My little liar
Taesoo oddiy bir kafeda ishlardi. Uning sevgilisi Taehyung esa shahardagi eng xavfli mafiya boshlig'i edi. Taehyung hammaga shafqatsiz bo'lsa ham, faqat Taesooni yaxshi ko'rar va uni hammadan qizg'onardi.
Bir kuni kechasi Taesoo ishdan chiqdi. Ko'chada uni Taehyung qimmatbaho qora mashinasida kutib turgandi. Taesoo mashinaga o'tirdi va Taehyungning qo'lida qon izini ko'rib qoldi.
— "Yana urishdingizmi?" — so'radi Taesoo xavotir olib.
Taehyung qizning qo'lidan ushladi:
— "Qo'rqma, menga hech narsa qilgani yo'q. Sen haqingda o'ylasang bo'ldi, men seni doim himoya qilaman", — dedi.
Ular Taehyungning katta va tinch uyiga kelishdi. Taehyung charchagandi, u divanga o'tirib Taesooni bag'riga bosdi.
— "Faqat sening yoningda tinchlanaman", — dedi u pichirlab.
Keyin cho'ntagidan chiroyli bir zanjir chiqardi va Taesooning bo'yniga taqib qo'ydi.
— "Buni hech qachon yechma. Mening odamlarim buni ko'rsa, senga hech kim tegmaydi. Sen mening hayotimsan", — dedi Taehyung.
Ular xavfli dunyoda yashashsa ham, bir-birlarini juda qattiq yaxshi ko'rishardi.
Ular Taehyungning katta uyiga kirishdi. Ichkarida chiroqlar o'chirilgan, faqat shahar chiroqlari oynadan xonaga tushib turardi. Taehyung eshikni qulfladi-yu, ortiga burilib, Taesooni devorga tiradi. Uning nigohi har doimgidan ham o'tkir va ehtirosli edi.
— "Seni kun bo'yi sog'indim," — deb pichirladi Taehyung past ovozda.
Uning nafasi Taesooning bo'yniga tegib, qizni titratib yubordi.
Taehyung qizning yuzini qo'llari orasiga olib, lablaridan ehtiros bilan o'pishni boshladi. Bu o'pishlarda ham sog'inch, ham mafiya dunyosining bor bosimi bor edi. Taesoo ham uni mahkam quchoqlab, o'pichlariga javob qaytardi.
Taehyung Taesooni dast ko'tarib oldi, qiz esa oyoqlarini uning beliga soldi. Ular bir-birlaridan uzilmagan holda yotoqxonaga o'tishdi. Taehyung uni karavotga sekin yotqizdi va o'zi ham uning ustiga egildi. U sekingina Taesooning ustidagi kiyimlarini yechar ekan, har bir a'zosidan o'pib chiqardi. Xonada faqat ularning og'ir nafasi va yurak urishi eshitilardi.
— "Sen faqat meniki bo'lishingni xohlayman," — dedi Taehyung Taesooning ko'zlariga tikilib, keyin esa uni butunlay o'ziniki qildi.
O'sha kecha tashqaridagi xavfli mafiya dunyosi butunlay unutilgan, xonada esa faqat ularning otashin sevgisi va bir-biriga bo'lgan ehtirosi qolgan edi. Ertalabgacha ular bir-birlarining og'ushida baxtdan sarmast bo'lishdi.
Ertasi kuni ertalab Taesoo ko'zlarini ochganda, quyosh nurlari xonani yoritib turardi. Taehyung hamon uxlab yotgan, uning doim jiddiy bo'ladigan yuzi hozir juda xotirjam edi. Taesoo uning yuzidagi sochlarini sekin qo'li bilan chetga surdi.
Shu payt Taehyung ko'zlarini ochib, Taesooga qaradi va jilmayib uni yana o'ziga tortdi:
— "Yana ozgina uxlaylik, ketging kelmayaptimi?" — dedi u uyqusiragan ovozda.
Ular kunni yotoqda, gaplashib o'tkazishdi. Taehyung bugun hamma ishlarini qoldirgan, telefonlarini o'chirib qo'ygan edi. U Taesoo uchun shunchaki oddiy va mehribon sevgiliga aylangandi. Ular birga nonushta tayyorlashdi, Taehyung oshxonada Taesooni orqasidan quchoqlab, unga ovqat pishirishda qarashib yubordi.
Lekin kechki payt tinchlik buzildi. Taehyungning telefoni tinmay jiringlay boshladi. U telefonni olib, jiddiy qiyofaga kirdi. Gaplashib bo'lgach, Taesooga qaradi:
— "Mening odamlarim pastda kutishmoqda. Muhim uchrashuvim bor, tezda qaytaman", — dedi va uning peshonasidan o'pib qo'ydi.
Taehyung qora kostyumini kiyib, beliga to'pponchasini taqdi. U eshikdan chiqayotganda, kecha Taesooning bo'yniga taqqan o'sha zanjirga ko'zi tushdi va xotirjam tortdi. Tashqarida uni yana o'sha xavfli mafiya dunyosi kutayotgan edi, lekin u uyda uni kutayotgan sevgilisi borligini bilardi.
Taehyung tunda uyga qaytganida, uy ichi zim-ziyo va g'alati darajada sokin edi. U charchagan bo'lsa ham, darhol hushyor tortdi. Qo'riqchilar tashqarida edi, demak, begona odam kirmagan. Ammo Taesoo ko'rinmasdi.
Taehyung kostyumining tugmalarini yechib, xonaga kirdi:
— "Taesoo? Qayerdasan?" — deb ovoz chiqardi. Javob bo'lmadi.
U yotoqxonaga, keyin oshxonaga o'tdi. Hech kim yo'q edi. Taehyungning yuragi tez urib ketdi, mafiya dunyosidagi dushmanlari hayoliga kelib, ichini xavotir qopladi. U telefonini chiqarib, odamlariga qo'ng'iroq qilmoqchi bo'lganida, mehmonxonadagi katta divan ortidan shivirgandek ovoz va yengil kulgi eshitildi.
Taehyung sekingina divan tomonga yurib keldi va ortiga qaradi. Taesoo o'sha yerda, ko'rpaga o'ralib, uning kelishini poylab yashirinib o'tirgan edi. U Taehyungning xavotirlangan yuzini ko'rib, o'zini tutolmay kulib yubordi.
Taehyung chuqur nafas olib, to'pponchasini belidan oldi-da, stol ustiga qo'ydi. Keyin esa Taesooning yoniga o'tirib, uni ko'rpasi bilan birga mahkam bag'riga bosdi.
— "Meni rosa qo'rqitding, telbaginam. Senga biror narsa bo'ldi deb o'yladim," — dedi Taehyung qizning bo'ynidan o'pib, jahl va mehribonlik aralash ovozda.
Taesoo uning bo'ynidan quchoqlab oldi:
— "Sizni ozgina chalg'itmoqchi edim, judayam jiddiy bo'lib keldingiz," — deb jilmaydi.
Taehyung qizning yuziga tikilib turib, sekingina pichirladi:
— "Meni bunday hazillar bilan qo'rqitma. Men seni yo'qotib qo'yishdan hammadan ham ko'proq qo'rqaman."
Ular divanda birga o'tirib, tunni gaplashib va hazillashib o'tkazishdi. Taehyungning bor charchog'i va xavotirlari Taesooning kulgisi bilan tarqab ketdi.
Taehyung qizni bag'riga bosib, uning sochlarini silayotgan soniyalarda, to'satdan Taesooning nigohi muzlab qoldi. U ko'rpa ostidan yashirib qo'ygan o'tkir pichoqni chiqardi va hech bir ikkilanishsiz Taehyungning qorniga sanchdi.
Bir, ikki, uch, to'rt, besh marta...
Pichoq har safar kirib chiqqanda, xonaning sokinligini go'shtning yirtilishi va Taehyungning bo'g'izidan chiqqan og'riqli inqillash buzdi. Taehyung nima bo'lganini tushunmay, Taesooga tikilib qoldi. Uning oq ko'ylagi bir zumda qip-qizil qonga belandi, og'zidan ham qon sizib chiqdi. U divanga sekin qularkan, qo'llari bilan qornini yopishga harakat qildi, ammo qon to'xtamasdi.
Taesoo esa mutlaqo sovuqqonlik bilan o'rnidan turdi. Ust-boshiga sachragan qon tomchilarini ham pisand qilmay, cho'ntagidan telefonini chiqardi. Telefon ekraniga bir marta qarab, uni lablariga yaqinlashtirdi va sekingina o'pib qo'ydi. Go'yo bu uning uzoq kutilgan g'alabasi edi. U raqam terib, go'shakni qulog'iga tutdi:
— "Ish bajarildi. U endi yo'q," — dedi u mutlaqo hissiz, sovuq ovozda.
Taehyung yerda qonga belanib yotarkan, butun tanasidagi og'riqdan ham ko'ra, qalbidagi xiyonat azobi kuchliroq edi. U bor kuchini yig'ib, o'lim ostida turgan ko'zlarini Taesooga qaratdi. Uning baxmal ovozi endi zo'rg'a, pichirlab chiqardi:
— "Sening ko'zlaringdagi yolg'onni ko'ra olmagan... men ahmoqman..." — dedi u va ko'zlari sekin yopila boshladi.
Taesoo esa unga oxirgi marta sovuq qarab, ortiga o'girildi va uyni tark etdi. Taehyung qora dunyoning eng kuchli odami edi, lekin uni eng ishongan insonining sevgisi halok qildi.
●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●
Mana Taesoo uchun yozilgan fanfic oz nihoyasiga yetti yoqqan bo'lsa commentda fkr bildirila