Unutmaslik uchun estalik 🩵
Taehyung har kuni qahvaxonaga kelishni odat qilib oldi. U har safar Shikuga nimadir yangi hislar olib kelar, ularning har biri go‘yo hayotning turli ranglarini aks ettirgandek edi. Shiku esa o‘z esdalik daftarida har kun Taehyung bilan o‘tgan onlarini yozib borardi.
Bugun yomg‘ir tinimsiz yog‘ayotgan edi. Taehyung qahvaxonaga ichkaridan kelgan holida soyabonini qoqib qo‘ydi.
— Shiku, yomg‘irning qanday go‘zallikni yashirayotganini bilasizmi?
Shiku kulib javob berdi:
— Yashirin narsalarni topishga vaqtim yo‘q.
Taehyung jilmayib, derazadan tashqariga qaradi:
— Bu yomg‘ir har bir tomchisi bilan daraxtlarning yashil rangini jonlantiradi. Siz ham shundaymisiz?
Shiku hayratda qoldi:
— Men-chi?
Taehyungning ko‘zlari yaltirab turardi:
— Ha, siz ham. Sizning borlig‘ingiz hayotimning ranglarini jonlantiradi.
Shiku bu gapni o‘z daftariga yozdi:
"Bugun yomg‘ir ostida yurishni xohladim. Balki u mening hayotimni jonlantirayotgan odamni yuvib-tozalayotgandir."
Taehyung bugun Shikuni qahvaxona tashqarisiga olib chiqishga qaror qildi.
— Menga ishonasizmi, Shiku? — dedi u qo‘lini uzatarkan.
Shiku ozgina ikkilanib, uning qo‘lini ushladi.
— Qayerga olib borasiz?
— Sizni qushlar kuylagan joyga, — dedi Taehyung.
Ular birgalikda kichik bog‘ga borishdi. Qushlar chiyillab, daraxtlar barglari shovullab turardi. Shiku birdan to‘xtab qoldi va sekin ovozda dedi:
— Bu go‘zallikni qanday qilib unutaman?
Taehyung uning qo‘llarini siqib:
— Agar unutsangiz, men sizga eslataman. Har kuni.
O‘sha kunni Shiku daftariga yozdi:
"Tabiat meni tinchlantirdi, lekin Taehyungning borligi yuragimni iliqlikka to‘ldirdi."
Bugun qahvaxona boshqacha edi. Taehyung kichik musiqiy kolonka olib kelib, Shikudan qo‘lini so‘radi:
— Bugun o‘rgatmoqchiman. Siz raqsga tushganmisiz?
Shiku hayron bo‘ldi:
— Yo‘q. Men buni uddalay olmayman.
Taehyung jilmayib, uning qo‘lini ushladi:
— Men sizni boshqaraman.
Ular qahvaxonada sekin musiqaga raqs tushishdi. Har bir qadam Shikuning yuragidagi to‘siqlarni olib tashlayotgandek edi. U hech qachon bunday yaqinlikni his qilmagan edi.
Daftariga yozdi:
"Bugun birinchi marta raqsga tushdim. Taehyung bilan bo‘lish hayotning unutilmas go‘zalligini anglatadi."
Bugun Taehyung bir oz xafa edi. U Shikuga bir gap aytdi:
— Shiku, ba’zan menga juda uzoqdek tuyulasiz. Sizni yetarlicha yaxshi ko‘ra olayapmanmi?
Shiku uning yoniga o‘tirib, jimlikni buzdi:
— Meni har kuni eslashga majburlayotganingizni unutmang. Bu sevgingizni isboti emasmi?
Taehyung jilmayib, uning ko‘zlariga qaradi:
— Balki men sizga ko‘proq vaqt berishim kerakdir. Lekin har bir sekund sizni unutmaslik uchun harakat qilishdan iborat.
Shiku daftariga shunday yozdi:
"Sevgi — bu faqat eslash emas. Sevgi har kuni nimadir yangi tuyg‘u yaratishdir."
Kecha Taehyung Shikuni o‘ziga xos joyga olib bordi. Ular birgalikda yulduzlar ostida o‘tirib, suhbtlashishdi.
— Siz hech yulduzlarni o‘z daftarlaringizga yozganmisiz? — so‘radi Taehyung.
Shiku jilmayib javob berdi:
— Ha, lekin ular har safar boshqacha ko‘rinadi.
Taehyung unga qarab, pichirladi:
— Sizning har bir kuningiz ham shunday — har doim yangi va o‘ziga xos.
O‘sha kunni Shiku shunday yozdi:
"Yulduzlar o‘chadi, lekin Taehyungning so‘zlari yuragimda yonishda davom etadi."
Shiku va Taehyungning har bir kuni sevgi va hayotning kichik, lekin muhim lahzalariga to‘la edi. Bu kunlar Shikuning daftarida saqlanib qolgan, Taehyung esa ularni har kun yangi esdaliklar bilan boyitishda davom etdi.