𝑆𝑎𝑛 𝐷𝑖𝑒𝑔𝑜
Nara ustozining oldida, quvonch bilan to‘lib-toshgan holatda turardi. Ustozi uning hayajonidan ilhom olgan edi, biroq yuzidagi mehribonlik va e’tibor uni yanada mehribonroq qilgan edi. Nara xayrlashishga tayyorlanarkan, ko‘zlari yoshlanib ketdi.
— Ustoz... — dedi Nara bir zum to‘xtab. — Rahmat.
Ustozi Naraning so‘zlarini butun qalbi bilan his etdi. O‘rnidan turgancha, unga yuzini burkanib jilmaydi va iliq ovozda:
— Bor, Nara. Orzularing uchun!
Nara ustozi oldida bir lahza to‘xtab, yuragining chuqur ilhomini his etdi. So‘ng esa, yelkasiga qo‘lini qo‘yib, yuzidan o‘pib qo‘ydi. Bu, ustozga minnatdorlik ifodasi va yangi boshlanishlarga yo‘l ochayotgan ishora edi.
— Rahmat, ustoz, — dedi Nara yana bir bor. — Men boraman... va qaytib kelaman.
U ustaxonadan chiqib ketarkan, orqasiga bir umr minnatdorlik va mehr bilan qaradi. Yo‘lda yo‘l chizilmagan yerda tovushlardan faqat uning yuragining urishi eshitilar edi. Nara endi faqat oldinga qarab ketayotgan edi.
Uyiga yetib borganda, xonasi allaqachon tartibga solingan, ammo hali chizishga kerak bo‘lgan materiallar tarqab yotardi. U hammadan oldin rasmlar albomini ochib, ichidagi bo‘sh varaqlarni tekshirgan. So‘ng ustozidan maslahatni eslab, qog‘oz, qalam, bo‘yoqlarni yig‘a boshladi. Uning xayolida hali San Diegoning quyoshli sohillari, dengiz chirmashgan qoyalar, tabiatning jozibasi yonardi.
Nara yig‘ilgan narsalarini sumkasiga joylab, qattiq pichirlab qo‘ydi:
— San Diego, men kelmoqdaman!
Uning ko‘zlari odatdagidek to‘rtinchi ko‘zday yorqin edi. Endi uning orzulari nafis badiiy qalam va qog‘ozda yashashga tayyor edi.
Nara qisqa vaqt ichida to‘liq tayyor bo‘lib, butun hayajonini jilovlay olmay, sumkasini yig‘ib tashladi. U har bir narsasini ehtiyotkorlik bilan joylashtirib, chamadoniga solib chiqdi. Hali ham tasavvur qilolmayotgan o‘z orzusini, Kaliforniyaning quyoshi bilan o‘ralgan San Diego shahrida bo‘lishini tasavvur qilardi.
Samolyotga chipta bron qilish uchun kompyuterga o‘tib, bir necha daqiqada barcha hujjatlarni to‘ldirdi. Ustozi tavsiya qilgan Kaliforniya, San Diego shahriga uchadigan eng yaqin reysni tanladi. Biletni qattiq ushlab, xonasi to‘rida bir lahzaga to‘xtab, o‘ziga oʻzi pichirladi:
— San Diego, men kelayapman...
Nara chamadonini yo‘lakka chiqarib, qulay oyoqqabi kiyib, tayyorlanishga tushdi. Uning qalbida nafaqat hayajon, balki yangi orzularni yaratish istagi ham yanada kuchaygan edi.
U xona eshigini ochib, qulay taksiga o‘tirib, aeroportga yo‘l oldi. Yo‘l davomida Nara san’at uchun ilhomlangan holda o‘z fikrlari, tasavvurlari haqida o‘ylardi. Kaliforniyaga yo‘lda yurarkan, u mashinalar tovushidan eshitiladigan karnay, yo‘lning ob-havosi, tezligi haqida tasvirlar yaratardi.
Aeroportga yetib kelganida, u birinchi navbatda hujjat tekshiruv jarayonidan o‘tdi. Havo maydonida doimiy shovqin, odamlar o‘rtasidagi shovqin va samolyotlarning yuqoriga ko‘tarilish jarayoni, uning hayajoniga qo‘shilgan edi. Hamma harakatdan Naraning yuragidagi orzu shabadasi yanada kuchayardi.
Keyin, soatli chiroqlar ostida, Nara samolyotdan joyini topdi. U sohil, to‘lqin va quyosh nurlari haqida o‘ylarkan, o‘z qalbida Kaliforniyaning go‘zalligini harakatiga qo‘shgan edi.
U nari tomonga qarab, yupqa soya ko‘rinadigan ufqqa boqdi. Nara umid bilan to‘la samolyotga o‘tirar ekan, yo‘l boshlanishini his qilardi.
— San Diego, men kelayapman, — dedi u yana o‘ziga ishonch bilan.
Nara samolyotga joylashar ekan, bo‘sh joyini topib, o‘zini qulay his qildi. U samolyot eshigi ochilib, odamlarning shovqini va choyshablar havoda titrab turganini kuzatib turdi. Yo‘lda qancha vaqt ketishini o‘ylab, o‘zining qalbidagi orzularini tasavvur qilardi.
Samolyot ko‘tarilgach, Nara o‘ziga kelib, chamadonini ochib, orzu qilgan rasmlar uchun kerakli asboblarni olib chiqdi. U har bir qadamda tasvirlar yaratish uchun qalam va qog‘ozlarni tayyorladi. Havo ko‘zgusining o‘rtasida o‘tirib, o‘z oldida kichik chizgilarni boshladi.
Nara samolyot eshigi oldiga qaradi. Ko‘rinib turgan ulkan kengliklarda dengiz to‘lqinlari xayolida qolgani bor edi. U chizilgan chizmalarga dengizni, osmonni va to‘lqinlarning harakatini tushirishga harakat qildi. Har bir chizilgan so‘nggi chiziq uning hayajonini yanada kuchaytirib borardi.
2. Samolyot oynasidagi quyosh sohil
Nara osmondagi quyoshga qarab, samolyot oynasiga nurlar to‘kilayotganini tasvirladi. Quyosh shaffof oynaga to‘kilib, chiziqlar hosil qilardi. O‘sha nuqta - bu yangi boshlanishni ramziy ta’riflar singari edi.
Samolyotdagi taom menuni tashlab, Nara uchun o‘zgacha ta’minot edi. U ovqatlanganida, shirin nonushta va atirgulning hidlari aralashib ketdi. Nara uning ta’midan o‘ziga taskin topardi. Taom chog‘ida ham uning hayajoni pasaymagan, balki kuchayib borayotgan edi. Har bir qoshiqda u Kaliforniyaning quyoshi ostida paydo bo‘lgan orzusiga qo‘shilgan hissiyotlarni his qilar edi.
Nara uzoq samolyot yo‘li davomida charchoqdan so‘ng bir zum uxlab qolishga qaror qildi, jilmaygan holda ko‘zlarini yumdi. Samolyotning yumaloq tebranishi, uning yuragidagi ilhomga o‘ziga xos ohang qo‘shgan edi.
Lekin xayolidagi tasavvur davom etdi. San Diegoning quyoshi va dengizining chiroyli manzaralari uni bir lahzaga ham tark etmadi. Nara uxlab, butun hayotidagi eng go‘zal orzu yo‘lida bo‘lishini tasavvur qilardi.
Shunday qilib, 4 soatlik yo‘l Nara uchun hayotining yangi bosqichiga boshlanish bo‘ldi. Har bir lahza orzusi bilan bag‘ishlangan edi.
Samolyot Kaliforniya havo maydoniga qo‘ndi. Samolyotdan tushgan Nara qalbida orzu va hayajon bilan aerodromga qadam qo‘ydi. Aeroport eshigidan chiqqach, u oldida yangi dunyo, Kaliforniya, uning go‘zal sohillari va quyoshli ko‘chalari kutib turganini his etdi.
Nara tashqariga chiqdi. Aeroport devorlari orasidan bir necha daqiqa yurib, unga taksi xizmati taklif qilindi. Nara biroz ikkilanib, lekin so‘ng so‘radi:
Taksi haydovchisi unga quvonch bilan tabassum qildi va orqa o‘rindiqqa o‘tirishni so‘radi. Samolyot aeroportida Nara yangi taassurotlarni o‘zida uyg‘otgan edi. Hayajonli tarzda ko‘chaga chiqarkan, taksining har bir harakati yangi manzaralarni ochib berayotgan edi.
Taksi Kaliforniyaning go‘zal, quyuq daraxtli, sohilga yaqin ko‘chalari bo‘ylab harakatlandi. Ko‘cha chetida quyuq yashil o‘simliklar va quyosh nuri tushgan toza binolar uni o‘ziga jalb qilardi. Har bir yo‘lning o‘zi orzu qilgan San Diegoning ko‘rinishi edi.
Nara o‘rindiqda sohilni ko‘rib, dengizning hidini his qilib turardi. Soat sohilidagi baliq tutuvchi kemalar, chiroyli ko‘chalar va g‘arbiy uslubdagi ko‘rpacha ularni o‘zgacha to‘lqinlarga olib borardi.
Ko‘chalarda odamlar harakatlanib, har bir uyning tarixiy arxitekturalari uni o‘ziga jalb qilardi. Bu qishda bahorning tiniq hidi va dengiz shabbosi aralashgan edi.
Taksi tez orada Naraning ko‘zlarini ochgan va qalbini hayratga solgan San Diegoga olib bordi. U yo‘lda o‘zining hayotidagi eng yaxshi lahzalardan birini yashayotganini his etdi.