Generalning sevgilisi
Ertasi kuni Taehyung uyg'onganida, u Jungkookning ko'kragida yotgan edi. U ko'zlarini ochdi va generalning ham unga yarim uyqusiragan ko'zlari bilan qarayotganini ko'rdi.
"Men ochman..." dedi Taehyung Jungkookni jilmaytirib.
U Taehyungning peshonasidan o'pdi va uni yaxshilab ustini yopdi. Keyin hammomga kirib, cho'mildi.
Kiyinib bo'lgach, u tashqariga chiqdi.
Taehyung unga qarab: "Men ham cho'milmoqchiman", dedi.
"Bu yerdagi suv sovuq. Senga iliq suv va, albatta, nonushtangni tayorlash uchun kimnidir chaqiray", dedi Jungkook va Taehyungni yolg'iz qoldirib chiqib ketdi.
Taehyung o'rnidan turib, his qilayotgan og'riqdan ingrab yubordi. Uning pastki yarmi falaj bo'lib qolgandek tuyuldi.
U chuqur nafas oldi va og'riqqa ko'nikishga harakat qildi. To'shakning qarama-qarshi tomonida turgan oynaga qaradi va tanasini ko'rib qizarib ketdi.
Unda ko'plab qizil dog'lar bor edi, u koΚ»p so'rish tufayli lablari kattalashib ketganini koΚ»rdi.
Taehyung kimdir kelayotganini eshitgach, darhol o'zini yopdi. Bu Jungkook ekanligini ko'rib, yengil tortdi.
Jungkook uning oldiga kelib, kiyinishga yordam berdi. Shundan so'ng, u ularga ovqat olib kelgan xizmatkorlarni chaqirdi.
Jungkook Taehyungning yoniga karavotga o'tirdi va unga ovqat bera boshladi. Taehyung xursand bo'lib ovqatini yedi.
Shundan so'ng Jungkook nonushta qildi, u Taehyungga cho'milishga yordam berdi. Cho'milish paytida u Tehyungga oxirgi kechalari haqida gapirib, uni qizartirmasdan turolmadi.
Shundan so'ng ikkalasi ham karavotga o'tirishdi. Taehyungning boshi Jungkookning ko'kragida edi va u barmoqlari bilan o'ynab o'tirardi.
"Nima uchun general bo'lishni tanladingiz?" deb so'radi Taehyung
Jungkook to'satdan berilgan savolga Tehyungga qaradi va."Mening boshqa choram yo'q edi. Men buni faqat shu yo'l bilan bilganman", deb javob berdi.
Taehyung xo'rsinib qo'ydi. U Jungkookning qo'lidan ushlab, ulardagi kichik chandiqlarga qaradi.
"Urush zonasi yaqinidagi qochqinlar lageriga qo'shilganingizda yetim bo'lganingizni eshitganman. Bu siz uchun juda qiyin bo'lgan bo'lsa kerak."
Taehyung uning qo'llaridan o'pdi va Jungkook xo'rsinib qo'ydi. U Taehyungdan hech narsani yashirishni xohlamadi, lekin hozir to'g'ri vaqt emas edi.
"Bilasanmi, Tae, men onamga o'xshayman, akam esa ilgari dadamga o'xshardi."
Onamning aytishicha, men uning qalbining yarmiga egaman. U meni yolg'iz o'zi tarbiyalagan bilasanmi, u kashtachilikni ham bilar edi va menga ko'p ro'molchalar tikib berardi, chunki men o'ynab yurganimda ularni yo'qotib qo'yardim.
dedi Jungkook yuzida tabassum bilan.
" Batafsilroq gapirib bering, β dedi Taehyung unga qarab.
"Bilasanmi, mening Jin hyung ba'zan menga hasad qilardi, va koΚ»pincha onam seni ko'proq yaxshi koΚ»radi deb aytardi."
Va men ham unga hasad qilardim, chunki otam uni ko'proq yaxshi koΚ»radigandek tuyulardi.
Lekin kun oxirida Jin hyung menga ikkinchi onadek g'amxo'rlik qilardi. Men unga ikkalamiz ham ulg'ayganimizda, turmush qurgandan keyin uni hech qayerga qo'yib yubormasligimni aytardim va ota-onamiz meni ustimdan kulishardi.
Bilasizmi, mening hyungim shunchalik go'zal ediki, hamma unga ikki marta qarardi. Onam uni masxara qilib, bo'lajak eri unga oshiq bo'lish uchun bir lahza ham vaqt sarflamasligini aytardi.
Taehyung oilasi haqida gapirganda Jungkookning ko'zlari chaqnab ketayotganini ko'rdi.
"O'sha kungacha hammasi yaxshi ketayotgan edi..." Jungkook o'sha kunni eslab mushtini qisdi.
"Bilasan mi, bizga hujum qilingan kuni ota-onamiz bizni qutqarish uchun qo'llaridan kelganini qilishdi, ammo ular muvaffaqiyatsizlikka uchradilar. Men onamni, otamni va akamni bir vaqtda yo'qotdim."
Taehyung Jungkookni quchoqlab, uni yupatdi. "Hammasi joyida. Balki ular endi yaxshiroq joydadirlar. Ishonchim komilki, ular siz bilan faxrlanishadi."
"Hozir bilmayman, lekin kelajakda biladi deb o'ylayman", dedi Jungkook Tehyungning qovog'ini solib.
"Ha. Keyinroq tushunasan ." Jungkook javob berdi va Taehyungning burnid o'pdi.
"O'tmishim yetarli, kelajagimiz haqida gaplashsak-chi?" dedi Jungkook mavzuni o'zgartirib.
Taehyung "Gaplashadigan hech narsa yo'q. Kelajakda farzandlarimiz bo'ladi va ularni birga katta qilamiz", dedi.
"Lekin oldindan bir narsani aytmoqchiman va siz bunga qo'shilishingiz kerak. Men hech bir farzandimning sizga o'xshab qolishiga yo'l qo'ymayman, ularning hech biri siz kabi zo'ravon bo'lmaydi va ular sizning generallik o'rningizni egallamaydi."
Men ularning barchasi mening oldimda xavfsiz va xotirjam bo'lishlarini istayman. Ular oddiy fuqarolar kabi yashashlari unvonlar esa menga ahamiyatsiz.
Jungkook asabiy jilmayib: "Ko'ramiz ular mening qonimdan boΚ»lishadi, shuning uchun ular, albatta, zo'ravon bo'lishadi..." dedi.
Taehyung buni eshitib, Jungkookga qattiq tikilib qoldi.
"Nima? Menga tikilib qarash hech narsani o'zgartirmaydi. Bundan tashqari, senga ishontirib aytamanki, ular urushga bormaydilar, lekin ular oddiy fuqarolar ham bo'lmaydi. Mening farzandlarim, buyuk Jeon Jungkookning bolalari oddiy fuqarolar bo'lishini tasavvur qilyapsanmi? Bu hazilga o'xshaydi." dedi Jungkook kulib
Taehyung xo'rsinib dedi: "Nima rejalashtirayotganingizni bilmayman, lekin aytib qo'yay, agar siz tufayli bolalarimning birortasi tirnalsa , sizga qarshi xanjar ishlatishga qarshi emasman."
Taehyung aniq ogohlantirib, Jungkookni kuldirgan edi.
Taehyung yana Jungkook uning so'zlariga kulgani uchun unga qaradi.
"Farzandlarimiz hali tug'ilmagan, sen ularni shunchalik himoya qilyapsanki. Shunchalik meni ogohlantiryapsanki..." Jungkook kulishdan to'xtay olmadi.
"Mayli, azizim. Farzandlarimiz eng yaxshi hayot kechirishadi. Men farzandlarimizni himoya qilaman. Va ular uchun qayg'urayotganingni ko'rish yoqimli. Ishonchim komilki, sen ular uchun eng yaxshi ona bo'lasan", dedi Jungkook Tehyungning yuzlarini silab.
"Aytgancha, biz chaqaloqni tug'ish jarayonini to'g'ri bajarganimizdan keyin bolalarga ega bo'lamiz, shuning uchun yana shunday qilsak qanday bo'ladi..." dedi Jungkook Taehyungga shafqatsiz tabassum bilan qarab.
Taehyung istehzo bilan uni itarib yubordi va "Kecha bu jarayonni juda ko'p marta qildingiz, aminmanki, buni yaqin orada qilishimiz shart emas", dedi.