𝑴𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆
– biror narsa yuz berdimi? — dedi havotirga toʻla ovozda Yoongi.
Xonada ikkisidan boshqa hech kim yo‘q, sukunatni faqat tashqarida tinimsiz yogʻayotgan yomg‘irning shovqini buzardi.
Jungkook qora charm kresloda suyanib oʻtirarkan Yoongiga haqiqatni qanday aytishni bilmasdi. Agar aytsa Yoongi buni ko‘tarolmay, g‘azabdan portlashini bilardi.
– bu… sodir bo‘ldi — dedi Jungkook suhbatni boshlagan zahotiyoq afsuslanib.
Jungkook oldinga engashib, tirsaklarini tizzalariga qoʻydi. Yoongining ko‘zlariga qarashga jur’ati yetmay, nigohini polga qadadi.
– men Suzyni ko‘rdim… — pichirladi Jungkook, Yoongi eshitmasligiga umid qilib.
Xona sukunatga choʻmdi. Yoongi bir zum hech narsa deyolmay qotib qoldi. Jungkook esa barmoqlarini birlashtirib, peshonasini ularga tiradi va o‘zini boshqarishga bor kuchi bilan urindi. Ammo ichidan bostirib kelayotgan his-tuyg‘ularni jilovlashning iloji yo‘q edi. Jungkook ich-ichidan parchalanayotgandi, garchi tashqaridan buni ko‘rsatmasa ham.
– qachon? — degancha Yoongi Jungkookning qarshisiga oʻtirdi.
– ishga boshlaganimdan taxminan yarim soat o‘tgach.
Jungkook boshini sekin chayqadi.
– qanday bema’nilik… men uni shuncha yillardan beri qidirdim, deyarli butun mamlakatni kezib chiqdim — Yoongi ishonchsizlik bilan jilmaydi.
– bizning uchrashuvimiz tasodif bo'ldi. U meni koʻrishni kutmagandi.
Yoongi qarshisidagi Jungkookni kuzatarkan, ayni damda vaqtni orqaga qaytarib, boshqa kompaniyani tanlashni chin dildan istardi.
– hech narsa, men faqatgina soʻradim — dedi Jungkook o‘ychan holda pastki labini tishlab.
Jungkook bu ovoz kimga tegishli ekanini aniq bilardi, hatto orqasiga qarab ishonch hosil qilishiga hojat ham yo‘q edi.
Jungkook orqasiga o‘girilib qarab, afsusga to‘la nigoh bilan yoki undan ham yomoni befarqlik bilan yuzlashishdan qo‘rqardi. Yuragi xuddi bo‘shashib ketayotgandek notekis ura boshlarkan, oʻzida kuch topib, sekin orqasiga oʻgirildi va u bilan yuzlashdi.
Suzy Jungkookdan farqli, deyarli o‘zgarmagandi. Hali ham o‘sha uzun, shokolad rangli sochlar. Hali ham o‘sha chehra. Ko‘zlarida esa hanuz o‘sha odamni tub-tubigacha tortib ketadigan, aqlni o‘chirib qo‘yadigan chuqurlik bor edi.
Ayni damda Jungkook Suzyni bir lahzaga quchoqlash, peshonasini uning yelkasiga qo‘yish va qanchalik sog'inganini aytishni istardi.
– men… — deb boshladi Suzy, ammo shu zahotiyoq jim bo‘lib qoldi.
Aytilmay qolgan so‘zlarni ichiga yutib, aybdorona boshini egdi.
– nega? — Jungkookning ovozi aniq eshitildi.
Suzy Jungkook bilan yana yuzma-yuz kelganda o‘zini qo‘lga ola olaman deb o‘ylagandi. Ammo buning o‘rniga u qotib qoldi, ich-ichidan parchalandi.
– mening boshqa choram yo‘q edi Jungkook, men haqiqatdan ham ketishim shart edi — dedi Suzy nigohini yuqoriga ko‘tarib.
– balki biror sabab boʻlgandir, meni sevib qolganingdan tashqari — dedi Jungkook sekin.
– bugun kechqurun gaplashsak bo‘ladimi? — ehtiyotkorlik bilan so‘radi Suzy.
– gaplashishga majbur emasmiz.
– avtoturargohda… soat oʻnda, bitta suhbat Jungkook, iltimos — dedi Suzy so‘nggi imkoniyatni so‘ragandek, Jungkookdan sekin uzoqlasharkan.
Suzyni yana ketayotganini tomosha qilish chidab bo‘lmas darajada og‘riqli edi. Ammo Jungkook chidashga majbur bo‘ldi. Uning ish kuni endigina boshlangan, soat o‘ngacha hali ancha vaqt bor va Jungkook har bir daqiqani qanday o‘tkazishini tasavvur ham qila olmasdi, faqat Suzyni yana ko‘rish, ovozini eshitish va bugun kechqurun hech bo‘lmaganda bir necha daqiqaga bo‘lsa ham yonida bo‘lish haqida o‘ylardi.
Jungkook Suzyga shunchalik oshiq ediki, agar u shunchaki: “Men seni hanuz sevaman” degan bitta jumlani aytsa, Jungkook hamma narsani kechirishga tayyor.
– u kelmadi, men kechikdim, avtoturargohga chiqqanimda Suzy u yerda yo‘q edi.
– balki nimadir yuz bergandir yoki...
– Yoongi — Jungkook Yoongining gapini bo‘lib, g‘amgin jilmaydi.
– qaytmasligim mumkin emas, mening to‘lanmagan qarzlarim bor. Oziq-ovqat va dori-darmonlarni ham o‘zim sotib ololmayman. Ishlashim kerak Yoongi, aks holda ochlikdan yoki astmadan o‘laman. Shu sababli boshqa chora yo‘q.
Yoongi bularni yaxshi bilardi, shuning uchun e’tiroz bildirmadi.
– men o‘sha filmni ko‘rdim — dedi Yoongi to‘satdan gapni boshqa tomonga burib.
– yo‘q, lekin bitta ibora menga juda ta’sir qildi — Yoongi qoshlarini chimirib davom ettirdi.
– "sevgida bir narsa bor, kimnidir sevsang abadiy sevaverasan. Agar uni qo‘yib yuborishga harakat qilsang, u shunchaki aylanib, senga qaytib keladi. Sening bir qismingga aylanadi. Yoki…"
– "seni yo‘q qiladi" — Jungkook Yoongini gapini tugatdi.
Ular qolgan vaqtni jimlikda o‘tkazishdi, faqatgina tashqarida yogʻayotgan yomgʻirning ovozi eshitilib turardi.