“Life is nothing without you.”
Autor: Hayotning har bir kuni biz uchun eng yoqimli lahzalarga boy bôlsa, bazida yana bu baxtlar orasida, qorong'u tuman ham bôladi. Osmondagi oy barcha uchun orzu, ammo bir qiz uchun bu doim bir inson edi
Minsu har doimgidek erga turgan va maktabga shoshib jôynardi. Minsu sumkasini olgancha, yana stol ustida tayyor turgan choydan voz kechdi, onasi xunob bôlgancha, Minsuning ortidan gapirgancha qoldi. Minsu kôchada turgan mashina oldi órindig'iga ôtirb olgancha, kulb onasiga qôl silkidi. Mashina sekin harakatlanar ekan, Minsu yana ôsha uning joniga tegb ulgurgan kitobini sumkadan chiqorb ôqib ketardi
Minsu: dada siz ham fizikani yomon kôrgamisz
Minsuning otasi: yoq qizm men hech bir fanni yomon kôrmagaman, doim hammasini chin dildan ôqirdim
Minsu: menga esa fizika yoqmaydi, ustozimiz esa g'irt qunduz amaki, doim chópchak aytib boshimni og'ritadi
Father: oh qizim, erka, qaysar, aytganini qiladigan urushqoq bôlb ulg'ayding, axir 15ga kirding
Minsu: men aytganim doim aytgan bôlish kerak, men hech narsaga majbur emasman
Father:unday qilma qizim, bu yaxshi emas
Father: mayli mayli mushukcha, qani endi mashinadan tush va darsga bor. Bugun hech kim bilan urisha kórma
Minsu kulb sumkasini olgancha mashinadan tushub otasi tomon qôl silkidi, maktabga kirar ekan, ózidan katta sinfda ôqiydigan qizlar va yigitlar bilan Minsu quyuq sôrashb, óz sinfi tomonga ketdi. Minsuning ortidan kelb quchb olgan qiz esa, uning yuzlaridan ushladi
Yeji: oh Minsu keldingmi, nega doim kech kelaverasana, qancha kutim seni
Minsu: bilasanku uxlab qolaman, birinchi soat demak fizika, qunduz bobo ertaklariga tayyor tur
Qizlar kulgancha fizika xonaga kirdi, Minsu doimgidek eng orqa partadan ôzi uchun joy oldi, oldida esa Yeji, Minsu darsga quloq solmas tinmay telefon titardi. Telefon titar ekan, Minsuning telefonidan birdan ovoz baland chiqib, yigit kishini kulgani eshitildi. Minsu telefonni ovozini paslatgancha, sekin ovozda haqoratnomuz sókinb qôydi. Ammo Minsu telefondan shu vaqtda kôz uzolmay qolgandi
Minsu tezda videoni ôziga saqlab olgancha, uni har daqiqa kôrishni ózi uchun odat tusiga kirtb olgandi. Tanaffus hamma bir yerga yig'iladigan payt, Minsu maktab oshxonasida ovqatlanar ekan, uning yoniga yugurb kelgan sinfdosh qiz, ópkasini bosa olmay nafas olgancha gapirardi
Girl: Minsu Minsu, maktab hojatxonasi orqasida B sinfning qizlari bilan urush bôlyapti, bizni sinfni ham haqorat qildi
Minsu qólidagi hot dogni yoniga otb yuborgancha yugurb ketdi, har qanday ishkalda xozir-u nozir bôlgan Minsu, bu safar ham buni chetda qoldirmadi. Hojatxona ortida turgan qizlarni oldiga kelgan Minsu, kôzidagi bu g'azabni yoshira olmasdi. Minsu qizlardan ortiqcha bir sôz kutardi va shunday ham bôldi. Minsuning asabiga tekkan sôz, qizlarning yoqasiga yopishishga sabab bóldi. Minsu qizlardan birini dóposlar ekan, qizning sochlarini ham tinmay yulardi. Ularni ajratmoqchi bôlgan qizlarni esa, Minsu og'ziga kelgan sôz bilan haqorat qilib itarb tashlardi. Bir yigit kelb Minsuni yoqasidan olganda esa, Minsu uchun bu orsizlik hisoblanardi, yigitni qôlidan tishlagan Minsu, yigit nozik nuqtasiga qôlini musht qilgancha bor kuchi bilan urdi. Bunga chiday olmagan yigit esa Minsuga tashlanb ketdi, otasining bir gapini doim ôziga yod qilib olgan Minsu, yerda turgan toshni bolani boshiga qarab uloqtirdi. Hojatxona ortiga kelgan ôqituvchilar Minsuni va qolganlarni ajratb olgancha, maktabga Minsuning otasini chaqirtirishdi. Minsu bundan afsuslanmas, u gôyo doim haq va doim hamma narsa u xoxlagandek bôlishi shart edi, bir ahvol bôlb yotgan Minsuning otasi xonadan chiqancha qizini olb ketdi, ammo tanbeh bermadi... Minsu uyga kelgach xonasiga kirb, kókargan va tilinga yuziga etibor ham bermay, yotoqqa yotgancha telefonda yana ósha yigitni kuzatardi... Kun shu zayil ótardi, Minsu allaqachon u yigit kimligini bilar va unga yana ham bog'lanb qolgandi, har kun unga bir nmalarni sózlar, quloqchinda esa faqat ôsha BTS guruhining qôshiqlarini tinglardi
Shu zayil kunlar ortidan kunlar ótdi, Minsu Seokjinga ôzi ôylagandan ham qattiqroq bog'lanb qoldi, endi u biroz ulg'aygandi, ammo hali ham ózini har doim haq biladigan, hamma narsani yengil ôylaydigan, ammo Seokjinga kelganda es-hushidan ayriladigan qiz edi. Minsu uchun muhum kun, u maktabda bitiruvchi, u bugun 11-sinfni bitiryotgandi. Yuzida tabbasum, ammo manmanligi va xudbinligi doim ustun edi gôyo, u bugun ham bitta va yagona bôlishni xoxlardi, u hech kim bilan ishi yoq, hammasi ôz nazoratidadek edi. Tabdir ajoyb ôtgan Minsu endi katta hayotga qadam qóyotgandi, bitirganidan xursand bôlsa, bir tomondan xafa ham edi... Endi u ôqish uchun tayyorlanar, tinmay óqir, hayolidagi sevgilisi bilan ham tinmay suhbat qurardi, óqish uchun imtihon topshirgan Minsu, kira olmaganini eshitganda hech pinagini buzmadi, u ôziga ósha kun savol berdi, sen xudbinsan, otangni puliga katta ketaydigan...
Endi Minsu uchun g'alati kunlar boshlangandi, erta tong uyuqdan turgan Minsu, yuz qôlini yuvgancha dadasining xonasiga kirdi, tôshakda bir ahvol, na ózini, na oilasini eslay olmyotgan otasini kôrgan Minsu ósha kundan butunlay boshqa insonga aylandi. Jim bólb qolgan gapirmas, qaysarlik, erkalik qilmas, faqatgina sukunatda qolgandi. Uyidan tinmay odam kirib chiqar, hamma uning otasini kôrgani kelardi. Minsu esa nogoh har bir insonni gapini eshitib qolardi
X: menimcha umri oxirlab qolgan, kópga bormaydi, tayyorlanish kerak
Minsu bu gapdan sông, kôzlaridan ôzini nazorat qila olmaydigan yoshlariga erk bergancha, xona tomon móraladi, ammo kira olmasdi jurari yetmasdi, yana xona ichiga kirib ôsha sevgilisining suratiga termuldi
Pov/Minsu
Seokjin dadamni óladi deyishyapti, unday bôlmaydiya. Men endi urush qilmayman xudbin bôlmayman, faqat ular yaxshi bólsinlar iltimos. Ularsiz chiday olmayman, Seokjin
Minsu telefonidagi suratga qaragancha, birozga kózi ilindi, alg'ov-dalg'ov tushdan uyg'onb ketgan Minsu, biroz yuragini ushlgancha joyidan qimirlamadi, hali ham tush tasirida, miyasi esa hali ham ôziga kelb olmagan, ammo birdan boshqa xonadan chinqiriq ovozi eshitildi " Aaaaa bolaaaaaaaaam". Minsu bir zum órnidan turgan holda qotb qolgan, nima bôlyotganini bilmas, shunchaki bir joyda qotb qolgan, buvisining bu chinqirig'i, Minsuni tahlikaga solb qôygandi. Bir joyda turgan Minsu, hali ham nma bôlganini bilmas, faqat tilidan "dada" sôzi chiqardi. Bir zumda uyda tumovnat odam, hamma u yoq bu yoq yurardi, Minsuning otasini esa sóngi joyga kuzatish uchun olb chiqishdi, tobut uzoqlashar ekan, Minsu bir zum joyida turgancha, tobut izidan yugurdi "dadaaaaaa" U aynan ôsha kun qattiq yig'ladi, qattiq baqirdi va qattiq hamma eshitadigan tarzda dada degandi... Kunlar ôtar ekan, Minsu endi avvalgidek emas, u jim va tabbasumsiz edi, endi u Seokjinga ham qaramasdi. Ammo kunlar ôtar ekan, Minsu bugun qôliga ilk bor telefon ushlagancha, telefon ekranini yoqar ekan, unga tabbasum bilan qarab turgan Seokjinga kôzi tushdi. Biroz kôziga yosh kelgan Minsu, telefonini quchoqlab yig'lab yubordi
Pov/Minsu
Nega uzoqdasiz, Seokjin. Menga juda keraksz, bag'rizga bosib hammasidan himoya qiling iltimos. Juda ham charchadim, kuchim qolmadi. Men kôp azob kóryapman, mendan uzoq bôlmang iltimos...
Oradan kunlar ôtar, Minsu yana óziga kela boshlagandi, ammo u bu safar Seokjin yordamida edi. U ishga, ôqishga shông'igan, orzulari tomon yurardi. Otasini xotirasini mangu qalbida saqlayotgan, bu qizaloq, endi ózi uchu, hayotida yana bir erkakni muhum deb bilardi, Seokjin. U masofalar orasida bôlsa ham ishonardi, bir kun albatta uning quchog'iga yetib borishiga. Endi Minsuga Seokjin ismli erkaksz hayot yoq edi...