𝐃𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬
"Haqiqiy erkak ayolni faqat tanasi bilan emas, qalbi bilan sevadi. Chunki erkak uchun muhabbat qalbdan boshlanadi."
– kechki ovqat qalay boʻldi? — deb so‘radim va xotinimning lablari chetiga yopishib qolgan ovqat qoldiqlarini muloyimlik bilan artdim.
Men tizzamda qulay joylashib olgan bu go‘zallikka yashirincha mahliyo bo‘lib qararkanman ongim shahvatli fikrlar bilan band edi.
– oy juda go‘zal shunday emasmi? — dedi xotinim hayrat bilan osmonga qarab.
Men bosh irg‘adim, ammo nigohim undan uzilmadi.
– ha… mening oyim juda go‘zal.
Oy nuri ostida uning yanada yorqinlashgan terisiga boqish uchun sochlarini qulog‘i orqasiga olarkanman, u menga qaradi, yuzida biroz ranjigan ifoda paydo boʻldi.
– unga qarash yoqqan koʻrinadi, hattoki mening oyim deyabsiz.
Ariana chindan ham undan koʻra oyni jozibaliroq deb oʻylashimga ishondimi?
Xudoyim, kimdir bu qizga tushuntirsin!
Ariana mening butun galaktikamdagi yagona oyim!
Uni ohista o‘zimga qaratgach, yuzimni unga yaqinlashtirdim.
– ha... mening butun diqqatim beqiyos go‘zallikka ega bo‘lgan oyimga qaratilgan.
Xotinimning qo‘lini ushlab, kaftini oʻpdim, so‘ng uni yuragim ustiga qo‘ydim.
– menga shunday ta’sir qila oladigan faqat sensan. Boshqa hech kim emas. Faqat sen. Doim sen. Abadiy sen Kim Ariana Taehyung.
– demak, men sizning oyingizmanmi? — deb so‘radi Ariana meni quchoqlarkan.
– sen mening galaktikamdagi yagona oyimsan, mening hamma narsamsan.
– nega menga bunchalik mehribonsiz? Axir biz shunchaki kelishuv uchun turmush qurganmiz.
– kelishuv uchun... kim aytdi?
Ariana mendan uzoqlashib koʻzlarimga tikildi.
– seni ilk koʻrganimdayoq meniki bo‘lganding. Mening sevgilim, malikam, xazinam. Sen mening nafas olishimning sababisan. Agar men sen uchun tiz cho‘ksam ham, buni kelishilgan nikoh deb ataysanmi?
Ariana yuzimni kaftlari orasiga olib, menga biroz tikilgach lablarimizni birlashtirdi. Avvaliga hayratdan qotib qoldim, keyin esa nazoratni oʻz qoʻlimga olib, boʻsani sekin-asta chuqurlashtirarkanman, qoʻlim soni boʻylab yuqorilab borardi.
Bir necha daqiqa davom etgan boʻsadan soʻng nafasimni rostlash uchun uning lablaridan biroz uzoqlashdim.
– ortiq o‘zimni nazorat qilishni xohlamayman — degancha lablarimizni yana birlashtirdim.
Soʻng xotinimni koʻtarib, yotoqxonaga olib kirdim va karavotga yotqizdim. Xalatining bog‘ichini yechib, ipak matoni tanasidan oldim. Sovuq qo‘llarim uning kiyimsiz tanasiga tekkach iliqlikni his etdim. Lablarimiz bir-biridan ajralarkan, men asta-sekinlik bilan Ariananing boʻynidan tishlab oʻpishni boshladim. Tishlarim uning nozik boʻyin terisiga botishi bilan Ariananing lablaridan kichik nola chiqdi. Buni eshitgach tezlik bilan ust-boshimdan xalos bo‘lib, yana qayta uning ustiga chiqdim. Ariana menga tikilib qoldi, nigohi tanam bo‘ylab sirg‘alib o‘tdi-da, keyin uyalib chetga qaradi. Men yuzini yana oʻzimga qaratib, pichirladim.
– men butunlay senikiman, azizim.
Arianaga yaqinlasharkanman, u qoʻllarini koʻksimga qoʻyib meni toʻxtatdi. Men tushunmagandek unga tikildim.
– haligi men... men qo'rqyapman.
– menga ishonasanmi? — dedim koʻzlariga tikilib.
Ariana javoban boshini ha degandek qimirlatdi.
– shunday ekan qoʻrqishingga xojat yoʻq... men hech qachon senga ozor yetkazmayman.
Avvaliga Arianani bunga tayyorlash uchun biroz erkaladim, tayyor boʻlganini sezganimdan soʻng sekinlik bilan unga kirdim. Shu onda karavot matosi alvon rangga belanganini koʻrib, mamnun jilmaydim.
– aaa... ogʻriyapti — baqirdi xotinim.
– tshsh... hozir oʻtib ketadi — degancha Arianani chalgʻitish uchun lablarimizni birlashtirdim.
U menga, men esa unga moslashib olishimiz uchun biroz harakatsiz turdim, keyin esa uning ichida harakatlanishni boshladim. Harakatlarim tobora tezlashib borarkan, ogʻriqlar oʻrnini allaqachon zavq egallagandi. Ariana bor ovozi bilan ismimni aytib nola qildi. Bu menga yanada kuch bagʻishlab, hattoki aloq* qilayotganimizga ikki soat boʻlganini ham sezmay qoldim. Oxirgi zarbani berib, uning ichiga boʻshandim. Soʻng xolsizlangan xotinimni qoʻlimga olib yuvinish xonasiga yoʻl oldim.
Ariana boshini chayqab, hammasi joyida ekanini bildirdi.
Arianani quchog‘imga yaqin tortarkanman, bir narsani aniq bilardim. U men uchun yaratilgan va men uni hech qachon qo‘yib yubormayman.
– xayrli tun xotinjon — dedim allaqachon uxlab qolgan xotinimning peshonasini oʻpib, sochlarini siladim.