Vahshiy va uning muxabbati
2-fasl
12-qism
Bu fanficc Yoonminni qo‘llab quvvatlovchilar uchun
Yoongi palatada jim o‘tirardi. Tashqi tomondan sokin ko‘rinsa-da, ichida dovul urayotgandi.
Jimin eshikdan chiqqan lahzada, uning yuragidan nimadir uzilganday bo‘ldi. Ko‘z oldidan Jimining ko‘zlari, mungli nigohi ketmasdi.
Uning tanasi onasining yonida, ammo butun borligi Jimin bilan birga chiqib ketgandi.
Min honim sekin o‘rnidan turib, o‘g‘li tomon yaqinlashdi. Uning nozik va zaif qo‘li Yoongining qo‘lini ushladi. O‘sha qo‘llar har doim mehr bilan mehribonligini ifoda etardi.
O‘g‘lim u past, ovozda
Meni bir daqiqa tingla.
Yoongi sekin boshini ko‘tardi. Onasining ko‘zlarida yosh emasdi. Ammo ko‘zlar ortida azob, xavotir, yurakdan chiqqan so‘zlar bor edi.
M/H: Jiminni qo‘yib yuborma mayin lekin qat’iyatli ohangda.
Otangni aldovlariga uchma. U faqat kuch, foyda, ta’sir haqida o‘ylaydi. Sen esa sen yuraging bilan yashaysan.
Yoongi jim edi, ammo qaltiragan nafasidan ichki kurashi sezilardi.
M/H davom etdi:
Men seni baxtli bo‘lishingni istayman. Va bilaman seni baxtli qila oladigan yagona inson bu Jimin. Sen uni sevishingni hatto ko‘zlaringni yumganingda ham ko‘rish mumkin. Men onaman, his qilaman.
Yg: bir lahza ko‘zlarini yumdi. Onasining qo‘li hali ham qo‘lida. O‘sha qo‘l unga yo‘l ko‘rsatayotgandek, ko‘ngil nuriday edi.
M/H so‘nggi gapini pichirladi:
Seni hech kim Jiminchalik sevmaydi.
Yoongi chuqur nafas oldi. Qorong‘u fikrlar bilan to‘lib turgan miyasida nur miltilladi. Yuragi og‘rirdi, lekin bir qarorga kelolmasdi.
Jimin asta qadam tashlardi. Har bir yurishi og‘ir edi. Eshik tomon borarkan, ichini olov kuyardi.
Nega endi rashk qilyapman? Nega bu qizning qo‘lini Suga ushlagani meni bunchalik og‘ritdi? Nega uni yo‘qotishdan qo‘rqyapman?
Suaning jilmaygan lablari, Yoongining yuziga ohangraboday yaqinlashib, sekin bo‘sa olgani bu lahza Jimin uchun yurakka sanchilgan pichoq edi.
Jm: Shunchalik yengilmi yuraging, Suga?
Menga sen mening yuragimsan degan so‘zlaring, endi bu yaltiroq sahnalar bilan almashdi demoqchimisan?
Jimin ich-ichidan qaynardi. Og‘zini ochib hech narsa deya olmasdi. Lekin o‘zida kuch topganida, ehtimol Suaning chiroyli va yolg‘on jilmayishini yirtib tashlagan bo‘lardi.
Sochingdan tortib, bittalab yulgim keldi. Yoongiga kukub qaragan ko‘zlarini o‘yvolish istagim Sua! Chunki Yoongi mening yuragim. Lekin afsus, men uning yuragida qolgandek edim, ammo endi bu yolg‘on jilmayishlar ichida g‘arq bo‘lyapman.
Jimin o‘zi bilan kurashardi. Har nafasda rashqi, sevgi ichida aralashardi.
Men qachon sevib qoldim uni? Qachon yuragimni topshirib bo‘ldim? Axir bu Yoongi qattiq, sovuq, hamma narsaga befarq. Ammo negadir faqat men qaraganimda u boshqa bo‘lardi. Va men men o‘sha boshqacha Yoongi uchun yashardim.
Jimin to‘xtadi, yuragiga qo‘lini qo‘ydi. Ichida chaqmoq choqqina bo‘ldi. Lekin u endi ortga qaytmasdi. Chunki u hozir qo‘rqqanidan emas, o‘zini saqlash uchun ketayotgandi. U yuragini, g‘ururini, ezilgan tuyg‘ularini himoya qilardi.
Ammo bir narsa aniq edi:
Jimin endi sevishini inkor qila olmasdi.
Kasalxonadan chiqgach, Jimin to‘g‘ri klub tomon yo‘l oldi. Hozirda unga , shovqin, begona nigohlar va asabini tinchlantiruvchi musiqa kerak edi. Yuragi to‘lib ketgandi uni qanday bo‘lmasin bugingi vaqealarni unutishni o‘zini tinchlantirishni istardi.
Bar peshtaxtasiga yaqinlashdi. Oq ko‘ylagi bir oz g‘ijim, qoshlar orasida chuqur o‘y. Ko‘zlarida charchoq aralash befarqlik.
Menga eng totli ichimlikni quy, mayin ovozda, lekin tovushida nimadir siniq edi.
Barmen uning so‘zidan hayron bo‘ldi, ammo sir boy bermadi. Yangi yuraklar, eski iztiroblar bu klubda har kuni ko‘rinardi. Mayin, yengil ichimlikni quyib berdi.
Jimin stakanni ko‘tardi. Lablariga bosdi. Ichdi. Yutarkan unga totli tuyulgandi. Ammo bu yetarli emasdi.
Yana lekin bu safar kuchliroq.
Barmen unga jiddiy qarab oldi. So‘ng yonidagi turli butilkalarni olib, rang-barang ichimliklardan kokteyl aralashtira boshladi.
Bu sen kutgandek kuchliroq. Yuraging qaysi yoqqa og‘rigan bo‘lsa, u tomonni biroz unutdiradi.
Jimin kulimsiradi, ammo bu kulgi dardli edi.
Yuragimni o‘zim ham topolmayapman, u kimnidir yonida qolib ketdi.
U ichimlikni ko‘tardi. Qorong‘i, chiroqlar porlayotgan klub muhitida uning rangi yanada chuqurroq tuyulardi. Jimin ichdi. Boshini biroz orqaga tashlab, ko‘zlarini yumdi.
Endi hayot aniq edi og‘riq, sog‘inch va ichki bo‘shliq.
Klubdan chiqdi. Havo salqin ammo Jiminning ichi kuyib-yonardi. Ichimliklar tanasini bo‘shatdi, lekin yuragini emas. Yuragidagi iztirob tobora kuchayardi.
Qo‘lida telefonini ushlab, haydovchiga qaradi.
Yoongining manziliga olib bor. Zudlik bilan.
Haydovchi jimgina bosh irg‘adi va mashinani harakatga keltirdi.
Mashina o‘rtacha tezlikda yura boshlagach, Jimin oynaga qarab yurakdan pichirladi:
Ko‘rasan endi Suga.
Senga Suaning bo‘sasi shirin tuyuldimi? Men senga qanday rashq qilishni ko‘rsataman. Men sendan qanday ketish mumkin emasligini, qanday qilib sevgi iztirobdan kuchliroq bo‘lishini his qildiraman.
U lablarini tishladi. Ko‘zlarida yosh emas yong‘in bor edi. Rashk, sevgi va og‘riq yondirib yuborayotgan edi uni.
Meni mulkimsan degan eding. Endi ko‘ramiz kim kimniki.
Mashina Suganing uyiga yaqinlasharkan, Jimin o‘zini tuzatdi. Sochini bir chetga surdi, ko‘zlarini artdi va yuragini qattiqlashtirdi. Bugun u zaif bo‘lmaydi. Bugun u Yoongini yuragiga o‘z nomini qayta yozib qo‘yadi.
Yoongi kasalhodan kelib endi dam olayotgandi. Yoongi xonada birdan ochilgan eshikdan seskanib, orqasiga o‘girildi. Jiminda boshqa holat bor edi ko‘zlari qizargan, yonoqlari qizargan, nafas olishida alam aralash mastlik sezilardi. Ammo u juda chiroyli edi. Juda xavfli chiroyli.
Yoongi: qoshini chimirgancha so‘radi:
Jimin? Tinchlikmi? Bu yerga nega kelding?
Jimin: Yoongini yoniga bir-ikki qadam yaqinlashdi. Ko‘zlaridagi g‘azab va og‘riq qorishib ketgandi. So‘ng ohangini o‘zgartirmasdan, pichirlab emas xuddi hukm chiqarayotgandek, qattiq gapirdi.
Xo‘sh bir narsaga oydinlik kiritib olamiz. Tanla: yo seni qiynab o‘ldiraman, yo azoblab o‘ldiraman.
Yoongi bir zum hayratdan qotib qoldi.
N nima? ovozi g‘alati chiqdi. Jimin, nimalar deyapsan? Bu yana qanaqa hazil? Meni o‘ldirgani keldingmi?
Jimin kulmadi. Yuzidagi ifoda o‘zgarmadi. Og‘ir nafas oldi, so‘ng lablarini qattiq bosdi:
Ha hozir. Seni hozirning o‘zida o‘ldirmoqchiman. Shunaqangi azoblab o‘ldiraman-ki buni hech qachon unutmaysan Suani bo‘sasi ham seni qutqarolmaydi.
Yoongi jim bo‘lib unga termuldi. Ammo birdan lablarining chetiga kulgi yugurdi. Bu tahdidli so‘zlar uni qo‘rqitmadi aksincha, qandaydir g‘alati tarzda yoqdi. Chunki Jimin shu qadar jozibali va ayni paytda mast holatda yoqimtoy ediki, u nima deyayotganini o‘zi ham aniq bilmasdi.
Yoongi uni hech qachon bunday ko‘rmagandi.
Sen juda jiddiysan hozir lekin bu jiddiylik menga yoqayapti, deb sekin, kulib javob berdi.
U Jimin yoniga asta yaqinlashdi, peshonasini Jimin peshonasiga tekkizdi. Menga azobingni ber, Jimin so‘ng quchog‘ingni ham ber.
Jimin bir zum titradi. Lablari qaltiradi. Ko‘zlarida g‘azab va ehtiyoj yonardi.
Yoongi: peshonasini Jimin peshonasiga tekkizgan holda nafas oldi. Uning yuragi urayotgandi. Og‘ir. Sekin. O‘zgacha.
Jimin esa haligacha titrayotgan edi. Nafas olishi notekis, lablari qaltirardi.
Sen meni tark etding past, ammo bo‘g‘iq tovushda. Men har kuni sening nomingni yodimdan o‘chirishga harakat qildim. Ammo sen har o‘chgan joyda yana qaytib paydo bo‘lding, Yoongi yuragimda.
Yoongi jim qoldi. Jiminning har bir so‘zi uni ich-ichidan kuydirardi.
So‘ng Jimin bir qadam oldinga yurib, Yoongini devorga qattiq tiradi. Nafasi uning yuziga urildi. Ko‘zlari qora, lablari ochiq edi.
Hozir seni unutolmaganim uchun jazolayman. Har kechani sensiz o‘tkazganim uchun.
Uning qo‘llari Yoongining ko‘ylagini g‘ijimladi.
Men seni o‘ldirmayman, Yoongi men seni o‘zimga qayta tiriltiraman.
Va u lablarini Yoongining lablariga yopishtirdi.
Bu o‘pich yovvoyi, ehtirosli, bo‘ysunmas edi. Bu o‘pichda sog‘inch bor edi. G‘azab. Sevgi. Hali aytilmagan minglab kechirimlar.
Yoongi: bir lahza shoshilib qoldi so‘ng o‘zini qo‘lga oldi qo‘llarini Jimin beliga qo‘ydi, uni o‘ziga tortdi. Ular bir-birining yuragini, nafasini his qilardi. Har bir harakatlarida "SEN MENIKISAN" degan harakat bor edi.
Ular quchoqlashib qoldilar. Nafaslar aralashdi. Ichlarida yig‘lagandek jimlik hukm surardi.
Jimin ko‘zlarini yumib, Yoongining bo‘yniga yuzini yashirdi.
Men seni sevaman Hali ham...
Yoongi: uning sochlariga yuzini bosdi.
Men seni hech qachon unitmadim Jimin. Men faqat o‘zimdan qochdim. Sendan emas.
Barmoqlar liboslar ustida harakatlana boshladi. Nafaslar chuqurlashdi. Yuraklar bir-biriga urilayotgan edi.
Jimin: lablari bilan Yoongining bo‘ynini o‘pdi, ohista pastlab yurdi.
Har o‘pishda:
Mana bu sening joying.
Bu men seni sog‘ingan nuqtam.
Bu esa sening iz qoldirgan joylaring
Yoongi: hech narsa demasdi. U hozir Jiminni his qilardi. Butun borlig‘i bilan.
Tana ular uchun endi chegaramas edi. Bu yaqinlik bir-birining ichida yo‘qolish, o‘zini to‘liq berish, hislarni so‘zsiz tushunish edi.
Bu tun faryodlar, pichirlar, o‘pichlar bilan to‘lib-toshdi.
Ular bir-biriga aytolmagan minglab gaplarni faqat teginish, lab, va quchoqlashda aytishdi.
Bu faqat ehtiros emas edi.
SEN MENDAN YARALGANSAN degan ilohiy o‘pich edi.
Jimin Yoongini juda istayotgandi. U sekin asta Yoongini ko‘ylak tugmalarini yexhayotgandi. Yoongi sekin bo‘sani uzdi Jiminga qarab bugin juda ko‘p ichibsan hushinga kelsang aybdor bo‘lishni istamiyman dedi.
Jimin: Men seni hohlayman men tayyorman dedi. Yoongi Jiminni ko‘zlariga termulgancha asta orqaga yurdi. So‘ng bir harakat bilan Jiminni belidan ushlab, divanga yotqizdi va qat’iy "sen endi menikisan qoxhib ketolmaysan dedi
Jimin divanga yotganida nafas olishi chuqurlashdi. Tanasi pastga singib ketgandek bo‘ldi, lablari ajraldi.
Yoongi: ustiga engashdi, barmoqlari bilan Jiminning yuz chizig‘ini kuzatdi. Sochlarining orasidan sirg‘alib lablariga tushdi. Sen shunaqa chiroylisan-ki, Jimin shivirladi.
Men seni og‘riqlaring bilan, nuqsonlaring bilan, butunlay istayman.
Jimin: qo‘llarini Yoongining yuziga olib chiqdi, barmoqlari uning yonoqlarini siladi.
Men faqat seni istayapman. Hech qanday shartlarsiz. Faqat seni.
Yoongi lablarini Jiminning bo‘yin sohasiga tegizdi. So‘ng ohista ko‘ksiga tushdi, har o‘pichida yuragining urishini his qilar tili bilan ko‘krak uchlarini yalardi.
Jimin: uning har bir teginishida lablarini tishlardi, ba’zan ohangsiz shivirlardi.
Yoongi meni yo‘qotma.
Yoongi: esa jim qolmadi. U nafaqat o‘pdi, balki Jiminning butun tanasini sevgi bilan quchoqlab, tinchlantirdi. Uning barmoqlari Jimin tanasida iz qoldirar, lablari esa har bir og‘riq ustidan muhabbat bilan o‘tardi.
Ularning tanalari, nafaslari, yurak urishlari uyg‘unlashdi.
Har bir harakatda:
Sen meniki menga tegishlisan derdi.
Yoongi: sekin asta Jiminni yechintira boshladi
Uni butunkay kiyimdan xalos etdi va o‘zi ham hamma kiyimini yechib tashladi.
