ππ ππππππ ππππ 2
Yo'llarimizni misli tuman qoplagandek...
Yo'llarimizni tuman qoplagandek men tumanda qolgan bir nihol kabi edim. Na yo'lni men ko'rar edim na yo'l meni. Qop qora tuman nega aynan bizni qurshab oldi bu tuman? Bir narsa aniq edi bu tumanda chiqish imkonsiz. Men bu yerdan chiqishga imkon ko'rmayapman ammo bu yer meni o'ldiryapdi.
Imkonsiz o'limda tashqari barcha narsani iloji bor deyishadi. Xoh u qiyin bo'lsin xoh oson. Aslida hayotimiz qiyinchiliksiz hayotmi? Hayotimiznu qiyinchiliksiz tasavur qila olamizmikan? Hammamiz ham hech bo'lmasa bir marta haqiqiy qiyinchilikga uchraganmiz togrimi? Hamma qiyinchilikni har hil talqin qiladi... Aslida haqiqiy qiyinchilik nima? Haqiqiy qiyinchilik shuki siz yoningizda hech kim yoqligini tuman ichida rostan ham bir ozingiz qolganingizni anglashdir....
Y/n: Shunchaki suhbat qurish uchun
Suho: Meni aldama sen shunchaki chaqirmaysan
Y/n: Hop yaxshi maqsadga o'ta qolaman. Menga Jennieni raqami kerak
Suho: Men u haqida aniq bilmayman. U maktabni bitirgach Koreani tark etdi.
Suho: Shunaqasiga sen butunlay ketib qolgan kuning barchasi o'zgardi.
Suho: Barchasi. Jennie va Lisa ortiq bu maktabda o'qishmadi bu yerni tark etishdi. Hana unga keladigan bo'lsak ketishing bilan u yangi dugona topdi. Hozir u adashmasam turmush qurgan hamda uni bolalari ham bor.
Suho: Ko'rib turganingdek hali hamon didimdagi qiz uchramadi
Y/n: Didingdagi qizdan o'rgildim seni
Y/n: Xosh boshqalarchi nima bo'ldi
Suho: Unga keladigan bo'lsak Muna va Jimin oila qurishdi hamda qizlari ham bor edi adashmasam...
Y/n Pov: Ayni shu payt o'pkamga qattiq bir nima tiqildi. U narsa huddi meni nafas olishga yo'l qo'ymayotgandek. Ammo nega bunday bo'lyapdi. Men o'zim barchasidan vos kechib bu yerni tark etmadimmi? Kurashmay mag'lub bo'lgan men emas edimmi?
Ayni shu hayollar bilan muzlab qolgan qizni hayolini telefon jiringlashi buzdi. U ana endi hayolot olamidan haqiqiy hayotga qaytdi hamda yonidagi suhbatdoshiga etiborini qaratdi. U to'lib toshib telefonda nimadirlarni gaolashar edi. Ayni uning ko'zidan quvonch sezilib turar edi. Vanihayot u telefondagi suhbatdoshi bilan gapini tugatib yonida dengizni tomosha qilib o'tirgan qizga gapira ketdi.
Y/n: Ha yaxshi deya ornidan turib qol berib hayrlashishdi. Qiz esa o'ziga achchiq qora qaxva buyurtirib o'zi bir nimalarni o'ylab dengizni tomosha qilar edi. Buyurtirgan qaxvasi kelgach qaxvadan biroz xo'plab yana ozining hayolat dunyosi tomon shongib ketdi.
Shunday qilib daqiqalar o'tdi. Daqiqalar huddi shamol misoli o'tayotgan edi. Uchib tezda o'tib ketar edi. Qizni hayolini qarshisidagi stul tortilganini ovozi buzdi.
Bu payt qizalogi bilan aylanib yurgan yigit juda charchagan edi. Ammo qizida charchoqdan asar ham yo'q edi.
-Hop hop yaxshi keyin lekin togri uyga boramiz
-Hopp appa. Shunday qilib ular bog tomon yol olishdi. Bu bog' Jimin uchun begona emas edi albatta. Bir yer qancha qancha xotiralar ega edi. Bu oddiy ko'ringan bog'da Jimin o'zining chin sevgisini ucharatgan edi.
Bu yerda bolalar qiychuvi shunday baland ediki ikki bola urushib qolgani bilan hech kim qiziqmas edi.
-Ahmoq sen ogil bolasan qiz bolani xurmat qilishni bilmaysanmi?
-Senchi o'g'il bolalar bilan tortish kerak ekanini bilmaysanmi?
-Men sen bilan so'z oyni oynash niyatim yoq men ketdim.
-Yaxshi unda bolalar bilan ham talashma har holda tanozoyimlar bizdeklar bilan gaplashmaydi deya orqasiga ogirlib ketar ekan. Orqasidan urulgan qor zarbasidan ortiga ogirildi.
-Ajab bolibdi deya ustidan kuldi. Bola hech nima demay qoliga qor toplab qizga javoban qorni otdi.
Jimin Pov: Axx shu xotiralar... Xotiralar unutilmas bo'ladi deyishsa hech ishonmas edim hayot doim ishonmagan narsalaringga ishonish majbur qilarkan...
-Qanday tasodif yoningizga o'tirsam bo'ladimi
Qiz indamay telefonini oldi va qaxvaxonadan chiqib ketish uchun tayyorlandi.
-Bilasizmi ko'p narsani bilsangiz tez qarir ekansiz... Deya u yerni tark etdi.
U yerni tark etib ozi uchun qadrli joyiga bordi.
Y/n Pov: Qancha vaqtlar o'tdi to'g'ri bu joyning qiyofasi o'zgardi ammo xotiralar emas...
-Ha agar u sen bilan gaplashmasachi?
-Gaplashadi menday chiroyli bola bilan gaolashmasa boladimikan?
-Gaplashmasa bir umr yolgiz otasanmi?
-Hazllashdim sen mening dostimsanku
Y/n Pov: Uni shunchaki dosti edim holos....
Shunday qilib Y/n bog'ga kirib bir stulga otirdi.
-Appa qarang qarang bu osha onnie
-Yuring oldilariga boraylik...
-Qizim.. deya ulgurmasidan qizi stul tomon yugurdi.
Jimin Pov: Shumtaka deya ortidan yugurdi hamki qiz tomon yetib oldi.
-Onnie osha kun qayerga ketib qoldingiz
Qiz ogirilib qizcha aytgan inson tomon ogirlarkan yuragida qandaydir galati tuygu paydo boldi. Bu quvonch ham qaygu ham emasdi. Qiz na yiglashni na kulishni bildi xolos...
Bu payt Jimin yugurib qiziga yetib oldi
-Sen shumtaka ey raxmat sizga deb oldidagi qizga qarar ekan yigit ham biroz muddat qotib qoldi xolos...