...
*Mirani izlab kelgan odamlar politsiyadan edi. Sunghoon ularni koʻrib qoshlari chimirildi.
Sunghoon: Nima uchun Mirani soʻrayabsiz? Tinchlikmi?
Police:Biz tergov ishi boʻyicha kelgandik marhum Yeonjun ismli yigitning jasadini topdik va u yerda oxirgi marta barcha faqat Mira xonimni koʻrishgan barmoq natijalari ham shuni koʻrsatmoqda.
Sunghoonning ortidan Mira muzlagan yuz bilan chiqganday qarab keldi.
Mira:Nima? Men doktorman! Men unga birinchi tez tibbiy yordam koʻrsatdimku, u yaxshi edi. Men hech narsa qilmadim.
Police: Buni idorada gaplashamiz.
Sunghoon: Mira hech qayerga ketmaydi.Meni kimligimni bilasizlarmi? Men Koreadagi eng mashxur Ceoning oʻgʻli Park Sunghoonman!
Police: Buni tushundik ammo bu yer Shvetsiya, iltimos kuch ishlatishga majbur qilmang....
Politsiya Mirani idoraga olib borishga koʻndirdi ammo Miraning hayollari unga endi nima boʻlishidan emas Yeonjun oʻlganidan koʻz yoshlarini zoʻrgʻa bosib kelardi... politsiya mashinasi orqasidan borardi. U rulni shuncahlik qattiq ushlagandiki, boʻlimlari oqarib ketgan edi. U Mirani endi topganidan uni yana tortib olishlaridan, Mirani yana yoʻqotib qoʻyishidan qoʻrqar edi.
*idoraga yetib kelishdi ammo Mira hayol ogʻushida edi, u oʻzini qotil deb ayblardi ammo hech kim bilmasdiki bu Yeonjunning oʻyinlaridan biri ekanligini.
3 soatlarda tergov ishi yopilgach sudga tayyorgarlik uchun vaqt berildi bu vaqtda esa Mirani kamera olib kirishdi bu vaqt Sunghoon Mirani olib chiqish uchun harakatda edi.
Qanchadir vaqtdan soʻng Sunghoon otasi bilan kelishgan holda Mirani butunlay olib chiqti ammo Miraning hayoli parishon ekanini sezish qiyin emasdi. Mashinada Mirani olib ketar ekan uning yoshlarga toʻla koʻzlarini koʻrgach oʻzini tuta olmadi.
Sunghoon: Mira yigʻlama.. hammasi yaxshi boʻladi.
Mira: qanday sunghoon? Qanday bunchalik xotirjam aytyapsiz? Men qotilman....oʻzimni sobiq yigitimni oʻldirib qoʻydim.
Sunghoon: Ishonchim komil, oʻsha iblis Yeonjun tirik.Bu uning oʻyinlaridan biri, buni sezyabman.
Ular ketishdi, 2 kun mehmonxonada soʻngra Koreaga qaytib uchib ketishdi. Mira avvalgidek oʻzida emas, Yeonjunni oʻldirdim deb oʻylab har kuni yigʻlardi. Sunghoon uni chalgʻitish, barchasini yodidan koʻtarish uchun Miraga mehr va bor eʼtiborini berardi, sovgʻalar, gullar, issiq quchoq va mayin boʻsalar bilan uning kayfiyatini koʻtarishga harakat qilardi.
**Yana bir tong otdi...Sunghoon koʻzlarini ochdi, U Mirani quchoqlagan, Mira esa uning bagʻrida mittigina boʻlib yotardi. Sunghoon uni koʻrib yana koʻzlari yumshadi va Mirani uygʻotib yubormaslik uchun peshonasidan iliq lablari bilan oʻpib qoʻydi.
U kiyinib, nonushta tayyorlab ishga yoʻl oldi u Miraning ahvoli yaxshilanguniga qadar ishga chiqishini toʻxtattirib qoʻygan edi shunga u ishga yolgʻiz ketdi. Bir necha soatdan soʻng Mira uygʻondi...Pastgi qavatga tushganda hech kim yoʻqligini koʻrdi va nonushta qildi. U hech narsa qilmay kunini oʻtkazdi kech tusha boshlagach u televizor koʻrayotgan vaqtida eshik ochilganini eshitdi. U oʻgirilib qarasa eshik oldida Yeonjun turardi.Mira shok holatiga tushdi va oʻrnidan turdi.
Yeonjun: Meni oʻldi deb oʻylaganmiding?
Mira:Sen? Yolgʻonchi... Nega oʻzingni oʻlikdek tutding?
Mirani koʻzlaridan yosh oqgancha ovozi koʻtarila boshladi.
Yeonjun:Shu orqali seni Sunghoondan ayirmoqchi edim, lekin u burgadek senga yopishib olibdi..Meni sogʻindingmi?
U telbalarcha Miraga jilmaydi...
Mira: men qoʻrqib ketdim..Seni oʻldirib qoʻydim deb oʻyladim.
Yeonjun: Sen meni oʻldira olmasligingni ikkimiz ham bilamiz chunki meni sevasan.
Mira: aljirama! Seni sevmayman, telba.
Yeonjun: Ha, sensiz haqiqiy telbaga aylanaman.
Mira: men seniki boʻlmayman!
Yeonjun jiddiylashdi va chontagidan pichoq oldi...
Mira: Nima qilmoqchisan?
Yeonjun pichoqni oʻz kaftiga qoʻydi jundan Mira qoʻrqib ketdi.
Mira:Yoʻq! Bunday qila olmaysan!meni deb oʻzingga nimadir qilishingni hohlamayman
*Yeonjun uni eshitmagandek pichoqni qattiqroq bosdi.Bilagidan qon tomchilay boshladi.*
Mira: Unday qilma! Iltimos,pichoqni tashla!
*Shu payt Sunghoon keldi va boʻlayotgan manzaradan hayratda qoldi*
*Mirani izlab kelgan odamlar politsiyadan edi. Sunghoon ularni koʻrib qoshlari chimirildi.
Sunghoon: Nima uchun Mirani soʻrayabsiz? Tinchlikmi?
Police:Biz tergov ishi boʻyicha kelgandik marhum Yeonjun ismli yigitning jasadini topdik va u yerda oxirgi marta barcha faqat Mira xonimni koʻrishgan barmoq natijalari ham shuni koʻrsatmoqda.
Sunghoonning ortidan Mira muzlagan yuz bilan chiqganday qarab keldi.
Mira:Nima? Men doktorman! Men unga birinchi tez tibbiy yordam koʻrsatdimku, u yaxshi edi. Men hech narsa qilmadim.
Police: Buni idorada gaplashamiz.
Sunghoon: Mira hech qayerga ketmaydi.Meni kimligimni bilasizlarmi? Men Koreadagi eng mashxur Ceoning oʻgʻli Park Sunghoonman!
Police: Buni tushundik ammo bu yer Shvetsiya, iltimos kuch ishlatishga majbur qilmang....
Politsiya Mirani idoraga olib borishga koʻndirdi ammo Miraning hayollari unga endi nima boʻlishidan emas Yeonjun oʻlganidan koʻz yoshlarini zoʻrgʻa bosib kelardi... politsiya mashinasi orqasidan borardi. U rulni shuncahlik qattiq ushlagandiki, boʻlimlari oqarib ketgan edi. U Mirani endi topganidan uni yana tortib olishlaridan, Mirani yana yoʻqotib qoʻyishidan qoʻrqar edi.
*idoraga yetib kelishdi ammo Mira hayol ogʻushida edi, u oʻzini qotil deb ayblardi ammo hech kim bilmasdiki bu Yeonjunning oʻyinlaridan biri ekanligini.
3 soatlarda tergov ishi yopilgach sudga tayyorgarlik uchun vaqt berildi bu vaqtda esa Mirani kamera olib kirishdi bu vaqt Sunghoon Mirani olib chiqish uchun harakatda edi.
Qanchadir vaqtdan soʻng Sunghoon otasi bilan kelishgan holda Mirani butunlay olib chiqti ammo Miraning hayoli parishon ekanini sezish qiyin emasdi. Mashinada Mirani olib ketar ekan uning yoshlarga toʻla koʻzlarini koʻrgach oʻzini tuta olmadi.
Sunghoon: Mira yigʻlama.. hammasi yaxshi boʻladi.
Mira: qanday sunghoon? Qanday bunchalik xotirjam aytyapsiz? Men qotilman....oʻzimni sobiq yigitimni oʻldirib qoʻydim.
Sunghoon: Ishonchim komil, oʻsha iblis Yeonjun tirik.Bu uning oʻyinlaridan biri, buni sezyabman.
Ular ketishdi, 2 kun mehmonxonada soʻngra Koreaga qaytib uchib ketishdi. Mira avvalgidek oʻzida emas, Yeonjunni oʻldirdim deb oʻylab har kuni yigʻlardi. Sunghoon uni chalgʻitish, barchasini yodidan koʻtarish uchun Miraga mehr va bor eʼtiborini berardi, sovgʻalar, gullar, issiq quchoq va mayin boʻsalar bilan uning kayfiyatini koʻtarishga harakat qilardi.
**Yana bir tong otdi...Sunghoon koʻzlarini ochdi, U Mirani quchoqlagan, Mira esa uning bagʻrida mittigina boʻlib yotardi. Sunghoon uni koʻrib yana koʻzlari yumshadi va Mirani uygʻotib yubormaslik uchun peshonasidan iliq lablari bilan oʻpib qoʻydi.
U kiyinib, nonushta tayyorlab ishga yoʻl oldi u Miraning ahvoli yaxshilanguniga qadar ishga chiqishini toʻxtattirib qoʻygan edi shunga u ishga yolgʻiz ketdi. Bir necha soatdan soʻng Mira uygʻondi...Pastgi qavatga tushganda hech kim yoʻqligini koʻrdi va nonushta qildi. U hech narsa qilmay kunini oʻtkazdi kech tusha boshlagach u televizor koʻrayotgan vaqtida eshik ochilganini eshitdi. U oʻgirilib qarasa eshik oldida Yeonjun turardi.Mira shok holatiga tushdi va oʻrnidan turdi.
Yeonjun: Meni oʻldi deb oʻylaganmiding?
Mira:Sen? Yolgʻonchi... Nega oʻzingni oʻlikdek tutding?
Mirani koʻzlaridan yosh oqgancha ovozi koʻtarila boshladi.
Yeonjun:Shu orqali seni Sunghoondan ayirmoqchi edim, lekin u burgadek senga yopishib olibdi..Meni sogʻindingmi?
U telbalarcha Miraga jilmaydi...
Mira: men qoʻrqib ketdim..Seni oʻldirib qoʻydim deb oʻyladim.
Yeonjun: Sen meni oʻldira olmasligingni ikkimiz ham bilamiz chunki meni sevasan.
Mira: aljirama! Seni sevmayman, telba.
Yeonjun: Ha, sensiz haqiqiy telbaga aylanaman.
Mira: men seniki boʻlmayman!
Yeonjun jiddiylashdi va chontagidan pichoq oldi...
Mira: Nima qilmoqchisan?
Yeonjun pichoqni oʻz kaftiga qoʻydi jundan Mira qoʻrqib ketdi.
Mira:Yoʻq! Bunday qila olmaysan!meni deb oʻzingga nimadir qilishingni hohlamayman
*Yeonjun uni eshitmagandek pichoqni qattiqroq bosdi.Bilagidan qon tomchilay boshladi.*
Mira: Unday qilma! Iltimos,pichoqni tashla!
*Shu payt Sunghoon keldi va boʻlayotgan manzaradan hayratda qoldi*
*Sunghoon ichkariga kirib kelgach, vaziyatning qanchalik jiddiy ekanini darhol tushundi.*
Sunghoon: Yeonjun, bas qil. Endi hammasi tugadi.
Yeonjun kuldi, ammo bu safar uning kulgisida g‘alaba yo‘q edi. Mira esa bir necha qadam ortga chekindi.
Mira: Men seni bir paytlar yaxshi inson deb o‘ylaganman. Lekin sen meni sevganing uchun emas, o‘zingniki qilish uchun ushlab qolmoqchi bo‘lding.
Bu gaplar Yeonjunni sukutga cho‘mdirdi.
Mira: Sevgi qo‘rqitmaydi. Sevgi majburlamaydi. Men seni tanlamayman, Yeonjun.
Shu payt xavfsizlik xizmati va politsiya chaqiriladi. Yeonjun qarshilik qilmaydi. U nihoyat yutqazganini tushunadi.
Yeonjun:Meni kechir..Mira, men yashashga haqli inson emasman.
Yeonjun olib ketilgach, Mira uzoq vaqt jim turadi. Sunghoon esa uning yonida qoladi.
Sunghoon: Endi hammasi ortda qoldi.
Mira: Yo‘q. Endi hammasi boshlanadi.
Bir yil o‘tgach, Mira yana shifokor sifatida ishlay boshlaydi. U asta-sekin o‘tmishdagi qo‘rquvlarini yengadi. Sunghoon esa har doimgidek uning yonida bo‘ladi.
Bir kuni kechqurun ular Han daryosi bo‘yida sayr qilishadi.
Sunghoon cho‘ntagidan kichik quticha chiqaradi.
Sunghoon: Bu safar seni hech qayerga qo‘yib yubormayman. Mira, menga turmushga chiqasanmi?
Miraning ko‘zlariga yosh keladi, ammo bu safar qayg‘udan emas edi.
Sunghoonning hissiyotlari yumshoq o'pishlar va mayin tishlashlar bilan ajralib turadi, ularning har biri nafassiz va ko'proq Mirani narsa chanqoq qoldiradi. Sunghoonning nazorati har bir harakatda yaqqol namoyon bo'ladi hukmronlik va vazminlikning jozibali aralashmasi. Bu o'sib borayotgan sevgi, baxt va sadoqat belgisi.
Sunghoon uni quchoqlaydi. Ular uzoqda porlab turgan shahar chiroqlariga qarab turishadi.
Mira nihoyat tushungan edi: ba'zan eng qiyin bo‘ronlardan keyin ham inson yana baxt topa oladi.
Sunghoon uni quchoqladi. Ular uzoqda porlab turgan shahar chiroqlariga qarab turishdi.
Mira nihoyat tushungan edi: ba'zan eng qiyin bo‘ronlardan keyin ham inson yana baxt topa oladi.