MY STEPDAUGHTER 21+ JJK FF
Sening isming yuragimda la'nat kabi yozilgan...
Chapter: 3Written by: Miran Kanzaki
CHANEL: VERMILION EMPIRE
Jungkook kalitni buragancha hammomga kirdi. Hammom ichi yorug' va keng ichkarida turli xil tana va sochlar uchun skrablar va yuvinish vositalari turardi. Katta vanna ichida qiz sochlarini yoygancha ko'zlarini yumgan holda qimirlamasdan turar faqatgina boshi suv yuzasida turar qolgan tanasi suv ostida ko'piklar ichra turardi. Jungkook qizni 2-3 daqiqa kuzatib uni uxlab qoldimi deb o'yladi sababi qiz umuman qimirlamas va hatto nafas olyotganini ham sezish qiyin edi. Jungkook og'ir qadamlar bosib vannaga yaqinlashdi. Vannaga egilgancha qizning burniga barmog'ini yaqinlashtirdi. Nafas olishi sust. Jungkook bosh chayqagancha ikkilanib qo'lini qizning yelkasiga cho'zdi.
Qizning yelkasidan tutib yuqoriga tortar ekan erkakning yengi ho'l bo'ldi. Bunga ahamiyat bermasdan u qizni suv ichidan chiqarib polga cho'kkalab qizning boshini pastga tutdi. Qiz bundan qorqib kozlarini ochdi. Qizning usti butunlay yalang'och bolib suv ostida tanasi uncha korinmagandi. U yo'talgancha ichiga kirgan suvni chiqara boshladi. Nam va uzun sochlari yelkasiga yopishgan, oppoq va nozik tanasi butunlay nam va sovun ko'piklariga aralashgan. Qiz yo'talar ekan Jungkook badaniga teggan issiq kichik jussa va undan kelyotgan iforga dimog'i achishganini his qildi. Qiz kozlarini sovun yuqi bolgan barmogi bilan surkar ekan kozlari achishib yoshlana boshladi.
~ Kimsiz... Nega suvdan meni chiqardingiz... - qiz qaltiroq bosgancha muzdek polda kozlarini uqalardi. U yonida Jungkooligini bilmagan ham edi.
~ Men... haligi... Seni... nafas olmaganingga haligi... - Jungkook qizning kiyimsiz holatidan shoshib duduqlanib gapirib qoldi.
Qiz ham Jungkookning ovozini eshitib badanida hech narsa yo'qligini eslab nam uzun sochlari bilan kichik ko'kraklarini yopdi. Jungkook ortga burilgancha yaqin atrofdagi sochiqni unga qaramasdan uzatdi.
~ Haligi... kechirasan... men shunchaki seni qutqarmoqchi edim.
Jungkook hammomdan chiqib ketdi. Miran sochiqqa o'rangancha so'ng issiq suvli vannaga qayta tushdi.
Issiq vannaga tushgancha yana o'yga toldim. Bugungi kun chindan ham og'ir o'tdi. Miyam haligacha voqealarni hazm qilishga urinar ammo... ammo bir tarafdan hech narsani o'ylashni ham istamas edim. Qani edi ko'zlarimni yumsam-u qaytib uyg‘onmasam. Ota-onamdan birvarakayiga ayrilish menga juda yomon tasir qildi. Kamiga menga g‘irt begona inson qarayapti. Uni endigina yoqtirib boshlagan edim afsuski u onamning eri bo‘lib chiqdi. Qaysi biriga kuyay. Maktabda ham erkin yurolmayabman. Hamma barmogini bigiz qilib qotilning qizi deya ko‘rsatadi mendan nafratlanishadi. Shunaqangi charchayapmanki yonizga borgim kelyapti dadajonnn...
Suvda yaxshilab yuvinib olib yotoqxonaga chiqdim. Sochimni quritishga erinib shundoq uyqiga yotdim. Qancha yotganimni bilmayman ammo bir vaqt ustimga ogir narsa o‘rmalaganini sezdim. Ko‘zimni qiya ochib unga qaradim. Qop-qora ko‘zlari qizil charaqlagan qanaqadir maxluq ustimda yotardi. Yuragim uvushib tanamni qaltiroq bosdi. Bu nimasi bo‘ldi. U tomogimga yopishib bo‘g‘a boshladi. Nafasim bo‘g‘ilib ogir yutinardim. Barmoqlarimni ishlatishga urindim ammo hech qanday qimirlata olmadim. U shundoqqina ochiq sonlarimni silab lablarini teggizyotganini sezyapman lekin hech qanday reaksiya bildorolmayapman. Bu taxminan 15 daqiqa davom etdi. U tanam atrofida aylanib sonlarim, yelkalarim hatto sochlarimga ham teginardi. Faqatgina yurak urushim, ko‘zimdan sirpanib oqayotgan yoshgina mening javob reaksiyam edi. Vanihoyat u meni qo‘yib yubordi shekilli tanam shilq etib polga ag‘darilgancha yiqilib tushdim... Tezda o‘rnimdan turib yuqori qavatga ko‘tarildim. Yig‘lagancha Jungkookning eshigini taqillatdim. Togri hozir uni bezovta qilishim notogri ammo qaytib xonamga borishni istamayman. Yana osha maxluq bu ishni takrorlasa qorquvdan o'lib qolishim hech gap emas...
Qiz eshikni qayta-qayta taqillatar ekan Jungkook shovqindan uyg'onib ketdi. U garchi bundan 1 soat oldin vino ichib mast bolgan bolsada boshini barmogi bilan qashlagancha eshikni ochdi. Eshik ochishi bilan korgan manzarasidan qotib qoldi. U buni avvaliga tush koryapman deb oyladi ammo qizning issiq tanasi bagriga kirgach buni haqiqatligini bildi.
~ Tinchlikmi Miran? Yarim kechasi nima qilyapsan xonamda? - Jungkook bagrida yiglayotgan qizga gapirdi.
~ Iltimos tonggacha xonangizda qolay... Xonam juda ham qorqinchli... u yerda arvohmi maxluqmi menga teginyapti... - qiz titrab gapirardi.
~ Chindanmi? Hozir tekshirib kelaman sen shu yerda tur.
~ Yo'q bir o'zim qo'rqaman. Iltimos ketmang. Men bugun o'lishni istaganim rost ammo hozir yashashni istayman. Iltimos yonimda qoling... - qiz yanada qattiqroq Jungkookning tanasiga yopishdi.
~ Har safar shunaqa yomon narsa yuz berganida dadamning bag'rida yotardim. Endi ular yo'q maylimi sizning xonangizning bir chekkasida yotaman. Hatto borligimni ham sezmaysiz...
Jungkook ichida kulgancha jilmaydi.
~ Mendan qo'rqmaysanmi? Balki men osha maxluqdan ham yomonroqdirman...
~ Bunga ishonmayman... Siz yaxshi insonsiz.
~ Qayerdan yaxshi insonman? Men hatto qotilman. Qanday insonlarni o'ldirganimni oz kozing bilan kording. Menda hatto achinish hissi ham yoq. Shunday bolsa ham qiz bola boshing bilan men bilan bitta xonada yotishga qo'rqmaysanmi?
