𝙈𝙮 𝙋𝙧𝙤𝙛𝙚𝙨𝙨𝙤𝙧 2

𝐸𝑝𝑖𝑠𝑜𝑑𝑒 𝑜𝑛𝑒

Bazan ayriliq insonning tugʻri fikrlaashiga olib keladi. Shunda inson qayerda xato qilganini qayerda tugʻri qilganini yaqqol kuradi. Qayerda qanday qaror qabul qilish kerakligini anglaydi.

Biz ayriliqdan nafratlanamiz.. biroq bu bizga juda kerak buladi. Bizning qahramonlarimiz ham aynan shu ayriliq sabab uz ayblarini xatolarini kurgan. Ana endi usha xatolardan kelib chiqib qanday qarorlar qabul qilishini kurib chiqamiz..

•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•

- Nihoyat - dedi ayol chuqur hursinib uzun yulakning boshida akasini qulidan tutgancha. Yuzini parda bilan bekitgan sochlari chiroyli tarzda yelkalaridan tushib turar besh yillik ulik munosabatlardan keyin u ham haqiqiy baxt uchun yashayotganini his qildi.
Bu uninh ikkinchi nikohi edi. U asabiy edi. U bugundan yangi hayot bashlayotgan edi. Endi hayot unga nima tayyorlayotganini bilmasa ham uz hayot sherigi bilan birga yengardi. U hayotga tayyor edi. U ulik munosabatlardan soʻng oila va sevgidan umidini uzdi ammo endi kimdir unga bu tuygʻularni yana qaytarib berayotgan edi. Bugun u mamnun va baxtli edi. Uni chin dildan sevgan uni borligi uni hursand qiladigan insonni uchratdi. Sevgi va baxt endi undan uzoqlashmasligi uchun u ham harakat qiladi.

Bu Arinning ikkinchi nikohi edi. Bu oq libosda birinchi martta turishi emas edi. U avval sobiq eri Jungkook uchun kiygan bu libos endi boshqasi uchun kiyayitgan edi. U hali hanuz usha kunni eslaydi. Uninh ishtiyoqi lablaridagi tabassumi hammasi uni yodida edi. Va bugun ham uning lablarida tabbasum. Ammo Arin afsusda emas u shu yergacha keganidan hursand vaqtida Jungkook bilan munosabatlarni tuxtatish u uchun ajoyib buldi. Mana u uzi uchun munosib insonni uchratdi.
Jungkook yaxshi doʻst edi u Arinni sevmagan bulsa ham unga gʻamxoʻrlik qildi doim yonida buldi. Arin hurmatni sevgi bilan almashtiirib quydi u uzi uchun kerak bulmagan insonni oldi ammo u hozir unga eng keraklisini olayotgan edi.
Arin Jungkook bilan ajrashgan kunni esladi. Ular bir birini sevmasdi. Ammo bu ular uchun hissiy jihatdan boʻgʻlangan edi. Ular usha kuni bir birini quchoqlab yigʻlashdi bir biridan uzur suradi. Eng koʻp Jungkook kechirim suradi Arin ham uni kechirdi. U aslida unga gʻazablanmadi. U tushundi Jungkook ham sevishni sevilishni istaganini tushundi ammo uni tanlagan yuli xati edi.
U uchalasi ham uz haqiqatini anglaganidan hursand buldi ammo bir tamon yakun uchun hafa buldi.
Mana usha voqeadan keyin ikki yil utib Arin Namjunni uchratdi. Namjun kelishgan xushchaqcha tushunadiga va eng muhimi Arinni sevadigan inson edi ular uchrashganiga hech afsuslanmaydilar.
- qani Arin ketaylik- dedi uning katta akasi. Arin asabiy edi chunki bu safar uni oldida otasi ham onasi ham yuq edi. Ular bir yil oldin vafot etishgandi.
- xoʻsh tayyormisan - yana suradi uni akasi. Arin oxirigi martta kuzlarini mahkam yumib utmishiga nuqta quydi. Endi u yangi kelajak uchun hayotida yangi sahifa ochishi kerak edi va u shunday qildi. Arin kuzlarini ochib bosh irgʻadi.
Ular yulak buylab yurarkan Namjun yulak oxirida jilmayib bulajak ayolini kutardi.
Arin yetib kelgan rohib ularni nikohini uqiy boshladi.
- sizlarni er va xotin deb elon qilaman marhamat kelinni upishingiz mumkun - dedi rohib.
Namjun sekin Aringa yaqinlashib uni yuzini tusib turgan pardani kutarib uning guzal yuzini kurdi. Uning lablaridan oʻpishdan oldin u yoqimli jilmayib quydi.
Ikkis ham baxt ila bir biridan boʻsa olishdi atrofdagilar ular uchun xursand bulib qarsak chalishdi.

Namjoon qizni quyib yubormadi.. insonlar bor deb uyalmay oʻpishda davom etdi.. Arin esa bunga mamnuniyat bilan javob berardi..

Arin qolgan hayoti davomida juda baxtli buladi deb umid qilaman..

Jungkook umidsz edi.
Haftalarga aylangan kunlar. Oylarga aylangan haftalar. Oylar yillar utdi. Va Jungkook yolgʻiz edi. U qorongʻu zulmat bilan dustlashdi ammo u ezgulik bilan ham yaxshi dust edi. Zulmat uni yutib yuborishiga ezgulik halaqit berardi.
Ogʻriq uning yuragida doimiy sherigiga aylanadi. Chunki aybdirli hissi uni juda qiynardi. U harakat qilish uchun urundi uzini kechirishga urindi ammo u bilardiki kechirilishga loyiq emas edi. U uzini kechirolmadi. Usha kun uning hotirasida yangi edi
Uning hayoti achinarli edi uning ichida ogʻriq kuchli edi. Uylash ham uni oʻgʻritardi. Oradan 5 yil utdi. Baribir bu uning xotirasida aniq va juda tiniq edi. Bu xotiralar uni ranjitish va yuragiga xanjardek kesib tashlashdek mukkamal ishni uz zimmasiga olgandi. U shuncha ogʻriq bilan ham hayotini uzhartirdi uzini uzgartirdi.
Ogʻir toshlarni yerga tashlab sochib bilan yuzlarini burdilar artdi. Jungkookning keyingi manzili uzining zulmatdek qorongʻu yotogʻi edi. U xonasiga kirib uzini qop qora yotogʻiga tashladi. Qullari yotoq tepasidagi yangi segaret pachkasini olib bitta donasini lablari orasiga oldi.
Xonada yagona alov nuri paydo buldi ammo u ham tez orada sundi.
Jungkook yana utmishini uylay boshladu. Uzining baxtga erishgan vaqtlarini uning sevgisini uning kulishini uning guzal jigarrang kuzlarini esladi.

Bu xotirlarni u hech qachon unutolmadi zarracha soniyasini ham. Qiz undan faqat sevgi va gʻamxoʻrlik soʻradi. U esa unga bergani nima buldi. Faqat ogʻriq. Ogʻriq.
Oʻzining xatolaridan ogʻir xoʻrsinin lablari orasidan tinimsz umidsz bulgan tutunlar chiqardi. Endi uni hech kimi yuq edi. Na oilasi. Na hayot sherigi. Na sevgisi. Endi faqat unda uzi bor edi. Faqat uzi. Oʻsha kundan boshlab u uzini uzhartirishga urundi va vada berdi. Uning qalbida kup ayb va afsus bulishiga qaramay u faqat ezgulikka qarab intildi. Yaxshilik bu uning gunohlaridan qutulishni yagona yuli edi.
Agar hayotida usha ikki ayol bulmaganida u uz sabogʻini olmasdi. Lekin u uz darsini ajoyib tarzda oldi va unga tavon ham tuladi.
U hayotida yaxshiroq bulishga harakat qildi. Bazilar unha uxshagan erkakalar axlatga uxshaydi deb mensimaydi. Ammo u Ayin undan gʻururlanishi mumkun bilgan shaxs bulishni uyladi. U bir daqiqa ham sevgisidan voz kechmadi. Bir soniya ham undan umididan kechmadi.
U usha hayotini tugashiga sabab buladigan segarita qoldigʻini yotoq oldidagi lampastol ustiga quyib oʻz ishi uchun dushga kirish maqsadida urnidan turdi. Endi u oʻqituvchi emas edi. U shunady katta hatoga yul quygan binoga qanday kirardi.
Kundalik qora kuylagini kiyib yirtiq jinsi shim kiyib oldi. Avval biroz oriq bulgan Jungkook hozir mushakli insonga aylangandi. U ichidagi ogʻriqlarni sport bilan yuq qilishga urindi natijada u katta kuchli erkakga aylandi.
Hammasi tayyor Jungkook uzining kvartirasidan chiqishdan oldin quliga kameralari joylashgan sumkani olib zinalardan tushdi. U uydan chiqishdan oldin oshxona oldidagi katta bulmagan urtacha hajmdagi jamodonini olib uyidan chiqib ketdi.

Bir paytlar doskada yozib oʻquvchilarga dars bergan inson endi uzini kamerasiga bagʻishlagandi. Ha fotusaratchi bulib uz hayotida davom etyabdi u. U faqat rasm olish bilan ozgina bulsa ham taskin olardi.
U hato qilhan bulsa ham lekin uni qalbida his tuygʻular hali ham avvalgidan kuchli edi. U biroz sodda edi. U yurgan yul notugʻru edi. Lekin u ichidagi his tuygʻular uchun harakat qildi. U hayotidan voz kechmoqchi edi ammo u davom etdi. Uzi uchun bulmasa ham hayotidagi usha aziz inson uchun seviklisi uchun davom etishi kerak edi.
U qulidagi chemadon bilan Jejuga uchayitgan samolyotga chiqdi. Yukini joylashtirib uz joyiga utirarkan kichkina derazadan tashqariga qaradi. Keyin boshini urindiqqa yashlab kuzlarini yumdi.
U kuzlarini yumga lahzada yana xotiralar qaytib keldi. Uning kulishi sevgi ila boqishlari. Oʻgʻriqlar bilan u yana sevgan qizining galyutsinatsiyalari ichida yuqoldi.

Jungkook xatolarga yul quygan bulsa ham u yaxshi inson edi. U tanimagan insoniga uylangan bir inson edi. Shunda ham u hafa emas edi u ota onasi uchun kuproq harakat qilayotgan bir yosh bolakay edi. Biroq uning hech bir harakati kuzga tashlanmadi. U harakat qildi lekin u sevolmadi. Sevilolmadi. Bechora bola ota onasi uchun u bilan yashagan ayolga nima surasa berdi ammo yuragini berolmadi. . U har kuni tashqarida jilmaydi kuldi. Lekin ichkarida yigʻladi. U hech qachon sevish va sevilish imkoniyatiga ega bulmagan bola edi.
Ammo u usha guzal farishta Ayinni uchratmagumcha sevgi nimaligini bilmadi. U usha begʻubor kuzlarga ilk bor qaraganda unda chukib ketishni istadi. Uning guzal tabassumi ramgpar terisi pushti lablariga oshiq bulgandi.
U qizni sevsa ham nima qilishni bilmasdi. U kishanlangamdi. U allaqqchon boshqasiga uylangan edi. Oxir oqibat u usha kishanni buzib tashlashni tanladi. Natijada atrofdagilarga uziga azob olob keldi.
U nima qilganini tushunganida juda kech edi u ilk bor sevhan qiz undan uzoqlashdi.
Hayot noaniq edi. Balki ular yana uchrashar. Lekin ular uchrashsa Jungkook faqat kechirim surardi. U hech qachon undan umidini uzmasdi. Umrini oxirigacha uni deb uradigan yuragi bilan unga sodiq qolardi. Balki Ayin uni kechirmas ammo u Ayin uchun hammasini qilishga rozi edi. Faqat u unga qaytiib kelsa bas.

Nothing less and nothing mhhe wanted than her forgivness..

Boshqa tomondan..

- Janob Fernandez bir ikki oyda tayyorlab beraman.- dedi qiz har bir asarning qiymatini tushunmay talab qilayotgan 50 yoshlardagi italiyalik erkakga nafislik bilan javob qaytarardi. Qiz urnidan turib mayin jilmayib balkon tomon qadam tashladi. Kuzlari uzi turgan manzarini his qilish uchun yumildi.
Tanasida oppoq libos qullarida shampan vinosini ushlab uzi turgan mehmonxonaninng palubasidan jilmayib atrofni kuzatdi. Jejudagi yaltiroq quyish uninh tanasini olmosdek porlatardi.
Bunday joylar uni tinchlnatirardi. Va u hayotida eng koʻp istagan narsa edi.

Agar siz Ayin.. uzgarganmii deb soʻrasangiz. Yuq u oʻzgarmadi. Faqat ulgʻaydi. U ayol buldi. Endi yosh oʻsmir emas edi. U hayotiga boshqa inson kiritmadi. Hayotida Jungkook yagona edi.

U hali ham usha vaqtlardagidek yolgʻiz qiz edi. Bu ogʻriqlar uni oyoqqa turgʻizdi. Uning karyerasi usha ogʻriqlar mahsuli edi. U yugurdi. Koʻp yugurdi. Ammo oxirgi manzil baribir yolgʻizlik buldi.

U jaxannnamdan ham jannatdan ham uzoqda edi. U Jungkookdan ketdi. Ammo uni unutmadi.
Usha kundan keyin Ayin qurquvni his qildi. Usha oylarda u Jungkookni tanidi. Uni mehrini his qildi. Unga qaramlikni his qildi. U qizning barcha istaklarini extiyojlarini bajardi. Uni yuqotish u uchun daxshat edi. U bir umur orzu qilgan baxt edi. Ammo hammasi sarob bulib chiqdi.

Uning hayollari hayratlanarli darajada Jungkookga qaytadi. Oradan 5 yil utdi. Ammo undagi qaramlik soniya bulsa ham sinmadi. Ongi unga qaytishni aytsa yuragi taskarisini aytardi. Sevgi uyinchoq emas edi. Sevgi daraxtdan daraxtga sakrab yuradigan qush emas edi. Haqiqiy sevgi bir martta berilardi. Va bu sevgini his qilgan inson sevgisini unutish juda qiyin. Ayin ham uni unutishni juda istadi. Balki istamadi. Uni unutish qiyin edi. Uning hamma narsasini birinchi uringa quygan insonni unutish qiyin albatta. Ayin har doim shu olovda kuyib kul bulardi. Iztirob. Azob. Yolgʻizlik. Baxt tushunchasini oz his qilgan bulsa ham bu naqadar ajoyib his ekanligini his qilgandi u.

Bazan u yolgʻiz qolganda uni his qilish uchun utmishni eslab uziga tegadi. Bir lahza u utkinchilikka yengiladi. Jungkookning har bir qismini eslaydi. Ammo haqiqat dovul misol unga qulaydi. U uziga yana ideal ayolman deb uqtiradi. Uni kechirmaganligini uqtirardi. Haqiqatdan qochish u uchun mukammalidek tuyuladi. Aslida esa. Uni juda sogʻindi. Uni eslab yiʼlagan kechalaridan nafratlanadi.
Lekin u kuchli bulishni tanlaydi. U hammani oldida profissional ayol siymosida gavdalanadi. Aslida esa. U mehrga chanqoq sevgiga chanqoq usmir qizcha edi. U hammasiga erishgan bulsada lekin hech birida uziini kirolmadi.
U hammasiga erishdi. Pul uy mashina. Kiyim kechak. U guzal tabiatli insonlar bilan uchrashdi.

Ammo uninh yuragidagi ogʻriq utib ketmasdi. Uning yuragi uzi tan olmagan narsani surardi.
Har saafar u uzoqqa sayohat qilganda hayoliga faqat bitta inson kelardi. Lekin u bundan nafratlanadi. U hech qachon Jungkookni unutolmasligidan nafratlanardi. U uzidagi jarohatlarni davolashni istadi. Ammo qanday davolashni bilmasdi.
U qanday davolasin. Axir u bu jarohatlarni yuq qiladi deb uylagan insoni eng kattasini berib ketdiku.
Lekin Ayin kuchli edi. Shuncha azobga qaramay u yashayotgan edi.

Azoblarini stresslarini unutish esa juda qiyin. Ammo u ularga etibor bermayotgandi..

U qanday yaxshilasin?
Psixologga borsinm?

Yangi doʻstlar?

Yoki yangi yigit.

Buni uylash uni qurqitardi. U Jungkookni unutishni istamaydi. U har bir tanishgan insoni oldida ham uni uylardi axir.
Ayinni yuragi doim uni suraydi. U zaharli ammo shifo beradi. Aqli bilan yuragi urtasidagi jangda u qiynaldi.
Ammo u sabr qilishi kerak.

U kuzidagi qalqigan yoshlarni quli yordamida artdi. U hozir begona insonlar orasiga kiradi. Ularni hech biriini tanimaydi. Ularchi? Ular ham uni tanimaydi. U bu yerdagi rasmlar kurgazmasida nomalum edi. Ammo u bu rasmlar u uchun juda axamiyatli edi. Sababi ularda qizni butun ogʻriqlari butun sabri jamlangandi. Qiz juda charchagandi. Ammo u davom etish uchun ushbu rasmlardan kuch olardi.

U bazida uylardi.

U qanday?

Yonida kimdir bor?

Xotini bilan baxtli?

Farzandi bormi?

U yigʻlayotganda yigit kulayotganmidi?

Yoki u ham qizga uxshab baxtsizmidi?

Yolgʻizimi?

Bu savollari uni kemiradi.

Xoʻsh u qizdan vos kechganimi?

Ular ikkisi ham baxt uchun yetarlicha azoblanishmadimi?

Endi baxt ular uchun uz eshigini ochmaydimi.

Ular baxt degan narsani hayollarida kurishadimi faqat?

U bularni bilmasdi.. lekin qiziqardi oʻylardi.. bir kun u ham baxtini topadi lekin ogʻriqlar utib ketmaydi.. ular yangilanaveradi.. har safar eslanganda esa qonab yana bitadi.. bu takror davom etadi biroq bunga malham uzoqda buladi...