• Where Fate Brings •
Kimnidir yo‘qotmoq istasang, uni qattiq, judayam qattiq sev....
Xona ichida chamadonlar ochiq, kiyimlar yig‘ilgan, Bona yordam berar, Yerim esa jim holda narsalarini joylardi. Havoda og‘ir sukunat osilib turgandek edi.Shu payt eshik asta ochildi. Taehyung qadam tovushlari bilan kirib keldi. U xonaga nazar tashlab, chamadonlarni ko‘rib yuragi qisilib ketdi, ammo yuzida beparvolik niqobi bor edi.Bona darrov qarshi chiqdi
- Nega yana keldingiz? Opamni qiynab, endi ketayotganida yuzingizni ko‘rsatishga ham uyalmas ekansiz!
Taehyung unga qarashdan qochdi, nazarini faqat Yerimga qaratdi. - Faqat ketayotganingni ko‘rmoqchi edim.
Yerimning qo‘llari titradi, chamadonni yoparkan ko‘zlari namlandi. -Demak, meni qolishga undashni xohlamaysanmi? Bir marta bo‘lsa ham
Taehyungning ko‘ngli qattiq ezildi, ammo yuzida hech narsa bilinmadi.- Yo‘q. Qolishingni ham, ketishing ham men uchun qiziq emas. Haqiqatni bilgan bõlsang kerak Yerim men seni shunchaki õyinchoq qildim garovda yutish uchun seni sevib qolgan yigit rolini õynadim endi esa bu rolim õz nihoyasiga yetdi.
- Lekin men bunga ishona olmayabman Taehyung, bu hammasi garov uchun õynalgan rol ekanligiga ishonmayman ...menga aytilgan sõzlar juda samimiy edi, menga boqan kõzlaringda chin sevgini kôrganman,men uchun qilgan harakatlaring hammasi chin dildan qilingan edi.
Taehyung achiq kuladi - Qizaloq juda ishonuvchansan, sen necha marotaba sevgi munosabatlarida bõlgansan? Haqiqiy sevgini qayerda bilasan?
- Taehyung ammo men seni sevgingni his qilganman.
-Yerim men qizlarni juda yaxshi ishontira olaman, uchrashgan qizlarim ichida senga õxshagan sodda qizlar juda kõp men ularni ishontirish uchun nima qilishni va nima deyishni juda yaxshi ôrganganman.
Bona g‘azab bilan unga yaqinlashdi- Siz qanchalik yuraksiz odam ekansiz! Opam sizni chin dildan sevdi sizga ishondi! Siz esa…
Yerim singlisini qo‘li bilan to‘xtatdi. Ko‘zlari yoshga to‘lgandi, ammo jilmayishga urindi.
- Bona, qo‘y. Uning tanlovi shu bo‘lsa, men hurmat qilaman.
Shunday deb chamadonini qo‘lga oldi. Eshik oldida bir zum to‘xtadi, so‘ng Taehyungga qaradi. Ovozi qaltirab chiqdi- Xayr, Taehyung. Bu oxirgi marta uchrashishimiz boshqa sen bilan tõqnashmaymiz.
Shu so‘z bilan u eshikni ochib chiqib ketdi. Bona ham ortidan chiqib ketarkan, oxirgi marta g‘azab bilan Taehyungga qaradi.
Xona jim qoldi,eshik yopilishi bilan Taehyungning oyoqlari quvvatsiz bo‘lib, u polga cho‘kdi. Qo‘llarini yuziga bosib, titrab yig‘ladi.
-Kechir meni, Yerim- deya pichirladi. -Seni o‘zimdan itarib yuborishga majbur edim… Seni sevaman, lekin sevgimizni saqlab qola olmadim.
Aeroportning shovqin-suroni ichida ham Yerimning ko‘ngli bo‘sh, ko‘zlari esa shishib, qizarib ketgandi. U chamadonni qo‘liga olarkan, Jungkookning yonida to‘xtadi. Unga jilmayishga urindi, ammo jilmayish ko‘z yoshlari ortida yo‘qolib ketdi.Jungkook yumshoq ovozda gapirdi, qo‘lida hujjatlar.
- Mana, Yerim. Bilet va pasportlaring. Bu kartada pul bor, hammasi sening nomingda. Amerikada odamlarim seni kutib oladi, to‘g‘ridan-to‘g‘ri Jimin yoniga olib borishadi. Uyingiz ham tayyor, xavotir olma.
Yerim jim bo‘lib karta va hujjatlarni qo‘liga oldi, yelkalari titradi. Ovozida minnatdorchilik va alam qorishib ketgandi.
- Rahmat Jungkook. Hammasi uchun.
U ketishga burildi. Jungkook unga qarab- O‘zingni ehtiyot qil, Yerim. Ishon, hammasi yaxshi bo‘lib ketadi.
Yerim unga yana qarashga ham kuch topolmay, Bona bilan birga registratsiya tomon yurib ketdi.
Shunda Jungkookning nigohi Bonaga tushdi. Qiz unga qaramasdi ham, yuzida sovuq ifoda bor edi. U yonidan o‘tib ketayotganida, Jungkook uning qo‘lidan ohista ushlab qoldi.
-Men bilan xayrlashmay keta olmaysan Bona- dedi u sokin, ammo qat’iy ovozda.
Bona asta to‘xtadi. Nigohini undan olib qochdi, lekin qo‘lini ham tortib olmadi. Bir zumlik sukunatdan so‘ng, past ovozda gapirdi- Men bilan gaplashishga haqqing yo‘q. Opamni bu ahvolga solganlardan birisan.
Jungkookning ko‘zlari og‘ir alam bilan to‘ldi, u qizning qo‘lini sekin qo‘yib yubordi.
- Bilaman-dedi u achchiq jilmayib. - Lekin ishon men bunday bõlishini xohlamagandim men afsusdaman qani endi hammasini tõğirlay olsam.
Bona unga ortiq qarab o‘tirmadi. Chamadonini tortib, opasining ortidan yurib ketdi.
Jungkook esa joyidan qimirlamay, ularni uzoqlashib ketishini kuzatdi. - Hech bo‘lmaganda, sizlarni himoya qila olishim kerak edi. Agar yana uchrashsak Bona men seni qõyib yubormayman, hatto meni sevmasdan boshqa odamni sevsang ham seni õzim bilan olib qolish uchun hamma narsani qilaman shuning uchun boshqa yõlimdan chiqmaganing ma'qul.
Jungkook og‘ir qadamlar bilan xonaga kirib keldi. U eshikni yoparkan, ko‘zlari darrov divanda o‘tirgan Taehyungga tushdi. Yonida bo‘sh shishalar, qo‘lida esa hali tugallanmagan stakan. Ko‘zlari shishib, qizarib ketgan, yuzida esa azobli ifoda.
Hoseok unga qarab o‘tirar, nima deyishni bilmay, faqat sukut saqlardi. Taehyung esa Jungkookni ko‘rib, charchagan ohangda gapirdi.
Jungkook boshini sekin qimirlatdi.- Ha ular hozir yo‘lda. Samolyot uchib ketdi.
Taehyungning qo‘lidagi stakan biroz qaltiradi. U bir yutumda ichimlikni oxirigacha ichib yubordi va chuqur nafas oldi.
- Demak, endi yo‘q- dedi u past ovozda, go‘yo o‘ziga gapirgandek. - Endi ular men uchun yo‘q.
Hoseok qo‘llarini birlashtirib, do‘stiga qaradi-Taehyung, o‘zingni bunday qiynama. Sen hammasini shunday bo‘lishini xohlaganingni o‘zing aytgandingku. Bu sen tuzgan reja edi, biz hammamiz Yerim va Bonani himoya qilish uchun harakat qildik.
Taehyung achchiq kulib yubordi.-Ha, shunday xohlardim… lekin yuragim xohlamadi. Yerimni yo‘qotishni xohlamadim. Hammasiga usha yaramas Park aybdor men hali uni bu qilmishi uchun Yerimni ota-onasiga qilgan ishini õziga qaytaraman.
U stakanni stol ustiga qo‘yib, qo‘llarini sochlariga tiqdi.
Jungkook ham yoniga borib, divanga o‘tirdi. U uzoq sukutdan keyin asta gap qildi-Men uni kuzatdim, Taehyung. Yerimning ko‘zlari qizarib ketgan, lekin baribir sening ismingni ichida olib yurayotgani bilinib turardi. Yerim seni unuta olmaydi chunki u seni sevadi.
Taehyungning lablari qaltiradi, ko‘zlari yana yoshga to‘ldi. U boshini egib, pichirladi.-Men uni himoya qilish uchun itarib yubordim… ammo endi kim meni himoya qiladi?
Taehyungning bu so‘nggi so‘zlari havoda og‘ir ohangday muallaq qoldi. Xonada sukut cho‘kdi. Faqat soatning sekin urishi va tashqarida shamol shitirlashi eshitilardi.
Hoseok bir muddat jim qarab turdi, do‘stining titrayotgan yelkasiga qo‘lini qo‘ydi.
- Taehyung-dedi u sokin, ammo ishonch bilan. - Hali kech emas. Hali hammasini to‘g‘rilash mumkin. Agar sen haqiqatan ham Yerimni sevgan bo‘lsang, bir kun kelib uni qaytarib olasan.
Taehyung kulimsiradi, ammo bu kulgi og‘riqli edi.
- Kech emas deysanmi? U ketdi, Hoseok. Men o‘zim uni qo‘limdan uchirib yubordim. Endi esa u mendan yiroqda.
Jungkook ko‘zlarini yumdi- Balki hozir emas, lekin vaqt keladi. U seni unutmaydi, Taehyung. Men buni ko‘rdim. Yerimning nigohi hammasini aytib turardi. U seni nafrat bilan emas, muhabbat bilan tark etdi.Xohlasang hoziroq uni ortidan bor qayerga ketishganini bilishni xohlaysanmi?
- Yõq men bilishni xohlamayman, iltimos buni menga hech qachon aytma, u qayerga ketganini bilsam shu zahotiyoq uni ortidan borishim mumkin, men bilmaganim yaxshi. Endi shunchaki hamma narsani õz holicha qabul qilaman kõramiz taqdir bizni qayerga olib borar ekan?
Hoseok og‘ir xo‘rsindi, Taehyungni quchoqlab, unga suyanchiq bo‘ldi.
-Biz sen bilanmiz, do‘stim. Sen yolg‘iz emassan.
Taehyung esa shunchaki sukut qildi. Ichidagi bo‘shliqni na ichimlik, na tasalli to‘ldira olmasdi.
-Ikkimiz õrtamizda bõlgan voqealarni Jimingga aytib beribsan. Ikkingiz mendan qasos oldingizda õzingizcha... ammo men bir narsani tushunmadim, Yerim sen qachondan bunchalik yovuzga aylanding?
Taehyungning so‘zlari go‘yo qalbimni qayta-qayta sindirib yuborardi. Har bir so‘zi, oramizda uzoqlik yaratib, buni sezishga imkon berardi.
Yerim chuqur nafas oldi. Ko‘zlari yonib ketayotgandek, lablari titrardi. U bir necha soniya sukut saqladi, so‘ng sekin, lekin aniq gapirdi.
- Yovuz?.. Men yovuz emasman, Taehyung. Yovuz - kimnidir o‘ynatib, yuragini sindirib garovda ğolib bõladigan odam haqiqiy yovuz.
Taehyung qattiq yutindi. Ko‘zlaridagi o‘t o‘chayotgandek bo‘lsa ham, baribir biror narsa aytmoqchi bo‘lgandek og‘iz ochdi. Lekin Yerim uni gapirtirmadi
- Uch yil davomida sening bir og‘iz so‘zingni kutdim. Biror izohni, biror tushuntirishni. Lekin sen sukut saqlading. Sen meni unutding, Taehyung. Shuni bilasanmi? - Yerimning ovozi asta titradi. -Endi esa kelib, meni yovuzlikda ayblaysanmi?
Taehyungning ko‘zlari qizarib ketdi. U bir qadam oldinga yurdi, ammo yana to‘xtadi. Ovozi past, ammo dardli chiqdi
-Men seni hech qachon unutmadim, Yerim. Har kuni seni o‘yladim. Har kuni o‘zimni yeb qo‘ydim. Lekin men seni yonimda qolsang ham, azob chekishingni xohlamadim.
- Azob?- Yerim kulimsirab, boshini chayqadi. - Men azobni seni yo‘qligingda tatib ko‘rdim Taehyung. U azobdan ko‘ra, yoningda bo‘lib senga suyanganimda eng og‘ir sinovlarni ham yengib o‘tardim. Sen esa meni tanlamading.
Taehyung chuqur xo‘rsindi, qo‘llari yonida musht bo‘lib tugildi. Ko‘zlarini yumib, past ovozda dedi.
-Balki men eng katta xatoni qilgandirman ammo sen va Jimin kabi bir oilani buzmadim.
Yerim unga uzoq qarab qoldi. Ko‘zlarida yosh qalqib chiqdi, ammo lablaridan chiqayotgan so‘zlari keskin edi.
- Bu qilgan xatollaring uchun jazodir senga.
Sukunat - atrofda hech kim yo‘qday, faqat yuraklarining og‘ir urishi eshitilayotgandek.
Taehyungning ko‘zlari yana Yerimga ilindi. U sekin ovozda so‘radi
- Xatoyimni tõģirlash uchun, endi biz uchun hech qanday yo‘l qolmadimi?
Yerim asta ko‘z yoshini artdi, chuqur nafas olib, qattiq ohangda javob berdi
- Yo‘q Taehyung. Biz uchun yo‘l allaqachon yopilgan. Sen qilgan xatoni esa hech qachon unutmayman.
Yerim Taehyungga biroz tikilib turdi keyin esa binodan chiqish uchun yõlak bõylab yurib ketdi.
Yerimning qadam tovushlari baland eshitilardi u shoshilmasdan, ammo og‘ir yurardi. Mashinaga yetib kelib, kalitini olib mashinani ochayotgan paytda ortidan Jiminning tovushi eshitildi
-Suhbatni tugatdingizmi? Nimalarni gaplashdingiz? - ovozida ham qiziqish, ham yashirin g‘azab sezilardi.
Yerim bir zum to‘xtadi, ammo orqasiga qaramadi. Sovuq ohangda dedi.- Men senga hisob berishga majbur emasman Jimin.
Jimin uning yoniga bir-ikki qadam tashlab yaqinlashdi- Yerim men faqat seni himoya qilmoqchiman.
Yerim asta orqasiga qaradi. Ko‘zlari qattiq, yuzida hech qanday yumshoqlik yo‘q edi.
-Himoya qilmoqchisan? Sen qilgan ishing himoya bo‘ldimi? Sen ham meni o‘zingcha o‘yin qilganingda, sen ham meni shaxmat piyodasidek ko‘rganing uchin himoya qildingmi? - so‘zlari pichoqdek keskin edi. - Kerak emas ortiq meni himoya qilishga urinmanglar.Sen bilan ortiq gaplashishni xohlamayman.
U mashinasiga o‘tirib, eshikni qattiq yopdi.Jimin esa joyida qotib qoldi. Yuragi g‘azab va afsusdan o‘rtanardi. Mashina asta harakatlana boshlaganda, u past ovozda, ammo achchiq bilan dedi-Qachonlardir tushunasan Yerim,sen aslida meni tanlashing kerak edi.
Mashinani uzoqlashib ketayotganini kuzatarkan, Jiminning qo‘llari yonida musht bo‘lib tugildi. Ko‘zlari qorong‘ilashib, ichidan yana shivirladi.
-Men seni Taehyungga boy berib qo‘ymayman hech qachon.
To be continued
#Gyuri
@daisy_fanfic