MY STEPDAUGHTER JJK FF 21+
Sening isming yuragimda la'nat kabi yozilgan...
Chapter : 2
Chanel : VERMILION EMPIRE
Written by : Miran Kanzaki
Mashina shinalari yo'lda chiyillagancha bir vaqt toxtab qoldi. Yuragimni hovuchlab oyimni yanada quchdim. Erkak mashinadan tushib so'kindi.
~ Aysh lanatiiii.... - Jungkook shinani asabiy tepgancha yon-atrofiga qaradi.
Telefonini olib kantaktidan kimnidir raqamini tergancha qo'ng'iroq qila boshladi. Birozdan so'ng qo'ng'iroq ovozi tugab qabul qiluvchining ovozi eshitildi.
Jungkook u bilan biroz suhbatlashgach ta‘qib etyotgan mashina sal narida to‘xtadi. Barini mashina ichida qo‘rquvdan zir titrab kuzatayotgan qiz onasining borgan sari sovuyotgan tanasini quchgancha kuzatardi. Jungkook qurolini o‘qtalgancha mashinadan tushgan erkaklarni birin-ketin yarador qildi. Qizning ko‘z oldida 2 tana qulab jon taslim qildi. 3-inson esa yarador holda mashinaning nargi tarafidan turgancha Jungkookga o‘q uzdi. Jungkook yaralangan qo‘lini ushlagancha mashinaga amallab o‘tirdi. Bu orada bir nechta mashinalar kelib haligi jasadlarni sudrab mashinaga tiqdi. Jungkook yoniga bir erkak kirib eshiknib mahkam yopdi. Jungkook qiz turgan joyga bir qarab qo‘ygancha sigaret qutisini ochib bitta sigara olib tutatdi. Uni bir tortgancha ko‘zini yumdi. Qizning sigareta tutuniga allergiyasi borligi uchun yo‘talib qoldi. Yo‘tal ovozini eshitib ortga burildi.
~ Xavotirlanma katta xavf yo‘qoldi. Hozir seni uyimga olib boraman - Jungkook yurayotgan mashina derazasini ochib tutun chiqishi uchun joy qoldirdi.
~ Rahmat amaki... - qiz qizargan yuzi bilan minnatdorlik bildirdi....
Oradan 1 oy o‘tdi... Ertalabki soat 9...Tokio...
Uy hovlisida yengil kiyingan qiz skameykada o‘tirgancha kitob o‘qib o‘tirardi. Jungkook balkondan atrofni tomosha qilib sigaret tutatib hovlida kitob o‘qiyotgan qizni ko‘rib lab chetida jilmaydi. Cho‘ntagidan telefonini olib advokat Lee ga qo‘ng‘iroq qildi.
~ Vasiylikni hal qildingmi advokat Lee - yo‘g‘on ovozda gapirgancha sigaretaning oz qolgan bo‘lagini marmardan ishlangan ustunga ezg‘iladi.
~ Ha janob. Miran xonim bugundan boshlab sizning vasiyligizda. Xonimga meros bo‘lib o‘tadigan barcha kompaniya aksiyalari, bankdagi hisob kartalari va mol-mulk turar-joy binolari hammasini aniqladim. Siz vasiyligini olganiz bois bugundan ular sizga tegishli hisoblanadi.
~ Yaxshi qilibsan advakat. Hisob kartangga bugun 2 mln von o‘tkaziladi. - Jungkook qo‘ng‘iroqni yakunlab lab chetida makkarona iljaydida xonasiga kirdi. Stol ustida damlangan qahvasini olib choyqoshiqda bir-ikki aylantirib ichib oldi.
~ Kichik Miran xonim. Ana endi 18 ga to‘lguningga qadar sen bilan biroz shug‘ullanamiz.
Jungkook kastyumini yelkasiga ilgancha hovliga tushdi. Skameykada o‘tirgan qizga yaqinlashib paltosini yelkasiga yopdi.
~ Sovuq qotmadingmi? Tong sahardan hovlida nima qilyapsan? - xavotirlangancha so‘radi.
~ Men... Rahmat amaki... - qiz paltoni barmog‘i bilan to‘g‘rilab samimiy jilmaydi.
~ Ertadan maktabga borishing mumkin. Barcha narsani hal qildim.
~ Minnatdorman... Lekin... Bir narsa so‘rasam maylimi amaki... - qiz nigohlarini erkakga qaratdi.
~ Nega menga bunchalik yordam beryapsiz? Yoki dadam yoki onam sizga juda yaqin bo‘lganmi?
Jungkook qizning umidli ko‘zlariga tikilib nima deb javob berishni o‘yladi va birozdan so‘ng javob berdi.
~ Chunki... Chunki onang o‘limidan oldin men bilan turmush qurgan edi. Onang iltimosi tufayli senga yordam beryapman va yordam beraman... - Jungkook qizning har bir harakatini sinchkovlik bilan kuzatdi.
1 oydan buyon menga nisbatan mehribonlik qilgan bu insonga nisbatan menda g‘alati his-tuyg‘ular vujudga kelgan edi ammo... hozir uning o‘gay otam ekanligini eshitib qotib qoldim. Bu qanaqasi?! Miyam va aqlim buni hazm qilishga urinar ammo bu xuddi tushga o‘xshardi. Yuragim esa achishgandek bo‘ldi. Tomog‘im qaqrab arang tilim aylandi.
Qizning holati yomonlashdi. Ko‘zi yoshlanishiga oz qoldi lekin titrayotganini sezdirmaslikka urindi. Jungkook qizning bu darajada shokka tushishini tasavvur qilmagandi. U qizning qizarib ketgan yuzini o‘ziga qaratdi va nafas yetishmayotganini payqadi.
~ Ahvoling yaxshimi Miran? - qiz uning qo‘lini qayrib tashab o‘rnidan turgancha xonasiga yugurib ketdi. Skameykada esa qizil muqova bilan qoplangan sevgi haqida kitob yotardi. Jungkook kitobni olgancha varaqladi. Ichini tomosha qilar ekan qaysidir betida joylashgan suratni ko‘rib qoldi. Suratni yaqinlashtirsa bu o‘zining rasmi. U buni ko‘rgancha g‘alati jilmaydi.
~ To‘xtachi bu nima bo‘ldi? Mening suratimmi? Demak... ah Jungkook ozgina shoshgan ko‘rinasan. Unda menga nisbatan his-tuyg‘ulari bo‘lsa demak undan foydalana olaman. Aysh Jungkook qanchalar omadlisan bir o‘q bilan 2 quyonni uribsan!
Erkak suratini kitobning ichiga solib xizmatchidan Miranga berib qo‘yishini tayinlab o‘zi esa kompaniyaga ketdi.
Miran buzilgan ko‘nglini Jungkookga sezdirmaslik uchun tez yugurib xonasiga ketgandi. Eshikni qasirlatib yopgancha ortidan qulfladi. Polga tiz cho‘kib ko‘z yoshlariga erk berdi.
~ Nega...Nima uchun bunaqa bo‘ldi... Oyi.... Nega bunday qildingiz... Demak dadamga suiqasdni Jungkook bilan uyushtirgan ekansizda. Men bunchalikka borasizlar deb o‘ylamagan edimmm ... Men deyarli uni sevib qolgandim ammo u... endi mening o‘gay otammi? , qiz yig‘lagancha sochlarini to‘zg‘itib tashladi.
Qiz kun bo‘yi xonasidan chiqmadi. Kechki payt Jungkook ishdan qaytdi. Kechki ovqatni tayyorligini ko‘rgach stol yonida Miran yo‘qligini ko‘rib xizmatchiga savol berdi.
~ Xonim kunbo‘yi xonasidan chiqmadi. Nonushta va tushlikga ham chiqmadi.
Jungkook buni eshitib avvaliga hayron qoldi. Keyin esa ertaga qizning advokati xabar olish uchun kelishini eslab yuqori qavatga ko‘tarildi. Eshikni ochmoqchi bo‘lganida qulfligini payqadi.
~ Ahvoling yaxshimi?
Ovqatlanmabsan kun bo‘yi? Biror joying og‘riyaptimi?
Jungkook qizning ovozi eshitilmagach uni qochib ketgan deb xayol qilib o‘zidagi qo‘shimcha kalit bilan eshikni ochdi. Eshik ochilganida u yerda hech kim yo‘q. Yotoqxona bo‘sh. Balkon ochiq ammo u yerdan yiqilsa kamida oyog‘i sinishi aniq.
Axiyri hammom bor xona yodiga tushib eshigini tortdi. U yer ham qulf! Ikkilanishsiz yuvinish xonasini kalit bilan ochganida esa ko‘rgan manzarasidan bir lahza qotib qoldi. U yerda....
