Hammasi sen uchun

11-qism: Oxirgi bahor

Kuni kecha sovuq edi. Lekin bugun quyosh iliq nur taratardi. Xuddi osmon Sunaga so‘nggi marhamatini in’om qilayotgandek edi.

Jungkook uni kasalxona bog‘chasiga olib chiqdi. Suna bemalol yurishi qiyin bo‘lsa ham, bu ilohiy kunni ichiga singdirgisi kelardi.

— Havo qanday yoqimli… — dedi u chuqur nafas olib.

Jungkook sekin jilmaydi.

— Ha, lekin sen undan ham chiroylisan.

Suna kulib yubordi.

— Sen har doim shunaqa shirin so‘zli bo‘lganmisan?

Jungkook yelkasini qisdi.

— Men faqat haqiqatni aytaman.

Suna unga qaradi. Uning ko‘zlarida qandaydir iliq nurlar chaqnardi.

— Men seni yaxshi ko‘raman, Jungkook.

Jungkook bir zum jim qoldi.

— Yana ayt.

Suna kulimsiradi.

— Men seni yaxshi ko‘raman.

Jungkook boshini sarak-sarak qildi.

— Yana…

Suna sekin kaftlarini uning yuziga qo‘ydi.

— Men seni… men seni doim sevaman, Jungkook.

Jungkookning yuragi tez ura boshladi. U Sunaning qo‘lini mahkam ushlab oldi.

— Unda men seni hech qachon qo‘yib yubormayman.

Suna xotirjam jilmaydi.

— Lekin men ketishim kerak…

Jungkookning yuragi siqilib ketdi.

— Yo‘q…

— Meni ushlab qololmaysan, Jungkook.

Jungkook bosh chayqadi.

— Unda men sen bilan birga ketaman!

Suna hayrat bilan unga qaradi.

— Nimalar deyapsan?!

Jungkook ko‘z yoshlarini tiyolmadi.

— Sensiz men yashay olmayman, Suna…

Suna sekin bosh chayqadi.

— Sen men uchun yashashing kerak…

Jungkook uni mahkam bag‘riga bosdi.

— Sen mendan ketmasang bo‘ldi…

Suna asta lablarini uning qulog‘i yaqiniga yaqinlashtirdi.

— Men hech qachon sendan ketmayman, Jungkook… Men har doim sen bilan bo‘laman.

Jungkook o‘sha lahzada yuragining bo‘laklarga bo‘linayotganini his qildi.

Bahor shabbadasi Sunaning sochlarini ohista uchirardi. Lekin u anchadan beri bunday xotirjam bo‘lmagandi.

Bu uning oxirgi bahori edi...