsu: sen ucun xurdandman dugonajon.
AHRI: bu senga taklifnoma kel kutaman.
Mitsu : albatta boraman.
Qizlar yana bir necha soat gaplawib ótiriwdi.

Waharning markazida joylashgan yorqin chiroqlar bilan bezatilgan hashamatli tungi diskoteka bar odamlar bilan to‘lib-toshgan edi. Barning ichida kuchli musiqa jaranglab, rang-barang yorug‘liklar raqs maydonini yoritib turardi. Bu yerda kalta va ochiq kiyingan qizlar, o‘ziga ishongan yigitlar kutilganidek o‘ynab-kulib, tungi hayotdan zavqlanardi.
Mitsu kiraverishda bir lahza to‘xtadi. Uning bugungi ko‘rinishi har qanday nigohni o‘ziga tortadigan darajada jozibali edi. U qora, yelkalari ochiq, nozik tikilgan, tizzasidan bir oz yuqoriga tugallangan, tor ko‘ylak kiygan edi. Uzun qora sochlari erkin to‘kilib turar, qizil lab bo‘yog‘i uning ohangdor tabassumini yanada yorqinlashtirardi. Oyoqlarida baland poshnali poyabzal, bilagida nozik kumush bilakuzuk yarqirardi.
Ichkariga kirgan zahoti musiqa ovozi va havodagi engil atirlar aralashgan hidi uni o‘ziga tortdi. U atrofga bir qarab, ko‘plab notanish yuzlar orasida tanish bir chehrani qidirdi.
— "Mitsu!" — degan shodon ovoz qulog‘iga chalinib, qarasa, AHRI unga qo‘l silkitib turgan edi. U ham juda chiroyli ko‘rinishda edi.
Mitsu dugonasining oldiga bordi. Ular bir-birlarini quchoqlab, qisqa so‘zlar bilan ko‘rishishdi.
— "Bugun sen chindan ham ajoyib ko‘rinyapsan!" — dedi AHRI, Mitsuni yuqoridan pastgacha ko‘zdan kechirarkan.
— "Sen ham dugonajon. Qayerda bo‘lsa ham, sening yoningda o‘zimni yaxshi his qilaman," — deb kuldi Mitsu.
AHRI birdan kulimsirab, yonidagi yigitga ishora qildi:
— "Tanishtirib qo‘yishga shoshilayapman. Bu mening yigitim — Jimin. Jimin o‘rtacha bo‘yli, o‘ziga xos jozibali tabassumli yigit edi. Uning to‘q rangli ko‘ylagi yarim tugmalangan, bo‘ynidan yupqa zanjir osilib turardi. Ko‘zlari esa g‘ayrioddiy joziba bilan porlab, Mitsuga iliqlik bilan boqardi.
— "Salom, men Jimin," — dedi u samimiy ohangda, Mitsuga qo‘l uzatar ekan.
— "Mitsu," — dedi u jilmayib, qo‘lini siqarkan

— "Ichkarida ko‘proq odamlar bor, ichimlik olib kelaymi?" — taklif qildi Jimin.
— "Albatta," — deb javob berdi AHRI.
AHRI va Mitsu Jimindan ajralib, biroz gaplashishdi. Musiqa ovozi kuchayib, raqs maydoni odamlar bilan to‘ldi. Yigitlar va qizlar beg‘amlik bilan raqs tushar, atrofda rangli chiroqlar ko‘z qamashtirardi.
Jimin ichimliklar bilan qaytib keldi. Ular birga o‘tirib, suhbat qurishdi.

Mitsu bugun birinchi marta spirtli ichimlik ichiwi edi. Va u allaqachon mast bóliwga ulgurgandi. Ichidagi mastlik hissi uni biroz chayqalishga majbur qildi. Nafasini rostlash uchun tawqariga chiqmoqchi bólgan qiz bowi aylanib devorga suyanayotgan paytida, birdaniga bir yigit orqasidan kelib, belidan quchoqlab oldi.
— "Qani, go‘zalim, qayerga shoshyapsan?" — dedi yigit, badbashara tabassum bilan.
Mitsu bezovta bo‘lib, yigitning qo‘llaridan qutulishga urindi:
— "Meni qo‘yib yubor!" — deya itarib yubordi uni.
Yigitning yuzi bir zumda o‘zgarib, jahli chiqdi. U Mitsuni yana qo‘lidan tortib, qo‘pollik bilan o‘ziga yaqinlashtirdi.
— "Men senga nozlaniwni kórsatib qóyaman b*tch!" — dedi g‘azab bilan.
Mitsu asabiylashib, barcha mastligini unutgan holda yigitning yuziga qattiq tarsaki tushirdi. Tarsakining ovozi tungi kulibning wovqinida hatto bilinmadi ham ammo yigitning yonoqlari qizarib chiqdi. Bu uni battar g‘azablantirdi va u Mitsuni yana ushlab olish uchun qo‘l cho‘zdi.
Lekin to‘satdan:
— "Qo‘yib yubor uni!" — degan baland ovoz yangradi.
Shu payt, qora charm kurtka kiygan notanish yigit Mitsuga wilqimlik qilayotgan yigitning yuziga kuchli musht tushirdi. Yigit zarbaning kuchidan qattiq yiqilib tushdi.
Mitsu hayrat va mastlik aralashgan ko‘zlari bilan qutqaruvchisiga qaradi. Uning yuragi tez ura boshladi. Notanish yigit bir lahza unga qarab turdi — ko‘zlarida sovuq va qat’iy qarash porlardi.
Mitsu nafasini rostlab, qo‘rquv va hayrat ichida dedi:
— "Rahmat… mening xaloskorim…"
Yigit labining bir chetida yengil tabassum bilan javob berdi:
— "Bundan keyin ehtiyot bo‘l."

Yigit aslida bu discotekaga wunchaki ko‘ngil yozish uchun kelgan edi. Mitsu undan uzoqlawib borar ekan
Muvozanatni saqlolmay yiqiliwiga oz qoldi. Shu payt yigit uni qo‘ltiqlab oldi:
— "Uying qayerda? Seni uyinga olib boraman," — dedi yigit.
Mitsu biroz xafa kayfiyatda
— "Aytmayman....uyimga borishni xohlamayman. U yerda yana o‘sha xayollar meni qamrab oladi," — dedi yig‘lagudek bo‘lib.
Yigit unga bir zum qarab turdi-da, yumshoq tabassum bilan dedi:
— "Xo‘p, unda seni o‘zimning uyimga olib boraman."
Nega bunday qilayotganini o‘zi ham tushunmas edi, ammo Mitsuni ilk bor ko‘rgan zahotiyoq yuragida qandaydir iliq tuyg‘u paydo bo‘lgandi.
Mashina TAEHYUNG ning uyi oldida to‘xtadi.
— "Yetib keldik," — dedi yigit orqa o‘rindiqqa qararkan. Ammo Mitsu allaqachon uxlab qolgan edi.
Yigit unga bir zum tikilib turdi. So‘ng uni ehtiyotkorlik bilan bag‘riga ko‘tardi va uyiga olib kirdi. Qizni yotoqqa yotqizar ekan, sekin pichirladi:
— "Juda ham jozibalisan… ammo mastligingdan foydalanmoqchi emasman. Sen bilan ertaga ózingga kelganingda gaplashamiz."deya
Yotoqdan uzoqlashmoqchi bo‘lib turganida, Mitsuning iliq qo‘llari uning qo‘llaridan ushlab qoldi.
— "Men bilan qol," — dedi qiz past ovozda.
— "Sen hozir mastsan. Yaxshisi uxla," — dedi yigit, ovozida yumshoqlik bilan.
— "Men atigi bir necha qadah ichdim, xolos. Men bu qanday tuyg‘u ekanligini bilmoqchiman," — deya yigitning qo‘llaridan mahkam ushladi Mitsu.
TAEHYUNG bir lahza jim qoldi. Uning yuragi g‘alati urayotgan edi. Qizning yuzidagi nozik ifodalar, mast nigohidagi beg‘uborlik, lablarining shirin titrashi uni o‘ziga tortardi.
— "Mayli, buni o‘zing xohlading, baby," — dedi u past ovozda.
Bir qo‘li bilan qizning nozik belidan quchoqlab, bag‘riga bosdi. Ikkinchi qo‘li bilan bo‘ynidan ushlab, yuzini sekin o‘z tomon tortdi. Ularning lablari birlashgan lahzada, butun xona sokinlikka cho‘mdi. Nafaslarining harorati bir-biriga aralashdi.
Bir necha daqiqadan so‘ng nafasni rostlaw ucun uzilgan bósa tasirida Mitsu hansirab nafas olar ekan, yigitning yuzini kaftlari bilan ushlab dedi:
— "Sening ko‘zlaring xuddi… unikiga o‘xshaydi."
So‘ng jim qoldi. TAEHYUNG esa bu so‘zlarga tushunmay, faqat qizning ko‘zlaridagi dardni his qildi. Yana qiz tomon yaqinlawar ekan.....

2- qism tugadi.

Imlo xatolar bólsa uzr.
Kóproq yozdim. Sizlardan ham kóp reaksiya va fikrlar kutib qolaman.