Unholy Passion
U menga qarab bosh chayqadi, so‘ng yana so‘zlashni davom ettirdi:
— Ha, shunday, ish stolingizga qaytmasdan oldin, menga bir yaxshilik qila olasizmi? — dedi.
Men darhol boshimni qimirlatib, davom etishga ishora qildim.
— Agar ko‘chadan naridagi qahvaxonadan biz uchun qahva olib kelsangiz, iltimos, — dedi u hamyonidan pul qidirarkan.
— Albatta, janob Kim, — dedim. — Havotir olmang, bugun qahva mendan, — yuzimda tabassum bilan javob berdim.
U qo‘lini silkitib, menga biroz pul uzatdi.
— Pulni oling, Fealith, — dedi u.
— Haqiqatdan ham yaxshi, janob Kim. Bugun bu mening sovg‘am bo‘lsin, — dedim, uning pul ushlab turgan qo‘lini e’tiborsiz qoldirarkanman.
U boshini chayqab, menga sinchkov qarash qildi.
— Fealith, iltimos, pulni oling, — deb turib oldi u.
— Odatdagini xohlaysizmi? — deb so‘radim undan.
— Ha, odatdagini xohlayman, — javob berdi u. — Endi bu yerda turgan pulni oling, — dedi u chuqur nafas chiqararkan.
— Mayli, tushundim, — dedim yuzimda kulgili bir tabassum bilan.
Men uning qo‘lini e’tiborsiz qoldirib, allaqachon uning ofisidan chiqishga tomon yura boshladim.
— Hammasi joyida, janob Kim. Bir necha daqiqada qaytaman, — dedim va shundan keyin tezda chiqib ketdim.
Tez orada yo‘lakka chiqdim va liftga qarab yo‘l oldim. Lobiga yetib borgach, liftdan tushdim va binodan tashqariga chiqdim. Kompaniya binosining ro‘parasida juda qulay joylashgan bir qahvaxona bor edi. Menga faqat ko‘chani kesib o‘tish kifoya edi, va men o‘sha yerdaman.
Qahvaxonaga kirganim zahoti yangi damlangan qahva donalarining xushbo‘y hidi burunimga urildi. Bu ajoyib hiddan og‘zimda o‘z-o‘zidan tabassum paydo bo‘ldi, va men darhol ichimliklarni buyurtma qilish uchun qisqagina navbat tomon yurdim.
Bir necha daqiqadan so‘ng, nihoyat mening navbatim keldi. Men peshtaxta tomon yurib, ichimliklarni buyurtma qildim va ularning hammasi uchun to‘lovni amalga oshirdim. Endi menga faqat ismim chaqirilishini kutish qoldi.
Kutish vaqtida, atrofga tez bir nazar tashladim. Qahvaxona har doimgidek gavjum edi, bu esa unchalik ajablanarli hol emasdi. Aslida, bu juda odatiy edi, ba'zi kunlari bundan ham gavjum bo‘lishi mumkin edi. Bu shaharda ushbu joy atrofida ko‘plab yirik kompaniyalar joylashgan, shuning uchun bu yerga ovqat va ichimliklar uchun keladigan ofis xodimlarini uchratish tabiiy hol.
— Fealith uchun buyurtma! — degan baland ovozni birdan qulogimga chalindi
Men qahvalarni olish uchun qabul stansiyasiga xotirjam bordim.
— Rahmat, yaxshi kun tilayman, — dedim ishchiga, har qo‘limda bittadan qahva tashuvchi idish ushlab.
Har bir idishda to‘rttadan qahva bor edi, ya’ni men jami sakkizta ichimlik ko‘tarib ketayotgan edim.
— Sizga ham, — dedi u yuzida mayin tabassum bilan.
Shundan so‘ng orqaga burilib, chiqish tomon yurishni boshladim. Ammo to‘satdan kutilmagan bir kuch menga urildi. Qo‘limdagi barcha qahvalar polga tushib ketdi va katta, yopishqoq betartiblik yuzaga keldi.
Bu kun ajoyib bo‘lishi kerak edi. Ammo, hali ham unchalik yomon emas, to‘g‘rimi?
Ijobiy fikrlashga harakat qilayotgan edim, ammo birdan ko‘kragimda nimadir iliq va namlikni his qila boshladim. Pastga qaradim va iliq qahvaning bir qismi ustimga to‘kilganini tushundim.
Men chuqur nafas oldim va yuqoriga qaraganimda, ko‘zlarimni to‘g‘ri menga tikilib turgan ikkita jigarrang ko‘z bilan uchrashtirdim. Uning ko‘zlari hayratdan keng ochilgan edi, va yuzida aniq ajablanish ifodasi aks etgan edi.