Humiliated Love
HUMILIATED LOVE
6-bob: Yuragim aybdor emas…
Youra tun yarmida uyg‘onib ketdi. Ko‘zlari yoshga to‘la, yuragi qattiq urar, ko‘ngli xijil edi. U o‘zini oynaga qaradi — qizarib ketgan ko‘zlari, lablaridagi titroq va ichi to‘la og‘riq uni yana real hayotga qaytardi. Jungkook yana uning tushida edi. Bu safar u unga jilmaydi. Bu safar… uni o‘pdi. Lekin u o‘sha zahoti ko‘zdan g‘oyib bo‘ldi.
Youra oynaga tikilib turdi. "Men senga nima yomonlik qildim, Jungkook? Nega yuragim seni tanladi?" dedi u pichirlab. So‘ng telefonini oldi. Jungkook Instagram'da Ara bilan tushgan suratini storyga qo‘ygandi — yuragi yana bir bora cho‘kdi.
Hyunjin esa uni sevar, biroq Youra yuragi unga emas, boshqa birovga tegishli ekanini tushunardi. U Hyunjinga qarshi hech qanday yomon niyatda emasdi. Unga mehribon edi, lekin bu muhabbat emasdi. Bu… yolg‘on edi.
Ertasi kuni universitetda hamma ting. Ara sinfga kirib kelgach, hamma nigohlar unga qadaldi. U Jungkook bilan qo‘l ushlashganicha yurardi. Ularning orasi tobora yaqinlashib borayotgani hammaga ayon edi.
Youra yuragini bosib, boshqa tomonga o‘girildi. Jimin esa uzoqdan unga qarab turgan edi.
— Hali ham uni sevasan-a? — dedi u Youraning oldiga kelib.
Youra ko‘z yoshlarini yutib, jilmayishga harakat qildi.
— Bu sevgi emas, Jimin. Bu... jazodir, — dedi u sokin ovozda.
— Hyunjin seni sevadi. U senga loyiq. Nega hali ham…?
— Chunki yuragim meni emas, Jungkookni tanladi, — dedi u va lablari titradi. — Men ham nima uchunini tushunmayman. U meni hech qachon sevmaydi. Men esa uni unutolmayman.
Kechqurun. Hyunjin Yourani restoranga taklif qildi.
Kechqurun.
Hyunjin Yourani restoranga taklif qildi. U har doimgidek mehribon, xushmuomala edi. Barcha harakatlarida Youraga bo‘lgan samimiy ehtiros sezilib turardi. Youra esa unga qarshi bo‘lishni istamasdi — u charchagandi, hatto bir kech bo‘lsa ham yuragini tinchlantirmoqchi edi.
— Bugun sen bilan bo‘lish men uchun juda muhim, — dedi Hyunjin, sham yorug‘ida Youraning ko‘zlariga tikilib.
Youra boshini egdi. Uning yuragi boshqa birovni chaqirardi, lekin ko‘z o‘ngida turgan yigit esa uni chin dildan sevardi.
— Meni kechir, — dedi Youra asta. — Men seni sevishga harakat qilyapman. Chin dildan. Lekin yuragim... yuragim bu sevgi emasligini his qiladi.
Hyunjinning yuzidagi tabassum asta so‘ndi. U jim qoldi. Nafaqat so‘zlar, balki Youraning ko‘zlaridagi og‘riq ham unga hamma narsani aytib bo‘lgandi.
— Demak, u hali ham yuragingda... — dedi u ovozini pasaytirib. — Jungkook, to‘g‘rimi?
Youraning ko‘zlaridan yosh tomdi. Javob bermadi. U shunchaki bosh irg‘adi. Bu jim tasdiq edi.
— Men seni kutdim, Youra. Har kecha. Har kuni seni sevib, sabr qildim. Endi esa...
— Men yomon emasman, Hyunjin. Men... faqat chalkashman. Va o‘zimdan nafratlanaman.
Hyunjin o‘rnidan turdi, stul orqaga shovqin bilan surilib ketdi.
— Men seni ayblamayman. Chunki sevgi — bu majburlik emas. Lekin iltimos, yuragimni sindirishdan oldin uni so‘nggi marta ushlab turishga ruxsat ber...
U asta Youraning qo‘lini ushladi. Bu qo‘lda achchiq iztirob, umid va so‘nggi iltijo bor edi.
Oradan bir hafta o‘tdi. Ara va Jungkook munosabatlarini rasman boshlashdi. Barcha ijtimoiy tarmoqlar ularning suratlari bilan to‘ldi.
Youra esa har kuni bu rasmiy “baxt”ni ko‘rib, yuragini har gal yana bir parcha yo‘qotayotgandek his qildi. Ammo u endi yig‘lamasdi. Chunki yuragi allaqachon yig‘lashdan charchagandi. Endi u jim edi. Sukut esa eng og‘ir qichqiriq edi.
Youra universitet yotoqxonasiga kirib, daftarini ochdi. Sahifaning eng yuqorisiga shunday yozdi...